2 Samuel 22
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Kaj David eldiris antaŭ la Eternulo la vortojn de la sekvanta kanto, kiam la Eternulo lin savis el la manoj de ĉiuj liaj malamikoj kaj el la mano de Saul.
1Ook heeft David tot Jahweh de woorden van dit lied gericht, toen Jahweh hem verlost had uit de hand van al zijn vijanden en ook uit de hand van Saul.
2Li diris: La Eternulo estas mia Roko, kaj mia fortikaĵo, kaj mia Savanto.
2En hij sprak:
3Dion, mian Rokon, mi fidas; Mia ŝildo, kaj la korno de mia savo, mia fortigo, kaj mia rifuĝejo; Mia Savanto, kiu helpas min kontraŭ maljusteco.
3Jahweh, mijn toevlucht, mijn burcht en mijn veste; Mijn God, mijn rots, waarop ik kan schuilen. Mijn schild, de hoorn van mijn heil, mijn schutse en mijn toevlucht, Mijn redder heeft mij uit de verdrukking verlost.
4Mi vokas al la Eternulo, la glorinda; Kaj mi saviĝas de miaj malamikoj.
4Ik roep: Geprezen zij Jahweh! En ben van mijn vijand verlost.
5Ĉar ĉirkaŭis min la ondoj de la morto, Torentoj pereigaj min teruris;
5De branding van de dood had mij al gegrepen, De golven van de onderwereld sloegen over mij heen;
6La ŝnuroj de Ŝeol min ĉirkaŭis; La retoj de la morto min atingis.
6De strikken van het dodenrijk hielden mij vast, De klemmen van de dood lagen voor mij gereed:
7En mia premiteco mi vokis la Eternulon, Kaj al mia Dio mi vokis; Kaj el Sia templo Li aŭdis mian voĉon, Kaj mia krio atingis Liajn orelojn.
7Maar ik riep tot Jahweh in mijn nood, En tot God verhief ik mijn stem. En Hij hoorde mijn stem in zijn vorstelijke woning, Mijn hulpgeroep drong door tot zijn oren:
8Ektremis kaj ekskuiĝis la tero, La fundamentoj de la ĉielo ekmoviĝis Kaj ekŝanceliĝis, ĉar Li koleris.
8Daar schudde en beefde de aarde, Rilden en dreunden de fundamenten des hemels; Want Hij was in woede ontstoken.
9Leviĝis fumo el Lia nazo, Kaj ekstermanta fajro el Lia buŝo; Karboj ekflamis de ĝi.
9Rook steeg op uit zijn neus, Verslindend vuur spoot uit zijn mond, En gloeiende kolen spatten er uit.
10Li klinis la ĉielon kaj iris malsupren, Kaj densa mallumo estis sub Liaj piedoj.
10Hij boog de hemel, en daalde neer, Grauwe wolken onder zijn voeten.
11Kaj Li ekrajdis sur kerubo kaj ekflugis, Kaj Li portiĝis sur la flugiloj de la vento.
11Hij besteeg den cherub en vloog in het rond, Zwevend op de windewieken.
12Li ĉirkaŭigis Sin per mallumo kiel per tendo, Per densaj nuboj, plenaj de akvo.
12Hij sloeg de duisternis als een dek om zich heen, Donkere nevels, dreigende wolken waren zijn tent.
13De la brilo antaŭ Li Ekbrulis karboj per fajro.
13En door de gloed, die voor Hem uitging, Braakten zijn wolken vurige kolen.
14El la ĉielo ektondris la Eternulo, Kaj la Plejaltulo aŭdigis Sian voĉon.
14En in de hemel donderde Jahweh, Verhief de Allerhoogste zijn stem;
15Li ĵetis sagojn, kaj dispelis ilin; fulmon, kaj konfuzis ilin.
15Hij schoot zijn pijlen en strooide ze rond, Slingerde bliksems en joeg ze uiteen:
16Kaj malkovriĝis la kuŝujoj de la maro, Nudiĝis la fundamentoj de la universo, De la minaca voĉo de la Eternulo, De la kolera spirado de Lia nazo.
