ʻIsaia 14
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Koeʻuhi ʻe ʻaloʻofa ʻa Sihova kia Sēkope, pea te ne fili ʻa ʻIsileli, ʻe fokotuʻu ʻakinautolu ʻi honau fonua: pea ʻe fakataha mo kinautolu ʻae kakai muli, pea te nau pikitai ki he fale ʻo Sēkope.
1Pois o SENHOR terá compaixão de Jacó, e ainda escolherá Israel, e os estabelecerá em sua própria terra. O estrangeiro se juntará a eles, e eles se unirão à casa de Jacó.
2Pea ʻe tataki ʻakinautolu ʻe he kakai, ʻo ʻomi ʻakinautolu ki honau potu: pea ʻe maʻu ʻakinautolu ʻe he fale ʻo ʻIsileli ʻi he fonua ʻo Sihova ko e kau tamaioʻeiki mo e kau kaunanga: pea te nau fakapōpulaʻi ʻakinautolu, naʻa nau pōpula ki ai; pea te nau puleʻi ʻakinautolu naʻe fakamālohiʻi ʻakinautolu.
2Os povos os tomarão e os levarão ao seu lugar. A casa de Israel os possuirá na terra do SENHOR como servos e servas. Eles farão cativos aqueles de quem eram cativos; e dominarão sobre os seus opressores.
3Pea ʻe hoko ʻo pehē, ʻi he ʻaho ko ia ʻe foaki kiate koe ʻae mālōlō mei hoʻo mamahi, mo hoʻo manavahē, pea mei he pōpula mamahi ʻaia naʻa mou moʻulaloa ki ai.
3Acontecerá no dia em que o SENHOR lhe der descanso do seu sofrimento, da sua angústia e da dura escravidão na qual você foi obrigado a servir,
4¶ Te ke toʻo hake ʻae lea mamafa ni ki he tuʻi ʻo Papilone, ʻo pehē, “Hono ʻikai kuo siʻaki ʻaia naʻe pule fakamālohi! hono ʻikai kuo siʻaki ʻae kolo naʻe faʻa kumi koula!
4que você proferirá esta parábola contra o rei da Babilônia, e dirá: “Como o opressor chegou ao fim! A cidade de ouro chegou ao fim!”
5Kuo fesiʻi ʻe Sihova ʻae tokotoko ʻoe angakovi, pea mo e fakaʻilonga ʻoe kau pule.
5O SENHOR quebrou o cajado dos ímpios, o cetro dos governantes,
6Ko ia naʻe taaʻi ʻae kakai ʻi he tuputāmaki ʻaki ʻae tautea taʻetuku, ko ia naʻe puleʻi ʻae ngaahi puleʻanga ʻi he ʻita, kuo fakatangaʻi ia, pea ʻoku ʻikai taʻofi ʻe ha taha.
6que feriam os povos com ira, com golpes contínuos, que dominavam as nações com furor, com uma perseguição que ninguém podia conter.
7ʻOku mālōlō ʻa māmani kotoa pē, pea fiemālie: ʻoku nau kamata hiva fiefia.
7Toda a terra descansa e está em paz. Eles rompem em cânticos.
8ʻIo, ʻoku fiefia ʻiate koe ʻae ngaahi ʻakau ko e paini, pea mo e ngaahi sita ʻo Lepanoni, ʻonau pehē, Talu hoʻo tō ki lalo koe, kuo ʻikai haʻu kiate kimautolu ha tangata taʻanga.
8Sim, os ciprestes se alegram por sua causa, com os cedros do Líbano, dizendo: “Desde que você foi abatido, nenhum lenhador subiu contra nós.”
9ʻOku ngaue ʻa hētesi mei lalo maʻau ke fakafetaulaki kiate koe ʻi ho haʻu: ʻoku ne ueʻi ʻae mate maʻau, ʻio, ʻae kau tuʻu ki muʻa kotoa pē ʻo māmani; kuo ne fokotuʻu mei honau nofoʻanga ʻae ngaahi tuʻi kotoa pē ʻoe ngaahi puleʻanga.
9O Sheol lá embaixo se agita por você, para encontrá-lo na sua chegada. Ele desperta os espíritos dos mortos por você, sim, todos os governantes da terra. Ele fez levantar de seus tronos todos os reis das nações.
10ʻE lea ʻakinautolu kotoa pē ʻo pehē kiate koe, “Kuo ke hoko ʻo vaivai ʻo hangē ko kimautolu ni? Kuo ke hoko ʻo tatau mo kimautolu ni?”
10Todos eles responderão e lhe perguntarão: “Você também se tornou tão fraco quanto nós? Você se tornou como nós?”
