2 Kolinitō 10
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Pea ko au Paula, ko au ʻoku matamatavaivai ʻo kau ka ʻiate kimoutolu, ka ʻi heʻeku mamaʻo ʻoku ou loto mālohi kiate kimoutolu, ʻoku ou fakakolekole kiate kimoutolu ʻi he angavaivai mo e angamalū ʻa Kalaisi:
1Eu, Paulo, suplico pessoalmente a vocês pela humildade e mansidão de Cristo — eu que, quando estou presente entre vocês, pareço humilde, mas, quando estou ausente, sou ousado com vocês.
2Ka ʻoku ou kole, koeʻuhi ke ʻoua naʻaku loto mālohi ʻi heʻeku ʻiate kimoutolu, ʻi he pule ko ia ʻoku ou ʻamanaki ke u fai mālohi ai ki he niʻihi, ʻoku nau lau kiate kimautolu ʻo hangē ʻoku mau ʻaʻeva ʻo fakatatau mo e kakano.
2Peço que, quando estiver presente, eu não precise agir com a ousadia que pretendo usar contra alguns que nos consideram como se andássemos segundo a carne.
3He neongo ʻoku mau ʻaʻeva ʻi he kakano, ka ʻoku ʻikai te mau tau fakakakano:
3Pois, embora andemos na carne, não guerreamos segundo a carne;
4(He ko e mahafutau ʻo ʻemau tau ʻoku ʻikai fakakakano, ka ʻoku mālohi lahi ʻi he ʻOtua ke holoki hifo ai ʻae ngaahi kolo mālohi;)
4porque as armas da nossa guerra não são carnais, mas poderosas diante de Deus para derrubar fortalezas,
5ʻO holoki ki lalo ʻae ngaahi fakakaukau, mo e meʻa māʻolunga kotoa pē, ʻoku ne fakahikihiki ia ki he ʻilo ʻoe ʻOtua, pea ʻoku ne fakavaivai ʻae mahalo kotoa pē ki he talangofua kia Kalaisi;
5derrubando raciocínios e toda altivez que se exalta contra o conhecimento de Deus e levando todo pensamento cativo à obediência de Cristo,
6Pea ʻoku mau tali te u pe ke tautea ʻae talangataʻa kotoa pē, ʻoka kakato hoʻomou talangofua.
6e estando prontos para punir toda desobediência, quando a obediência de vocês for completa.
7He ʻoku mou vakai ki he ngaahi meʻa ʻo hangē ko hono hā mai ʻituʻa? Kapau ʻoku ai ha tangata ʻoku ne faʻaki kiate ia ʻoku ʻa Kalaisi ia, ke toe fifili ki he meʻa ko ia ʻiate ia, koeʻuhi ʻo hangē ʻoku ʻa Kalaisi ia, ʻoku ʻa Kalaisi pehē pe ʻakimautolu.
7Vocês julgam apenas pela aparência? Se alguém confia em si mesmo que pertence a Cristo, considere novamente consigo mesmo: assim como ele pertence a Cristo, nós também pertencemos a Cristo.
8He ka ne lahi hake siʻi ʻeku polepole ʻi heʻemau mālohi, ʻaia kuo tuku mai ʻe he ʻEiki kiate kimautolu ke langa ʻaki hake, ka ʻoku ʻikai ko homou fakaʻauha, pehē , ʻe ʻikai te u mā ai:
8Pois, mesmo que eu me glorie um pouco mais abundantemente a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor deu para a edificação de vocês e não para a sua destruição, não me envergonharei,
9Ka ʻoku ʻikai te u fie hangē kau ka fakamanaʻi ʻakimoutolu ʻaki ʻae ngaahi tohi.
9para que eu não pareça querer aterrorizá-los com as minhas cartas.
10He ʻoku nau pehē, “Ko ʻene ngaahi tohi ʻoku mamafa mo mālohi; ka ʻoku ha vaivai mai hono sino, pea ko ʻene lea ʻoku kovi.”
10Pois dizem: “As cartas dele são pesadas e fortes, mas a sua presença física é fraca, e o seu modo de falar é desprezível.”
11Ke ʻilo ʻe he tokotaha ko ia, ko ia ʻoku hā ʻiate kimautolu ʻi he lea ʻi he ngaahi tohi ʻi heʻemau mamaʻo, ko kimautolu ai pe ia ʻi he ngāue ʻoka mau ka ʻi ai.
11Quem diz isso considere o seguinte: o que dizemos por carta quando estamos ausentes, também fazemos quando estamos presentes.
12He ʻoku ʻikai te mau faʻa fakakau ʻakimautolu, pe fakatatau ʻakimautolu, ki he niʻihi ʻoku fakaongolelei atu ʻakinautolu: ka ko ʻenau fuofua ʻakinautolu ʻaki ʻakinautolu, ʻo fakatatau ʻakinautolu kiate kinautolu, ko e fai vale ia.
12Pois não ousamos nos colocar na mesma categoria nem nos comparar com alguns daqueles que recomendam a si mesmos. Mas eles, medindo-se por si mesmos e comparando-se entre si, não têm entendimento.
13Ka ʻe ʻikai te mau polepole ki he ngaahi meʻa ʻituʻa atu ʻi homau lakanga, kae fakatatau ki hono fuofua ʻoe lakanga ʻaia kuo fuofua ʻe he ʻOtua kiate kimautolu, ko e fuofua ʻoku aʻu atu foki kiate kimoutolu.
13Nós, porém, não nos gloriaremos além dos limites adequados, mas dentro dos limites da esfera que Deus nos concedeu, e que chega até vocês.
14He ʻoku ʻikai te mau mafao atu ʻakimautolu, ʻo hangē naʻe ʻikai ke mau aʻu atu kiate kimoutolu: he kuo mau aʻu atu kiate kimoutolu foki ʻi he ongoongolelei ʻo Kalaisi:
14Pois não ultrapassamos nossos limites, como se não tivéssemos chegado até vocês. De fato, fomos até vocês com o Evangelho de Cristo,
15ʻOku ʻikai te mau faʻa polepole ki he ngaahi meʻa ʻituʻa ʻi homau lakanga, ʻaia ko e ngaahi ngāue ʻae kau tangata kehe; ka ʻoku mau ʻamanaki lelei, ʻoka fakalahi hoʻomou tui, ke mau mafola atu ʻaupito ʻiate kimoutolu kae ʻi homau lakanga pe,
15não nos gloriando além dos limites adequados nos trabalhos de outros, mas esperando que, à medida que a fé de vocês cresça, nossa esfera de atuação se amplie muito entre vocês,
16Ke mau malangaʻaki ʻae ongoongolelei ki he mamaʻo atu ʻiate kimoutolu, pea ʻikai ke polepole ʻi he lakanga ngāue ʻae tangata kehe kuo ʻosi teuteu.
16para pregarmos o Evangelho nas regiões que ficam além de vocês, sem nos gloriarmos no que outra pessoa já fez.
17“Ka ko ia ʻoku polepole, ke polepole ia ʻi he ʻEiki.”
17Mas “aquele que se gloria, glorie-se no Senhor.”
18He ʻoku ʻikai ko ia ʻoku ne fakaongolelei ia ʻe fakamālō ki ai, ka ko ia ʻoku fakaongolelei ia ʻe he ʻEiki.
18Pois não é aquele que recomenda a si mesmo que é aprovado, mas aquele a quem o Senhor recomenda.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.