Iohannem 6
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Post hæc abiit Jesus trans mare Galilææ, quod est Tiberiadis:
1После сего пошел Иисус на ту сторону моря Галилейского, в окрестности Тивериады.
2et sequebatur eum multitudo magna, quia videbant signa quæ faciebat super his qui infirmabantur.
2За Ним последовало множество народа, потому что видели чудеса, которые Он творил над больными.
3Subiit ergo in montem Jesus et ibi sedebat cum discipulis suis.
3Иисус взошел на гору и там сидел с учениками Своими.
4Erat autem proximum Pascha dies festus Judæorum.
4Приближалась же Пасха, праздник Иудейский.
5Cum sublevasset ergo oculos Jesus, et vidisset quia multitudo maxima venit ad eum, dixit ad Philippum: Unde ememus panes, ut manducent hi?
5Иисус, возведя очи и увидев, что множество народа идет к Нему, говорит Филиппу: где нам купить хлебов, чтобы их накормить?
6Hoc autem dicebat tentans eum: ipse enim sciebat quid esset facturus.
6Говорил же это, испытывая его; ибо Сам знал, что хотел сделать.
7Respondit ei Philippus: Ducentorum denariorum panes non sufficiunt eis, ut unusquisque modicum quid accipiat.
7Филипп отвечал Ему: им на двести динариев не довольно будет хлеба, чтобы каждому из них досталось хотя понемногу.
8Dicit ei unus ex discipulis ejus, Andreas, frater Simonis Petri:
8Один из учеников Его, Андрей, брат Симона Петра, говорит Ему:
9Est puer unus hic qui habet quinque panes hordeaceos et duos pisces: sed hæc quid sunt inter tantos?
9здесь есть у одного мальчика пять хлебов ячменных и две рыбки; но что это для такого множества?
10Dixit ergo Jesus: Facite homines discumbere. Erat autem fœnum multum in loco. Discumberunt ergo viri, numero quasi quinque millia.
10Иисус сказал: велите им возлечь. Было же на том месте много травы. Итак возлегло людей числом около пяти тысяч.
11Accepit ergo Jesus panes: et cum gratias egisset, distribuit discumbentibus: similiter et ex piscibus quantum volebant.
11Иисус, взяв хлебы и воздав благодарение, раздал ученикам, а ученики возлежавшим, также и рыбы, сколько кто хотел.
12Ut autem impleti sunt, dixit discipulis suis: Colligite quæ superaverunt fragmenta, ne pereant.
12И когда насытились, то сказал ученикам Своим: соберите оставшиеся куски, чтобы ничего не пропало.
13Collegerunt ergo, et impleverunt duodecim cophinos fragmentorum ex quinque panibus hordeaceis, quæ superfuerunt his qui manducaverant.
13И собрали, и наполнили двенадцать коробов кусками от пяти ячменных хлебов, оставшимися у тех, которые ели.
14Illi ergo homines cum vidissent quod Jesus fecerat signum, dicebant: Quia hic est vere propheta, qui venturus est in mundum.
14Тогда люди, видевшие чудо, сотворенное Иисусом, сказали: это истинно Тот Пророк, Которому должно придти в мир.
15Jesus ergo cum cognovisset quia venturi essent ut raperent eum, et facerent eum regem, fugit iterum in montem ipse solus.
15Иисус же, узнав, что хотят придти, нечаянно взять его и сделать царем, опять удалился на гору один.
16Ut autem sero factum est, descenderunt discipuli ejus ad mare.
16Когда же настал вечер, то ученики Его сошли к мор
17Et cum ascendissent navim, venerunt trans mare in Capharnaum: et tenebræ jam factæ erant et non venerat ad eos Jesus.
17и, войдя в лодку, отправились на ту сторону моря, в Капернаум. Становилось темно, а Иисус не приходил к ним.
18Mare autem, vento magno flante, exsurgebat.
18Дул сильный ветер, и море волновалось.
19Cum remigassent ergo quasi stadia viginti quinque aut triginta, vident Jesum ambulantem supra mare, et proximum navi fieri, et timuerunt.