11Kuo fakahifo hoʻo laukau ki he faʻitoka, pea mo e longoaʻa ʻo hoʻo ngaahi meʻa lea: kuo fofola ʻi lalo ʻiate koe ʻae fanga kelemutu, pea kafu ʻaki koe ʻae fanga kelemutu.
11A sua pompa foi derrubada até o Sheol, junto com o som dos seus instrumentos de cordas. Larvas se espalham debaixo de você, e vermes o cobrem.
12“ʻE Lusifā, ko e foha ʻoe pongipongi! Hono ʻikai tō hifo koe mei he langi! Hono ʻikai tuʻusi ki lalo koe ki he kelekele, ʻa koe ne ke fakavaivaiʻi ʻae ngaahi puleʻanga!”
12Como você caiu do céu, ó estrela brilhante, filho da alva! Como você foi cortado e lançado por terra, você que prostrava as nações!
13He naʻa ke pehē ʻi ho loto, “Te u ʻalu hake ki he langi, te u fokotuʻu ke māʻolunga hake ʻa hoku nofoʻanga ʻi he ngaahi fetuʻu ʻoe ʻOtua: pea te u nofo ʻi he moʻunga ʻoe fakatahaʻanga, ʻi he ngaahi potu tokelau:
13Você dizia no seu coração: “Eu subirei ao céu! Exaltarei o meu trono acima das estrelas de Deus! Eu me assentarei no monte da congregação, no extremo norte!
14Te u ʻalu hake ke māʻolunga ʻi he ngaahi ʻao; te u tatau mo ia ʻoku māʻolunga taha pe.”
14Subirei acima das mais altas nuvens! Serei semelhante ao Altíssimo!”
15“Ka e hifo koe ki lalo ki he faʻitoka, ki he kaokao ʻoe luo.
15Contudo, você será levado para baixo, ao Sheol, às profundezas do abismo.
16Ko kinautolu ʻe mamata kiate koe te nau sio fakamamaʻu kiate koe, pea fakalaulauloto kiate koe, ʻo pehē, ‘Ko e tangata koā eni naʻe ngaohi ke tetetete ai ʻa māmani, ʻaia naʻe lulululu ʻae ngaahi puleʻanga;
16Aqueles que o virem olharão fixamente para você. Eles o observarão com atenção, dizendo: “É este o homem que fazia a terra tremer, que abalava os reinos,
17ʻAia naʻa ne ngaohi ʻa māmani ke hangē ko ha toafa, pea ne fakaʻauha hono ngaahi kolo; ʻaia naʻe ʻikai fakaava ʻae fale ʻo ʻene kau pōpula?’”
17que transformava o mundo em um deserto, e destruía as suas cidades, que não permitia que os seus prisioneiros voltassem para casa?”
18ʻOku takoto ʻi he nāunau ʻae tuʻi kotoa pē ʻoe ngaahi puleʻanga, ʻio, ʻakinautolu kotoa pē, taki taha ʻi hono fale.
18Todos os reis das nações dormem em glória, cada um em sua própria casa.
19Ka kuo lī koe mei ho fonualoto ʻo hangē ko e vaʻa fakalielia, pea hangē ko e kofu ʻokinautolu kuo tāmateʻi, ʻaia kuo hokaʻi ʻaki ʻae heletā, ʻaia ʻoku ʻalu hifo ki he ngaahi maka ʻoe luo; pea hangē ko e ʻangaʻanga kuo malamalaki ʻi he lalo vaʻe.
19Mas você foi lançado fora do seu túmulo como um ramo abominável, coberto com os mortos que foram traspassados pela espada, que descem às pedras do abismo; como um cadáver pisoteado.
20ʻE ʻikai fai fakataha ho tanu mo kinautolu, koeʻuhi kuo ke fakaʻauha ho fonua, pea tāmateʻi mo hoʻo kakai: ʻe ʻikai ʻaupito ongoongolelei ʻae hako ʻoe fai meʻa kovi.
20Você não se juntará a eles no sepultamento, porque você destruiu a sua terra. Você matou o seu povo. A descendência dos malfeitores jamais será nomeada.
21Teuʻi ʻae fakapō ki heʻene fānau koeʻuhi ko e hia ʻa ʻenau ngaahi tamai; ke ʻoua naʻa nau tuʻu hake, pe maʻu ʻae fonua, pe ʻufiʻufi ʻaki ʻae funga ʻo māmani ʻae ngaahi kolo.
21Preparem a matança para os filhos dele por causa da iniquidade de seus pais, para que não se levantem e possuam a terra, e encham a superfície do mundo com cidades.