16Open lag de bedding der zee, Het fundament van de aarde kwam bloot; Door het dreigen van Jahweh, Door het snuivend gebries van zijn neus.
17Li etendas el supre la brakon, kaj prenas min; Li eltiras min el grandaj akvoj;
17Van boven boog Hij Zich neer, greep mij vast, En trok mij weg uit de onstuimige wateren;
18Li savas min de mia potenca malamiko, De miaj malamantoj, ĉar ili estas pli fortaj ol mi.
18Hij verloste mij van mijn grimmigen vijand En van mijn haters, want ze waren te machtig.
19Ili atingis min en la tago de mia malfeliĉo; Sed la Eternulo fariĝis mia subteno.
19Ze waren uitgetrokken op de dag van mijn rampspoed, Maar Jahweh was mijn beschermer;
20Kaj Li elkondukis min en vastan lokon; Li liberigis min, ĉar Li estas favora al mi.
20Hij beveiligde mij, En bracht mij redding, omdat Hij mij liefhad.
21La Eternulo rekompencas min laŭ mia justeco; Laŭ la pureco de miaj manoj Li repagas al mi.
21Toen werd mijn gerechtigheid door Jahweh beloond, Mijn reinheid van handen vergolden:
22Ĉar mi min tenis je la vojoj de la Eternulo, Kaj mi ne faris malbonon antaŭ mia Dio.
22Want ik had de wegen van Jahweh bewandeld, Niet gezondigd tegen mijn God;
23Ĉar ĉiuj Liaj leĝoj estis antaŭ mi, Kaj Liajn ordonojn mi ne forigis de mi.
23Ik had al zijn geboden voor ogen gehouden, Niet zijn wetten ontweken;
24Mi estis senkulpa antaŭ Li, Kaj mi gardis min, ke mi ne peku.
24Ik was voor Hem zonder smet, Had mij zuiver van zonde bewaard.
25Kaj la Eternulo rekompencis min laŭ mia justeco, Laŭ mia pureco antaŭ Liaj okuloj.
25Daarom werd mijn gerechtigheid door Jahweh beloond, En mijn reinheid in zijn ogen.
26Kun favorkorulo Vi estas favorkora, Kun piulo Vi estas pia;
26Want voor getrouwen toont Gij U trouw, Voor rechtschapenen rechtschapen,
27Kun purulo Vi agas laŭ lia pureco, Kaj kun maliculo laŭ lia maliceco.
27Rein voor den reine, Maar voor de listigaards listig;
28Popolon humilan Vi helpas; Kaj per Viaj okuloj Vi malaltigas la fierulojn.
28Want Gij redt het deemoedige volk, Maar vernedert hovaardige blikken.
29Ĉar Vi estas mia lumilo, ho Eternulo; La Eternulo lumigas mian mallumon.
29Gij zijt, o Jahweh, mijn lamp, Mijn God, die licht in mijn duisternis straalt;
30Ĉar kun Vi mi forkurigas militistaron; Kun mia Dio mi transsaltas muron.
30Met U durf ik de stormloop beginnen, Met mijn God de wallen bespringen.
31La vojo de Dio estas perfekta; La parolo de la Eternulo estas tute pura; Li estas ŝildo por ĉiuj, kiuj Lin fidas.
31God! Volmaakt zijn Zijn wegen, Jahweh’s woord is gelouterd. Hij is voor allen een schild, Die vluchten tot Hem.
32Ĉar kiu estas Dio, krom la Eternulo? Kaj kiu estas Roko, krom nia Dio?
32Wie toch is God, dan Jahweh alleen; Wie een rots, dan alleen onze God!
33Dio fortikigas min per forto; Kaj Li perfektigas mian vojon.
33God! Hij omgordt mij met kracht, En baant mij een veilige weg;
34Li similigas miajn piedojn al cervaj, Kaj starigas min sur miaj altaĵoj.
