2 Samuelova 22
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Mluvil pak David Hospodinu slova písně této v ten den, když ho vysvobodil Hospodin z ruky všech nepřátel jeho, i z ruky Saulovy.
1Ook heeft David tot Jahweh de woorden van dit lied gericht, toen Jahweh hem verlost had uit de hand van al zijn vijanden en ook uit de hand van Saul.
2A řekl: Hospodin skála má a hrad můj, i vysvoboditel můj se mnou.
2En hij sprak:
3Bůh skála má, doufati budu v něho; štít můj a roh spasení mého, vyvýšení mé a útočiště mé, spasitel můj, kterýž od násilí vysvobozuje mne.
3Jahweh, mijn toevlucht, mijn burcht en mijn veste; Mijn God, mijn rots, waarop ik kan schuilen. Mijn schild, de hoorn van mijn heil, mijn schutse en mijn toevlucht, Mijn redder heeft mij uit de verdrukking verlost.
4Chvály hodného vzýval jsem Hospodina, a od nepřátel svých vysvobozen jsem.
4Ik roep: Geprezen zij Jahweh! En ben van mijn vijand verlost.
5Nebo obklíčily mne byly úzkosti smrti, a proudové bezbožných předěsili mne.
5De branding van de dood had mij al gegrepen, De golven van de onderwereld sloegen over mij heen;
6Bolesti smrtelné obstoupily mne, a osídla smrti zachvátila mne.
6De strikken van het dodenrijk hielden mij vast, De klemmen van de dood lagen voor mij gereed:
7V úzkosti své vzýval jsem Hospodina, a k Bohu svému volal jsem, i vyslyšel z chrámu svého hlas můj, a křik můj přišel v uši jeho.
7Maar ik riep tot Jahweh in mijn nood, En tot God verhief ik mijn stem. En Hij hoorde mijn stem in zijn vorstelijke woning, Mijn hulpgeroep drong door tot zijn oren:
8Tedy pohnula se a zatřásla země, základové nebes pohnuli se, a třásli se pro rozhněvání jeho.
8Daar schudde en beefde de aarde, Rilden en dreunden de fundamenten des hemels; Want Hij was in woede ontstoken.
9Dým vycházel z chřípí jeho, a oheň zžírající z úst jeho, od něhož se uhlí roznítilo.
9Rook steeg op uit zijn neus, Verslindend vuur spoot uit zijn mond, En gloeiende kolen spatten er uit.
10Nakloniv nebes, sstoupil, a mrákota byla pod nohami jeho.
10Hij boog de hemel, en daalde neer, Grauwe wolken onder zijn voeten.
11I vsedl na cherubín a letěl, a spatřín jest na peří větrovém.
11Hij besteeg den cherub en vloog in het rond, Zwevend op de windewieken.
12Položil temnosti vůkol sebe jako stany, shrnutí vod, oblaky husté.
12Hij sloeg de duisternis als een dek om zich heen, Donkere nevels, dreigende wolken waren zijn tent.
13Od blesku oblíčeje jeho rozpálilo se uhlí řeřavé.
13En door de gloed, die voor Hem uitging, Braakten zijn wolken vurige kolen.
14Hřímal s nebes Hospodin, a Nejvyšší vydal zvuk svůj.
14En in de hemel donderde Jahweh, Verhief de Allerhoogste zijn stem;
15Vystřelil i střely, kterýmiž je rozptýlil, a blýskání, jímž je porazil.
15Hij schoot zijn pijlen en strooide ze rond, Slingerde bliksems en joeg ze uiteen:
16I ukázaly se hlubiny mořské, a odkryti jsou základové okršlku, pro zůřivé kárání Hospodinovo, pro dmýchání větru chřípí jeho.
16Open lag de bedding der zee, Het fundament van de aarde kwam bloot; Door het dreigen van Jahweh, Door het snuivend gebries van zijn neus.
17Poslav s výsosti, přijal mne, vytáhl mne z vod velikých.
17Van boven boog Hij Zich neer, greep mij vast, En trok mij weg uit de onstuimige wateren;
18Vysvobodil mne od nepřítele mého silného, od těch, kteříž mne nenáviděli, ačkoli silnější mne byli.
18Hij verloste mij van mijn grimmigen vijand En van mijn haters, want ze waren te machtig.
19Předstihli mne v den trápení mého, ale Hospodin byl mi podpora.
19Ze waren uitgetrokken op de dag van mijn rampspoed, Maar Jahweh was mijn beschermer;
20Kterýž vyvedl mne na prostranství, vysvobodil mne, nebo sobě oblíbil mne.
20Hij beveiligde mij, En bracht mij redding, omdat Hij mij liefhad.
21Odplatil mi Hospodin podlé spravedlnosti mé, podlé čistoty rukou mých odplatil mi.
21Toen werd mijn gerechtigheid door Jahweh beloond, Mijn reinheid van handen vergolden:
22Nebo jsem ostříhal cest Hospodinových, aniž jsem se bezbožně strhl Boha svého.
22Want ik had de wegen van Jahweh bewandeld, Niet gezondigd tegen mijn God;
23Všickni zajisté soudové jeho jsou před oblíčejem mým, aniž jsem od kterých ustanovení jeho odstoupil.
23Ik had al zijn geboden voor ogen gehouden, Niet zijn wetten ontweken;
24A tak byv dokonalý před ním, šetřil jsem, abych se nedopustil nepravosti.
24Ik was voor Hem zonder smet, Had mij zuiver van zonde bewaard.
25Protož odplatil mi Hospodin podlé spravedlnosti mé, vedlé čistoty mé před očima jeho.
25Daarom werd mijn gerechtigheid door Jahweh beloond, En mijn reinheid in zijn ogen.
