Jeremias 12
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Tu és justo, SENHOR, quando argumento contigo; contudo, eu gostaria de pleitear uma causa contigo. Por que o caminho dos ímpios prospera? Por que vivem tranquilos todos os que agem com grande traição?
1Jahweh, Gij zijt te rechtvaardig, om met U te twisten; Toch leg ik U een rechtsvraag voor: Waarom hebben de goddelozen geluk, Leven al de trouwelozen in vrede?
2Tu os plantaste. Sim, eles criaram raízes. Eles crescem. Sim, eles produzem frutos. Tu estás perto na boca deles, mas longe do coração deles.
2Gij hebt ze geplant; ze hebben wortel geschoten, Ze groeien, en dragen ook vrucht: Toch waart Gij enkel dichtbij in hun mond, Maar ver van hun hart.
3Mas tu, SENHOR, me conheces. Tu me vês, e provas o meu coração para contigo. Arraste-os como ovelhas para o matadouro, e separe-os para o dia da matança.
3Jahweh, Gij kent en doorschouwt mij, Gij toetst mijn gezindheid voor U: Sleep ze dus weg als schapen ter slachting, Bestem ze voor de dag van de dood!
4Até quando a terra lamentará, e a erva de todo o campo secará? Por causa da maldade dos que nela habitam, os animais e as aves são consumidos; porque eles disseram: “Ele não verá o nosso fim.”
4Hoelang zal het land blijven treuren, En al het veldgewas kwijnen, Zullen vee en vogels vergaan om de boosheid van zijn bewoners? Ze durven nog zeggen: Hij zal ons einde niet zien!
5“Se você correu com os que vão a pé, e eles o cansaram, então como você poderá competir com os cavalos? Embora você esteja seguro numa terra de paz, como você fará nas matas do Jordão?
5Als u de wedloop met voetgangers afmat, Hoe houdt ge de paarden dan bij; En als ge u niet veilig voelt in een vredig land, Wat doet ge dan in het kreupelhout van de Jordaan?
6Pois até mesmo os seus irmãos, e a casa do seu pai, até eles agiram traiçoeiramente com você! Até eles gritaram alto atrás de você! Não acredite neles, ainda que lhe digam belas palavras.
6Want zelfs uw broeders en het huis van uw vader Zijn u ontrouw geworden, en schreeuwen u na; Vertrouw ze dus niet, Al spreken ze u nog zo vriendelijk toe!
7“Eu abandonei a minha casa. Eu rejeitei a minha herança. Eu entreguei a amada da minha alma nas mãos dos seus inimigos.
7Ik heb mijn huis al verlaten, Mijn erfdeel verstoten, Mijn zielsgeliefde overgeleverd In de hand van haar vijanden.
8Minha herança tornou-se para mim como um leão na floresta. Ela levantou a sua voz contra mim. Por isso eu a odiei.
8Mijn erfdeel is tegen Mij opgestaan Als een leeuw in het woud; Het brulde Mij tegen, En daarom ging Ik het haten.
9Acaso a minha herança é para mim como uma ave de rapina manchada? Estão as aves de rapina contra ela por todos os lados? Vão, reúnam todos os animais do campo. Tragam-nos para devorar.
9Mijn erfdeel is in mijn oog een bonte vogel geworden, Van alle kanten door roofvogels omringd. Op, drijft de wilde beesten samen, Haalt ze bijeen, om het op te slokken.
10Muitos pastores destruíram a minha vinha. Eles pisaram a minha porção debaixo dos pés. Eles fizeram da minha porção agradável um deserto desolado.
10Een bende herders heeft mijn wijngaard vernield, Mijn erfdeel vertrapt, Mijn kostelijke akker In een woeste steppe veranderd.
11Eles a tornaram em desolação. Ela lamenta diante de mim, estando desolada. Toda a terra está desolada, porque ninguém se importa.
11Ze hebben er een woestijn van gemaakt, Treurend en eenzaam voor mijn aanschijn; Het hele land ligt verwoest, Niemand, die er zich om bekommert.
12Destruidores vieram sobre todas as colinas estéreis no deserto; pois a espada do SENHOR devora desde uma extremidade da terra até a outra extremidade da terra. Nenhuma carne tem paz.
12Over alle toppen der steppe Zijn de rovers gekomen; Want het zwaard van Jahweh verslindt aan het ééne einde, En tot het andere eind van het land is geen sterveling veilig.
13Eles semearam trigo, e colheram espinhos. Eles se esgotaram, e não lucraram nada. Vocês se envergonharão dos seus frutos, por causa da ira ardente do SENHOR.”
13Ze hebben tarwe gezaaid, maar doornen gemaaid, Zich vruchteloos afgesloofd; Nu staan ze beschaamd om hun oogst Door Jahweh’s ziedende toorn.
14O SENHOR diz: “A respeito de todos os meus maus vizinhos, que tocam na herança que fiz o meu povo Israel herdar: Eis que eu os arrancarei da sua terra, e arrancarei a casa de Judá do meio deles.
14Zo spreekt Jahweh: Al mijn boze buren, die mijn erfdeel hebben aangerand, Dat Ik Israël, mijn volk, had geschonken: Zie, Ik ruk ze weg van hun grond, En het huis van Juda uit hun midden.
15Acontecerá que, depois de eu os ter arrancado, voltarei e terei compaixão deles. Eu os trarei de volta, cada um para a sua herança, e cada um para a sua terra.
15Maar als Ik ze heb weggerukt, Zal Ik Mij weer hunner ontfermen; Dan breng Ik ze allen terug naar hun erfdeel, Allen weer terug naar hun eigen land.
16Acontecerá que, se eles diligentemente aprenderem os caminhos do meu povo, para jurarem pelo meu nome: ‘Como vive o SENHOR’; assim como ensinaram o meu povo a jurar por Baal, então eles serão edificados no meio do meu povo.
16En als zij de wegen van mijn volk leren kennen, Bij mijn Naam leren zweren: “Bij het leven van Jahweh!” Zoals ze mijn volk bij Báal leerden zweren: Dan krijgen ze een plaats in de kring van mijn volk.
17Mas se eles não ouvirem, então eu arrancarei aquela nação, arrancando-a e destruindo-a”, diz o SENHOR.
17Maar zo ze niet willen horen, Zal Ik dit volk vernielen, Vernielen en verdelgen: Is de godsspraak van Jahweh!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.