34Hij maakt mijn voeten vlug als hinden, En doet mij de hoogste toppen beklimmen;
35Li instruas mian manon militi, Kaj miajn brakojn streĉi kupran pafarkon.
35Hij oefent mijn handen ten strijde, Mijn armen tot het spannen van de koperen boog.
36Vi donis al mi la ŝildon de Via savo; Kaj Via favoro min grandigas.
36Zo hebt Gij mij het schild van uw heil gereikt; Uw goedheid maakte mij groot.
37Vi larĝigas mian paŝon sub mi, Por ke ne ŝanceliĝu miaj piedoj.
37Gij hebt een weg voor mijn stappen gebaand, En mijn voeten wankelden niet.
38Mi persekutas miajn malamikojn, kaj ekstermas ilin; Kaj mi ne revenas, ĝis mi ilin pereigas.
38Ik vervolgde mijn vijanden, haalde ze in, En keerde niet terug, eer ik ze had verslagen.
39Mi pereigas kaj frakasas ilin, ke ili ne povas plu leviĝi; Ili falas sub miajn piedojn.
39Ik heb ze verslagen, verpletterd, zodat ze niet opstaan, Maar onder mijn voet blijven liggen.
40Vi ĉirkaŭzonas min per forto por la milito; Miajn atakintojn Vi ĵetas sub min.
40Gij hebt mij met kracht omgord tot de strijd, Mijn tegenstanders voor mij doen bukken;
41Vi forkurigas de mi miajn malamikojn, Kaj miajn malamantojn mi ekstermas.
41Gij liet mij de rug van mijn vijanden zien. Mijn haters heb ik verdelgd.
42Ili rigardas ĉirkaŭen, sed ne venas helpanto; Al la Eternulo, sed Li ne respondas al ili.
42Nu huilen ze, maar niemand helpt: Tot Jahweh zelfs, maar Hij antwoordt hun niet;
43Mi disfrotas ilin simile al polvo de la tero; Kiel stratan koton mi ilin disbatas kaj dispremas.
43Ik vermaal ze als stof der aarde, Vertrap en vertreed ze als slijk op de straten.
44Vi savas min de la ribeloj de mia popolo; Vi gardas min, ke mi estu ĉefo super la nacioj; Popolo, kiun mi ne konas, servas min.
44Gij hebt mij gered uit de strijd met de volkeren. En mij aan het hoofd van de naties gesteld: Volkeren, die ik niet kende, werden mij dienstbaar,
45Aligentuloj respektegas min; Ili obeas min per atentaj oreloj.
45Vreemden brachten mij hulde; Nauwelijks hadden ze van mij gehoord, Of ze gehoorzaamden mij;
46Aligentuloj senfortiĝas, Kaj kuras terurite el siaj fortikaĵoj.
46Anderen lagen uitgeput neer, En kropen sidderend uit hun burchten.
47Vivas la Eternulo; kaj benata estu mia Roko; Alte glorata estu mia Dio, la Roko de mia savo:
47Leve Jahweh! Gezegend mijn Rots; Hoogverheven de God, de Rots van mijn heil!
48Tiu Dio, kiu donas al mi venĝon Kaj submetas al mi popolojn;
48Gij hebt mij gewroken, o God, Volkeren aan mij onderworpen;
49Kiu forkondukas min de miaj malamikoj, Altigas min super miaj atakintoj, Kaj savas min de perfortulo.
49Mij van mijn grimmigen vijand verlost, Zege over mijn bestrijders verleend, mij van geweldenaars bevrijd.
50Tial mi gloras Vin, ho Eternulo, inter la popoloj, Kaj pri Via nomo mi kantas.
50Daarom wil ik U prijzen, o Jahweh, Uw naam verheerlijken onder de volken!
51Li donas grandan helpon al Sia reĝo, Kaj faras favoraĵon al Sia sanktoleito, Al David kaj al lia idaro, por eterne.
51Machtige hulp verleent Hij zijn koning, En genade aan zijn Gezalfde, Aan David en zijn geslacht Voor altijd!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.