Jesaja 5
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ik wil zingen van mijn Geliefde: Het lied van mijn Vriend en zijn wijngaard. Mijn vriend had een wijngaard op een vruchtbare helling;
1Deixem-me cantar para o meu amado uma canção do meu amado a respeito da sua vinha. O meu amado tinha uma vinha em uma colina muito fértil.
2Hij spitte hem om, en raapte er de stenen uit weg. Hij beplantte hem met edelwingerd, Bouwde er een wachttoren in, en kapte perskuipen uit. Nu verwachtte hij, dat hij druiven zou dragen: Maar hij bracht enkel bocht!
2Ele a cavou, tirou as suas pedras, plantou-a com a melhor videira, construiu uma torre no meio dela, e também cavou nela um lagar. Ele esperava que desse uvas boas, mas ela deu uvas bravas.
3Burgers van Jerusalem en mannen van Juda: Richt nu tussen mij en mijn wijngaard!
3“Agora, habitantes de Jerusalém e homens de Judá, por favor, julguem entre mim e a minha vinha.
4Wat was er meer voor mijn wijngaard te doen, Wat ik misschien heb verzuimd? Waarom bracht hij dan enkel bocht, Toen ik verwachtte, dat hij druiven zou dragen?
4O que mais se poderia ter feito à minha vinha, que eu não lhe tenha feito? Por que, quando eu esperava que desse uvas boas, ela deu uvas bravas?
5Ik zal u zeggen, wat ik met mijn wijngaard zal doen! Ik neem weg zijn omheining: hij wordt kaal gevreten; Ik verniel zijn muur: hij wordt vertrapt;
5Agora eu lhes direi o que farei com a minha vinha. Tirarei a sua cerca, e ela será devorada. Derrubarei o seu muro, e ela será pisoteada.
6Ik zal hem tot wildernis maken, besnoeid noch gespit; Distels en doornen schieten er op, De wolken verbied ik, hem te besproeien.
6Eu a tornarei em uma terra devastada. Não será podada nem capinada, mas crescerão nela sarças e espinheiros. Também darei ordens às nuvens para que não derramem chuva sobre ela.”
7Welnu, de wijngaard van Jahweh der heirscharen Is Israëls huis; De mannen van Juda Zijn bevoorrechte planten. Hij hoopte op recht: en zie, het was onrecht; Betrachten van recht: het was verkrachten van recht.
7Pois a vinha do SENHOR dos Exércitos é a casa de Israel, e os homens de Judá são a sua planta agradável. Ele esperava por justiça, mas eis aqui opressão; por retidão, mas eis aqui um clamor de angústia.
8Wee, die het ene huis neemt na het ander, Die akker koppelt aan akker; Totdat geen plaats meer overblijft, En gij alleen in het land bezit hebt.
8Ai daqueles que juntam casa a casa, que anexam campo a campo, até que não haja mais espaço, e vocês sejam obrigados a habitar sozinhos no meio da terra!
9Zo klinkt in mijn oren de eed Van Jahweh der heirscharen! Die talloze huizen worden verwoest, De grootste en schoonste zijn zonder bewoners.
9Aos meus ouvidos, o SENHOR dos Exércitos diz: “Certamente muitas casas ficarão desoladas, até mesmo as grandes e belas, desocupadas.
10Ja, tien morgen wijnland geeft niet meer dan één kruik, Een hele zak zaad niet meer dan één maat.
10Pois dez acres de vinha produzirão um bato, e um ômer de semente produzirá um efa.”
11Wee, die zich al vroeg in de morgen bedrinken, En tot laat in de avond zich verhitten door wijn;
11Ai daqueles que se levantam cedo de manhã, para correrem atrás de bebida forte, que ficam até tarde da noite, até que o vinho os inflame!
12Die bij citer en harp, bij pauke en fluit Wijn blijven slempen; Maar die op Jahweh’s daden niet letten, Het werk zijner handen niet zien.
12A harpa, a lira, o tamborim e a flauta, com vinho, estão em suas festas; mas eles não respeitam a obra do SENHOR, nem consideram a operação das suas mãos.
13Daarom zal mijn volk in ballingschap gaan, Eer zij er aan denken; Zal zijn adel sterven van honger, Zijn scharen versmachten van dorst;
13Portanto, o meu povo vai para o cativeiro por falta de conhecimento. Os seus homens honrados estão famintos, e as suas multidões estão ressecadas de sede.
14Daarom is het dodenrijk dubbel gulzig geworden, En spert het wagenwijd zijn kaken op. Zo gaat de glorie van Sion ten onder, Zijn joelen, zijn juichen, zijn jubel;
14Portanto, o Seol alargou o seu apetite, e abriu a sua boca sem medida; e a sua glória, a sua multidão, a sua pompa, e aquele que se alegra entre eles, descem para lá.
15Zo worden die mensen onteerd, die mannen vernederd, Moeten die trotse blikken omlaag.
