Исая 42
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ятэ Робул Меу, пе каре-Л сприжин, Алесул Меу, ын каре Ышь гэсеште плэчере суфлетул Меу. Ам пус Духул Меу песте Ел; Ел ва вести нямурилор жудеката.
1“Eis o meu servo, a quem sustento, o meu escolhido, em quem a minha alma se agrada: Pus o meu Espírito sobre ele. Ele trará justiça às nações.
2Ел ну ва стрига, ну-Шь ва ридика гласул ши ну-л ва фаче сэ се аудэ пе улице.
2Ele não gritará, nem levantará a sua voz, nem fará com que ela seja ouvida na rua.
3Трестия фрынтэ н-о ва здроби ши мукул каре май арде ынкэ ну-л ва стинӂе. Ва вести жудеката дупэ адевэр.
3Ele não quebrará a cana rachada. Ele não apagará o pavio que fumega. Ele trará a justiça com fidelidade.
4Ел ну ва слэби, нич ну Се ва лэса, пынэ ва ашеза дрептатя пе пэмынт; ши остроавеле вор нэдэждуи ын Леӂя Луй.”
4Ele não falhará nem desanimará, até que tenha estabelecido a justiça na terra, e as ilhas esperam pela sua lei.”
5Аша ворбеште Домнул Думнезеу, каре а фэкут черуриле ши ле-а ынтинс, каре а ынтинс пэмынтул ши челе де пе ел, каре а дат суфларе челор че-л локуеск ши суфлет челор че мерг пе ел:
5Deus, o SENHOR, aquele que criou os céus e os estendeu, aquele que estendeu a terra e tudo o que dela procede, aquele que dá fôlego ao seu povo e espírito aos que andam nela, diz:
6„Еу, Домнул, Те-ам кемат ка сэ дай мынтуире ши Те вой луа де мынэ, Те вой пэзи ши Те вой пуне ка легэмынт ал попорулуй, ка сэ фий Лумина нямурилор,
6“Eu, o SENHOR, chamei você em justiça. Eu segurarei a sua mão. Eu o guardarei, e farei de você uma aliança para o povo, como uma luz para as nações,
7сэ дескизь окий орбилор, сэ скоць дин темницэ пе чей легаць ши дин принсоаре пе чей че локуеск ын ынтунерик.
7para abrir os olhos dos cegos, para tirar os prisioneiros do calabouço, e tirar da prisão os que estão sentados nas trevas.
8Еу сунт Домнул, ачеста есте Нумеле Меу, ши слава Мя н-о вой да алтуя, нич чинстя Мя, идолилор.
8“Eu sou o SENHOR. Este é o meu nome. Não darei a minha glória a outro, nem o meu louvor a imagens esculpidas.
9Ятэ кэ челе динтый лукрурь с-ау ымплинит ши вэ вестеск алтеле ной; ви ле спун май ынаинте ка сэ се ынтымпле.”
9Eis que as primeiras coisas já aconteceram, e eu declaro coisas novas. Eu lhes falo sobre elas antes que surjam.”
10Кынтаць Домнулуй о кынтаре ноуэ, кынтаць лауделе Луй пынэ ла марӂиниле пэмынтулуй, вой, каре мерӂець пе маре ши чей че локуиць ын еа, остроаве ши локуиторий лор!
10Cantem ao SENHOR um cântico novo, e o seu louvor desde os confins da terra, vocês que descem ao mar, e tudo o que nele há, as ilhas e os seus habitantes.
11Пустиул ши четэциле луй сэ ыналце гласул! Сателе локуите де Кедар сэ-шь ыналце гласул! Локуиторий стынчилор сэ сарэ де веселие: сэ стриӂе де букурие дин вырфул мунцилор!
11Que o deserto e as suas cidades levantem a voz, com as aldeias habitadas por Quedar. Que os habitantes de Sela cantem. Que gritem do topo das montanhas!
12Сэ дя славэ Домнулуй ши сэ вестяскэ лауделе Луй ын остроаве!
12Dêem glória ao SENHOR, e declarem o seu louvor nas ilhas.
13Домнул ынаинтязэ ка ун витяз, Ышь стырнеште рывна ка ун ом де рэзбой; ыналцэ гласул, стригэ, Ышь аратэ путеря ымпотрива врэжмашилор Сэй.
13O SENHOR sairá como um homem valente. Ele despertará o seu zelo como um homem de guerra. Ele levantará um grito de guerra. Sim, ele gritará bem alto. Ele triunfará sobre os seus inimigos.
