پیدایش 11
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1و تمام جهان را یک زبان و یک لغت بود.
1And the whole earth was of one language and of one speech.
2و واقع شد که چون از مشرق کوچ می‌کردند، همواری‌ای در زمین شنعار یافتند و درآنجا سکنی گرفتند.
2And it came to pass, as they journeyed east, that they found a plain in the land of Shinar; and they dwelt there.
3و به یکدیگر گفتند: «بیایید، خشتها بسازیم و آنها را خوب بپزیم.» و ایشان راآجر به‌جای سنگ بود، و قیر به‌جای گچ.
3And they said one to another: 'Come, let us make brick, and burn them thoroughly.' And they had brick for stone, and slime had they for mortar.
4وگفتند: «بیایید شهری برای خود بنا نهیم، و برجی را که سرش به آسمان برسد، تا نامی برای خویشتن پیدا کنیم، مبادا بر روی تمام زمین پراکنده شویم.»
4And they said: 'Come, let us build us a city, and a tower, with its top in heaven, and let us make us a name; lest we be scattered abroad upon the face of the whole earth.'
5و خداوند نزول نمود تا شهر وبرجی را که بنی آدم بنا می‌کردند، ملاحظه نماید.
5And the LORD came down to see the city and the tower, which the children of men builded.
6و خداوند گفت: «همانا قوم یکی است و جمیع ایشان را یک زبان و این کار را شروع کرده‌اند، والان هیچ کاری که قصد آن بکنند، از ایشان ممتنع نخواهد شد.
6And the LORD said: 'Behold, they are one people, and they have all one language; and this is what they begin to do; and now nothing will be withholden from them, which they purpose to do.
7اکنون نازل شویم و زبان ایشان رادر آنجا مشوش سازیم تا سخن یکدیگر رانفهمند.»
7Come, let us go down, and there confound their language, that they may not understand one another's speech.'
8پس خداوند ایشان را از آنجا بر روی تمام زمین پراکنده ساخت و از بنای شهر بازماندند.
8So the LORD scattered them abroad from thence upon the face of all the earth; and they left off to build the city.
9از آن سبب آنجا را بابل نامیدند، زیرا که در آنجا خداوند لغت تمامی اهل جهان رامشوش ساخت. و خداوند ایشان را از آنجا برروی تمام زمین پراکنده نمود.
9Therefore was the name of it called Babel; because the LORD did there confound the language of all the earth; and from thence did the LORD scatter them abroad upon the face of all the earth.
10این است پیدایش سام. چون سام صد ساله بود، ارفکشاد را دو سال بعد از طوفان آورد.
10These are the generations of Shem. Shem was a hundred years old, and begot Arpachshad two years after the flood.
11وسام بعد از آوردن ارفکشاد، پانصد سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
11And Shem lived after he begot Arpachshad five hundred years, and begot sons and daughters.
12و ارفکشاد سی وپنج سال بزیست و شالح را آورد.
12And Arpachshad lived five and thirty years, and begot Shelah.
13و ارفکشادبعد از آوردن شالح، چهار صد و سه سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
13And Arpachshad lived after he begot Shelah four hundred and three years, and begot sons and daughters.
14و شالح سی سال بزیست، و عابر را آورد.
14And Shelah lived thirty years, and begot Eber.
15و شالح بعد از آوردن عابر، چهارصد و سه سال زندگانی کرد و پسران ودختران آورد.
15And Shelah lived after he begot Eber four hundred and three years, and begot sons and daughters.
16و عابر سی و چهار سال بزیست و فالج را آورد.
16And Eber lived four and thirty years, and begot Peleg.
17و عابر بعد از آوردن فالج، چهار صد و سی سال زندگانی کرد و پسران ودختران آورد.
17And Eber lived after he begot Peleg four hundred and thirty years, and begot sons and daughters.
18و فالج سی سال بزیست، و رعورا آورد.
18And Peleg lived thirty years, and begot Reu.
19و فالج بعد از آوردن رعو، دویست ونه سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
19And Peleg lived after he begot Reu two hundred and nine years, and begot sons and daughters.
20ورعو سی و دو سال بزیست، و سروج را آورد.
20And Reu lived two and thirty years, and begot Serug.
21ورعو بعد از آوردن سروج، دویست و هفت سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
21And Reu lived after he begot Serug two hundred and seven years, and begot sons and daughters.
22وسروج سی سال بزیست، و ناحور را آورد.
22And Serug lived thirty years, and begot Nahor.
23وسروج بعد از آوردن ناحور، دویست سال بزیست و پسران و دختران آورد.
23And Serug lived after he begot Nahor two hundred years, and begot sons and daughters.
24و ناحور بیست و نه سال بزیست، و تارح را آورد.
24And Nahor lived nine and twenty years, and begot Terah.
25و ناحور بعد ازآوردن تارح، صد و نوزده سال زندگانی کرد وپسران و دختران آورد.
25And Nahor lived after he begot Terah a hundred and nineteen years, and begot sons and daughters.
26و تارح هفتاد سال بزیست، و ابرام و ناحور و هاران را آورد.
26And Terah lived seventy years, and begot Abram, Nahor, and Haran.
27و این است پیدایش تارح که تارح، ابرام وناحور و هاران را آورد، و هاران، لوط را آورد.
27Now these are the generations of Terah. Terah begot Abram, Nahor, and Haran; and Haran begot Lot.
28وهاران پیش پدر خود، تارح در زادبوم خویش دراور کلدانیان بمرد.
28And Haran died in the presence of his father Terah in the land of his nativity, in Ur of the Chaldees.
29و ابرام و ناحور زنان برای خود گرفتند. زن ابرام را سارای نام بود. و زن ناحور را ملکه نام بود، دختر هاران، پدر ملکه وپدر یسکه.
29And Abram and Nahor took them wives: the name of Abram's wife was Sarai; and the name of Nahor's wife, Milcah, the daughter of Haran, the father of Milcah, and the father of Iscah.
30اما سارای نازاد مانده، ولدی نیاورد.
30And Sarai was barren; she had no child.
31پس تارح پسر خود ابرام، و نواده خودلوط، پسر هاران، و عروس خود سارای، زوجه پسرش ابرام را برداشته، با ایشان از اور کلدانیان بیرون شدند تا به ارض کنعان بروند، و به حران رسیده، در آنجا توقف نمودند.
31And Terah took Abram his son, and Lot the son of Haran, his son's son, and Sarai his daughter-in-law, his son Abram's wife; and they went forth with them from Ur of the Chaldees, to go into the land of Canaan; and they came unto Haran, and dwelt there.
32و مدت زندگانی تارح، دویست و پنج سال بود، و تارح درحران مرد.
32And the days of Terah were two hundred and five years; and Terah died in Haran.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.