19Проплыв около двадцати пяти или тридцати стадий, они увидели Иисуса, идущего по морю и приближающегося к лодке, и испугались.
20Ille autem dicit eis: Ego sum, nolite timere.
20Но Он сказал им: это Я; не бойтесь.
21Voluerunt ergo accipere eum in navim et statim navis fuit ad terram, in quam ibant.
21Они хотели принять Его в лодку; и тотчас лодка пристала к берегу, куда плыли.
22Altera die, turba, quæ stabat trans mare, vidit quia navicula alia non erat ibi nisi una, et quia non introisset cum discipulis suis Jesus in navim, sed soli discipuli ejus abiissent:
22На другой день народ, стоявший по ту сторону моря, видел, что там, кроме одной лодки, в которую вошли ученики Его, иной не было, и что Иисус не входил в лодку с учениками Своими, а отплыли одни ученики Его.
23aliæ vero supervenerunt naves a Tiberiade juxta locum ubi manducaverunt panem, gratias agente Domino.
23Между тем пришли из Тивериады другие лодки близко к тому месту, где ели хлеб по благословении Господнем.
24Cum ergo vidisset turba quia Jesus non esset ibi, neque discipuli ejus, ascenderunt in naviculas, et venerunt Capharnaum quærentes Jesum.
24Итак, когда народ увидел, что тут нет Иисуса, ни учеников Его, то вошли в лодки и приплыли в Капернаум, ища Иисуса.
25Et cum invenissent eum trans mare, dixerunt ei: Rabbi, quando huc venisti?
25И, найдя Его на той стороне моря, сказали Ему: Равви! когда Ты сюда пришел?
26Respondit eis Jesus, et dixit: Amen, amen dico vobis: quæritis me non quia vidistis signa, sed quia manducastis ex panibus et saturati estis.
26Иисус сказал им в ответ: истинно, истинно говорю вам: вы ищете Меня не потому, что видели чудеса, но потому, что ели хлеб и насытились.
27Operamini non cibum, qui perit, sed qui permanet in vitam æternam, quem Filius hominis dabit vobis. Hunc enim Pater signavit Deus.
27Старайтесь не о пище тленной, но о пище, пребывающей в жизнь вечную, которую даст вам Сын Человеческий, ибо на Нем положил печать Свою Отец, Бог.
28Dixerunt ergo ad eum: Quid faciemus ut operemur opera Dei?
28Итак сказали Ему: что нам делать, чтобы творить дела Божии?
29Respondit Jesus, et dixit eis: Hoc est opus Dei, ut credatis in eum quem misit ille.
29Иисус сказал им в ответ: вот дело Божие, чтобы вы веровали в Того, Кого Он послал.
30Dixerunt ergo ei: Quod ergo tu facis signum ut videamus et credamus tibi? quid operaris?
30На это сказали Ему: какое же Ты дашь знамение, чтобы мы увидели и поверили Тебе? что Ты делаешь?
31Patres nostri manducaverunt manna in deserto, sicut scriptum est: Panem de cælo dedit eis manducare.
31Отцы наши ели манну в пустыне, как написано: хлеб с неба дал им есть.
32Dixit ergo eis Jesus: Amen, amen dico vobis: non Moyses dedit vobis panem de cælo, sed Pater meus dat vobis panem de cælo verum.
32Иисус же сказал им: истинно, истинно говорю вам: не Моисей дал вам хлеб с неба, а Отец Мой дает вам истинный хлеб с небес.
33Panis enim Dei est, qui de cælo descendit, et dat vitam mundo.
33Ибо хлеб Божий есть тот, который сходит с небес и дает жизнь миру.
34Dixerunt ergo ad eum: Domine, semper da nobis panem hunc.
34На это сказали Ему: Господи! подавай нам всегда такой хлеб.
35Dixit autem eis Jesus: Ego sum panis vitæ: qui venit ad me, non esuriet, et qui credit in me, non sitiet umquam.
