Ӂенеза 11
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Lutherbibel 1912
1Тот пэмынтул авя о сингурэ лимбэ ши ачеляшь кувинте.
1Es hatte aber alle Welt einerlei Zunge und Sprache.
2Порнинд ей ынспре рэсэрит, ау дат песте о кымпие ын цара Шинеар ши ау дескэлекат аколо.
2Da sie nun zogen gen Morgen, fanden sie ein ebenes Land im Lande Sinear, und wohnten daselbst.
3Ши ау зис унул кэтре алтул: „Хайдем сэ фачем кэрэмизь ши сэ ле ардем бине ын фок!” Ши кэрэмида ле-а цинут лок де пятрэ, яр смоала ле-а цинут лок де вар.
3Und sie sprachen untereinander: Wohlauf, laß uns Ziegel streichen und brennen! und nahmen Ziegel zu Stein und Erdharz zu Kalk
4Ши ау май зис: „Хайдем сэ не зидим о четате ши ун турн ал кэруй вырф сэ атингэ черул ши сэ не фачем ун нуме, ка сэ ну фим ымпрэштияць пе тоатэ фаца пэмынтулуй!”
4und sprachen: Wohlauf, laßt uns eine Stadt und einen Turm bauen, des Spitze bis an den Himmel reiche, daß wir uns einen Namen machen! denn wir werden sonst zerstreut in alle Länder.
5Домнул С-а коборыт сэ вадэ четатя ши турнул пе каре-л зидяу фиий оаменилор.
5Da fuhr der HERR hernieder, daß er sähe die Stadt und den Turm, die die Menschenkinder bauten.
6Ши Домнул а зис: „Ятэ, ей сунт ун сингур попор ши тоць ау ачеяшь лимбэ, ши ятэ де че с-ау апукат; акум нимик ну й-ар ымпедика сэ факэ тот че шь-ау пус ын гынд.
6Und der HERR sprach: Siehe, es ist einerlei Volk und einerlei Sprache unter ihnen allen, und haben das angefangen zu tun; sie werden nicht ablassen von allem, was sie sich vorgenommen haben zu tun.
7Хайдем сэ Не коборым ши сэ ле ынкуркэм аколо лимба, ка сэ ну-шь май ынцелягэ ворба уний алтора!”
7Wohlauf, laßt uns herniederfahren und ihre Sprache daselbst verwirren, daß keiner des andern Sprache verstehe!
8Ши Домнул й-а ымпрэштият де аколо пе тоатэ фаца пэмынтулуй, аша кэ ау ынчетат сэ зидяскэ четатя.
8Also zerstreute sie der HERR von dort alle Länder, daß sie mußten aufhören die Stadt zu bauen.
9Де ачея, четатя а фост нумитэ Бабел, кэч аколо а ынкуркат Домнул лимба ынтрегулуй пэмынт ши де аколо й-а ымпрэштият Домнул пе тоатэ фаца пэмынтулуй.
9Daher heißt ihr Name Babel, daß der HERR daselbst verwirrt hatte aller Länder Sprache und sie zerstreut von dort in alle Länder.
10Ятэ спица нямулуй луй Сем. Ла вырста де о сутэ де ань, Сем а нэскут пе Арпакшад, ла дой ань дупэ потоп.
10Dies sind die Geschlechter Sems: Sem war hundert Jahre alt und zeugte Arphachsad, zwei Jahre nach der Sintflut,
11Дупэ наштеря луй Арпакшад, Сем а трэит чинч суте де ань ши а нэскут фий ши фийче.
11und lebte darnach fünfhundert Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
12Ла вырста де трейзечь ши чинч де ань, Арпакшад а нэскут пе Шелах.
12Arphachsad war fünfunddreißig Jahre alt und zeugte Salah
13Дупэ наштеря луй Шелах, Арпакшад а май трэит патру суте трей ань ши а нэскут фий ши фийче.
13und lebte darnach vierhundertunddrei Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
14Ла вырста де трейзечь де ань, Шелах а нэскут пе Ебер.
