2 Samuel 22
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Louis Segond 1910
1Kaj David eldiris antaŭ la Eternulo la vortojn de la sekvanta kanto, kiam la Eternulo lin savis el la manoj de ĉiuj liaj malamikoj kaj el la mano de Saul.
1David adressa à l’Éternel les paroles de ce cantique, lorsque l’Éternel l’eut délivré de la main de tous ses ennemis et de la main de Saül.
2Li diris: La Eternulo estas mia Roko, kaj mia fortikaĵo, kaj mia Savanto.
2Il dit: L’Éternel est mon rocher, ma forteresse, mon libérateur.
3Dion, mian Rokon, mi fidas; Mia ŝildo, kaj la korno de mia savo, mia fortigo, kaj mia rifuĝejo; Mia Savanto, kiu helpas min kontraŭ maljusteco.
3Dieu est mon rocher, où je trouve un abri, Mon bouclier et la force qui me sauve, Ma haute retraite et mon refuge. O mon Sauveur! Tu me garantis de la violence.
4Mi vokas al la Eternulo, la glorinda; Kaj mi saviĝas de miaj malamikoj.
4Je m’écrie: Loué soit l’Éternel! Et je suis délivré de mes ennemis.
5Ĉar ĉirkaŭis min la ondoj de la morto, Torentoj pereigaj min teruris;
5Car les flots de la mort m’avaient environné, Les torrents de la destruction m’avaient épouvanté;
6La ŝnuroj de Ŝeol min ĉirkaŭis; La retoj de la morto min atingis.
6Les liens du sépulcre m’avaient entouré, Les filets de la mort m’avaient surpris.
7En mia premiteco mi vokis la Eternulon, Kaj al mia Dio mi vokis; Kaj el Sia templo Li aŭdis mian voĉon, Kaj mia krio atingis Liajn orelojn.
7Dans ma détresse, j’ai invoqué l’Éternel, J’ai invoqué mon Dieu; De son palais, il a entendu ma voix, Et mon cri est parvenu à ses oreilles.
8Ektremis kaj ekskuiĝis la tero, La fundamentoj de la ĉielo ekmoviĝis Kaj ekŝanceliĝis, ĉar Li koleris.
8La terre fut ébranlée et trembla, Les fondements des cieux frémirent, Et ils furent ébranlés, parce qu’il était irrité.
9Leviĝis fumo el Lia nazo, Kaj ekstermanta fajro el Lia buŝo; Karboj ekflamis de ĝi.
9Il s’élevait de la fumée dans ses narines, Et un feu dévorant sortait de sa bouche: Il en jaillissait des charbons embrasés.
10Li klinis la ĉielon kaj iris malsupren, Kaj densa mallumo estis sub Liaj piedoj.
10Il abaissa les cieux, et il descendit: Il y avait une épaisse nuée sous ses pieds.
11Kaj Li ekrajdis sur kerubo kaj ekflugis, Kaj Li portiĝis sur la flugiloj de la vento.
11Il était monté sur un chérubin, et il volait, Il paraissait sur les ailes du vent.
12Li ĉirkaŭigis Sin per mallumo kiel per tendo, Per densaj nuboj, plenaj de akvo.
12Il faisait des ténèbres une tente autour de lui, Il était enveloppé d’amas d’eaux et de sombres nuages.
13De la brilo antaŭ Li Ekbrulis karboj per fajro.
13De la splendeur qui le précédait S’élançaient des charbons de feu.
14El la ĉielo ektondris la Eternulo, Kaj la Plejaltulo aŭdigis Sian voĉon.
14L’Éternel tonna des cieux, Le Très-Haut fit retentir sa voix;
15Li ĵetis sagojn, kaj dispelis ilin; fulmon, kaj konfuzis ilin.
15Il lança des flèches et dispersa mes ennemis, La foudre, et les mit en déroute.
16Kaj malkovriĝis la kuŝujoj de la maro, Nudiĝis la fundamentoj de la universo, De la minaca voĉo de la Eternulo, De la kolera spirado de Lia nazo.
