2 Samuel 22
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1A thunkha cungkuem kut lamkah oe, Saul kut lamkah BOEIPA loh anih a huul hnin vaengah, David loh BOEIPA taengah hekah laa lung he a thui.
1Ook heeft David tot Jahweh de woorden van dit lied gericht, toen Jahweh hem verlost had uit de hand van al zijn vijanden en ook uit de hand van Saul.
2Te vaengah, “BOEIPA tah ka thaelpang neh ka rhalvong neh kai ham tah kai aka hlawt la om.
2En hij sprak:
3Ka lungpang Pathen amah dongah ni ka ying, ka photling neh khangnah ki, ka imsang neh ka thuhaelnah, khangkung loh kai he kuthlahnah lamloh nan khang.
3Jahweh, mijn toevlucht, mijn burcht en mijn veste; Mijn God, mijn rots, waarop ik kan schuilen. Mijn schild, de hoorn van mijn heil, mijn schutse en mijn toevlucht, Mijn redder heeft mij uit de verdrukking verlost.
4Thangthen ham tueng BOEIPA te ka khue dongah ka thunkha rhoek taeng lamloh ng'khang.
4Ik roep: Geprezen zij Jahweh! En ben van mijn vijand verlost.
5Dueknah tuiphu loh kai n'li tih, aka muen soklong loh n'sak he.
5De branding van de dood had mij al gegrepen, De golven van de onderwereld sloegen over mij heen;
6Saelkhui kah rhui loh kai m'ven tih, dueknah hlaeh loh kai m'mah.
6De strikken van het dodenrijk hielden mij vast, De klemmen van de dood lagen voor mij gereed:
7Ka kho a bing vaengah BOEIPA te ka khue tih ka Pathen taengah ka pang. Te vaengah ka pang ol te a bawkim lamloh a hna neh a yaak.
7Maar ik riep tot Jahweh in mijn nood, En tot God verhief ik mijn stem. En Hij hoorde mijn stem in zijn vorstelijke woning, Mijn hulpgeroep drong door tot zijn oren:
8Te vaengah diklai te tuen la tuen tih hinghuen. Anih taengah a sai dongah vaan kah a yung te tlai tih tuen.
8Daar schudde en beefde de aarde, Rilden en dreunden de fundamenten des hemels; Want Hij was in woede ontstoken.
9A hnarhong lamkah hmaikhu thoeng tih, a ka lamkah hmai loh a laeh vaengah hmai-alh khaw tak.
9Rook steeg op uit zijn neus, Verslindend vuur spoot uit zijn mond, En gloeiende kolen spatten er uit.
10Te phoeiah vaan a koiloep tih, a suntlak vaengah yinnah tah a kho hmuila pawk.
10Hij boog de hemel, en daalde neer, Grauwe wolken onder zijn voeten.
11Cherub dongah ngol bal tih a ding vaengah khohli phae sola phoe.
11Hij besteeg den cherub en vloog in het rond, Zwevend op de windewieken.
12A kaepvai khohmuep neh khomong khomai dongkah tui tun te dungtlungim la a khueh.
12Hij sloeg de duisternis als een dek om zich heen, Donkere nevels, dreigende wolken waren zijn tent.
13Amah hmaikah a aa loh a hmai-alh te a dom.
13En door de gloed, die voor Hem uitging, Braakten zijn wolken vurige kolen.
14BOEIPA te vaan lamloh a kawk vaengah Khohni loh a ol a huel.
14En in de hemel donderde Jahweh, Verhief de Allerhoogste zijn stem;
15Thaltang a kah tih amih te a taekyak phoeiah, amih te rhaek neh a khawkkhek la a khawkkhek.
15Hij schoot zijn pijlen en strooide ze rond, Slingerde bliksems en joeg ze uiteen:
16BOEIPA kah tluungnah neh a hiil dongkah a thintoek yilh loh lunglai kah yung hoep tih sokca tuipuei khaw tueng.
16Open lag de bedding der zee, Het fundament van de aarde kwam bloot; Door het dreigen van Jahweh, Door het snuivend gebries van zijn neus.