35Иисус же сказал им: Я есмь хлеб жизни; приходящий ко Мне не будет алкать, и верующий в Меня не будет жаждать никогда.
36Sed dixi vobis quia et vidistis me, et non creditis.
36Но Я сказал вам, что вы и видели Меня, и не веруете.
37Omne quod dat mihi Pater, ad me veniet: et eum qui venit ad me, non ejiciam foras:
37Все, что дает Мне Отец, ко Мне придет; и приходящего ко Мне не изгоню вон,
38quia descendi de cælo, non ut faciam voluntatem meam, sed voluntatem ejus qui misit me.
38ибо Я сошел с небес не для того, чтобы творить волю Мою, но волю пославшего Меня Отца.
39Hæc est autem voluntas ejus qui misit me, Patris: ut omne quod dedit mihi, non perdam ex eo, sed resuscitem illud in novissimo die.
39Воля же пославшего Меня Отца есть та, чтобы из того, что Он Мне дал, ничего не погубить, но все то воскресить в последний день.
40Hæc est autem voluntas Patris mei, qui misit me: ut omnis qui videt Filium et credit in eum, habeat vitam æternam, et ego resuscitabo eum in novissimo die.
40Воля Пославшего Меня есть та, чтобы всякий, видящий Сына и верующий в Него, имел жизнь вечную; и Я воскрешу его в последний день.
41Murmurabant ergo Judæi de illo, quia dixisset: Ego sum panis vivus, qui de cælo descendi,
41Возроптали на Него Иудеи за то, что Он сказал: Я есмь хлеб, сшедший с небес.
42et dicebant: Nonne hic est Jesus filius Joseph, cujus nos novimus patrem et matrem? quomodo ergo dicit hic: Quia de cælo descendi?
42И говорили: не Иисус ли это, сын Иосифов, Которого отца и Мать мы знаем? Как же говорит Он: я сшел с небес?
43Respondit ergo Jesus, et dixit eis: Nolite murmurare in invicem:
43Иисус сказал им в ответ: не ропщите между собою.
44nemo potest venire ad me, nisi Pater, qui misit me, traxerit eum; et ego resuscitabo eum in novissimo die.
44Никто не может придти ко Мне, если не привлечет его Отец, пославший Меня; и Я воскрешу его в последний день.
45Est scriptum in prophetis: Et erunt omnes docibiles Dei. Omnis qui audivit a Patre, et didicit, venit ad me.
45У пророков написано: “и будут все научены Богом”. Всякий, слышавший от Отца и научившийся, приходит ко Мне.
46Non quia Patrem vidit quisquam, nisi is, qui est a Deo, hic vidit Patrem.
46Это не то, чтобы кто видел Отца, кроме Того, Кто есть от Бога; Он видел Отца.
47Amen, amen dico vobis: qui credit in me, habet vitam æternam.
47Истинно, истинно говорю вам: верующий в Меня имеет жизнь вечную.
48Ego sum panis vitæ.
48Я есмь хлеб жизни.
49Patres vestri manducaverunt manna in deserto, et mortui sunt.
49Отцы ваши ели манну в пустыне и умерли;
50Hic est panis de cælo descendens: ut si quis ex ipso manducaverit, non moriatur.
50хлеб же, сходящий с небес, таков, что ядущий его не умрет.
51Ego sum panis vivus, qui de cælo descendi.
51Я хлеб живый, сшедший с небес; ядущий хлеб сей будет жить вовек; хлеб же, который Я дам, есть Плоть Моя, которую Я отдам за жизнь мира.
52Si quis manducaverit ex hoc pane, vivet in æternum: et panis quem ego dabo, caro mea est pro mundi vita.
52Тогда Иудеи стали спорить между собою, говоря: как Он может дать нам есть Плоть Свою?
53Litigabant ergo Judæi ad invicem, dicentes: Quomodo potest hic nobis carnem suam dare ad manducandum?
53Иисус же сказал им: истинно, истинно говорю вам: если не будете есть Плоти Сына Человеческого и пить Крови Его, то не будете иметь в себе жизни.
