Jesaja 17
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1De godsspraak over Damascus en Samaria: Zie, Damascus wordt uit de rij der steden gevaagd, En Samaria zal enkel puinhopen worden;
1O peso de Damasco. “Eis que Damasco deixará de ser uma cidade, e será um monte de ruínas.
2Hun steden worden voor eeuwig verlaten, En zijn voor de kudden bestemd, Die er ongestoord zullen liggen.
2As cidades de Aroer estão abandonadas. Elas serão para os rebanhos, que se deitarão, e ninguém os espantará.
3In Efraïm zal geen vesting meer zijn, Geen koningschap meer in Damascus; Met Arams resten zal het gaan Als met de glorie van Israëls zonen: Is de godsspraak van Jahweh der heirscharen!
3A fortaleza desaparecerá de Efraim, e o reino de Damasco, e o remanescente da Síria. Eles serão como a glória dos filhos de Israel”, diz o SENHOR dos Exércitos.
4En het zal gebeuren op die dag, Dat de glorie van Jakob zal tanen, Het vet van zijn lichaam zal slinken.
4“Acontecerá naquele dia que a glória de Jacó definhará, e a gordura da sua carne emagrecerá.
5Het zal zijn, of een maaier de halmen grijpt, En zijn arm er de aren van afsnijdt; Of men aren leest in het Refaïm-dal,
5Será como quando o ceifeiro ajunta o trigo, e o seu braço colhe as espigas. Sim, será como quando alguém recolhe espigas no vale de Refaim.
6Of een restje blijft hangen, als men olijven afslaat: Twee, drie olijven nog hoog in de top, Vier of vijf aan de takken der bomen: Is de godsspraak van Jahweh, Israëls God!
6Contudo, restarão ali rebuscos, como no sacudir de uma oliveira, duas ou três azeitonas na ponta do ramo mais alto, quatro ou cinco nos ramos mais externos de uma árvore frutífera”, diz o SENHOR, o Deus de Israel.
7Op die dag zullen de mensen naar hun Schepper opzien, Met hun ogen staren naar Israëls Heilige;
7Naquele dia, as pessoas olharão para o seu Criador, e os seus olhos terão respeito pelo Santo de Israel.
8Niet meer omkijken naar de altaren, Het werk hunner handen; Niet omzien naar wat hun vingers hebben gemaakt, Naar heilige palen en zonnezuilen.
8Eles não olharão para os altares, a obra de suas mãos; nem terão respeito por aquilo que os seus dedos fizeram, sejam os postes de Aserá ou os altares de incenso.
9Op die dag liggen uw steden verlaten, Als de ruïnen der Chiwwieten en Amorieten, Waaruit zij gevlucht zijn voor Israëls zonen, En die een woestenij zijn geworden.
9Naquele dia, as suas cidades fortes serão como os lugares abandonados nos bosques e no topo das montanhas, que foram abandonados diante dos filhos de Israel; e haverá desolação.
10Want gij hebt vergeten den God van uw heil, Hebt niet gedacht aan de Rots van uw redding! In plaats daarvan hebt ge wellust-tuinen geplant, En uitheemse stekken gepoot.
10Pois você se esqueceu do Deus da sua salvação, e não se lembrou da rocha da sua força. Portanto, você cultiva plantas agradáveis, e semeia mudas estrangeiras.
11Wel groeiden ze reeds op de dag van het planten, Bloeiden al ‘s morgens, toen ze door u zijn gepoot: Maar weg is de oogst op de dag van het onheil, Een ongeneeslijke smart!
11No dia do seu plantio, você o cerca. Pela manhã, você faz a sua semente florescer, mas a colheita fugirá no dia da dor e da tristeza desesperadora.
12Ha, het woelen van machtige volken, Die razen als het bruisen der zee; Het tieren der naties, Die bulderen als geweldige wateren!
12Ah, o tumulto de muitos povos que rugem como o bramido dos mares; e o ímpeto das nações que avançam como o ímpeto de águas poderosas!
13Maar al brullen de volken als machtige wateren: Hij dreigt ze, ver vluchten ze weg; Opgejaagd als het kaf in de wan voor de wind, Als wolken stof voor de storm.
13As nações avançarão como o ímpeto de muitas águas, mas ele as repreenderá, e elas fugirão para longe, e serão perseguidas como a palha das montanhas diante do vento, e como a poeira que gira diante da tempestade.
14Tegen de avond brengen ze schrik, Maar vóór de morgen zijn ze verdwenen: Dit is het deel van die ons plunderen, Het lot van die ons beroven.
14Ao anoitecer, eis o terror! Antes da manhã, eles já não existem. Esta é a porção daqueles que nos saqueiam, e a sorte daqueles que nos roubam.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.