Iohannem 6
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
1Post hæc abiit Jesus trans mare Galilææ, quod est Tiberiadis:
1MURIN mepukat Iejuj kotin kotela le en Tiperiaj nan Kalilaa.
2et sequebatur eum multitudo magna, quia videbant signa quæ faciebat super his qui infirmabantur.
2A pokon kalaimun me idedauen i pweki ar kilaner kilel akan, me a kotin wiai on me jomau kan.
3Subiit ergo in montem Jesus et ibi sedebat cum discipulis suis.
3Jejuj ap kotidala pon dol o, kaipokedi waja o ren japwilim a tounpadak kan.
4Erat autem proximum Pascha dies festus Judæorum.
4A paja o, ran lapalap en Juj oko me korendor.
5Cum sublevasset ergo oculos Jesus, et vidisset quia multitudo maxima venit ad eum, dixit ad Philippum: Unde ememus panes, ut manducent hi?
5Iejuj lao kotin majanda majani pokon kalaimun koko don i, ap kotin majani on Pilipuj: Ia waja, jen neti jan ia kijin mana, pwe mepukat en mana?
6Hoc autem dicebat tentans eum: ipse enim sciebat quid esset facturus.
6A kotin majani mepukat, pwen kajonejon i. Pwe pein i mani, me a pan wiada.
7Respondit ei Philippus: Ducentorum denariorum panes non sufficiunt eis, ut unusquisque modicum quid accipiat.
7Pilipuj potoan on i: Prot me denar riepuki jota pan itar on irail, pwe amen amen en tunole ekij.
8Dicit ei unus ex discipulis ejus, Andreas, frater Simonis Petri:
8Andreaj, japwilim a tounpadak amen, ri en Jimon Petruj potoan on i:
9Est puer unus hic qui habet quinque panes hordeaceos et duos pisces: sed hæc quid sunt inter tantos?
9Kijin putak amen mia, me a lopon en prot limau o mam riamen, a jota katepa ren me toto.
10Dixit ergo Jesus: Facite homines discumbere. Erat autem fœnum multum in loco. Discumberunt ergo viri, numero quasi quinque millia.
10Iejuj kotin majani: Kamod on irail edi! Ari, waja o me reen. Impan ol limekid ap mondi.
11Accepit ergo Jesus panes: et cum gratias egisset, distribuit discumbentibus: similiter et ex piscibus quantum volebant.
11Iejuj ap kotikida lopon ko, a lao laolaoki, ap kotin nek on irail me mondier, pil dueta mam oko, irail lao metilar.
12Ut autem impleti sunt, dixit discipulis suis: Colligite quæ superaverunt fragmenta, ne pereant.
12Irail lao metier, a kotin majani on japwilim a tounpadak kan: Ki pena me lua, pwe ekij der lokidokila!
13Collegerunt ergo, et impleverunt duodecim cophinos fragmentorum ex quinque panibus hordeaceis, quæ superfuerunt his qui manducaverant.
13Irail ap ki pena kopou eijokriau kijan lopon ko, me luadi murin arail mana.
14Illi ergo homines cum vidissent quod Jesus fecerat signum, dicebant: Quia hic est vere propheta, qui venturus est in mundum.
14Aramaj akan lao kilaner kilel o, me Iejuj kotin wiadar, re ap indada: Melel i Jaukop o, me pan pwara don jappa.
15Jesus ergo cum cognovisset quia venturi essent ut raperent eum, et facerent eum regem, fugit iterum in montem ipse solus.
15Iejuj lao kotin mani, me re pan poto don i, pwen kajapwila dan i Nanmarki, ap pil koti dalan nin dol o, kotin kelepala.
16Ut autem sero factum est, descenderunt discipuli ejus ad mare.
16A lao jautik pena, japwilim a tounpadak kan ap kotilan ni oror,
17Et cum ascendissent navim, venerunt trans mare in Capharnaum: et tenebræ jam factæ erant et non venerat ad eos Jesus.
17Kereda pon jop pot, kotela kokolan Kapernaum. A lao waja ponier, Iejuj jaikenta ian irail.
18Mare autem, vento magno flante, exsurgebat.
18A jed me iluken, pwe an me ma.
19Cum remigassent ergo quasi stadia viginti quinque aut triginta, vident Jesum ambulantem supra mare, et proximum navi fieri, et timuerunt.
