پیدایش 11
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1و تمام جهان را یک زبان و یک لغت بود.
1And the earth was of one tongue, and of the same speech.
2و واقع شد که چون از مشرق کوچ می‌کردند، همواری‌ای در زمین شنعار یافتند و درآنجا سکنی گرفتند.
2And when they removed from the east, they found a plain in the land of Sennaar, and dwelt in it.
3و به یکدیگر گفتند: «بیایید، خشتها بسازیم و آنها را خوب بپزیم.» و ایشان راآجر به‌جای سنگ بود، و قیر به‌جای گچ.
3And each one said to his neighbour: Come, let us make brick, and bake them with fire. And they had brick instead of stones, and slime instead of mortar.
4وگفتند: «بیایید شهری برای خود بنا نهیم، و برجی را که سرش به آسمان برسد، تا نامی برای خویشتن پیدا کنیم، مبادا بر روی تمام زمین پراکنده شویم.»
4And they said: Come, let us make a city and a tower, the top whereof may reach to heaven: and let us make our name famous before we be scattered abroad into all lands.
5و خداوند نزول نمود تا شهر وبرجی را که بنی آدم بنا می‌کردند، ملاحظه نماید.
5And the Lord came down to see the city and the tower, which the children of Adam were building.
6و خداوند گفت: «همانا قوم یکی است و جمیع ایشان را یک زبان و این کار را شروع کرده‌اند، والان هیچ کاری که قصد آن بکنند، از ایشان ممتنع نخواهد شد.
6And he said: Behold, it is one people, and all have one tongue: and they have begun to do this, neither will they leave off from their designs, till they accomplish them in deed.
7اکنون نازل شویم و زبان ایشان رادر آنجا مشوش سازیم تا سخن یکدیگر رانفهمند.»
7Come ye, therefore, let us go down, and there confound their tongue, that they may not understand one another’s speech.
8پس خداوند ایشان را از آنجا بر روی تمام زمین پراکنده ساخت و از بنای شهر بازماندند.
8And so the Lord scattered them from that place into all lands, and they ceased to build the city.
9از آن سبب آنجا را بابل نامیدند، زیرا که در آنجا خداوند لغت تمامی اهل جهان رامشوش ساخت. و خداوند ایشان را از آنجا برروی تمام زمین پراکنده نمود.
9And therefore the name thereof was called Babel, because there the language of the whole earth was confounded: and from thence the Lord scattered them abroad upon the face of all countries.
10این است پیدایش سام. چون سام صد ساله بود، ارفکشاد را دو سال بعد از طوفان آورد.
10These are the generations of Sem: Sem was a hundred years old when he begot Arphaxad, two years after the flood.
11وسام بعد از آوردن ارفکشاد، پانصد سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
11And Sem lived after he begot Arphaxad, five hundred years, and begot sons and daughters.
12و ارفکشاد سی وپنج سال بزیست و شالح را آورد.
12And Arphaxad lived thirty-five years, and begot Sale.
13و ارفکشادبعد از آوردن شالح، چهار صد و سه سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
13And Arphaxad lived after he begot Sale, three hundred and three years; and begot sons and daughters.
14و شالح سی سال بزیست، و عابر را آورد.
14Sale also lived thirty years, and begot Heber.
15و شالح بعد از آوردن عابر، چهارصد و سه سال زندگانی کرد و پسران ودختران آورد.
15And Sale lived after he begot Heber, four hundred and three years; and begot sons and daughters.
16و عابر سی و چهار سال بزیست و فالج را آورد.
16And Heber lived thirty-four years, and begot Phaleg.
17و عابر بعد از آوردن فالج، چهار صد و سی سال زندگانی کرد و پسران ودختران آورد.
17And Heber lived after he begot Phaleg, four hundred and thirty years: and begot sons and daughters.
18و فالج سی سال بزیست، و رعورا آورد.
18Phaleg also lived thirty years, and begot Reu.
19و فالج بعد از آوردن رعو، دویست ونه سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
19And Phaleg lived after he begot Reu, two hundred and nine years, and begot sons and daughters.
20ورعو سی و دو سال بزیست، و سروج را آورد.
20And Reu lived thirty-two years, and begot Sarug.
21ورعو بعد از آوردن سروج، دویست و هفت سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
21And Reu lived after he begot Sarug, two hundred and seven years, and begot sons and daughters.
22وسروج سی سال بزیست، و ناحور را آورد.
22And Sarug lived thirty years, and begot Nachor.
23وسروج بعد از آوردن ناحور، دویست سال بزیست و پسران و دختران آورد.
23And Sarug lived after he begot Nachor, two hundred years: and begot sons and daughters.
24و ناحور بیست و نه سال بزیست، و تارح را آورد.
24And Nachor lived nine and twenty years, and begot Thare.
25و ناحور بعد ازآوردن تارح، صد و نوزده سال زندگانی کرد وپسران و دختران آورد.
25And Nachor lived after he begot Thare, a hundred and nineteen years: and begot sons and daughters.
26و تارح هفتاد سال بزیست، و ابرام و ناحور و هاران را آورد.
26And Thare lived seventy years, and begot Abram, and Nachor, and Aran.
27و این است پیدایش تارح که تارح، ابرام وناحور و هاران را آورد، و هاران، لوط را آورد.
27And these are the generations of Thare: Thare begot Abram, Nachor, and Aran. And Aran begot Lot.
28وهاران پیش پدر خود، تارح در زادبوم خویش دراور کلدانیان بمرد.
28And Aran died before Thare his father, in the land of his nativity in Ur of the Chaldees.
29و ابرام و ناحور زنان برای خود گرفتند. زن ابرام را سارای نام بود. و زن ناحور را ملکه نام بود، دختر هاران، پدر ملکه وپدر یسکه.
29And Abram and Nachor married wives: the name of Abram’s wife was Sarai: and the name of Nachor’s wife, Melcha, the daughter of Aran, father of Melcha, and father of Jescha.
30اما سارای نازاد مانده، ولدی نیاورد.
30And Sarai was barren, and had no children.
31پس تارح پسر خود ابرام، و نواده خودلوط، پسر هاران، و عروس خود سارای، زوجه پسرش ابرام را برداشته، با ایشان از اور کلدانیان بیرون شدند تا به ارض کنعان بروند، و به حران رسیده، در آنجا توقف نمودند.
31And Thare took Abram, his son, and Lot the son of Aran, his son’s son, and Sarai his daughter in law, the wife of Abram his son, and brought them out of Ur of the Chaldees, to go into the land of Chanaan: and they came as far as Haran, and dwelt there.
32و مدت زندگانی تارح، دویست و پنج سال بود، و تارح درحران مرد.
32And the days of Thare were two hundred and five years, and he died in Haran.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.