22He ʻoku pehē ʻe Sihova ʻoe ngaahi kautau, “Te u tuʻu hake kiate kinautolu, pea tuʻusi mei Papilone ʻae hingoa, mo hono toenga kakai , mo e foha, pea mo e fānau ʻa hono foha, ʻoku pehē ʻe Sihova.
22“Eu me levantarei contra eles”, diz o SENHOR dos Exércitos, “e eliminarei da Babilônia o nome e o remanescente, o filho e o neto”, diz o SENHOR.
23ʻOku pehē foki ʻe Sihova ʻoe ngaahi kautau, Te u ngaohi ia ko e potu ʻoe pitani, mo e ngaahi luo vai; pea te u tafi kituʻaniu ia ʻaki ʻae meʻa tafi ʻoe fakaʻauha.”
23“Também farei dela uma posse para o porco-espinho, e pântanos de água. Eu a varrerei com a vassoura da destruição”, diz o SENHOR dos Exércitos.
24¶ Kuo fuakava ʻa Sihova ʻoe ngaahi kautau, ʻo pehē, “Ko e moʻoni ʻe hoko ʻo hangē ko ia kuo u fifili ki ai, pea hangē ko ia kuo u tuʻutuʻuni, ko ia pe ʻe tuʻu maʻu:
24O SENHOR dos Exércitos jurou, dizendo: “Certamente, como eu pensei, assim acontecerá; e como eu determinei, assim permanecerá:
25Ke u laiki ʻae tangata ʻAsilia ʻi hoku fonua pea te u malaki hifo ia ʻi hoku ngaahi moʻunga: pea ʻe toki mahuʻi ʻiate kinautolu ʻa ʻene haʻamonga, pea hiki mo ʻene kavenga mei honau uma.
25que eu quebrarei o assírio na minha terra, e o pisotearei nos meus montes. Então o seu jugo será tirado deles, e o seu fardo será removido dos seus ombros.
26Ko eni ʻae meʻa kuo tuʻutuʻuni ki māmani kotoa pē: pea ko eni ʻae nima kuo mafao atu ki he ngaahi puleʻanga kotoa pē.”
26Este é o plano que está determinado para toda a terra. Esta é a mão que está estendida sobre todas as nações.
27He kuo finangalo ki ai ʻa Sihova ʻoe ngaahi kautau, pea ko hai te ne taʻofi ia? Pea kuo mafao atu hono nima, pea ko hai te ne fakafoki ia?
27Pois o SENHOR dos Exércitos planejou, e quem poderá impedi-lo? A sua mão está estendida, e quem poderá fazê-la recuar?”
28ʻI he taʻu naʻe pekia ai ʻae tuʻi ko ʻAhasi naʻe fakahā ʻae tala mamafa ni.
28Este oráculo veio no ano em que o rei Acaz morreu.
29¶ “ʻOua naʻa ke fiefia, ʻe Filisitia kotoa, koeʻuhi kuo fesiʻi ʻae meʻa tā ʻo ia naʻa ne taaʻi koe: koeʻuhi ʻe tupu mai mei he tefito ʻoe ngata ʻae ngata fekai lahi, pea ko hono fua ʻo ia ko e ngata vela ʻoku puna.
29Não se alegrem, todos vocês da Filístia, porque a vara que os feriu está quebrada; pois da raiz da serpente sairá uma víbora, e o seu fruto será uma serpente voadora e ardente.
30Pea ʻe mākona ʻae ʻuluaki fānau ʻae paea, pea ʻe tokoto ʻi he fiemālie ʻae masiva: pea te u tāmateʻi ho tefito ʻaki ʻae honge, pea te ne taaʻi ho toenga kakai .
30O primogênito dos pobres comerá, e os necessitados se deitarão em segurança; e eu matarei a sua raiz com a fome, e o seu remanescente será morto.
31Tangi, ʻae matapā, tāngiloa, ʻae kolo; ʻa koe, ko Filisitia kotoa, kuo mole ʻi he manavahē: koeʻuhi ʻe haʻu mei he tokelau ʻae ʻohuafi, pea ʻe ʻikai he ha tokotaha ʻi heʻene ngaahi kautau.
31Uive, ó porta! Clame, ó cidade! Você está derretida de medo, ó Filístia inteira; pois do norte vem fumaça, e não há retardatários em suas fileiras.
32Pea ko e hā ha lea ʻe tali ʻaki ʻe ha tokotaha ki he kau talafekau mei he puleʻanga? ʻA eni, Kuo langa hake ʻe Sihova ʻa Saione, pea ʻe falala ki ai ʻae kau masiva ʻa hono kakai.”
32O que responderão aos mensageiros da nação? Que o SENHOR fundou Sião, e nela os aflitos do seu povo encontrarão refúgio.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.