Jezussirach 41
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1Ach dood, hoe bitter is de gedachte aan u Voor den man, die rustig in zijn woning zit; Voor den man zonder zorgen, wien alles gelukt, Die nog kracht bezit, om het genot te plukken.
1O death, how bitter is the remembrance of thee to a man that hath peace in his possessions!
2Maar dood, hoe goed is uw lot Voor den armen man, wiens kracht is gesleten; Voor den man, die struikelt en tegen alles zich stoot, En lastig wordt, omdat hem geen hoop meer blijft.
2To a man that is at rest, and whose ways are prosperous in all things, and that is yet able to take meat!
3Wees niet bang voor de dood, uw lot; Bedenk, dat allen, hetzij vóór u of na u, hetzelfde treft;
3O death, thy sentence is welcome to the man that is in need, and to him whose strength faileth:
4Dit is het lot, dat God aan alle vlees heeft beschoren. Waarom dan de Wet van den Allerhoogste gevloekt? Hetzij duizend jaar of honderd of tien: Het dodenrijk verantwoordt het niet.
4Who is in a decrepit age, and that is in care about all things, and to the distrustful that loseth patience!
5Het kroost der bozen is een verachtelijk broed, Het ras der slechten een verdwaasd geslacht.
5Fear not the sentence of death. Remember what things have been before thee, and what shall come after thee: this sentence is from the Lord upon all flesh.
6Den zoon van den zondaar wordt de macht ontnomen; Steeds blijft de schande op zijn geslacht.
6And what shall come upon thee by the good pleasure of the most High? Whether ten, or a hundred, or a thousand years.
7De zoon zal zijn goddelozen vader vervloeken, Omdat hij om zijnentwil wordt veracht.
7For among the dead there is no accusing of life.
8Wee u, dus, goddeloze mannen, Die de Wet van den Allerhoogste verlaat!
8The children of sinners become children of abominations, and they that converse near the houses of the ungodly.
9Vermenigvuldigt gij u, het is tot schade, En als gij zonen verwekt, tot zuchten; Komt gij ten val, het is een blijvende vreugde, En sterft gij, dan is het tot vloek.
9The inheritance of the children of sinners shall perish, and with their posterity shall be a perpetual reproach.
10Wat uit stof is geboren, keert terug tot stof; Maar de zondaar valt van het ene niet in het andere.
10The children will complain of an ungodly father, because for his sake they are in reproach.
11De mens is wel naar zijn lichaam een zucht, Maar de naam van den brave zal nimmer vergaan.
11Woe to you, ungodly men, who have forsaken the law of the most high Lord.
12Draag dus zorg voor uw naam, want hij blijft u langer Dan duizend kostbare schatten.
12And if you be born, you shall be born in malediction: and if you die, in malediction shall be your portion.
13Een goed leven duurt slechts weinige dagen, Maar een goede naam duurt dagen zonder tal.
13All things that are of the earth, shall return into the earth: so the ungodly shall from malediction to destruction.
14Verborgen wijsheid en een verstopte schat; Wat voor nut hebben beide?
14The mourning of men is about their body, but the name of the ungodly shall be blotted out.
15Beter een mens, die zijn dwaasheid verbergt, Dan een, die zijn wijsheid verstopt.
15Take care of a good name: for this shall continue with thee, more than a thousand treasures precious and great.
16Hoort, kinderen, de les over de schaamte, En schaamt u, zoals ik het u leer: Niet iedere schaamte komt te pas, Niet alle blozen is goed.
16A good life hath its number of days: but a good name shall continue for ever.
17Schaam u voor vader en moeder over ontucht, Voor vorst en prins over leugen;
17My children, keep discipline in peace: for wisdom that is hid, and a treasure that is not seen, what profit is there in them both?
18Voor heer en meesteres over bedriegen, Voor gemeente en volk over ontrouw;
18Better is the man that hideth his folly, then the man that hideth his wisdom.
19Voor vriend en makker over onrecht, En voor uw woonplaats over vreemden;
19Wherefore have a shame of these things I am now going to speak of.
20Over het breken van eed en verdrag, Over het leunen op de ellebogen aan tafel;
20For it is not good to keep all shamefacedness: and all things do not please all men in opinion.
21Over het weigeren van een gave, die gevraagd wordt, Over het zwijgen, als men u groet;
21Be ashamed of fornication before father and mother: and of a lie before a governor and a man in power:
22Over het afwijzen van een vriend; Over het niet uitbetalen van loon,
22Of an offence before a prince, and a judge: of iniquity before a congregation and a people:
23Over het blikken naar andermans vrouw,
23Of injustice before a companion and friend: and in regard to the place where thou dwellest,
24Over gemeenschap met haar dienstmaagd;
24Of theft, and of the truth of God, and the covenant: of leaning with thy elbow over meat, and of deceit in giving and taking:
25Over smadende woorden jegens uw vriend, Over verwijten doen, als ge wat geeft;
25Of silence before them that salute thee: of looking upon a harlot: and of turning away thy face from thy kinsman.
26Over het verdraaien van wat ge hoort zeggen, En over het openbaren van geheime bespreking.
26Turn not sway thy face from thy neighbour, and of taking away a portion and not restoring.
27Dan zult ge u schamen, zoals het behoort, En welbehagen vinden bij al wat leeft!
27Gaze not upon another man’s wife, and be not inquisitive after his handmaid, and approach not her bed.
no verse 28 in this text
28Be ashamed of upbraiding speeches before friends: and after thou hast given, upbraid not.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.