19Irail jeijei kila mail eijok limau de rieijok, rap kilanada Iejuj a kotikotido pon jed koren ion jop, irail ap majapwekadar.
20Ille autem dicit eis: Ego sum, nolite timere.
20A kotin majani on irail: Nai i komail der majak!
21Voluerunt ergo accipere eum in navim et statim navis fuit ad terram, in quam ibant.
21lrail ap men kajamo i pon jop o, a jop o madan milar ni jap o, me re ko on ia.
22Altera die, turba, quæ stabat trans mare, vidit quia navicula alia non erat ibi nisi una, et quia non introisset cum discipulis suis Jesus in navim, sed soli discipuli ejus abiissent:
22A mandan ran o pokon o, me mi palilan le, lao kilaner, me jota apot jop mi waja o, pwe i eta, me japwilim a tounpadak kan keredan poa, o me Iejuj jota ian japwilim a tounpadak kan kotidan pon jop o, pwe a tounpadak kan kola kelep.
23aliæ vero supervenerunt naves a Tiberiade juxta locum ubi manducaverunt panem, gratias agente Domino.
23A pil akai kijin jop me pwarado jan Tiperiaj, tana don waja o, me re manamana ia, murin Kaun o kotin laolao.
24Cum ergo vidisset turba quia Jesus non esset ibi, neque discipuli ejus, ascenderunt in naviculas, et venerunt Capharnaum quærentes Jesum.
24Aramaj akan lao kilaner, me Iejuj jolar kotikot ia, o japwilim a tounpadak kan pil jo, rap dake jop pot kolan Kapernaum, raparapaki Iejuj.
25Et cum invenissent eum trans mare, dixerunt ei: Rabbi, quando huc venisti?
25Irail lao diaradar i palilan le, ap potoan on: Rapi iad me re kotido?
26Respondit eis Jesus, et dixit: Amen, amen dico vobis: quæritis me non quia vidistis signa, sed quia manducastis ex panibus et saturati estis.
26Jejuj kotin japen irail majani: Melel, melel I indai on komail, komail kin rapakin ia kaidin pweki kilel akan, me komail kilan, a pweki komail kanala kijin prot ap metier.
27Operamini non cibum, qui perit, sed qui permanet in vitam æternam, quem Filius hominis dabit vobis. Hunc enim Pater signavit Deus.
27Komail der dokki mana, me kin ola, a dokki mana me kin mimieta on maur joutuk, me Nain aramaj pan ki on komail, pwe i me Kot Jam kileledier.
28Dixerunt ergo ad eum: Quid faciemus ut operemur opera Dei?
28Irail ap potoan on i: Da me jen wiada, pwen kapwaiada en Kot a dodok kan?
29Respondit Jesus, et dixit eis: Hoc est opus Dei, ut credatis in eum quem misit ille.
29Iejuj kotin japen majani on irail: let en Kot a dodok: Komail en pojon i, me a kadarado.
30Dixerunt ergo ei: Quod ergo tu facis signum ut videamus et credamus tibi? quid operaris?
30Irail ari potoan on i: Kilel da, me re kotikida, pwe jen kilan o pojon ir? Da me re kotin wiada?
31Patres nostri manducaverunt manna in deserto, sicut scriptum est: Panem de cælo dedit eis manducare.
31Jam at akan me kanala mana nan jap tan o, duen a intinidier: A kotiki on irail prot jan nanlan, en kanala.
32Dixit ergo eis Jesus: Amen, amen dico vobis: non Moyses dedit vobis panem de cælo, sed Pater meus dat vobis panem de cælo verum.
32lejuj ap kotin majani on irail: Melel, melel I indai on komail, kaidin Mojej, me ki on komail prot jan nanlan, a Jam ai kin ki on komail prot melel jan nanlan.
33Panis enim Dei est, qui de cælo descendit, et dat vitam mundo.
33Pwe me kodido jan nanlan, o ki on jappa maur, iei prot en Kot.
34Dixerunt ergo ad eum: Domine, semper da nobis panem hunc.
34Irail ap indan i: Main, kotiki don kit prot wet kaukaule!
35Dixit autem eis Jesus: Ego sum panis vitæ: qui venit ad me, non esuriet, et qui credit in me, non sitiet umquam.