17A sang lamloh yueng uh tih tui dueng khui lamkah kai he n'tuuk tih n'doek.
17Van boven boog Hij Zich neer, greep mij vast, En trok mij weg uit de onstuimige wateren;
18Kai ham tah tlung uh dae ka thunkha hlangtlung neh ka lunguet taeng lamkah kai n'huul.
18Hij verloste mij van mijn grimmigen vijand En van mijn haters, want ze waren te machtig.
19Ka rhainah hnin ah kai m'mah uh cakhaw BOEIPA tah kai ham tukcawt longkhawn la om.
19Ze waren uitgetrokken op de dag van mijn rampspoed, Maar Jahweh was mijn beschermer;
20Kai khuiah a naep dongah kai he hoengpoeknah la kai n'khuen tih n'pumcum sak.
20Hij beveiligde mij, En bracht mij redding, omdat Hij mij liefhad.
21Ka duengnah bangla BOEIPA loh kai n'thung tih, ka kut kah a cimcaihnah vanbangla kamah taengla ham mael coeng.
21Toen werd mijn gerechtigheid door Jahweh beloond, Mijn reinheid van handen vergolden:
22BOEIPA kah longpuei te ka ngaithuen tih ka Pathen taeng lamloh ka poehlip van pawh.
22Want ik had de wegen van Jahweh bewandeld, Niet gezondigd tegen mijn God;
23Amah kah laitloeknah boeih te tah a laitloeknah bangla ka hmaiah ka khueh tih a khosing lamloh ka phael pawh.
23Ik had al zijn geboden voor ogen gehouden, Niet zijn wetten ontweken;
24A hmaiah cuemthuek la ka om tih ka thaesainah lamkah khaw ka cue uh.
24Ik was voor Hem zonder smet, Had mij zuiver van zonde bewaard.
25A mikhmuh kah ka duengnah, ka cimcaihnah vanbangla BOEIPA loh ka taengah han thuung coeng.
25Daarom werd mijn gerechtigheid door Jahweh beloond, En mijn reinheid in zijn ogen.
26Hingcim taengah uepom la na om tih, cuemthuek hlangrhalh taengah na cungkuem coeng.
26Want voor getrouwen toont Gij U trouw, Voor rechtschapenen rechtschapen,
27Aka meet uh taengah na meet uh tih, voeldak te tah na hnueih.
27Rein voor den reine, Maar voor de listigaards listig;
28Pilnam mangdaeng te na khang tih, na mikhmuh kah aka pomsang rhoek te na kunyun sak.
28Want Gij redt het deemoedige volk, Maar vernedert hovaardige blikken.
29BOEIPA namah tah ka hmaithoi la na om tih, ka hmaisuep khaw BOEIPA loh a tue coeng.
29Gij zijt, o Jahweh, mijn lamp, Mijn God, die licht in mijn duisternis straalt;
30Namah nen tah caem khaw ka poeng tih, ka Pathen nen tah pangbueng khaw ka poe thai.
30Met U durf ik de stormloop beginnen, Met mijn God de wallen bespringen.
31Pathen tah a longpuei khangmai tih, BOEIPA kah olthui a cimcaih dongah anih khuiah aka ying boeih ham tah photling la a om pah.
31God! Volmaakt zijn Zijn wegen, Jahweh’s woord is gelouterd. Hij is voor allen een schild, Die vluchten tot Hem.
32BOEIPA phoeikah Pathen te unim? Mamih kah Pathen phoeiah tah unim lungpang bal?
32Wie toch is God, dan Jahweh alleen; Wie een rots, dan alleen onze God!
33Ka lunghim Pathen tah ka thadueng la om tih, amah kah longpuei te ka longpuei ham a khangmai la khueh.
33God! Hij omgordt mij met kracht, En baant mij een veilige weg;
34Ka kho sayuk kho bangla a khueh tih, ka hmuensang ah kai m'pai sak.
34Hij maakt mijn voeten vlug als hinden, En doet mij de hoogste toppen beklimmen;
35Ka kut he caemtloek ham a cang tih ka ban loh rhohum lii khaw a phuk thai.