14Salah war dreißig Jahre alt und zeugte Eber
15Дупэ наштеря луй Ебер, Шелах а май трэит патру суте трей ань ши а нэскут фий ши фийче.
15und lebte darnach vierhundertunddrei Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
16Ла вырста де трейзечь ши патру де ань, Ебер а нэскут пе Пелег.
16Eber war vierunddreißig Jahre alt und zeugte Peleg
17Дупэ наштеря луй Пелег, Ебер а май трэит патру суте трейзечь де ань ши а нэскут фий ши фийче.
17und lebte darnach vierhundertunddreißig Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
18Ла вырста де трейзечь де ань, Пелег а нэскут пе Реу.
18Peleg war dreißig Jahre alt und zeugte Regu
19Дупэ наштеря луй Реу, Пелег а май трэит доуэ суте ноуэ ань ши а нэскут фий ши фийче.
19und lebte darnach zweihundertundneun Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
20Ла вырста де трейзечь ши дой де ань, Реу а нэскут пе Серуг.
20Regu war zweiundreißig Jahre alt und zeugte Serug
21Дупэ наштеря луй Серуг, Реу а май трэит доуэ суте шапте ань ши а нэскут фий ши фийче.
21und lebte darnach zweihundertundsieben Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
22Ла вырста де трейзечь де ань, Серуг а нэскут пе Нахор.
22Serug war dreißig Jahre alt und zeugte Nahor
23Дупэ наштеря луй Нахор, Серуг а май трэит доуэ суте де ань ши а нэскут фий ши фийче.
23und lebte darnach zweihundert Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
24Ла вырста де доуэзечь ши ноуэ де ань, Нахор а нэскут пе Терах.
24Nahor war neunundzwanzig Jahre alt und zeugte Tharah
25Дупэ наштеря луй Терах, Нахор а май трэит о сутэ ноуэспрезече ань ши а нэскут фий ши фийче.
25und lebte darnach hundertundneunzehn Jahre und zeugte Söhne und Töchter.
26Ла вырста де шаптезечь де ань, Терах а нэскут пе Аврам, пе Нахор ши пе Харан.
26Tharah war siebzig Jahre alt und zeugte Abram, Nahor und Haran.
27Ятэ спица нямулуй луй Терах. Терах а нэскут пе Аврам, пе Нахор ши пе Харан. Харан а нэскут пе Лот.
27Dies sind die Geschlechter Tharahs: Tharah zeugte Abram, Nahor und Haran. Aber Haran zeugte Lot.
28Ши Харан а мурит ын фаца татэлуй сэу Терах, ын цара ын каре се нэскусе, ын Ур, ын Халдея.
28Haran aber starb vor seinem Vater Tharah in seinem Vaterlande zu Ur in Chaldäa.
29Аврам ши Нахор шь-ау луат невесте. Нумеле невестей луй Аврам ера Сарай ши нумеле невестей луй Нахор ера Милка, фийка луй Харан, татэл Милкэй ши Искэй.
29Da nahmen Abram und Nahor Weiber. Abrams Weib hieß Sarai, und Nahors Weib Milka, Harans Tochter, der ein Vater war der Milka und der Jiska.
30Сарай ера стярпэ; н-авя копий делок.
30Aber Sarai war unfruchtbar und hatte kein Kind.
31Терах а луат пе фиул сэу Аврам ши пе Лот, фиул луй Харан, фиул фиулуй сэу, ши пе Сарай, норэ-са, неваста фиулуй сэу Аврам. Ау ешит ымпреунэ дин Ур, дин Халдея, ка сэ мяргэ ын цара Канаан. Ау венит пынэ ла Харан ши с-ау ашезат аколо.
31Da nahm Tharah seinen Sohn Abram und Lot, seines Sohnes Harans Sohn, und seine Schwiegertochter Sarai, seines Sohnes Abrams Weib, und führte sie aus Ur in Chaldäa, daß er ins Land Kanaan zöge; und sie kamen gen Haran und wohnten daselbst.
32Зилеле луй Терах ау фост де доуэ суте чинч ань, ши Терах а мурит ын Харан.
32Und Tharah war zweihundertundfünf Jahre alt und starb in Haran.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.