Jesaja 42
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ziet nu mijn Dienaar, wien Ik verknocht ben, Mijn Uitverkorene, die Mij behaagt! Ik heb op Hem mijn geest gelegd, En de volken zal Hij de wet verkonden.
1“Eis o meu servo, a quem sustento, o meu escolhido, em quem a minha alma se agrada: Pus o meu Espírito sobre ele. Ele trará justiça às nações.
2Men hoort Hem schreeuwen noch roepen, Zelfs zijn stem niet verheffen op straat;
2Ele não gritará, nem levantará a sua voz, nem fará com que ela seja ouvida na rua.
3Hij zal het geknakte riet niet breken, De kwijnende vlaspit niet doven. Trouw draagt Hij de wet voor zich uit,
3Ele não quebrará a cana rachada. Ele não apagará o pavio que fumega. Ele trará a justiça com fidelidade.
4Onvermoeid en nooit gebroken, Totdat Hij op aarde de wet heeft gevestigd, En de landen zijn lering verbeiden!
4Ele não falhará nem desanimará, até que tenha estabelecido a justiça na terra, e as ilhas esperam pela sua lei.”
5Zo spreekt Jahweh, die de hemelen schiep en ze spande, Die de aarde vormde met wat er groeit, Die adem geeft aan het volk, dat er woont, En levensgeest aan die er wandelen.
5Deus, o SENHOR, aquele que criou os céus e os estendeu, aquele que estendeu a terra e tudo o que dela procede, aquele que dá fôlego ao seu povo e espírito aos que andam nela, diz:
6Ik Jahweh, heb U in mijn ontferming geroepen, U bij de hand gevat en beschut; U gesteld tot Verbond met het volk, En tot Licht voor de naties:
6“Eu, o SENHOR, chamei você em justiça. Eu segurarei a sua mão. Eu o guardarei, e farei de você uma aliança para o povo, como uma luz para as nações,
7Om blinden de ogen te openen, Om gevangenen uit de kerker te verlossen, En uit donkere krochten Die in duisternis zitten.
7para abrir os olhos dos cegos, para tirar os prisioneiros do calabouço, e tirar da prisão os que estão sentados nas trevas.
8Ik ben Jahweh; Dit is mijn Naam! Mijn glorie sta Ik niemand af, Aan geen beelden mijn eer.
8“Eu sou o SENHOR. Este é o meu nome. Não darei a minha glória a outro, nem o meu louvor a imagens esculpidas.
9Zie, vervuld is wat vroeger voorspeld was, Thans kondig Ik nieuwe dingen aan; Nog eer ze ontkiemen, Heb Ik ze ù laten weten!
9Eis que as primeiras coisas já aconteceram, e eu declaro coisas novas. Eu lhes falo sobre elas antes que surjam.”
10Zingt een nieuw lied Ter ere van Jahweh; Heft een lofzang voor Hem aan Op de grenzen der aarde: Gij die de zee beploegt en bevolkt, Met de eilanden, en die er op wonen!
10Cantem ao SENHOR um cântico novo, e o seu louvor desde os confins da terra, vocês que descem ao mar, e tudo o que nele há, as ilhas e os seus habitantes.
11De steppe jubele met haar steden, De legerplaats waar Kedar woont; Laat de bewoners van Séla juichen, Jubileren van de toppen der bergen:
11Que o deserto e as suas cidades levantem a voz, com as aldeias habitadas por Quedar. Que os habitantes de Sela cantem. Que gritem do topo das montanhas!
12Laat hen glorie brengen aan Jahweh, Aan de eilanden zijn lof verkonden!
12Dêem glória ao SENHOR, e declarem o seu louvor nas ilhas.
13Jahweh rukt uit als een held, Als een krijger blakend van strijdlust; Bulderend heft Hij de strijdkreet aan, En daagt zijn vijanden uit:
13O SENHOR sairá como um homem valente. Ele despertará o seu zelo como um homem de guerra. Ele levantará um grito de guerra. Sim, ele gritará bem alto. Ele triunfará sobre os seus inimigos.
