Jesaja 63
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Wie is het, die van Edom komt, In bloedrode kleren van Bosra, Stralend in zijn feestgewaad, Fier in zijn geweldige kracht? Ik ben het, wiens woord gerechtigheid is, Die machtig is, om te redden!
1Quem é este que vem de Edom, com roupas tingidas de Bozra? Quem é este, glorioso em suas vestes, marchando na grandeza da sua força? “Sou eu, que falo em justiça, poderoso para salvar.”
2Waarom is dan uw feestgewaad rood, Uw kleren, alsof Gij de wijnpers treedt?
2Por que a sua roupa está vermelha, e as suas vestes como as daquele que pisa no lagar?
3Ik, Ik alleen heb de wijnpers getreden, En geen enkel volk stond Mij bij; Ik heb ze vertreden in mijn toorn, Ze vertrapt in mijn gramschap. Toen spatte hun bloed op mijn kleren, En besmeurde Ik heel mijn gewaad;
3“Eu pisei o lagar sozinho. Dos povos, ninguém estava comigo. Sim, eu os pisei na minha ira e os pisoteei no meu furor. O sangue deles respingou nas minhas vestes, e manchei toda a minha roupa.
4Want Ik had een dag van wraak beraamd, Gekomen was mijn jaar van verlossing!
4Pois o dia da vingança estava no meu coração, e o ano dos meus redimidos chegou.
5Ik keek rond: Geen helper daar! Stond verbaasd: Er was niemand, die steunde! Toen heeft mijn eigen arm Mij geholpen, En mijn gerechtigheid Mij gesteund.
5Eu olhei, e não havia ninguém para ajudar; e admirei-me de que não houvesse ninguém para apoiar. Portanto, o meu próprio braço me trouxe a salvação. A minha própria ira me sustentou.
6Ik vertrapte de volkeren in mijn toorn, Maakte ze dronken van mijn gramschap; En Ik liet hun bloed Op de aarde stromen!
6Eu pisei os povos na minha ira e os embriaguei no meu furor. Eu derramei o sangue deles na terra.”
7Ik wil de gunsten van Jahweh herdenken, De roemruchte werken van Jahweh: Al wat Jahweh voor ons heeft gedaan, Zijn grote goedheid voor Israëls huis; Wat Hij in zijn ontferming voor ons deed, En naar de volheid van zijn genade;
7Falarei das bondades do SENHOR e dos louvores do SENHOR, de acordo com tudo o que o SENHOR nos tem concedido, e da grande bondade para com a casa de Israel, que ele lhes concedeu segundo as suas misericórdias, e segundo a multidão das suas bondades.
8Hoe Hij zeide: Ze zijn toch mijn volk, Kinderen, die hun trouw niet verbreken!
8Pois ele disse: “Certamente, eles são o meu povo, filhos que não agirão com falsidade;” assim ele se tornou o Salvador deles.
9Hij was hun een Redder in al hun benauwdheid; Geen bode of engel: Hijzelf heeft ze gered. In zijn liefde en ontferming heeft Hij zelf ze verlost, Hen opgenomen, gedragen heel de vroegere tijd.
9Em toda a aflição deles, ele foi afligido, e o anjo da sua presença os salvou. Em seu amor e em sua compaixão, ele os redimiu. Ele os ergueu, e os carregou todos os dias do passado.
10Maar zij waren weerspannig, En bedroefden zijn heilige geest; Zo is Hij hun vijand geworden, Heeft Hij zelf ze bestreden.
10Mas eles se rebelaram e entristeceram o seu Santo Espírito. Por isso ele se voltou e tornou-se inimigo deles, e ele mesmo lutou contra eles.
11Toen dacht zijn volk aan de vroegere dagen, Aan de dagen van Moses! Waar blijft Hij, die uit de wateren trok Den herder zijner kudde? Waar blijft Hij, die in diens hart Zijn heilige geest heeft gelegd;
11Então ele se lembrou dos dias do passado, de Moisés e do seu povo, dizendo: “Onde está aquele que os fez subir do mar com os pastores do seu rebanho? Onde está aquele que colocou o seu Santo Espírito no meio deles?”
12Die Moses met zijn rechterhand heeft geleid, En met zijn heerlijke arm? Die voor hen uit de wateren kliefde, Om zich een eeuwige naam te bereiden;
12Quem fez o seu braço glorioso estar à direita de Moisés? Quem dividiu as águas diante deles, para fazer para si um nome eterno?
13Hen door de watervloeden deed gaan, Zonder te struikelen, als een ros over de steppe?
13Quem os guiou pelas profundezas, como um cavalo no deserto, para que não tropeçassem?
14Als een kudde, die naar de vlakte daalt, Heeft Jahweh’s geest hen geleid; Zó hebt Gij uw volk willen leiden, Dat Gij u een heerlijke naam hebt bereid!
14Como o gado que desce ao vale, o Espírito do SENHOR lhes deu descanso. Assim você guiou o seu povo, para fazer para si um nome glorioso.
15Ach, blik neer uit de hemel, Zie neer uit uw heilige en heerlijke woning! Waar blijft nu uw ijver en kracht, uw ontroering, ontferming?
15Olhe do céu, e veja da habitação da sua santidade e da sua glória. Onde estão o seu zelo e os seus atos poderosos? O anseio do seu coração e a sua compaixão estão retidos para comigo.
16Onthoud ze ons niet: want Gij zijt onze Vader! Neen, Abraham kent ons niet eens, En Israël herkent ons niet meer; Maar Gij, Jahweh, blijft onze Vader, Gij heet onze Verlosser van ouds!
16Pois você é o nosso Pai, ainda que Abraão não nos conheça, e Israel não nos reconheça. Você, SENHOR, é o nosso Pai. Nosso Redentor desde a eternidade é o seu nome.
17Waarom, Jahweh, hebt Gij ons van uw wegen laten verdwalen, Ons hart afgestompt, om U niet te vrezen? Ach, Heer, keer terug omwille van uw dienaars, Terwille van de stammen, die uw erfdeel zijn.
17Ó SENHOR, por que você nos faz desviar dos seus caminhos, e endurece o nosso coração para não o temermos? Volte, por amor dos seus servos, as tribos da sua herança.
18Waarom hebben de goddelozen uw tempel beschimpt, Onze vijanden uw heilige woning vertreden;
18O seu povo santo a possuiu por pouco tempo. Nossos adversários pisotearam o seu santuário.
19Zijn wij geworden, als hadt Gij nooit over ons geregeerd, Als waren wij nooit naar U genoemd?
19Nós nos tornamos como aqueles sobre os quais você nunca governou, como aqueles que não foram chamados pelo seu nome.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.