پیدایش 11
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1و تمام جهان را یک زبان و یک لغت بود.
1And the whole earth was of one language, and of one speech.
2و واقع شد که چون از مشرق کوچ می‌کردند، همواری‌ای در زمین شنعار یافتند و درآنجا سکنی گرفتند.
2And it came to pass, as they journeyed from the east, that they found a plain in the land of Shinar; and they dwelt there.
3و به یکدیگر گفتند: «بیایید، خشتها بسازیم و آنها را خوب بپزیم.» و ایشان راآجر به‌جای سنگ بود، و قیر به‌جای گچ.
3And they said one to another, Go to, let us make brick, and burn them throughly. And they had brick for stone, and slime had they for morter.
4وگفتند: «بیایید شهری برای خود بنا نهیم، و برجی را که سرش به آسمان برسد، تا نامی برای خویشتن پیدا کنیم، مبادا بر روی تمام زمین پراکنده شویم.»
4And they said, Go to, let us build us a city and a tower, whose top may reach unto heaven; and let us make us a name, lest we be scattered abroad upon the face of the whole earth.
5و خداوند نزول نمود تا شهر وبرجی را که بنی آدم بنا می‌کردند، ملاحظه نماید.
5And the LORD came down to see the city and the tower, which the children of men builded.
6و خداوند گفت: «همانا قوم یکی است و جمیع ایشان را یک زبان و این کار را شروع کرده‌اند، والان هیچ کاری که قصد آن بکنند، از ایشان ممتنع نخواهد شد.
6And the LORD said, Behold, the people is one, and they have all one language; and this they begin to do: and now nothing will be restrained from them, which they have imagined to do.
7اکنون نازل شویم و زبان ایشان رادر آنجا مشوش سازیم تا سخن یکدیگر رانفهمند.»
7Go to, let us go down, and there confound their language, that they may not understand one another’s speech.
8پس خداوند ایشان را از آنجا بر روی تمام زمین پراکنده ساخت و از بنای شهر بازماندند.
8So the LORD scattered them abroad from thence upon the face of all the earth: and they left off to build the city.
9از آن سبب آنجا را بابل نامیدند، زیرا که در آنجا خداوند لغت تمامی اهل جهان رامشوش ساخت. و خداوند ایشان را از آنجا برروی تمام زمین پراکنده نمود.
9Therefore is the name of it called Babel; because the LORD did there confound the language of all the earth: and from thence did the LORD scatter them abroad upon the face of all the earth.
10این است پیدایش سام. چون سام صد ساله بود، ارفکشاد را دو سال بعد از طوفان آورد.
10¶ These are the generations of Shem: Shem was an hundred years old, and begat Arphaxad two years after the flood:
11وسام بعد از آوردن ارفکشاد، پانصد سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
11And Shem lived after he begat Arphaxad five hundred years, and begat sons and daughters.
12و ارفکشاد سی وپنج سال بزیست و شالح را آورد.
12And Arphaxad lived five and thirty years, and begat Salah:
13و ارفکشادبعد از آوردن شالح، چهار صد و سه سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
13And Arphaxad lived after he begat Salah four hundred and three years, and begat sons and daughters.
14و شالح سی سال بزیست، و عابر را آورد.
14And Salah lived thirty years, and begat Eber:
15و شالح بعد از آوردن عابر، چهارصد و سه سال زندگانی کرد و پسران ودختران آورد.
15And Salah lived after he begat Eber four hundred and three years, and begat sons and daughters.
16و عابر سی و چهار سال بزیست و فالج را آورد.
16And Eber lived four and thirty years, and begat Peleg:
17و عابر بعد از آوردن فالج، چهار صد و سی سال زندگانی کرد و پسران ودختران آورد.
17And Eber lived after he begat Peleg four hundred and thirty years, and begat sons and daughters.
18و فالج سی سال بزیست، و رعورا آورد.
18And Peleg lived thirty years, and begat Reu:
19و فالج بعد از آوردن رعو، دویست ونه سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
19And Peleg lived after he begat Reu two hundred and nine years, and begat sons and daughters.
20ورعو سی و دو سال بزیست، و سروج را آورد.
20And Reu lived two and thirty years, and begat Serug:
21ورعو بعد از آوردن سروج، دویست و هفت سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
21And Reu lived after he begat Serug two hundred and seven years, and begat sons and daughters.
22وسروج سی سال بزیست، و ناحور را آورد.
22And Serug lived thirty years, and begat Nahor:
23وسروج بعد از آوردن ناحور، دویست سال بزیست و پسران و دختران آورد.
23And Serug lived after he begat Nahor two hundred years, and begat sons and daughters.
24و ناحور بیست و نه سال بزیست، و تارح را آورد.
24And Nahor lived nine and twenty years, and begat Terah:
25و ناحور بعد ازآوردن تارح، صد و نوزده سال زندگانی کرد وپسران و دختران آورد.
25And Nahor lived after he begat Terah an hundred and nineteen years, and begat sons and daughters.
26و تارح هفتاد سال بزیست، و ابرام و ناحور و هاران را آورد.
26And Terah lived seventy years, and begat Abram, Nahor, and Haran.
27و این است پیدایش تارح که تارح، ابرام وناحور و هاران را آورد، و هاران، لوط را آورد.
27¶ Now these are the generations of Terah: Terah begat Abram, Nahor, and Haran; and Haran begat Lot.
28وهاران پیش پدر خود، تارح در زادبوم خویش دراور کلدانیان بمرد.
28And Haran died before his father Terah in the land of his nativity, in Ur of the Chaldees.
29و ابرام و ناحور زنان برای خود گرفتند. زن ابرام را سارای نام بود. و زن ناحور را ملکه نام بود، دختر هاران، پدر ملکه وپدر یسکه.
29And Abram and Nahor took them wives: the name of Abram’s wife was Sarai; and the name of Nahor’s wife, Milcah, the daughter of Haran, the father of Milcah, and the father of Iscah.
30اما سارای نازاد مانده، ولدی نیاورد.
30But Sarai was barren; she had no child.
31پس تارح پسر خود ابرام، و نواده خودلوط، پسر هاران، و عروس خود سارای، زوجه پسرش ابرام را برداشته، با ایشان از اور کلدانیان بیرون شدند تا به ارض کنعان بروند، و به حران رسیده، در آنجا توقف نمودند.
31And Terah took Abram his son, and Lot the son of Haran his son’s son, and Sarai his daughter in law, his son Abram’s wife; and they went forth with them from Ur of the Chaldees, to go into the land of Canaan; and they came unto Haran, and dwelt there.
32و مدت زندگانی تارح، دویست و پنج سال بود، و تارح درحران مرد.
32And the days of Terah were two hundred and five years: and Terah died in Haran.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.