35Iejuj kotin majani on irai: Prot en kamaur nai, me ko don ia jolar pan men manadar, o me pojon ia, jolar men nim niladar.
36Sed dixi vobis quia et vidistis me, et non creditis.
36A I indai on komail er, komail kiian ia er, ap jo pojon la.
37Omne quod dat mihi Pater, ad me veniet: et eum qui venit ad me, non ejiciam foras:
37Karoj me Jam ki on ia, pan ko don ia, a me ko don ia, I jota pan kajela.
38quia descendi de cælo, non ut faciam voluntatem meam, sed voluntatem ejus qui misit me.
38Pwe nai kodido jan nanlan, kaidin pwen wiada injen ai, pwe kupur en i, me kadar ia do.
39Hæc est autem voluntas ejus qui misit me, Patris: ut omne quod dedit mihi, non perdam ex eo, sed resuscitem illud in novissimo die.
39Pwe iet kupur en me kadar ia do, karoj me a ki on ia er, I ender kajela amen, pwe I en kamaureda ni ran nik o.
40Hæc est autem voluntas Patris mei, qui misit me: ut omnis qui videt Filium et credit in eum, habeat vitam æternam, et ego resuscitabo eum in novissimo die.
40A iet kupur en Jam ai, amen amen, me kin kilan Na o pojon i, en aneki maur joutuk, a I pan kamaureda i ni ran nik o.
41Murmurabant ergo Judæi de illo, quia dixisset: Ego sum panis vivus, qui de cælo descendi,
41Juj oko ap lipanedeki i, pweki a kotin majani: Nai prot, me kodi jan nanlan.
42et dicebant: Nonne hic est Jesus filius Joseph, cujus nos novimus patrem et matrem? quomodo ergo dicit hic: Quia de cælo descendi?
42Irail indada: Kaidin i Iejuj nain Iojep? A jam a o in a je aja. Ari, daduen a indada: I kodido jan nanlan?
43Respondit ergo Jesus, et dixit eis: Nolite murmurare in invicem:
43Iejuj kotin japen majani on irail: Komail der lipaned nan pun omail!
44nemo potest venire ad me, nisi Pater, qui misit me, traxerit eum; et ego resuscitabo eum in novissimo die.
44Jota me pan kak ko don ia, ma Jam, me kadar ia dor, jota kainonido i. A I pan kamaureda I ni ran nik o.
45Est scriptum in prophetis: Et erunt omnes docibiles Dei. Omnis qui audivit a Patre, et didicit, venit ad me.
45A intinidier nan jaukop akan: Irail karoj pan ale padak jan ren Kot. Amen amen me ronadar o padakki ren Jam, kin ko don ia.
46Non quia Patrem vidit quisquam, nisi is, qui est a Deo, hic vidit Patrem.
46Ari, kaidin pweki meamen kilan Jam; i eta, me kodo jan ren Kot, i me kilaner Jam.
47Amen, amen dico vobis: qui credit in me, habet vitam æternam.
47Melel, melel I indai on komail, me pojon ia, iei me aneki maur joutuk.
48Ego sum panis vitæ.
48Prot en maur nai.
49Patres vestri manducaverunt manna in deserto, et mortui sunt.
49Jam omail oko, me kanala mana nan jap tan o, ir ari melar.
50Hic est panis de cælo descendens: ut si quis ex ipso manducaverit, non moriatur.
50Met prot, me kodido jan nanlan, meamen kin kan jan i, jota pan mela.
51Ego sum panis vivus, qui de cælo descendi.
51Nai prot maur, me kodido jan nanlan, meamen kan jan prot wet, pan memaur kokolata. Prot, me I pan kida, iei uduk ai, me i pan kida en kamaur kida jappa.
52Si quis manducaverit ex hoc pane, vivet in æternum: et panis quem ego dabo, caro mea est pro mundi vita.
52Juj oko ari akamaiki pena indada: Iaduen men et pan kak ki on kit uduk a jen kan?
53Litigabant ergo Judæi ad invicem, dicentes: Quomodo potest hic nobis carnem suam dare ad manducandum?
53Iejuj ap kotin majani on irail: Melel, melel I indai on komail, ma komail jota pan kan uduk en Nain aramaj o nim nta, jota maur omail.
