Дела апостолска 2
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Modern Hebrew Bible
1И кад се наврши педесет дана беху заједно сви апостоли једнодушно.
1וביום מלאת שבעת השבעות ויתאספו כלם לב אחד׃
2И уједанпут постаде хука с неба као дување силног ветра, и напуни сву кућу где сеђаху;
2ויהי פתאם קול רעש מן השמים כקול רוח סערה וימלא את כל הבית אשר ישבו בו׃
3и показаше им се раздељени језици као огњени; и седе по један на сваког од њих.
3ותראינה אליהם לשנות נחלקות ומראיהן כאש ותנוחינה אחת אחת על כל אחד מהם׃
4И напунише се сви Духа Светог, и стадоше говорити другим језицима, као што им Дух даваше те говораху.
4וימלאו כלם רוח הקדש ויחלו לדבר בלשנות אחרות כאשר נתנם הרוח להטיף׃
5А у Јерусалиму стајаху Јевреји људи побожни из сваког народа који је под небом.
5ובירושלים שכנו יהודים אנשי חסד מכל גוי וגוי אשר תחת השמים׃
6А кад постаде овај глас, скупи се народ, и смете се: јер сваки од њих слушаше где они говоре његовим језиком.
6ויהי בהיות קול הרעש ההוא ויקבצו עם רב ויהיו נבכים כי איש איש שמע אתם מדברים בשפת עמו׃
7И дивљаху се и чуђаху се говорећи један другом: Нису ли ово све Галилејци што говоре?
7וישתוממו ויתמהו ויאמרו איש אל רעהו הנה כל אלה המדברים הלא גלילים המה׃
8Па како ми чујемо сваки свој језик у коме смо се родили?
8ואיך אנחנו שמעים אתם איש כשפת ארץ מולדתנו׃
9Парћани, и Миђани, и Еламљани, и који смо из Месопотамије, и из Јудеје и Кападокије, и из Понта и Азије,
9פרתיים ומדים ועילמים וישבי ארם נהרים יהודה וקפודקיה פנטוס ואסיא׃
10и из Фригије и Памфилије, из Мисира и крајева ливијских код Кирине, и путници из Рима, и Јудејци и дошљаци,
10פרוגיא ופמפוליא מצרים וחבל לוב אשר על יד קוריני והבאים מרומי גם יהודים גם גרים׃
11Крићани и Арапи, чујемо где они говоре нашим језицима величине Божје.
11כרתים וערבים הנה אנחנו שמעים אתם מספרים בלשנותינו גדלות האלהים׃
12И дивљаху се сви и не могаху се начудити говорећи један другом: Шта ће дакле ово бити?
12וישתוממו כלם ויבהלו ויאמרו איש אל אחיו מה תהיה זאת׃
13А други подсмевајући се говораху: Накитили су се вина.
13ואחרים לעגו ויאמרו כי מלאי עסיס המה׃
14А Петар стаде са једанаесторицом и подиже глас свој и рече им: Људи Јудејци и ви сви који живите у Јерусалиму! Ово да вам је на знање, и чујте речи моје.
14אז יעמד פטרוס ועשתי העשר עמו וישא את קולו וידבר אליהם אנשי יהודה וישבי ירושלים כלכם זאת תודע לכם והאזינו אל דברי׃
15Јер ови нису пијани као што ви мислите, јер је тек трећи сат дана;
15כי אלה לא שכורים המה כאשר חשבתם כי שעה שלישית ביום עתה׃
16него је ово оно што каза пророк Јоило:
16אבל זה הוא האמור על ידי יואל הנביא׃
17И биће у последње дане, говори Господ, излићу од Духа свог на свако тело, и прорећи ће синови ваши и кћери ваше, и младићи ваши видеће утваре и старци ваши сниће снове;
17והיה באחרית הימים נאם אלהים אשפך את רוחי על כל בשר ונבאו בניכם ובנתיכם ובחוריכם חזינות יראו וזקניכם חלמות יחלמון׃
18Јер ћу на слуге своје и на слушкиње своје у те дане излити од Духа свог, и прорећи ће.
18וגם על עבדי ועל שפחותי בימים ההמה אשפך את רוחי ונבאו׃
19И даћу чудеса горе на небу и знаке доле на земљи: крв и огањ и пушење дима.
19ונתתי מופתים בשמים ממעל ואתות בארץ מתחת דם ואש ותימרות עשן׃
20Сунце ће се претворити у таму и месец у крв пре него дође велики и славни дан Господњи.
20השמש יהפך לחשך והירח לדם לפני בוא יום יהוה הגדול והנורא׃
21И биће да ће се сваки спасти који призове име Господње.
21והיה כל אשר יקרא בשם יהוה ימלט׃
22Људи Израиљци! Послушајте речи ове: Исуса Назарећанина, човека од Бога потврђеног међу вама силама и чудесима и знацима које учини Бог преко Њега међу вама, као што и сами знате,
22אנשי ישראל שמעו הדברים האלה ישוע הנצרי האיש אשר נאמן לכם מאת האלהים בגבורות ובמופתים ובאתות אשר האלהים עשה על ידו בתוככם כאשר ידעתם גם אתם׃
23овог одређеним саветом и промислом Божјим предана примивши, преко руку безаконика приковасте и убисте;
23אתו הנמסר על פי עצת האלהים הנחרצה וידיעתו מקום לקחתם ובידי רשעים הוקעתם והרגתם אתו׃
24ког Бог подиже, разрешивши везе смртне, као што не беше могуће да Га оне држе.