16Le lit de la mer apparut, Les fondements du monde furent découverts, Par la menace de l’Éternel, Par le bruit du souffle de ses narines.
17Li etendas el supre la brakon, kaj prenas min; Li eltiras min el grandaj akvoj;
17Il étendit sa main d’en haut, il me saisit, Il me retira des grandes eaux;
18Li savas min de mia potenca malamiko, De miaj malamantoj, ĉar ili estas pli fortaj ol mi.
18Il me délivra de mon adversaire puissant, De mes ennemis qui étaient plus forts que moi.
19Ili atingis min en la tago de mia malfeliĉo; Sed la Eternulo fariĝis mia subteno.
19Ils m’avaient surpris au jour de ma détresse, Mais l’Éternel fut mon appui.
20Kaj Li elkondukis min en vastan lokon; Li liberigis min, ĉar Li estas favora al mi.
20Il m’a mis au large, Il m’a sauvé, parce qu’il m’aime.
21La Eternulo rekompencas min laŭ mia justeco; Laŭ la pureco de miaj manoj Li repagas al mi.
21L’Éternel m’a traité selon ma droiture, Il m’a rendu selon la pureté de mes mains;
22Ĉar mi min tenis je la vojoj de la Eternulo, Kaj mi ne faris malbonon antaŭ mia Dio.
22Car j’ai observé les voies de l’Éternel, Et je n’ai point été coupable envers mon Dieu.
23Ĉar ĉiuj Liaj leĝoj estis antaŭ mi, Kaj Liajn ordonojn mi ne forigis de mi.
23Toutes ses ordonnances ont été devant moi, Et je ne me suis point écarté de ses lois.
24Mi estis senkulpa antaŭ Li, Kaj mi gardis min, ke mi ne peku.
24J’ai été sans reproche envers lui, Et je me suis tenu en garde contre mon iniquité.
25Kaj la Eternulo rekompencis min laŭ mia justeco, Laŭ mia pureco antaŭ Liaj okuloj.
25Aussi l’Éternel m’a rendu selon ma droiture, Selon ma pureté devant ses yeux.
26Kun favorkorulo Vi estas favorkora, Kun piulo Vi estas pia;
26Avec celui qui est bon tu te montres bon, Avec l’homme droit tu agis selon la droiture,
27Kun purulo Vi agas laŭ lia pureco, Kaj kun maliculo laŭ lia maliceco.
27Avec celui qui est pur tu te montres pur, Et avec le pervers tu agis selon sa perversité.
28Popolon humilan Vi helpas; Kaj per Viaj okuloj Vi malaltigas la fierulojn.
28Tu sauves le peuple qui s’humilie, Et de ton regard, tu abaisses les orgueilleux.
29Ĉar Vi estas mia lumilo, ho Eternulo; La Eternulo lumigas mian mallumon.
29Oui, tu es ma lumière, ô Éternel! L’Éternel éclaire mes ténèbres.
30Ĉar kun Vi mi forkurigas militistaron; Kun mia Dio mi transsaltas muron.
30Avec toi je me précipite sur une troupe en armes, Avec mon Dieu je franchis une muraille.
31La vojo de Dio estas perfekta; La parolo de la Eternulo estas tute pura; Li estas ŝildo por ĉiuj, kiuj Lin fidas.
31Les voies de Dieu sont parfaites, La parole de l’Éternel est éprouvée; Il est un bouclier pour tous ceux qui se confient en lui.
32Ĉar kiu estas Dio, krom la Eternulo? Kaj kiu estas Roko, krom nia Dio?
32Car qui est Dieu, si ce n’est l’Éternel? Et qui est un rocher, si ce n’est notre Dieu?
33Dio fortikigas min per forto; Kaj Li perfektigas mian vojon.
33C’est Dieu qui est ma puissante forteresse, Et qui me conduit dans la voie droite.
34Li similigas miajn piedojn al cervaj, Kaj starigas min sur miaj altaĵoj.