26Ty, Pane, s milosrdným milosrdně nakládáš, a k upřímému upřímě se máš.
26Want voor getrouwen toont Gij U trouw, Voor rechtschapenen rechtschapen,
27K sprostnému sprostně se ukazuješ, a s převráceným převráceně zacházíš.
27Rein voor den reine, Maar voor de listigaards listig;
28Lid pak ssoužený vysvobozuješ, ale před vysokomyslnými oči své sklopuješ.
28Want Gij redt het deemoedige volk, Maar vernedert hovaardige blikken.
29Ty zajisté jsi svíce má, ó Hospodine. Hospodin jistě osvěcuje temnosti mé.
29Gij zijt, o Jahweh, mijn lamp, Mijn God, die licht in mijn duisternis straalt;
30Nebo v tobě proběhl jsem vojska, v Bohu svém přeskočil jsem zed.
30Met U durf ik de stormloop beginnen, Met mijn God de wallen bespringen.
31Toho Boha silného cesta jest dokonalá, výmluvnosti Hospodinovy přečištěné; onť jest štít všech, kteříž doufají v něho.
31God! Volmaakt zijn Zijn wegen, Jahweh’s woord is gelouterd. Hij is voor allen een schild, Die vluchten tot Hem.
32Nebo kdo jest Bohem kromě Hospodina? A kdo jest skalou kromě Boha našeho?
32Wie toch is God, dan Jahweh alleen; Wie een rots, dan alleen onze God!
33Bůh jest síla má i vojska mého, onť působí volnou cestu mou.
33God! Hij omgordt mij met kracht, En baant mij een veilige weg;
34Èiní nohy mé jako laní, a na vysokých místech mých postavuje mne.
34Hij maakt mijn voeten vlug als hinden, En doet mij de hoogste toppen beklimmen;
35Cvičí ruce mé k boji, tak že lámi lučiště ocelivá rukama svýma.
35Hij oefent mijn handen ten strijde, Mijn armen tot het spannen van de koperen boog.
36Nebo dal mi štít spasení svého, a dobrotivost jeho zvelebila mne.
36Zo hebt Gij mij het schild van uw heil gereikt; Uw goedheid maakte mij groot.
37Rozšířil kroky mé pode mnou, aby se nepodvrtly nohy mé.
37Gij hebt een weg voor mijn stappen gebaand, En mijn voeten wankelden niet.
38Honil jsem nepřátely své a zahladil jsem je, aniž jsem se navrátil, dokudž jsem jich nevyplénil.
38Ik vervolgde mijn vijanden, haalde ze in, En keerde niet terug, eer ik ze had verslagen.
39Docela jsem je vyhubil a sprobodal jsem je, tak že nepovstanou; i padli pod nohy mé.
39Ik heb ze verslagen, verpletterd, zodat ze niet opstaan, Maar onder mijn voet blijven liggen.
40Ty zajisté, Bože, přepásals mne udatností k boji, porazils pode mne ty, kteříž povstávají proti mně.
40Gij hebt mij met kracht omgord tot de strijd, Mijn tegenstanders voor mij doen bukken;
41Nýbrž dals mi šíji nepřátel mých, těch, kteříž v nenávisti měli mne, a vyplénil jsem je.
41Gij liet mij de rug van mijn vijanden zien. Mijn haters heb ik verdelgd.
42Ohlédali se, ale nebyl, kdo by vysvobodil, k Hospodinu, ale nevyslyšel jich.
42Nu huilen ze, maar niemand helpt: Tot Jahweh zelfs, maar Hij antwoordt hun niet;
43I potřel jsem je jako prach země, jako bláto na ulicích potlačil a rozptýlil jsem je.
43Ik vermaal ze als stof der aarde, Vertrap en vertreed ze als slijk op de straten.
44Ty jsi mne vytrhl z různic lidu mého, zachovals mne, abych byl za hlavu národům; lid neznámý mně sloužil.
44Gij hebt mij gered uit de strijd met de volkeren. En mij aan het hoofd van de naties gesteld: Volkeren, die ik niet kende, werden mij dienstbaar,
45Cizozemci lhali mi, a jakž zaslechli, uposlechli mne.
45Vreemden brachten mij hulde; Nauwelijks hadden ze van mij gehoord, Of ze gehoorzaamden mij;
46Cizozemci svadli, a třásli se i v ohradách svých.
46Anderen lagen uitgeput neer, En kropen sidderend uit hun burchten.
47Živť jest Hospodin, a požehnaná skála má; protož ať jest vyvyšován Bůh, skála spasení mého,
47Leve Jahweh! Gezegend mijn Rots; Hoogverheven de God, de Rots van mijn heil!
48Bůh silný, kterýž dává mi pomsty a podmaňuje mi lidi.
48Gij hebt mij gewroken, o God, Volkeren aan mij onderworpen;
49Vyvodíš mne z prostřed nepřátel mých, a nad povstávajícími proti mně vyvyšuješ mne, člověka nepravého mne zbavuješ.
49Mij van mijn grimmigen vijand verlost, Zege over mijn bestrijders verleend, mij van geweldenaars bevrijd.
50Protož chváliti tě budu, Hospodine, mezi národy, a jménu tvému žalmy zpívati budu.
50Daarom wil ik U prijzen, o Jahweh, Uw naam verheerlijken onder de volken!
51Onť jest hrad jistého spasení krále svého, a ten, kterýž činí milosrdenství pomazanému svému Davidovi, i semeni jeho až na věky.
51Machtige hulp verleent Hij zijn koning, En genade aan zijn Gezalfde, Aan David en zijn geslacht Voor altijd!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.