24והאלהים הקימו מן המתים בהתיר את חבלי המות באשר נמנע מן המות לעצר אתו׃
25Јер Давид говори за Њега: Господа једнако гледах пред собом: јер је с десне стране мене, да се не помакнем;
25כי דוד אמר עליו שויתי יהוה לנגדי תמיד כי מימיני בל אמוט׃
26Зато се развесели срце моје, и обрадова се језик мој, па још и тело моје почиваће у нади;
26לכן שמח לבי ויגל כבודי אף בשרי ישכן לבטח׃
27Јер нећеш оставити душу моју у паклу, нити ћеш дати да Светац Твој види труљење.
27כי לא תעזב נפשי לשאול לא תתן חסידך לראות שחת׃
28Показао си ми путеве живота: напунићеш ме весеља с лицем својим.
28תודיעני ארחות חיים שבע שמחות את פניך׃
29Људи браћо! Нека је слободно казати вам управо за старешину Давида да и умре, и укопан би, и гроб је његов међу нама до овог дана.
29אנשים אחים הניחו לי ואדברה באזני כלכם על דוד אבינו אשר גם מת גם נקבר וקבורתו אתנו היא עד היום הזה׃
30Пророк дакле будући, и знајући да му се Бог клетвом кле од рода бедара његових по телу подигнути Христа, и посадити Га на престолу његовом,
30והוא בהיותו נביא ומדעתו את השבועה אשר נשבע לו האלהים להקים את המשיח כפי הבשר מפרי חלציו להושיבו על כסאו׃
31предвидевши говори за васкрсење Христово да се не остави душа Његова у паклу, ни тело Његово виде труљење.
31לכן בחזותו מראש דבר על תקומת המשיח כי לא נעזבה נפשו לשאול וגם בשרו לא ראה שחת׃
32Овог Исуса васкрсе Бог, чему смо ми сви сведоци.
32את ישוע זה הקים אלהים מן המתים ואנחנו כלנו עדיו׃
33Десницом дакле Божјом подиже се, и обећање Светог Духа примивши од Оца, изли ово што ви сад видите и чујете.
33ועתה אחרי הנשאו בימין האלהים לקח מאת האב את הבטחת רוח הקדש וישפך את אשר אתם ראים ושמעים׃
34Јер Давид не изиђе на небеса, него сам говори: Рече Господ Господу мом: Седи мени с десне стране,
34כי דוד לא עלה השמימה והנה הוא אמר נאם יהוה לאדני שב לימיני׃
35Док положим непријатеље Твоје подножје ногама Твојим.
35עד אשית איביך הדם לרגליך׃
36Тврдо дакле нека зна сав дом Израиљев да је и Господом и Христом Бог учинио овог Исуса кога ви распесте.
36לכן ידע נא בית ישראל כלו כי לאדון ולמשיח שמו האלהים את ישוע זה אשר צלבתם׃
37А кад чуше, ражали им се у срцу, и рекоше Петру и осталим апостолима: Шта ћемо чинити, људи браћо?
37ויהי כשמעם התעצבו אל לבם ויאמרו אל פטרוס ואל שאר השליחים אנשים אחים מה עלינו לעשות׃
38А Петар им рече: Покајте се, и да се крстите сваки од вас у име Исуса Христа за опроштење греха; и примићете дар Светог Духа;
38ויאמר פטרוס אליהם שובו מדרכיכם והטבלו כל איש מכם על שם ישוע המשיח לסליחת חטאיכם וקבלתם את מתנת רוח הקדש׃
39јер је за вас обећање и за децу вашу, и за све далеке које ће год дозвати Господ Бог наш.
39כי לכם ההבטחה ולבניכם ולכל הרחוקים לכל אשר קרא יהוה אלהינו׃
40И другим многим речима сведочаше, и мољаше их говорећи: Спасите се од овог поквареног рода.
40ויעד עוד בהם באמרים אחרים הרבה ויזהר אתם לאמר המלטו נא מדור תהפכות הזה׃
41Који дакле радо примише реч његову крстише се; и пристаде у тај дан око три хиљаде душа.
41ויקבלו את דברו בשמחה ויטבלו וביום ההוא נוספו כשלשת אלפי נפש׃
42И осташе једнако у науци апостолској, и у заједници, и у ломљењу хлеба, и у молитвама.
42ויהיו שקדים על תורת השליחים ועל ההתחברות ועל בציעת הלחם ועל התפלה׃
43И уђе страх у сваку душу; јер апостоли чинише многа чудеса и знаке у Јерусалиму.
43ותפל אימה על כל נפש ומופתים רבים ואתות נעשו על ידי השליחים בירושלים׃
44А сви који вероваше беху заједно, и имаху све заједно.
44וכל המאמינים התאחדו יחד ויהי להם הכל בשתפות׃
45И течевину и имање продаваху и раздаваху свима као што ко требаше.
45ואת אחזתם ואת רכושם מכרו ויחלקו אתם לכלם לאיש איש די מחסורו׃
46И сваки дан беху једнако једнодушно у цркви, и ломљаху хлеб по кућама, и примаху храну с радошћу и у простоти срца,
46ויום יום היו שקדים במקדש לב אחד ויבצעו את הלחם בבית בבית׃
47хвалећи Бога, и имајући милост у свију људи. А Господ сваки дан умножаваше друштво оних који се спасаваху.
47ויאכלו מזונם בגילה ובתם לבב וישבחו את האלהים וימצאו חן בעיני כל העם והאדון הוסיף יום יום על העדה את הנושעים׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.