2. Коринћанима 10
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1А сам ја, Павле, молим вас кротости ради и тишине Христове, који сам пред вама понижен према вама, а кад нисам код вас, слободан сам према вама.
1Eu, Paulo, suplico pessoalmente a vocês pela humildade e mansidão de Cristo — eu que, quando estou presente entre vocês, pareço humilde, mas, quando estou ausente, sou ousado com vocês.
2Молим пак да ми не буде потребно кад будем код вас, онако слободан бити као што мислим да смем против неких који мисле за нас да по телу живимо;
2Peço que, quando estiver presente, eu não precise agir com a ousadia que pretendo usar contra alguns que nos consideram como se andássemos segundo a carne.
3јер ако и живимо по телу, не боримо се по телу.
3Pois, embora andemos na carne, não guerreamos segundo a carne;
4Јер оружје нашег војевања није телесно, него силно од Бога на раскопавање градова, да кваримо помисли
4porque as armas da nossa guerra não são carnais, mas poderosas diante de Deus para derrubar fortalezas,
5и сваку висину која се подиже на познање Божије, и робимо сваки разум за покорност Христу,
5derrubando raciocínios e toda altivez que se exalta contra o conhecimento de Deus e levando todo pensamento cativo à obediência de Cristo,
6и у приправности имамо освету за сваку непокорност, кад се изврши ваша покорност.
6e estando prontos para punir toda desobediência, quando a obediência de vocês for completa.
7Гледате ли на оно што вам је пред очима? Ако се ко узда да је Христов нека мисли опет у себи да како је он Христов тако смо и ми Христови.
7Vocês julgam apenas pela aparência? Se alguém confia em si mesmo que pertence a Cristo, considere novamente consigo mesmo: assim como ele pertence a Cristo, nós também pertencemos a Cristo.
8Јер ако се шта и више похвалим влашћу нашом коју нам даде Господ на поправљање, а не на кварење ваше, нећу се постидети.
8Pois, mesmo que eu me glorie um pouco mais abundantemente a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor deu para a edificação de vocês e não para a sua destruição, não me envergonharei,
9Али да се не покажем као да вас плашим посланицама;
9para que eu não pareça querer aterrorizá-los com as minhas cartas.
10јер су посланице, вели, тешке и јаке, а кад је телом пред нама, слаб је, и реч његова не ваља ништа.
10Pois dizem: “As cartas dele são pesadas e fortes, mas a sua presença física é fraca, e o seu modo de falar é desprezível.”
11Ово нека помисли такав да какви смо у речи по посланицама кад нисмо код вас, такви смо и у делу кад смо ту.
11Quem diz isso considere o seguinte: o que dizemos por carta quando estamos ausentes, também fazemos quando estamos presentes.
12Јер не смемо себе мешати или се поредити с другима који хвале сами себе; али кад сами по себи себе мере и пореде сами себе са собом, не разумевају.
12Pois não ousamos nos colocar na mesma categoria nem nos comparar com alguns daqueles que recomendam a si mesmos. Mas eles, medindo-se por si mesmos e comparando-se entre si, não têm entendimento.
13А ми се нећемо хвалити преко мере, него по мери правила ког нам Бог меру раздели да допремо и до вас.
13Nós, porém, não nos gloriaremos além dos limites adequados, mas dentro dos limites da esfera que Deus nos concedeu, e que chega até vocês.
14Јер се ми далеко не простиремо, као да не досежемо до вас; јер допресмо и до вас с јеванђељем Христовим,
14Pois não ultrapassamos nossos limites, como se não tivéssemos chegado até vocês. De fato, fomos até vocês com o Evangelho de Cristo,
15не хвалећи се преко мере у туђим пословима, имајући пак наду кад узрасте вера ваша да ћемо се у вама величати по правилу свом изобилно,
15não nos gloriando além dos limites adequados nos trabalhos de outros, mas esperando que, à medida que a fé de vocês cresça, nossa esfera de atuação se amplie muito entre vocês,
16да у далеким странама од вас проповедимо јеванђеље, и да се не похвалимо оним што је по туђем правилу урађено.
16para pregarmos o Evangelho nas regiões que ficam além de vocês, sem nos gloriarmos no que outra pessoa já fez.
17А који се хвали, Господом нека се хвали.
17Mas “aquele que se gloria, glorie-se no Senhor.”
18Јер онај није ваљан који се сам хвали, него ког Господ хвали.
18Pois não é aquele que recomenda a si mesmo que é aprovado, mas aquele a quem o Senhor recomenda.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.