ʻIsaia
Chapter 17
Tongan Bible, Revised We…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ko e tala mamafa ʻoku kau ki Tamasikusi. “Vakai kuo toʻo atu ʻa Tamasikusi ke ʻoua naʻa kei kolo ia, ka e hoko ia ko e potu tuʻunga fale maumau.
1O peso de Damasco. “Eis que Damasco deixará de ser uma cidade, e será um monte de ruínas.
2Kuo liʻaki ʻae ngaahi kolo ʻo ʻAloeli: ʻe ʻoe fanga manu ia, pea te nau tokoto ai, pea ʻe ʻikai ha taha ke fakamanavahēʻi ʻakinautolu.
2As cidades de Aroer estão abandonadas. Elas serão para os rebanhos, que se deitarão, e ninguém os espantará.
3‌ʻOku pehē ʻe Sihova ʻoe ngaahi kautau, ʻE ngata ʻae kolo ʻi ʻIfalemi, mo e puleʻanga ʻo Tamasikusi, pea mo e toenga kakai ʻo Silia: te nau hangē ko e ongoongolelei ʻoe fānau ʻa ʻIsileli.
3A fortaleza desaparecerá de Efraim, e o reino de Damasco, e o remanescente da Síria. Eles serão como a glória dos filhos de Israel”, diz o SENHOR dos Exércitos.
4Pea ʻi he ʻaho ko ia ʻe hoko ʻo pehē, ʻe fakasiʻisiʻi ʻae ongoongolelei ʻo Sēkope, pea ʻe fakaʻaʻau ke tutue ʻae ngako ʻo hono sino.
4“Acontecerá naquele dia que a glória de Jacó definhará, e a gordura da sua carne emagrecerá.
5Pea ʻe hangē ia ko e tānaki ʻe he tangata ututaʻu ʻene koane, pea tuʻusi hono fua ʻaki hono nima; pea ʻe hangē ia ko ia ʻoku tānaki ʻae fua ʻi he teleʻa ʻo Lifeimi.
5Será como quando o ceifeiro ajunta o trigo, e o seu braço colhe as espigas. Sim, será como quando alguém recolhe espigas no vale de Refaim.
6¶ “Ka e fakatoe ʻi ai ʻae fua ʻoe vaine, ʻo hangē ko e lulululu ʻae ʻakau ko e ʻolive, ko e foʻi fua ʻe ua pe tolu ʻi ʻolunga ʻi he vaʻa taupotu ki ʻolunga, ko e fā pe nima ʻi he ngaahi vaʻa taukakapa ʻo ia ʻoku fua, ʻoku pehē ʻe Sihova ko e ʻOtua ʻo ʻIsileli.
6Contudo, restarão ali rebuscos, como no sacudir de uma oliveira, duas ou três azeitonas na ponta do ramo mais alto, quatro ou cinco nos ramos mais externos de uma árvore frutífera”, diz o SENHOR, o Deus de Israel.
7‌ʻI he ʻaho ko ia ʻe hanga hake ʻae tangata ki hono Tupuʻanga, pea ʻe tokanga ʻa hono mata ki he tokotaha māʻoniʻoni ʻo ʻIsileli.
7Naquele dia, as pessoas olharão para o seu Criador, e os seus olhos terão respeito pelo Santo de Israel.
8Pea ʻe ʻikai te ne sio ki he ngaahi feilaulauʻanga, ko e ngāue ʻa hono nima, pe tokanga ki he meʻa kuo ngaohi ʻe hono louhiʻi nima, ki he ngaahi vao tapu, pe ko e ngaahi tamapua.
8Eles não olharão para os altares, a obra de suas mãos; nem terão respeito por aquilo que os seus dedos fizeram, sejam os postes de Aserá ou os altares de incenso.
9¶ “ʻI he ʻaho ko ia ʻe tatau hono ngaahi kolo mālohi mo ha vaʻa kuo liʻaki, mo ha vaʻa māʻolunga, ʻaia naʻa nau tuku koeʻuhi ko e fānau ʻa ʻIsileli: pea ʻe ʻi ai ʻae fakaʻauha.
9Naquele dia, as suas cidades fortes serão como os lugares abandonados nos bosques e no topo das montanhas, que foram abandonados diante dos filhos de Israel; e haverá desolação.
10Ko e meʻa ʻi hoʻo fakangalongaloʻi ʻae ʻOtua ʻo hoʻo moʻui, pea taʻemanatu ki he maka ʻo ho mālohi, ko ia te ke tō ʻae ngaahi ʻakau toulekeleka, pea tō mo ia ʻae ngaahi ʻakau mei he fonua kehe:
10Pois você se esqueceu do Deus da sua salvação, e não se lembrou da rocha da sua força. Portanto, você cultiva plantas agradáveis, e semeia mudas estrangeiras.
11‌ʻI he ʻaho ko ia te ke ngaohi hoʻo ʻakau ke tupu, pea ʻi he pongipongi te ke ngaohi hoʻo tenga ke moʻui: ka e hoko ʻae ututaʻu ko e fokotuʻunga ʻi he ʻaho ʻoe mamahi, ko e mamahi taʻeʻiaihaʻamanaki lelei.
11No dia do seu plantio, você o cerca. Pela manhã, você faz a sua semente florescer, mas a colheita fugirá no dia da dor e da tristeza desesperadora.
12¶ “ʻE malaʻia ʻae fakataha lahi ʻoe kakai tokolahi, ʻoku longoaʻa ʻo hangē ko e ʻuʻulu ʻoe tahi; pea ʻi he feʻohofi ʻoe ngaahi puleʻanga, ʻoku ʻoho ʻo hangē ko e ʻoho ʻoe ngaahi vai lahi ʻaupito!
12Ah, o tumulto de muitos povos que rugem como o bramido dos mares; e o ímpeto das nações que avançam como o ímpeto de águas poderosas!
13‌ʻE feʻohofi ʻae ngaahi puleʻanga ʻo hangē ko e ʻoho ʻoe ngaahi vai lahi: ka e lolomi ʻakinautolu ʻe he ʻOtua , pea te nau hola ki he mamaʻo, pea ʻe tulia ʻakinautolu ʻo hangē ko e mohuku mōmoa ʻoe ngaahi moʻunga ʻoku vilingia ʻi he matangi, pea hangē ko e fisiʻiʻakau ʻi he ʻao ʻoe ʻahiohio.
13As nações avançarão como o ímpeto de muitas águas, mas ele as repreenderá, e elas fugirão para longe, e serão perseguidas como a palha das montanhas diante do vento, e como a poeira que gira diante da tempestade.
14Pea vakai ko e ongosia ʻi he efiafi poʻuli; pea ʻi he teʻeki hoko ʻae pongipongi kuo ʻikai ia. Ko eni ʻae ʻinasi ʻokinautolu ʻoku fakamālohiʻi ʻakitautolu, mo e ʻinasi ʻokinautolu ʻoku kaihaʻasiʻi ʻakitautolu.”
14Ao anoitecer, eis o terror! Antes da manhã, eles já não existem. Esta é a porção daqueles que nos saqueiam, e a sorte daqueles que nos roubam.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.