54Dixit ergo eis Jesus: Amen, amen dico vobis: nisi manducaveritis carnem Filii hominis, et biberitis ejus sanguinem, non habebitis vitam in vobis.
54Ядущий Мою Плоть и пиющий Мою Кровь имеет жизнь вечную, и Я воскрешу его в последний день.
55Qui manducat meam carnem, et bibit meum sanguinem, habet vitam æternam: et ego resuscitabo eum in novissimo die.
55Ибо Плоть Моя истинно есть пища, и Кровь Моя истинно есть питие.
56Caro enim mea vere est cibus: et sanguis meus, vere est potus;
56Ядущий Мою Плоть и пиющий Мою Кровь пребывает во Мне, и Я в нем.
57qui manducat meam carnem et bibit meum sanguinem, in me manet, et ego in illo.
57Как послал Меня живый Отец, и Я живу Отцем, так и ядущий Меня жить будет Мною.
58Sicut misit me vivens Pater, et ego vivo propter Patrem: et qui manducat me, et ipse vivet propter me.
58Сей-то есть хлеб, сшедший с небес. Не так, как отцы ваши ели манну и умерли: ядущий хлеб сей жить будет вовек.
59Hic est panis qui de cælo descendit. Non sicut manducaverunt patres vestri manna, et mortui sunt. Qui manducat hunc panem, vivet in æternum.
59Сие говорил Он в синагоге, уча в Капернауме.
60Hæc dixit in synagoga docens, in Capharnaum.
60Многие из учеников Его, слыша то, говорили: какие странные слова! кто может это слушать?
61Multi ergo audientes ex discipulis ejus, dixerunt: Durus est hic sermo, et quis potest eum audire?
61Но Иисус, зная Сам в Себе, что ученики Его ропщут на то, сказал им: это ли соблазняет вас?
62Sciens autem Jesus apud semetipsum quia murmurarent de hoc discipuli ejus, dixit eis: Hoc vos scandalizat?
62Что ж, если увидите Сына Человеческого, восходящего туда, где был прежде?
63si ergo videritis Filium hominis ascendentem ubi erat prius?
63Дух животворит; плоть не пользует нимало. Слова, которые говорю Я вам, суть дух и жизнь.
64Spiritus est qui vivificat: caro non prodest quidquam: verba quæ ego locutus sum vobis, spiritus et vita sunt.
64Но есть из вас некоторые неверующие. Ибо Иисус от начала знал, кто суть неверующие и кто предаст Его.
65Sed sunt quidam ex vobis qui non credunt. Sciebat enim ab initio Jesus qui essent non credentes, et quis traditurus esset eum.
65И сказал: для того-то и говорил Я вам, что никто не может придти ко Мне, если то не дано будет ему от Отца Моего.
66Et dicebat: Propterea dixi vobis, quia nemo potest venire ad me, nisi fuerit ei datum a Patre meo.
66С этого времени многие из учеников Его отошли от Него и уже не ходили с Ним.
67Ex hoc multi discipulorum ejus abierunt retro: et jam non cum illo ambulabant.
67Тогда Иисус сказал двенадцати: не хотите ли и вы отойти?
68Dixit ergo Jesus ad duodecim: Numquid et vos vultis abire?
68Симон Петр отвечал Ему: Господи! к кому нам идти? Ты имеешь глаголы вечной жизни:
69Respondit ergo ei Simon Petrus: Domine, ad quem ibimus? verba vitæ æternæ habes:
69и мы уверовали и познали, что Ты Христос, Сын Бога живаго.
70et nos credidimus, et cognovimus quia tu es Christus Filius Dei.
70Иисус отвечал им: не двенадцать ли вас избрал Я? но один из вас диавол.
71Respondit eis Jesus: Nonne ego vos duodecim elegi: et ex vobis unus diabolus est?
71Это говорил Он об Иуде Симонове Искариоте, ибо сей хотел предать Его, будучи один из двенадцати.
72Dicebat autem Judam Simonis Iscariotem: hic enim erat traditurus eum, cum esset unus ex duodecim.
no verse 72 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.