Исая 63
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1„Чине есте ачеста каре вине дин Едом, дин Боцра, ын хайне роший, ын хайне стрэлучитоаре, ши калкэ мындру, ын плинэтатя путерий Луй?” – „Еу сунт Чел каре ам фэгэдуит мынтуиря ши ам путере сэ избэвеск!” –
1Quem é este que vem de Edom, com roupas tingidas de Bozra? Quem é este, glorioso em suas vestes, marchando na grandeza da sua força? “Sou eu, que falo em justiça, poderoso para salvar.”
2„Дар пентру че Ыць сунт хайнеле роший ши вешминтеле Тале ка вешминтеле челуй че калкэ ын тяск?” –
2Por que a sua roupa está vermelha, e as suas vestes como as daquele que pisa no lagar?
3„Еу сингур ам кэлкат ын тяск ши ничун ом динтре попоаре ну ера ку Мине; й-ам кэлкат астфел ын мыния Мя ши й-ам здробит ын урӂия Мя; аша кэ сынӂеле лор а цышнит пе вешминтеле Меле ши Мь-ам мынжит тоате хайнеле Меле ку ел.
3“Eu pisei o lagar sozinho. Dos povos, ninguém estava comigo. Sim, eu os pisei na minha ira e os pisoteei no meu furor. O sangue deles respingou nas minhas vestes, e manchei toda a minha roupa.
4Кэч ын инима Мя ера о зи де рэзбунаре ши венисе анул челор рэскумпэраць ай Мей.
4Pois o dia da vingança estava no meu coração, e o ano dos meus redimidos chegou.
5Мэ уйтам ымпрежур, ши ну ера нимень сэ М-ажуте ши Мэ ынгрозям, дар ну ера чине сэ Мэ сприжине; атунч брацул Меу Мь-а фост ынтр-ажутор ши урӂия Мя М-а сприжинит!
5Eu olhei, e não havia ninguém para ajudar; e admirei-me de que não houvesse ninguém para apoiar. Portanto, o meu próprio braço me trouxe a salvação. A minha própria ira me sustentou.
6Ам кэлкат астфел ын пичоаре попоаре ын мыния Мя, ле-ам ымбэтат ын урӂия Мя ши ле-ам вэрсат сынӂеле пе пэмынт.”
6Eu pisei os povos na minha ira e os embriaguei no meu furor. Eu derramei o sangue deles na terra.”
7Вой вести ындурэриле Домнулуй, фаптеле Луй минунате, дупэ тот че а фэкут Домнул пентру ной! Вой спуне маря Луй бунэтате фацэ де каса луй Исраел, кэч й-а фэкут дупэ ындурэриле ши богэция драгостей Луй.
7Falarei das bondades do SENHOR e dos louvores do SENHOR, de acordo com tudo o que o SENHOR nos tem concedido, e da grande bondade para com a casa de Israel, que ele lhes concedeu segundo as suas misericórdias, e segundo a multidão das suas bondades.
8Ел а зис: „Негрешит, ей сунт попорул Меу, ниште копий каре ну вор фи некрединчошь!” Ши астфел Ел С-а фэкут Мынтуиторул лор.
8Pois ele disse: “Certamente, eles são o meu povo, filhos que não agirão com falsidade;” assim ele se tornou o Salvador deles.
9Ын тоате неказуриле лор, н-ау фост фэрэ ажутор ши Ынӂерул каре есте ынаинтя Фецей Луй й-а мынтуит; Ел Ынсушь й-а рэскумпэрат, ын драгостя ши ындураря Луй, ши некурмат й-а сприжинит ши й-а пуртат ын зилеле дин векиме.
9Em toda a aflição deles, ele foi afligido, e o anjo da sua presença os salvou. Em seu amor e em sua compaixão, ele os redimiu. Ele os ergueu, e os carregou todos os dias do passado.
10Дар ей ау фост неаскултэторь ши ау ынтристат пе Духул Луй чел сфынт, яр Ел ли С-а фэкут врэжмаш ши а луптат ымпотрива лор.
10Mas eles se rebelaram e entristeceram o seu Santo Espírito. Por isso ele se voltou e tornou-se inimigo deles, e ele mesmo lutou contra eles.
11Атунч попорул Сэу шь-а адус аминте де зилеле стрэвекь але луй Мойсе ши а зис: „Унде есте Ачела каре й-а скос дин маре, ку пэсторул турмей Сале? Унде есте Ачела каре пуня ын мижлокул лор Духул Луй чел сфынт;
11Então ele se lembrou dos dias do passado, de Moisés e do seu povo, dizendo: “Onde está aquele que os fez subir do mar com os pastores do seu rebanho? Onde está aquele que colocou o seu Santo Espírito no meio deles?”
12каре повэцуя дряпта луй Мойсе, ку брацул Сэу чел слэвит, каре деспика апеле ынаинтя лор, ка сэ-Шь факэ ун Нуме вешник,
12Quem fez o seu braço glorioso estar à direita de Moisés? Quem dividiu as águas diante deles, para fazer para si um nome eterno?
13каре ый кэлэузя прин валурь ка ун кал пе лок нетед, фэрэ ка ей сэ се потикняскэ?”
13Quem os guiou pelas profundezas, como um cavalo no deserto, para que não tropeçassem?
14Ка фяра каре се кобоарэ ын вале, аша й-а дус Духул Домнулуй ла одихнэ. Аша ай повэцуит Ту пе попорул Тэу, ка сэ-Ць фачь ун Нуме плин де славэ!
14Como o gado que desce ao vale, o Espírito do SENHOR lhes deu descanso. Assim você guiou o seu povo, para fazer para si um nome glorioso.
15Привеште дин чер ши везь, дин локуинца Та чя сфынтэ ши слэвитэ: Унде сунт рывна ши путеря Та? Фиорул инимий Тале ши ындурэриле Тале ну се май аратэ фацэ де мине!
15Olhe do céu, e veja da habitação da sua santidade e da sua glória. Onde estão o seu zelo e os seus atos poderosos? O anseio do seu coração e a sua compaixão estão retidos para comigo.
16Тотушь Ту ешть Татэл ностру! Кэч Авраам ну не куноаште, ши Исраел ну штие чине сунтем, дар Ту, Доамне, ешть Татэл ностру, Ту дин вешничие Те нумешть Мынтуиторул ностру.
16Pois você é o nosso Pai, ainda que Abraão não nos conheça, e Israel não nos reconheça. Você, SENHOR, é o nosso Pai. Nosso Redentor desde a eternidade é o seu nome.
17Пентру че, Доамне, не лашь сэ рэтэчим де ла кэиле Тале ши не ымпетрешть инима ка сэ ну не темем де Тине? Ынтоарче-Те, дин драгосте пентру робий Тэй, пентру семинцииле моштенирий Тале!
17Ó SENHOR, por que você nos faz desviar dos seus caminhos, e endurece o nosso coração para não o temermos? Volte, por amor dos seus servos, as tribos da sua herança.
18Попорул Тэу чел сфынт н-а стэпынит цара декыт пуцинэ време; врэжмаший ноштри ау кэлкат ын пичоаре Локашул Тэу чел Сфынт.
18O seu povo santo a possuiu por pouco tempo. Nossos adversários pisotearam o seu santuário.
19Ам ажунс ка ун попор пе каре ничодатэ ну л-ай кырмуит Ту ши песте каре ничодатэ ну с-а кемат Нумеле Тэу…
19Nós nos tornamos como aqueles sobre os quais você nunca governou, como aqueles que não foram chamados pelo seu nome.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.