15Assim o homem é abatido, a humanidade é humilhada, e os olhos dos arrogantes são humilhados;
16Zo toont Jahweh der heirscharen door het oordeel zijn grootheid, De heilige God zijn heiligheid door het gericht!
16mas o SENHOR dos Exércitos é exaltado em justiça, e Deus, o Santo, é santificado em retidão.
17Lammeren zullen er weiden, als was het hun veld, Geiten vreten zich vet tussen hun puinen.
17Então os cordeiros pastarão como em sua própria pastagem, e estrangeiros comerão das ruínas dos ricos.
18Wee, die met ossentouwen de straf tot zich trekken, En met wagenkoorden het loon voor hun zonde;
18Ai daqueles que puxam a iniquidade com cordas de falsidade, e a impiedade como com cordas de carroça,
19Die zeggen: Laat Hij zich haasten, Zijn werk bespoedigen, dat we ‘t nog zien; Laat het raadsbesluit van Israëls Heilige maar komen, En zich voltrekken, dan weten we ‘t meteen.
19que dizem: “Que ele se apresse, que ele acelere a sua obra, para que possamos vê-la; que o conselho do Santo de Israel se aproxime e venha, para que possamos conhecê-lo!”
20Wee, die wat kwaad is, goed durven noemen, En het goede kwaad; Die duisternis maken tot licht, En licht weer tot duister; Die wat bitter is, laten doorgaan voor zoet, En het zoete voor bitter.
20Ai daqueles que chamam ao mal bem, e ao bem mal; que colocam as trevas por luz, e a luz por trevas; que colocam o amargo por doce, e o doce por amargo!
21Wee, die wijs zijn in eigen ogen, En naar eigen mening verstandig!
21Ai daqueles que são sábios aos seus próprios olhos, e prudentes em seu próprio entendimento!
22Wee, die helden zijn in het drinken van wijn, En flink in het mengen van dranken!
22Ai daqueles que são valentes para beber vinho, e campeões em misturar bebida forte;
23Wee, die om fooi den schuldige in het gelijk durven stellen, En onschuldigen hun recht onthouden!
23que absolvem o culpado por suborno, mas negam justiça ao inocente!
24Daarom worden ze verteerd als kaf door het vuur, En vergaan ze als stro in de vlammen; Hun wortel vermolmt, Hun bloesem verstuift als het stof. Want ze hebben de wet van Jahweh der heirscharen veracht, Het woord van Israëls Heilige versmaad!
24Portanto, assim como a língua de fogo devora o restolho, e assim como a grama seca se consome na chama, assim a raiz deles será como podridão, e a sua flor subirá como pó, porque rejeitaram a lei do SENHOR dos Exércitos, e desprezaram a palavra do Santo de Israel.
25Daarom is Jahweh tegen zijn volk in woede ontstoken, En strekt Hij zijn hand tegen hen uit; Hij slaat ze, dat de bergen er van rillen, En hun lijken als vuil op de straten liggen! Toch legt zijn toorn zich niet neer, Maar zijn hand blijft gestrekt.
25Portanto, a ira do SENHOR se acende contra o seu povo, e ele estendeu a sua mão contra eles e os feriu. Os montes tremem, e os seus cadáveres são como lixo no meio das ruas. Apesar de tudo isso, a sua ira não se desviou, mas a sua mão ainda está estendida.
26Hij steekt de krijgsbanier voor een volk, ver weg, Hij fluit het van de grenzen der aarde bijeen. Zie, daar komt het, haastig en vlug,
26Ele levantará uma bandeira para as nações de longe, e assobiará para elas desde a extremidade da terra. Eis que virão rápida e velozmente.
27Geen, die vermoeid is of struikelt, die sluimert of slaapt; Geen gordel raakt los van zijn lenden, Geen schoenriem gaat stuk.
27Ninguém se cansará nem tropeçará entre eles; ninguém cochilará nem dormirá, nem se soltará o cinto da sua cintura, nem se arrebentará a correia das suas sandálias,
28Zijn pijlen zijn scherp, Al zijn bogen gespannen; De hoeven van zijn paarden als keien, Zijn raderen als een wervelwind.
28cujas flechas são afiadas, e todos os seus arcos estão retesados. Os cascos dos seus cavalos serão como pederneira, e as suas rodas como um redemoinho.
29Het brult als een leeuw, gromt en bromt als leeuwenwelpen, Het grijpt zijn prooi, sleept ze weg, reddeloos verloren.
29O seu rugido será como o de uma leoa. Eles rugirão como leões jovens. Sim, eles rugirão, e agarrarão a sua presa e a levarão embora, e não haverá ninguém para livrar.
30Op die dag breekt een geloei over hen los, Al het razen der zee. Radeloos blikt men over het land: Overal duisternis en schrik; Het licht is verdonkerd Door asgrauwe dampen!
30Eles rugirão contra eles naquele dia como o bramido do mar. Se alguém olhar para a terra, eis que há trevas e angústia. A luz se escurece em suas nuvens.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.