14„Ам тэкут мултэ време”, зиче Домнул, „ам тэкут ши М-ам цинут. Дар акум вой стрига ка о фемее ын дурериле наштерий, вой гыфыи ши вой рэсуфла.
14“Fiquei em silêncio por muito tempo. Fiquei quieto e me contive. Agora gritarei como uma mulher em trabalho de parto. Eu ofegarei e suspirarei.
15Вой пустии мунць ши дялурь, ле вой уска тоатэ вердяца; вой префаче рыуриле ын остроаве ши язуриле ле вой уска.
15Destruirei montanhas e colinas, e secarei toda a sua vegetação. Tornarei os rios em ilhas, e secarei os lagos.
16Вой дуче пе орбь пе ун друм некуноскут де ей, ый вой повэцуи пе кэрэрь нештиуте де ей; вой префаче ынтунерикул ын луминэ ынаинтя лор ши локуриле стрымбе ын локурь нетеде: ятэ че вой фаче ши ну-й вой пэрэси.
16Conduzirei os cegos por um caminho que não conhecem. Eu os guiarei por veredas que não conhecem. Transformarei as trevas em luz diante deles, e os caminhos tortuosos em retos. Farei estas coisas, e não os desampararei.
17Вор да ынапой, вор фи акопериць де рушине чей че се ынкред ын идоль чоплиць ши зик идолилор турнаць: ‘Вой сунтець думнезеий ноштри!’
17“Aqueles que confiam em imagens esculpidas, que dizem às imagens fundidas: ‘Vocês são os nossos deuses’, recuarão. Eles ficarão totalmente envergonhados.
18Аскултаць, сурзилор, привиць ши ведець, орбилор!
18“Ouçam, vocês, surdos, e olhem, vocês, cegos, para que possam ver.
19Чине есте орб, дакэ ну робул Меу, ши сурд ка солул Меу пе каре ыл тримит? Чине есте орб ка приетенул луй Думнезеу ши орб ка робул Домнулуй?
19Quem é cego, senão o meu servo? Ou quem é tão surdo quanto o meu mensageiro, a quem envio? Quem é tão cego como aquele que está em paz, e tão cego como o servo do SENHOR?
20Ай вэзут мулте, дар н-ай луат сяма ла еле; ай дескис урекиле, дар н-ай аузит.”
20Você vê muitas coisas, mas não as observa. Seus ouvidos estão abertos, mas ele não ouve.
21Домнул а воит, пентру дрептатя Луй, сэ вестяскэ о Леӂе маре ши минунатэ.
21Agradou ao SENHOR, por amor da sua justiça, engrandecer a lei e torná-la gloriosa.
22Ши тотушь попорул ачеста есте ун попор прэдат ши жефуит! Тоць зак ынлэнцуиць ын пештерь ши ынфундаць ын темнице. Сунт лэсаць де прадэ, ши нимень ну-й скапэ! Жефуиць, ши нимень ну зиче: „Дэ ынапой!”
22Mas este é um povo roubado e saqueado. Todos eles estão presos em buracos, e estão escondidos em prisões. Tornaram-se cativos, e ninguém os livra, e despojo, e ninguém diz: ‘Restitua-os!’
23Чине динтре вой ынсэ плякэ урекя ла ачесте лукрурь? Чине вря сэ я аминте ла еле ши сэ аскулте пе виитор?
23Quem entre vocês dará ouvidos a isso? Quem escutará e ouvirá para o tempo que há de vir?
24Чине а дат пе Иаков прадэ жафулуй, ши пе Исраел ын мыниле жефуиторилор? Оаре ну Домнул, ымпотрива кэруя ам пэкэтуит? Ей н-ау воит сэ умбле пе кэиле Луй ши н-ау аскултат Леӂя Луй.
24Quem entregou Jacó como despojo, e Israel aos roubadores? Não foi o SENHOR, aquele contra quem pecamos? Pois eles não quiseram andar nos seus caminhos, e desobedeceram à sua lei.
25Де ачея а вэрсат Ел песте Исраел вэпая мынией Луй ши грозэвииле рэзбоюлуй: рэзбоюл л-а апринс дин тоате пэрциле ши н-а ынцелес; л-а арс ши н-а луат сяма.
25Por isso ele derramou sobre ele a fúria da sua ira, e a força da batalha. Isso o envolveu em chamas por todos os lados, mas ele não percebeu. Isso o queimou, mas ele não levou isso ao coração.” ```usfm
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.