14Lang heb Ik gezwegen, Mij stil gehouden, en bedwongen! Maar nu zal Ik gillen als een barende vrouw, Nu zal Ik briesen en snuiven;
14“Fiquei em silêncio por muito tempo. Fiquei quieto e me contive. Agora gritarei como uma mulher em trabalho de parto. Eu ofegarei e suspirarei.
15Ik zal bergen en heuvels verschroeien, En al hun groen doen verdorren; Ik maak de stromen tot steppen, Leg de waterplassen droog.
15Destruirei montanhas e colinas, e secarei toda a sua vegetação. Tornarei os rios em ilhas, e secarei os lagos.
16Maar de blinden zal Ik leiden Op wegen, die ze niet kennen; En op onbekende paden Doe Ik ze gaan; De duisternis voor hen uit verkeer Ik in licht, De krochten in vlakten. Al deze dingen zal Ik volbrengen, Daarvan laat Ik niet af!
16Conduzirei os cegos por um caminho que não conhecem. Eu os guiarei por veredas que não conhecem. Transformarei as trevas em luz diante deles, e os caminhos tortuosos em retos. Farei estas coisas, e não os desampararei.
17Dan zullen wijken, blozend van schaamte, Die op de goden vertrouwen, En die tot de afgoden zeggen: Gij zijt onze God!
17“Aqueles que confiam em imagens esculpidas, que dizem às imagens fundidas: ‘Vocês são os nossos deuses’, recuarão. Eles ficarão totalmente envergonhados.
18Gij, doven, hoort; Gij blinden, opent de ogen en ziet!
18“Ouçam, vocês, surdos, e olhem, vocês, cegos, para que possam ver.
19Wie is er blind als mijn dienaar, Wie zo doof als die over hem heersen; Wie zo blind als mijn vertrouwde, Wie doof als de dienaar van Jahweh!
19Quem é cego, senão o meu servo? Ou quem é tão surdo quanto o meu mensageiro, a quem envio? Quem é tão cego como aquele que está em paz, e tão cego como o servo do SENHOR?
20Grootse dingen hebt gij gezien, Maar er geen acht op geslagen; Uw oren waren geopend, Maar ge hebt niet gehoord:
20Você vê muitas coisas, mas não as observa. Seus ouvidos estão abertos, mas ele não ouve.
21Het had Jahweh in zijn goedheid behaagd, Een wet u te schenken, groots en verheven!
21Agradou ao SENHOR, por amor da sua justiça, engrandecer a lei e torná-la gloriosa.
22Toch werd het een volk, berooid en beroofd, Allen in holen gestoken, in kerkers verborgen; Ze werden tot buit, en er was niemand, die hielp, Leeggeplunderd, en er zei niemand: Geef terug.
22Mas este é um povo roubado e saqueado. Todos eles estão presos em buracos, e estão escondidos em prisões. Tornaram-se cativos, e ninguém os livra, e despojo, e ninguém diz: ‘Restitua-os!’
23Wie heeft onder u toen geluisterd, Er acht op geslagen, het voor de toekomst verstaan?
23Quem entre vocês dará ouvidos a isso? Quem escutará e ouvirá para o tempo que há de vir?
24Wie gaf Jakob aan de plundering prijs, En Israël aan de berovers? Was het Jahweh niet, Tegen wien ze hadden gezondigd; Wiens wegen ze niet wilden gaan, Wiens bevelen ze niet wilden horen?
24Quem entregou Jacó como despojo, e Israel aos roubadores? Não foi o SENHOR, aquele contra quem pecamos? Pois eles não quiseram andar nos seus caminhos, e desobedeceram à sua lei.
25Toen goot Hij zijn ziedende toorn over hem uit, En het geweld van de krijg; Hij zette hem aan alle kanten in vlammen, Maar hij kwam niet tot inzicht; Hij stak hem in brand, Maar hij wilde het niet ter harte nemen!
25Por isso ele derramou sobre ele a fúria da sua ira, e a força da batalha. Isso o envolveu em chamas por todos os lados, mas ele não percebeu. Isso o queimou, mas ele não levou isso ao coração.” ```usfm
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.