پیدایش 11
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Lutherbibel 1912
1و تمام جهان را یک زبان و یک لغت بود.
1Es hatte aber alle Welt einerlei Zunge und Sprache.
2و واقع شد که چون از مشرق کوچ می‌کردند، همواری‌ای در زمین شنعار یافتند و درآنجا سکنی گرفتند.
2Da sie nun zogen gen Morgen, fanden sie ein ebenes Land im Lande Sinear, und wohnten daselbst.
3و به یکدیگر گفتند: «بیایید، خشتها بسازیم و آنها را خوب بپزیم.» و ایشان راآجر به‌جای سنگ بود، و قیر به‌جای گچ.
3Und sie sprachen untereinander: Wohlauf, laß uns Ziegel streichen und brennen! und nahmen Ziegel zu Stein und Erdharz zu Kalk
4وگفتند: «بیایید شهری برای خود بنا نهیم، و برجی را که سرش به آسمان برسد، تا نامی برای خویشتن پیدا کنیم، مبادا بر روی تمام زمین پراکنده شویم.»
4und sprachen: Wohlauf, laßt uns eine Stadt und einen Turm bauen, des Spitze bis an den Himmel reiche, daß wir uns einen Namen machen! denn wir werden sonst zerstreut in alle Länder.
5و خداوند نزول نمود تا شهر وبرجی را که بنی آدم بنا می‌کردند، ملاحظه نماید.
5Da fuhr der HERR hernieder, daß er sähe die Stadt und den Turm, die die Menschenkinder bauten.
6و خداوند گفت: «همانا قوم یکی است و جمیع ایشان را یک زبان و این کار را شروع کرده‌اند، والان هیچ کاری که قصد آن بکنند، از ایشان ممتنع نخواهد شد.
6Und der HERR sprach: Siehe, es ist einerlei Volk und einerlei Sprache unter ihnen allen, und haben das angefangen zu tun; sie werden nicht ablassen von allem, was sie sich vorgenommen haben zu tun.
7اکنون نازل شویم و زبان ایشان رادر آنجا مشوش سازیم تا سخن یکدیگر رانفهمند.»
7Wohlauf, laßt uns herniederfahren und ihre Sprache daselbst verwirren, daß keiner des andern Sprache verstehe!
8پس خداوند ایشان را از آنجا بر روی تمام زمین پراکنده ساخت و از بنای شهر بازماندند.
8Also zerstreute sie der HERR von dort alle Länder, daß sie mußten aufhören die Stadt zu bauen.
9از آن سبب آنجا را بابل نامیدند، زیرا که در آنجا خداوند لغت تمامی اهل جهان رامشوش ساخت. و خداوند ایشان را از آنجا برروی تمام زمین پراکنده نمود.
9Daher heißt ihr Name Babel, daß der HERR daselbst verwirrt hatte aller Länder Sprache und sie zerstreut von dort in alle Länder.
10این است پیدایش سام. چون سام صد ساله بود، ارفکشاد را دو سال بعد از طوفان آورد.
10Dies sind die Geschlechter Sems: Sem war hundert Jahre alt und zeugte Arphachsad, zwei Jahre nach der Sintflut,
11وسام بعد از آوردن ارفکشاد، پانصد سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
11und lebte darnach fünfhundert Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
12و ارفکشاد سی وپنج سال بزیست و شالح را آورد.
12Arphachsad war fünfunddreißig Jahre alt und zeugte Salah
13و ارفکشادبعد از آوردن شالح، چهار صد و سه سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
13und lebte darnach vierhundertunddrei Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
14و شالح سی سال بزیست، و عابر را آورد.
14Salah war dreißig Jahre alt und zeugte Eber
15و شالح بعد از آوردن عابر، چهارصد و سه سال زندگانی کرد و پسران ودختران آورد.
15und lebte darnach vierhundertunddrei Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
16و عابر سی و چهار سال بزیست و فالج را آورد.
16Eber war vierunddreißig Jahre alt und zeugte Peleg
17و عابر بعد از آوردن فالج، چهار صد و سی سال زندگانی کرد و پسران ودختران آورد.
17und lebte darnach vierhundertunddreißig Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
18و فالج سی سال بزیست، و رعورا آورد.
18Peleg war dreißig Jahre alt und zeugte Regu
19و فالج بعد از آوردن رعو، دویست ونه سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
19und lebte darnach zweihundertundneun Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
20ورعو سی و دو سال بزیست، و سروج را آورد.
20Regu war zweiundreißig Jahre alt und zeugte Serug
21ورعو بعد از آوردن سروج، دویست و هفت سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد.
21und lebte darnach zweihundertundsieben Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
22وسروج سی سال بزیست، و ناحور را آورد.
22Serug war dreißig Jahre alt und zeugte Nahor
23وسروج بعد از آوردن ناحور، دویست سال بزیست و پسران و دختران آورد.
23und lebte darnach zweihundert Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
24و ناحور بیست و نه سال بزیست، و تارح را آورد.
24Nahor war neunundzwanzig Jahre alt und zeugte Tharah
25و ناحور بعد ازآوردن تارح، صد و نوزده سال زندگانی کرد وپسران و دختران آورد.
25und lebte darnach hundertundneunzehn Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
26و تارح هفتاد سال بزیست، و ابرام و ناحور و هاران را آورد.
26Tharah war siebzig Jahre alt und zeugte Abram, Nahor und Haran.
27و این است پیدایش تارح که تارح، ابرام وناحور و هاران را آورد، و هاران، لوط را آورد.
27Dies sind die Geschlechter Tharahs: Tharah zeugte Abram, Nahor und Haran. Aber Haran zeugte Lot.
28وهاران پیش پدر خود، تارح در زادبوم خویش دراور کلدانیان بمرد.
28Haran aber starb vor seinem Vater Tharah in seinem Vaterlande zu Ur in Chaldäa.
29و ابرام و ناحور زنان برای خود گرفتند. زن ابرام را سارای نام بود. و زن ناحور را ملکه نام بود، دختر هاران، پدر ملکه وپدر یسکه.
29Da nahmen Abram und Nahor Weiber. Abrams Weib hieß Sarai, und Nahors Weib Milka, Harans Tochter, der ein Vater war der Milka und der Jiska.
30اما سارای نازاد مانده، ولدی نیاورد.
30Aber Sarai war unfruchtbar und hatte kein Kind.
31پس تارح پسر خود ابرام، و نواده خودلوط، پسر هاران، و عروس خود سارای، زوجه پسرش ابرام را برداشته، با ایشان از اور کلدانیان بیرون شدند تا به ارض کنعان بروند، و به حران رسیده، در آنجا توقف نمودند.
31Da nahm Tharah seinen Sohn Abram und Lot, seines Sohnes Harans Sohn, und seine Schwiegertochter Sarai, seines Sohnes Abrams Weib, und führte sie aus Ur in Chaldäa, daß er ins Land Kanaan zöge; und sie kamen gen Haran und wohnten daselbst.
32و مدت زندگانی تارح، دویست و پنج سال بود، و تارح درحران مرد.
32Und Tharah war zweihundertundfünf Jahre alt und starb in Haran.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.