Jeremias 9
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Ah, se a minha cabeça fosse águas, e os meus olhos uma fonte de lágrimas, para que eu pudesse chorar dia e noite pelos mortos da filha do meu povo!
1Ach, mocht mijn hoofd een stortvloed worden, Mijn oog een bron van tranen: Dat ik dag en nacht kon bewenen De doden van de dochter van mijn volk!
2Ah, se eu tivesse no deserto um alojamento de viajantes, para que eu pudesse deixar o meu povo e me afastar deles! Pois todos eles são adúlteros, uma assembleia de homens traiçoeiros.
2Ach, had ik in de woestijn Maar een afgelegen verblijf: Dan verliet ik mijn volk, En ging van hen heen; Want allen zijn het overspelers, Een trouweloos rot.
3“Eles entesam a língua, como o seu arco, para a falsidade. Eles se fortaleceram na terra, mas não para a verdade; pois avançam de mal a mal, e não me conhecem”, diz o SENHOR.
3Ze spannen hun tong Als een boog met hun leugens; Niet op eerlijke wijze verkrijgen ze macht in het land, Maar van het ene kwaad vervallen ze in het andere; Mij kennen ze niet: Is de godsspraak van Jahweh!
4“Cada um tome cuidado com o seu próximo, e não confie em nenhum irmão; pois cada irmão certamente enganará, e cada próximo andará espalhando calúnias.
4Wees voor uw vriend op uw hoede, En niemand vertrouwe zijn broer; Want alle broers zijn bedriegers, Een lasteraar iedere vriend;
5Os amigos enganam uns aos outros, e não falam a verdade. Eles ensinaram a sua língua a falar mentiras. Eles se cansam de cometer iniquidade.
5Ze liegen maar tegen elkander, Nooit spreken ze waarheid. Ze hebben hun tong leren liegen, En putten zich uit in geveins,
6A sua habitação está no meio do engano. Pelo engano, eles se recusam a me conhecer”, diz o SENHOR.
6In geweld op geweld, In bedrog op bedrog; Mij willen ze niet kennen: Is de godsspraak van Jahweh!
7Portanto, assim diz o SENHOR dos Exércitos: “Eis que eu os fundirei e os provarei; pois, de que outra forma eu deveria tratar a filha do meu povo?
7Daarom zegt Jahweh der heirscharen: Zie, Ik ga ze smelten en keuren; Wat kan Ik anders doen Met de dochter van mijn volk?
8A língua deles é uma flecha mortal. Ela fala engano. Com a boca, fala-se de paz ao próximo, mas no coração, prepara-lhe uma emboscada.
8Want hun tong is een moordende pijl, Het woord in hun mond is bedrog. Vrede! roept men zijn vrienden toe, Maar in zijn binnenste legt men ze strikken.
9Não deveria eu puni-los por essas coisas?”, diz o SENHOR. “Não deveria a minha alma se vingar de uma nação como esta?
9En zou Ik dit alles niet straffen: Is de godsspraak van Jahweh: Op zulk een volk Mij niet wreken!
10Chorarei e lamentarei pelos montes, e prantearei pelas pastagens do deserto, porque estão queimadas, de modo que ninguém passa por elas; Não se pode ouvir o som dos rebanhos. Tanto as aves do céu quanto os animais fugiram. Eles se foram.
10Heft een wee- en jammerklacht aan op de bergen, Een klaaglied op de dreven der steppe: Want ze liggen verlaten, er trekt niemand doorheen, Men hoort er niet meer het blaten der kudde; De vogels uit de lucht met het vee Zijn weggevlucht en verdwenen.
11“Farei de Jerusalém um amontoado de ruínas, uma habitação de chacais. Farei das cidades de Judá uma desolação, sem habitantes.”
11Van Jerusalem ga Ik een puinhoop maken, een jakhalzen-hol; Van de steden van Juda een wildernis zonder bewoners!
12Quem é sábio o suficiente para entender isso? Quem é aquele a quem a boca do SENHOR falou, para que possa declará-lo? Por que a terra pereceu e se queimou como um deserto, de modo que ninguém passa por ela?
12Wie wijs is, hij zal het begrijpen, Tot wien Jahweh’s mond heeft gesproken, hij zal het verkonden: Waarom dit land te gronde moet gaan, Verlaten als een woestijn, waar niemand doorheen trekt!
13O SENHOR diz: “Porque eles abandonaram a minha lei, que coloquei diante deles, e não obedeceram à minha voz, nem andaram nos meus caminhos,
13Jahweh zegt: Omdat ze mijn wet hebben verlaten, Die Ik hun had gegeven; Naar mijn stem niet hebben geluisterd, En er niet naar hebben geleefd;
14mas andaram segundo a teimosia do seu próprio coração e atrás dos baalins, como os seus pais lhes ensinaram.”
