2 Samuel 22
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Angraeng mah David to angmah ih misanawk hoi Saul ih ban thung hoiah loisak naah, hae tiah laa loknawk to a thuih,
1Ook heeft David tot Jahweh de woorden van dit lied gericht, toen Jahweh hem verlost had uit de hand van al zijn vijanden en ook uit de hand van Saul.
2anih mah, Angraeng loe ka lungsong, kang hawkhaih hoi kai pahlongkung ah oh;
2En hij sprak:
3Sithaw loe ka lungsong ah oh moe, kang hawkhaih ah oh; anih loe ka phaw hoi pahlonghaih takii ah oh. Kai ih sipae, kang hawkhaih hoi pahlongkung ah oh moe, athii palong koeh kasae kaminawk ban thung hoiah nang pahlong.
3Jahweh, mijn toevlucht, mijn burcht en mijn veste; Mijn God, mijn rots, waarop ik kan schuilen. Mijn schild, de hoorn van mijn heil, mijn schutse en mijn toevlucht, Mijn redder heeft mij uit de verdrukking verlost.
4Pakoeh han kamcuk, Angraeng to ka kawk naah, ka misanawk salak hoiah pahlong ah ka oh.
4Ik roep: Geprezen zij Jahweh! En ben van mijn vijand verlost.
5Duekhaih tuiphu mah ang takui naah, amrohaih kalen tui mah ang khuk moe, ang pazih.
5De branding van de dood had mij al gegrepen, De golven van de onderwereld sloegen over mij heen;
6Hell qui mah angzaeng caeng moe, duekhaih thaang mah ang pakaa khoep.
6De strikken van het dodenrijk hielden mij vast, De klemmen van de dood lagen voor mij gereed:
7Palungboeng naah Angraeng to ka kawk; ka Sithaw to ka kawk; anih mah angmah ih tempul imthung hoiah ka lok to ang tahgaih pae, ka qahhaih lok anih ih naa thungah akun.
7Maar ik riep tot Jahweh in mijn nood, En tot God verhief ik mijn stem. En Hij hoorde mijn stem in zijn vorstelijke woning, Mijn hulpgeroep drong door tot zijn oren:
8Anih palungphui pongah, long loe tasoeh takuenhaih hoiah oh; van ohhaih ahmuennawk doeh anghuen moe, angthuih o.
8Daar schudde en beefde de aarde, Rilden en dreunden de fundamenten des hemels; Want Hij was in woede ontstoken.
9Anih ih hnahkhaw thung hoiah hmaikhue to tacawt moe, anih ih pakha hoiah hmaipalai to tacawt pongah, hmaisaae to amngaeh.
9Rook steeg op uit zijn neus, Verslindend vuur spoot uit zijn mond, En gloeiende kolen spatten er uit.
10Vannawk to takoih moe, angzoh tathuk; a khok tlim ah vinghaih to oh.
10Hij boog de hemel, en daalde neer, Grauwe wolken onder zijn voeten.
11Cehrubim pongah angthueng moe, azawk; anih loe takhi pakhraeh nuiah amtueng.
11Hij besteeg den cherub en vloog in het rond, Zwevend op de windewieken.
12Anih taengah vinghaih to suek moe, tui kaving, van ih kathah tamai hoiah a khuk.
12Hij sloeg de duisternis als een dek om zich heen, Donkere nevels, dreigende wolken waren zijn tent.
13Anih hmaa ah kaom aanghaih mah, hmaisaae to amngaehsak.
13En door de gloed, die voor Hem uitging, Braakten zijn wolken vurige kolen.
14Angraeng mah van ah khopazihsak moe, ranui koek ah lok to amsongsak.
14En in de hemel donderde Jahweh, Verhief de Allerhoogste zijn stem;
15Kaliinawk to kah moe, tangphra to pueksak pongah, a misanawk to anghaehsak phaeng.
15Hij schoot zijn pijlen en strooide ze rond, Slingerde bliksems en joeg ze uiteen:
16Sithaw mah thuitaek pongah, a hnah thung ih takhi hoiah tuipui longhaih ahmuen hoiah long ohhaih ahmuen to amtuengsak.
16Open lag de bedding der zee, Het fundament van de aarde kwam bloot; Door het dreigen van Jahweh, Door het snuivend gebries van zijn neus.