35Hij oefent mijn handen ten strijde, Mijn armen tot het spannen van de koperen boog.
36Namah kah daemnah photling te ka taengah nam paek tih, namah kah kodonah neh kai nan ping sak.
36Zo hebt Gij mij het schild van uw heil gereikt; Uw goedheid maakte mij groot.
37Ka kungdak kah ka kholaeh khaw na aeh dongah ka kho paloe pawh.
37Gij hebt een weg voor mijn stappen gebaand, En mijn voeten wankelden niet.
38Ka thunkha rhoek te ka hloem tih, ka mitmoeng sak vaengah amih ka khah hlanah ka balkhong moenih.
38Ik vervolgde mijn vijanden, haalde ze in, En keerde niet terug, eer ik ze had verslagen.
39Amih te ka khah tih ka phop daengah ni thoo uh thai pawt tih ka kho tangah a bakop uh.
39Ik heb ze verslagen, verpletterd, zodat ze niet opstaan, Maar onder mijn voet blijven liggen.
40Caemtloek ham khaw kai he thadueng nan vah sak tih, kai aka tlai thil rhoek te kamah hmuila na koisu.
40Gij hebt mij met kracht omgord tot de strijd, Mijn tegenstanders voor mij doen bukken;
41Te dongah ka thunkha rhoek te kai taengah a rhawn na duen sak tih, ka lunguet khaw ka biit.
41Gij liet mij de rug van mijn vijanden zien. Mijn haters heb ik verdelgd.
42BOEIPA taengah khaw pang uh coeng dae khang voel pawt tih, amih te doo voel pawh.
42Nu huilen ze, maar niemand helpt: Tot Jahweh zelfs, maar Hij antwoordt hun niet;
43Te dongah amih te diklai laipi bangla ka neet tih, long kah tangnong bangla ka tip sak phoeiah ka nulh.
43Ik vermaal ze als stof der aarde, Vertrap en vertreed ze als slijk op de straten.
44Ka pilnam kah tuituknah khui lamkah khaw kai nan hlawt. Namtom kah a lu la kai nan hloe dongah ming pawt pilnam loh kai taengah thotat.
44Gij hebt mij gered uit de strijd met de volkeren. En mij aan het hoofd van de naties gesteld: Volkeren, die ik niet kende, werden mij dienstbaar,
45Kholong ca rhoek loh kai taengah mai a tum uh tih, a hna neh a yaak hamla ka ol a hnatun uh.
45Vreemden brachten mij hulde; Nauwelijks hadden ze van mij gehoord, Of ze gehoorzaamden mij;
46Kholong ca rhoek loh tahah uh tih, a vongtung khui lamloh yingyet uh.
46Anderen lagen uitgeput neer, En kropen sidderend uit hun burchten.
47BOEIPA kah hingnah dongah ka lungpang tah a yoethen pai tih, kai ham daemnah lungpang Pathen tah pomsang pai saeh.
47Leve Jahweh! Gezegend mijn Rots; Hoogverheven de God, de Rots van mijn heil!
48Pathen loh kai hamla tawnlohnah a paek tih, pilnam te kai kungdak la a suntlak sak.
48Gij hebt mij gewroken, o God, Volkeren aan mij onderworpen;
49Ka thunkha rhoek taeng lamkah kai nan poh, kai aka tlai thil rhoek kah a sola kai nan pomsang bal. Hlang kah kuthlahnah lamkah kai nan huul.
49Mij van mijn grimmigen vijand verlost, Zege over mijn bestrijders verleend, mij van geweldenaars bevrijd.
50Te dongah BOEIPA nang te namtom taengah kan uem vetih na ming te ka tingtoeng ni.
50Daarom wil ik U prijzen, o Jahweh, Uw naam verheerlijken onder de volken!
51A manghai kah khangnah imsang tah len pai. Te dongah ni sitlohnah he a koelh taengah khaw, David neh a tiingan taengah khaw kumhal duela a saii pah,” a ti.
51Machtige hulp verleent Hij zijn koning, En genade aan zijn Gezalfde, Aan David en zijn geslacht Voor altijd!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.