پیدایش 11
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Clementine Vulgate, 1598
1و تمام جهان را یک زبان و یک لغت بود.
1Erat autem terra labii unius, et sermonum eorumdem.
2و واقع شد که چون از مشرق کوچ می‌کردند، همواری‌ای در زمین شنعار یافتند و درآنجا سکنی گرفتند.
2Cumque proficiscerentur de oriente, invenerunt campum in terra Sennaar, et habitaverunt in eo.
3و به یکدیگر گفتند: «بیایید، خشتها بسازیم و آنها را خوب بپزیم.» و ایشان راآجر به‌جای سنگ بود، و قیر به‌جای گچ.
3Dixitque alter ad proximum suum: Venite, faciamus lateres, et coquamus eos igni. Habueruntque lateres pro saxis, et bitumen pro cæmento:
4وگفتند: «بیایید شهری برای خود بنا نهیم، و برجی را که سرش به آسمان برسد، تا نامی برای خویشتن پیدا کنیم، مبادا بر روی تمام زمین پراکنده شویم.»
4et dixerunt: Venite, faciamus nobis civitatem et turrim, cujus culmen pertingat ad cælum: et celebremus nomen nostrum antequam dividamur in universas terras.
5و خداوند نزول نمود تا شهر وبرجی را که بنی آدم بنا می‌کردند، ملاحظه نماید.
5Descendit autem Dominus ut videret civitatem et turrim, quam ædificabant filii Adam,
6و خداوند گفت: «همانا قوم یکی است و جمیع ایشان را یک زبان و این کار را شروع کرده‌اند، والان هیچ کاری که قصد آن بکنند، از ایشان ممتنع نخواهد شد.
6et dixit: Ecce, unus est populus, et unum labium omnibus: cœperuntque hoc facere, nec desistent a cogitationibus suis, donec eas opere compleant.
7اکنون نازل شویم و زبان ایشان رادر آنجا مشوش سازیم تا سخن یکدیگر رانفهمند.»
7Venite igitur, descendamus, et confundamus ibi linguam eorum, ut non audiat unusquisque vocem proximi sui.
8پس خداوند ایشان را از آنجا بر روی تمام زمین پراکنده ساخت و از بنای شهر بازماندند.
8Atque ita divisit eos Dominus ex illo loco in universas terras, et cessaverunt ædificare civitatem.
9از آن سبب آنجا را بابل نامیدند، زیرا که در آنجا خداوند لغت تمامی اهل جهان رامشوش ساخت. و خداوند ایشان را از آنجا برروی تمام زمین پراکنده نمود.
9Et idcirco vocatum est nomen ejus Babel, quia ibi confusum est labium universæ terræ: et inde dispersit eos Dominus super faciem cunctarum regionum.
10این است پیدایش سام. چون سام صد ساله بود، ارفکشاد را دو سال بعد از طوفان آورد.
10Hæ sunt generationes Sem: Sem erat centum annorum quando genuit Arphaxad, biennio post diluvium.
11وسام بعد از آوردن ارفکشاد، پانصد سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
11Vixitque Sem, postquam genuit Arphaxad, quingentis annis: et genuit filios et filias.
12و ارفکشاد سی وپنج سال بزیست و شالح را آورد.
12Porro Arphaxad vixit triginta quinque annis, et genuit Sale.
13و ارفکشادبعد از آوردن شالح، چهار صد و سه سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
13Vixitque Arphaxad, postquam genuit Sale, trecentis tribus annis: et genuit filios et filias.
14و شالح سی سال بزیست، و عابر را آورد.
14Sale quoque vixit triginta annis, et genuit Heber.
15و شالح بعد از آوردن عابر، چهارصد و سه سال زندگانی کرد و پسران ودختران آورد.
15Vixitque Sale, postquam genuit Heber, quadringentis tribus annis: et genuit filios et filias.
16و عابر سی و چهار سال بزیست و فالج را آورد.
16Vixit autem Heber triginta quatuor annis, et genuit Phaleg.
17و عابر بعد از آوردن فالج، چهار صد و سی سال زندگانی کرد و پسران ودختران آورد.
17Et vixit Heber postquam genuit Phaleg, quadringentis triginta annis: et genuit filios et filias.
18و فالج سی سال بزیست، و رعورا آورد.
18Vixit quoque Phaleg triginta annis, et genuit Reu.
19و فالج بعد از آوردن رعو، دویست ونه سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
19Vixitque Phaleg, postquam genuit Reu, ducentis novem annis: et genuit filios et filias.
20ورعو سی و دو سال بزیست، و سروج را آورد.
20Vixit autem Reu triginta duobus annis, et genuit Sarug.
21ورعو بعد از آوردن سروج، دویست و هفت سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
21Vixit quoque Reu, postquam genuit Sarug, ducentis septem annis: et genuit filios et filias.
22وسروج سی سال بزیست، و ناحور را آورد.
22Vixit vero Sarug triginta annis, et genuit Nachor.
23وسروج بعد از آوردن ناحور، دویست سال بزیست و پسران و دختران آورد.
23Vixitque Sarug, postquam genuit Nachor, ducentis annis: et genuit filios et filias.
24و ناحور بیست و نه سال بزیست، و تارح را آورد.
24Vixit autem Nachor viginti novem annis, et genuit Thare.
25و ناحور بعد ازآوردن تارح، صد و نوزده سال زندگانی کرد وپسران و دختران آورد.
25Vixitque Nachor, postquam genuit Thare, centum decem et novem annis: et genuit filios et filias.
26و تارح هفتاد سال بزیست، و ابرام و ناحور و هاران را آورد.
26Vixitque Thare septuaginta annis, et genuit Abram, et Nachor, et Aran.
27و این است پیدایش تارح که تارح، ابرام وناحور و هاران را آورد، و هاران، لوط را آورد.
27Hæ sunt autem generationes Thare: Thare genuit Abram, Nachor et Aran. Porro Aran genuit Lot.
28وهاران پیش پدر خود، تارح در زادبوم خویش دراور کلدانیان بمرد.
28Mortuusque est Aran ante Thare patrem suum, in terra nativitatis suæ, in Ur Chaldæorum.
29و ابرام و ناحور زنان برای خود گرفتند. زن ابرام را سارای نام بود. و زن ناحور را ملکه نام بود، دختر هاران، پدر ملکه وپدر یسکه.
29Duxerunt autem Abram et Nachor uxores: nomen uxoris Abram, Sarai: et nomen uxoris Nachor, Melcha filia Aran, patris Melchæ, et patris Jeschæ.
30اما سارای نازاد مانده، ولدی نیاورد.
30Erat autem Sarai sterilis, nec habebat liberos.
31پس تارح پسر خود ابرام، و نواده خودلوط، پسر هاران، و عروس خود سارای، زوجه پسرش ابرام را برداشته، با ایشان از اور کلدانیان بیرون شدند تا به ارض کنعان بروند، و به حران رسیده، در آنجا توقف نمودند.
31Tulit itaque Thare Abram filium suum, et Lot filium Aran, filium filii sui, et Sarai nurum suam, uxorem Abram filii sui, et eduxit eos de Ur Chaldæorum, ut irent in terram Chanaan: veneruntque usque Haran, et habitaverunt ibi.
32و مدت زندگانی تارح، دویست و پنج سال بود، و تارح درحران مرد.
32Et facti sunt dies Thare ducentorum quinque annorum, et mortuus est in Haran.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.