17Ranui bang hoiah ban to payangh moe, kathuk tui thung hoiah kai ang talawk.
17Van boven boog Hij Zich neer, greep mij vast, En trok mij weg uit de onstuimige wateren;
18Kai hnuma moe, kai hanah thacak parai misanawk ih ban thung hoiah kai ang pahlong.
18Hij verloste mij van mijn grimmigen vijand En van mijn haters, want ze waren te machtig.
19Raihaih ka tongh na niah nihcae mah ang pakaa; toe Angraeng loe kam haahaih ah oh.
19Ze waren uitgetrokken op de dag van mijn rampspoed, Maar Jahweh was mijn beschermer;
20Kai to kalen parai ahmuen ah ang suek; kai palung pongah, ang pahlong.
20Hij beveiligde mij, En bracht mij redding, omdat Hij mij liefhad.
21Ka toenghaih baktih toengah, Angraeng mah tangqum ang paek; ka ban ciimhaih baktih toengah, kai hanah tangqum ang paek.
21Toen werd mijn gerechtigheid door Jahweh beloond, Mijn reinheid van handen vergolden:
22Angraeng ih loklam to ka pazui; kahoih ai hmuen sak hanah, ka Sithaw to kang qoi taak ai.
22Want ik had de wegen van Jahweh bewandeld, Niet gezondigd tegen mijn God;
23A thuitaekhaih loknawk loe ka hmaa ah oh, a paek ih loknawk to kang qoi taak ai.
23Ik had al zijn geboden voor ogen gehouden, Niet zijn wetten ontweken;
24A hmaa ah toenghaih hoiah ka oh moe, zaehaih to ka yae.
24Ik was voor Hem zonder smet, Had mij zuiver van zonde bewaard.
25To pongah Angraeng mah ka toenghaih hoi a mikhnukah ka ciimcaihaih baktih toengah, tangqum to ang paek boeh.
25Daarom werd mijn gerechtigheid door Jahweh beloond, En mijn reinheid in zijn ogen.
26Tahmenhaih tawn kami khaeah tahmenhaih, katoeng kami khaeah na toenghaih to nam tuengsak.
26Want voor getrouwen toont Gij U trouw, Voor rechtschapenen rechtschapen,
27Ciimcai kaminawk khaeah ciimcaihaih, lokaek thaih kaminawk khaeah sethaih to nam tuengsak.
27Rein voor den reine, Maar voor de listigaards listig;
28Patangkhang kaminawk to na pahlong; toe amoek kaminawk loe atlim ah na pakhrak tathuk.
28Want Gij redt het deemoedige volk, Maar vernedert hovaardige blikken.
29Nang loe kai ih hmaithaw ah na oh; Aw Angraeng; Angraeng mah kai khovinghaih to khodai ah angcoengsak.
29Gij zijt, o Jahweh, mijn lamp, Mijn God, die licht in mijn duisternis straalt;
30Nang oephaih rang hoiah misatuh kaminawk to ka patoeh moe, ka Sithaw rang hoiah sipae to ka poeng thaih.
30Met U durf ik de stormloop beginnen, Met mijn God de wallen bespringen.
31Sithaw ih loklam loe akoep; Angraeng ih lok loe coek koi om ai; a nuiah amha kaminawk hanah anih loe aphaw ah oh.
31God! Volmaakt zijn Zijn wegen, Jahweh’s woord is gelouterd. Hij is voor allen een schild, Die vluchten tot Hem.
32Angraeng pacoengah, mi maw Sithaw ah kaom vop?
32Wie toch is God, dan Jahweh alleen; Wie een rots, dan alleen onze God!
33Sithaw loe ka thacakhaih hoi tharahhaih ah oh; anih mah ka loklam to akoepsak.
33God! Hij omgordt mij met kracht, En baant mij een veilige weg;
34Ka khok hae tasuk khok baktiah ang sak pae moe, hmuensang ah ang suek.
34Hij maakt mijn voeten vlug als hinden, En doet mij de hoogste toppen beklimmen;
35Misatuk thaih hanah ka ban hae patuk pongah, ka ban mah sum kalii to khaeh thaih.
35Hij oefent mijn handen ten strijde, Mijn armen tot het spannen van de koperen boog.