14Maar hun afgestompt hart zijn gevolgd, En de Báals, zoals hun vaders het hen hadden geleerd.
15Portanto, assim diz o SENHOR dos Exércitos, o Deus de Israel: “Eis que alimentarei este povo com absinto e lhes darei água envenenada para beber.
15Daarom zegt Jahweh der heirscharen, Israëls God: Zie, Ik ga dit volk met alsem voeden, en drenken met gif;
16Eu também os espalharei entre as nações, que nem eles nem os seus pais conheceram. Enviarei a espada atrás deles, até que eu os tenha consumido.”
16Ik ga ze verstrooien onder de volken, Die zijzelf noch hun vaders hebben gekend; En Ik zend hun het zwaard achterna, Totdat Ik ze geheel heb vernield!
17Assim diz o SENHOR dos Exércitos: “Considerem, e chamem as carpideiras, para que venham. Mandem chamar as mulheres mais habilidosas, para que venham.
17Dit zegt Jahweh der heirscharen: Gaat klaagvrouwen zoeken, laat ze komen; De bekwaamsten ontbieden, Dat ze komen, zich spoeden;
18Que elas se apressem e levantem um lamento por nós, para que os nossos olhos derramem lágrimas e as nossas pálpebras jorrem águas.
18Laat ze een klaaglied over ons jammeren, Dat onze ogen stromen van tranen, Onze wimpers druipen van water.
19Pois uma voz de lamento é ouvida de Sião: 'Como estamos arruinados! Estamos grandemente envergonhados, porque abandonamos a terra, porque derrubaram as nossas habitações.'”
19Hoort! Een jammerklacht Wordt uit Sion vernomen: Hoe zijn we vernield, Hoe diep beschaamd; Want we moeten het land verlaten. Men heeft onze huizen verwoest.
20Contudo, ouçam a palavra do SENHOR, ó mulheres. Que os seus ouvidos recebam a palavra da sua boca. Ensinem o lamento às suas filhas. E cada uma ensine à sua vizinha uma lamentação.
20Ach vrouwen, hoort het woord van Jahweh, Laat uw oren luisteren naar het woord van zijn mond; Leert uw dochters een treurzang, Elkander een klaaglied;
21Pois a morte subiu pelas nossas janelas. Ela entrou nos nossos palácios, para exterminar as crianças de fora, e os jovens das praças.
21Want de dood is door onze vensters geklommen, En onze paleizen binnengedrongen! Hij maait de kinderen weg van de straat, De jeugd van de pleinen;
22Diga: “Assim diz o SENHOR: “'Os cadáveres dos homens cairão como esterco no campo aberto, e como um punhado deixado para trás pelo ceifeiro. Ninguém os recolherá.'”
22De mensenlijken liggen neer Als mest op de akker; Als halmen achter den maaier, Die niemand leest!
23Assim diz o SENHOR: “Não se glorie o sábio na sua sabedoria. Não se glorie o forte na sua força. Não se glorie o rico nas suas riquezas.
23Zo spreekt Jahweh: De wijze roeme niet op zijn wijsheid, De sterke roeme niet op zijn sterkte, De rijke roeme niet op zijn rijkdom.
24Mas aquele que se gloriar, glorie-se nisto: que tem entendimento e me conhece, que eu sou o SENHOR, que exerço bondade, justiça e retidão na terra, pois destas coisas eu me agrado”, diz o SENHOR.
24Wie roemen wil, moet hierin roemen: Dat hij verstandig is, en Mij erkent, Dat Ik Jahweh ben, die genade oefent, Recht en gerechtigheid op aarde; Want daarin heb Ik behagen, spreekt Jahweh!
25“Eis que vêm dias”, diz o SENHOR, “em que punirei todos os que são circuncidados apenas na carne:
25Zie, de dagen komen, spreekt Jahweh, Dat Ik op alle besnedenen afkom, die onbesneden bleven:
26o Egito, Judá, Edom, os filhos de Amom, Moabe, e todos os que cortam os cantos do cabelo, que habitam no deserto; pois todas as nações são incircuncisas, e toda a casa de Israel é incircuncisa de coração.”
26Op Egypte, Juda en Edom, Op de zonen van Ammon en Moab; Op allen ook, die zich de slapen scheren En de steppe bewonen! Want alle heidenen zijn onbesneden, Maar heel Israëls huis is onbesneden van hart!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.