54Dixit ergo eis Jesus: Amen, amen dico vobis: nisi manducaveritis carnem Filii hominis, et biberitis ejus sanguinem, non habebitis vitam in vobis.
54Me kin kan uduk ai o nim nt’ ai, iei me aneki maur joutuk, a I pan kamaureda i ni ran nik o.
55Qui manducat meam carnem, et bibit meum sanguinem, habet vitam æternam: et ego resuscitabo eum in novissimo die.
55Pwe mana melel uduk ai, o pil melel nt’ ai.
56Caro enim mea vere est cibus: et sanguis meus, vere est potus;
56Me kin kan uduk ai o nim nt’ ai, iei me podidi on ia o nai podidi on i.
57qui manducat meam carnem et bibit meum sanguinem, in me manet, et ego in illo.
57Duen Jam ieiaj kadar ia do, o nai memaureki Jam, iduen me kan uduk o nt’ ai, pan meaureki nai.
58Sicut misit me vivens Pater, et ego vivo propter Patrem: et qui manducat me, et ipse vivet propter me.
58let prot, me kodido jan nanlan, kaidin duen jam omail akan, me kanala mana ap mela, a meamen kin kan prot wet, pan memaur kokolata.
59Hic est panis qui de cælo descendit. Non sicut manducaverunt patres vestri manna, et mortui sunt. Qui manducat hunc panem, vivet in æternum.
59Mepukat a kotin majani wei nan jinakoke, ni a kotin kawewe nan Kapernaum.
60Hæc dixit in synagoga docens, in Capharnaum.
60Ari, me toto ren japwilim a tounpadak kan, me ronadar mepukat indada: Padak pot et meid apwal! Ij me kak ron?
61Multi ergo audientes ex discipulis ejus, dixerunt: Durus est hic sermo, et quis potest eum audire?
61Iejuj lao kotin ani nan kupur a, me japwilim a tounpadak kan lipanedeki mepukat, ap kotin majani on irail: Komail makaraki mepukat?
62Sciens autem Jesus apud semetipsum quia murmurarent de hoc discipuli ejus, dixit eis: Hoc vos scandalizat?
62A ma komail pan kilan Nain aramaj kodala waja, me a kaujon ia maj o?
63si ergo videritis Filium hominis ascendentem ubi erat prius?
63Nen me kin kamaureda, a uduk jota katepa. Padak kan, me I kin padapadaki on komail, iei Nen o maur.
64Spiritus est qui vivificat: caro non prodest quidquam: verba quæ ego locutus sum vobis, spiritus et vita sunt.
64A akai mi re omail, me jo pojon. Pwe Iejuj kotin mani, me jo pojon o me pan panala i.
65Sed sunt quidam ex vobis qui non credunt. Sciebat enim ab initio Jesus qui essent non credentes, et quis traditurus esset eum.
65A kotin majani: I me I indaki on komail, jota me kak ko don ia, ma Jam jota kainonido.
66Et dicebat: Propterea dixi vobis, quia nemo potest venire ad me, nisi fuerit ei datum a Patre meo.
66Jan ni anjau o japwilim a tounpadak kan toto mueiwei jan o jolar idauen i.
67Ex hoc multi discipulorum ejus abierunt retro: et jam non cum illo ambulabant.
67Iejuj ap kotin kainoma ren ekriamen oko: Komail pil pan kola?
68Dixit ergo Jesus ad duodecim: Numquid et vos vultis abire?
68A Jimon Petruj ap japen i: Main, ij me je en ko on? pwe ar majan akan iei maur joutuk.
69Respondit ergo ei Simon Petrus: Domine, ad quem ibimus? verba vitæ æternæ habes:
69A kit pojonlar o ajaer, me ir me Jaraui en Kot.
70et nos credidimus, et cognovimus quia tu es Christus Filius Dei.
70Iejuj kotin japen irail: Kaidek komail ekriamen, me I piladar, a amen komail me tewil amen.
71Respondit eis Jesus: Nonne ego vos duodecim elegi: et ex vobis unus diabolus est?
71A kotin majaniada duen Iudaj Ijkariot nain Jimon, pwe i amen ren ekriamen oko, me pan pawala i.
72Dicebat autem Judam Simonis Iscariotem: hic enim erat traditurus eum, cum esset unus ex duodecim.
no verse 72 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.