34Il rend mes pieds semblables à ceux des biches, Et il me place sur mes lieux élevés.
35Li instruas mian manon militi, Kaj miajn brakojn streĉi kupran pafarkon.
35Il exerce mes mains au combat, Et mes bras tendent l’arc d’airain.
36Vi donis al mi la ŝildon de Via savo; Kaj Via favoro min grandigas.
36Tu me donnes le bouclier de ton salut, Et je deviens grand par ta bonté.
37Vi larĝigas mian paŝon sub mi, Por ke ne ŝanceliĝu miaj piedoj.
37Tu élargis le chemin sous mes pas, Et mes pieds ne chancellent point.
38Mi persekutas miajn malamikojn, kaj ekstermas ilin; Kaj mi ne revenas, ĝis mi ilin pereigas.
38Je poursuis mes ennemis, et je les détruis; Je ne reviens pas avant de les avoir anéantis.
39Mi pereigas kaj frakasas ilin, ke ili ne povas plu leviĝi; Ili falas sub miajn piedojn.
39Je les anéantis, je les brise, et ils ne se relèvent plus; Ils tombent sous mes pieds.
40Vi ĉirkaŭzonas min per forto por la milito; Miajn atakintojn Vi ĵetas sub min.
40Tu me ceins de force pour le combat, Tu fais plier sous moi mes adversaires.
41Vi forkurigas de mi miajn malamikojn, Kaj miajn malamantojn mi ekstermas.
41Tu fais tourner le dos à mes ennemis devant moi, Et j’extermine ceux qui me haïssent.
42Ili rigardas ĉirkaŭen, sed ne venas helpanto; Al la Eternulo, sed Li ne respondas al ili.
42Ils regardent autour d’eux, et personne pour les sauver! Ils crient à l’Éternel, et il ne leur répond pas!
43Mi disfrotas ilin simile al polvo de la tero; Kiel stratan koton mi ilin disbatas kaj dispremas.
43Je les broie comme la poussière de la terre, Je les écrase, je les foule, comme la boue des rues.
44Vi savas min de la ribeloj de mia popolo; Vi gardas min, ke mi estu ĉefo super la nacioj; Popolo, kiun mi ne konas, servas min.
44Tu me délivres des dissensions de mon peuple; Tu me conserves pour chef des nations; Un peuple que je ne connaissais pas m’est asservi.
45Aligentuloj respektegas min; Ili obeas min per atentaj oreloj.
45Les fils de l’étranger me flattent, Ils m’obéissent au premier ordre.
46Aligentuloj senfortiĝas, Kaj kuras terurite el siaj fortikaĵoj.
46Les fils de l’étranger sont en défaillance, Ils tremblent hors de leurs forteresses.
47Vivas la Eternulo; kaj benata estu mia Roko; Alte glorata estu mia Dio, la Roko de mia savo:
47Vive l’Éternel, et béni soit mon rocher! Que Dieu, le rocher de mon salut, soit exalté,
48Tiu Dio, kiu donas al mi venĝon Kaj submetas al mi popolojn;
48Le Dieu qui est mon vengeur, Qui m’assujettit les peuples,
49Kiu forkondukas min de miaj malamikoj, Altigas min super miaj atakintoj, Kaj savas min de perfortulo.
49Et qui me fait échapper à mes ennemis! Tu m’élèves au-dessus de mes adversaires, Tu me délivres de l’homme violent.
50Tial mi gloras Vin, ho Eternulo, inter la popoloj, Kaj pri Via nomo mi kantas.
50C’est pourquoi je te louerai parmi les nations, ô Éternel! Et je chanterai à la gloire de ton nom.
51Li donas grandan helpon al Sia reĝo, Kaj faras favoraĵon al Sia sanktoleito, Al David kaj al lia idaro, por eterne.
51Il accorde de grandes délivrances à son roi, Et il fait miséricorde à son oint, A David, et à sa postérité, pour toujours.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.