36Pazawkhaih aphaw to nang paek moe, poeknaemhaih hoiah nang lensak.
36Zo hebt Gij mij het schild van uw heil gereikt; Uw goedheid maakte mij groot.
37Ka hmaa ih loklam to na kawksak pongah, ka khok hae amkhraeng ai.
37Gij hebt een weg voor mijn stappen gebaand, En mijn voeten wankelden niet.
38Ka misanawk to patom moe, ka hum; nihcae ka paro ai karoek to kam laem let ai.
38Ik vervolgde mijn vijanden, haalde ze in, En keerde niet terug, eer ik ze had verslagen.
39Nihcae loe ahmaa caak o moe, ka tamit boih; angthawk o thai ai boeh; ue, ka khok tlim ah amtim o boih.
39Ik heb ze verslagen, verpletterd, zodat ze niet opstaan, Maar onder mijn voet blijven liggen.
40Misatuk hanah thacakhaih hoiah nang zaeng moe, kai tuk hanah misa angthawk kaminawk to ka khokkung ah na kuepsak.
40Gij hebt mij met kracht omgord tot de strijd, Mijn tegenstanders voor mij doen bukken;
41Kai hnuma kaminawk ka hum thai hanah, nihcae ih tahnong to kai han nang paek.
41Gij liet mij de rug van mijn vijanden zien. Mijn haters heb ik verdelgd.
42Nihcae loe khet o, toe pahlongkung maeto doeh om ai; Angraeng khaeah a hang o; toe anih mah pathim pae ai.
42Nu huilen ze, maar niemand helpt: Tot Jahweh zelfs, maar Hij antwoordt hun niet;
43Nihcae to long ih maiphu baktiah ka boh; loklam ih tangkrok baktiah ka cawh moe, ka haeh phaeng.
43Ik vermaal ze als stof der aarde, Vertrap en vertreed ze als slijk op de straten.
44Kai ih kami tuh kaminawk ih ban thung hoiah nang pahlong moe, Sithaw panoek ai kaminawk ih lu ah nang ohsak; ka panoek vai ai ih kaminawk mah ka tok ang sak pae o.
44Gij hebt mij gered uit de strijd met de volkeren. En mij aan het hoofd van de naties gesteld: Volkeren, die ik niet kende, werden mij dienstbaar,
45Prae kalah kaminawk loe kai khaeah akun o, ka lok thaih o naah, ka lok to tahngaih o.
45Vreemden brachten mij hulde; Nauwelijks hadden ze van mij gehoord, Of ze gehoorzaamden mij;
46Prae kalah kaminawk loe thazok o sut pongah, tasoeh takuenhaih hoiah oh o moe, angmacae ohhaih ahmuen hoiah tacawt o.
46Anderen lagen uitgeput neer, En kropen sidderend uit hun burchten.
47Angraeng loe hing; ka lungsong loe tahamhoihaih om nasoe! Sithaw, ka pahlonghaih lungsong loe, pakoehhaih om nasoe.
47Leve Jahweh! Gezegend mijn Rots; Hoogverheven de God, de Rots van mijn heil!
48Anih loe kai taham lu lakung Sithaw ah oh moe, kaminawk to ka khok tlim ah a suek.
48Gij hebt mij gewroken, o God, Volkeren aan mij onderworpen;
49Anih mah ka misanawk khae hoiah ang loisak; ka misanawk nuiah nang thuengh tahang moe, hmawhsaeng kaminawk ban thung hoiah nang pahlong.
49Mij van mijn grimmigen vijand verlost, Zege over mijn bestrijders verleend, mij van geweldenaars bevrijd.
50To pongah Aw Angraeng, Sithaw panoek ai kaminawk salakah, nang khaeah anghoehaih lok to ka thuih, na hmin pakoehhaih laa to ka sak han.
50Daarom wil ik U prijzen, o Jahweh, Uw naam verheerlijken onder de volken!
51Anih loe angmah ih siangpahrang hanah pahlonghaih imsang ah oh; situi hoi bawh ih David hoi anih ih caanawk khaeah, tahmenhaih dungzan khoek to amtuengsak, tiah laa a sak.
51Machtige hulp verleent Hij zijn koning, En genade aan zijn Gezalfde, Aan David en zijn geslacht Voor altijd!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.