Jeremias 9
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Ah, se a minha cabeça fosse águas, e os meus olhos uma fonte de lágrimas, para que eu pudesse chorar dia e noite pelos mortos da filha do meu povo!
1ʻAmusiaange ʻeau ko e vai ʻa hoku ʻulu, mo e matavai ʻoe loʻimata ʻa hoku mata, ke u tangi ʻi he ʻaho mo e pō, koeʻuhi ko kinautolu kuo mate ʻi he ʻofefine ʻo hoku kakai?
2Ah, se eu tivesse no deserto um alojamento de viajantes, para que eu pudesse deixar o meu povo e me afastar deles! Pois todos eles são adúlteros, uma assembleia de homens traiçoeiros.
2ʻAmusiaange ʻeau ke u maʻu ʻi he toafa, ʻae fale tali fononga; koeʻuhi ke u tukuange hoku kakai, pea ʻalu ʻiate kinautolu! He ko e kau angahala ʻakinautolu kotoa pē, ko e fakataha ʻoe kau tangata kākā.
3“Eles entesam a língua, como o seu arco, para a falsidade. Eles se fortaleceram na terra, mas não para a verdade; pois avançam de mal a mal, e não me conhecem”, diz o SENHOR.
3“Pea ʻoku nau teke honau ʻelelo, ke loi ʻo hangē ko ʻenau kaufana; ka ʻoku ʻikai te nau toʻa, koeʻuhi ko e moʻoni ʻi māmani; he kuo nau ʻalu mei he kovi ki he kovi, pea ʻoku ʻikai te nau ʻilo au,” ʻoku pehē ʻe Sihova.
4“Cada um tome cuidado com o seu próximo, e não confie em nenhum irmão; pois cada irmão certamente enganará, e cada próximo andará espalhando calúnias.
4“Mou taki taha vakai ki hono kaungāʻapi, pea ʻoua naʻa mou tui ki ha tokoua: koeʻuhi ʻe fai fakakākā ʻae tokoua kotoa pē, pea ko e kaungāʻapi kotoa pē ʻe ʻalu fano mo e fakakovi.”
5Os amigos enganam uns aos outros, e não falam a verdade. Eles ensinaram a sua língua a falar mentiras. Eles se cansam de cometer iniquidade.
5Pea te nau taki taha kākaaʻi hono kaungāʻapi, pea ʻikai te nau lea ki he moʻoni; kuo nau ako honau ʻelelo ke lea loi, pea ʻoku nau fakaongosiaʻi ʻakinautolu ʻi he fai kovi.
6A sua habitação está no meio do engano. Pelo engano, eles se recusam a me conhecer”, diz o SENHOR.
6Pea ko ho nofoʻanga ʻoku ʻi he lotolotonga ʻoe kākā; koeʻuhi ko e kākā ʻoku ʻikai te nau fie ʻilo au, ʻoku pehē ʻe Sihova.
7Portanto, assim diz o SENHOR dos Exércitos: “Eis que eu os fundirei e os provarei; pois, de que outra forma eu deveria tratar a filha do meu povo?
7Ko ia ʻoku pehē ʻe Sihova ʻoe ngaahi kautau, “Vakai, Te u fakavela ke vai ʻakinautolu, pea ʻahiʻahiʻi ʻakinautolu; he ko e hā te u fai koeʻuhi ko e ʻofefine ʻo hoku kakai?
8A língua deles é uma flecha mortal. Ela fala engano. Com a boca, fala-se de paz ao próximo, mas no coração, prepara-lhe uma emboscada.
8ʻOku tatau honau ʻelelo mo e ngahau kuo fanaʻi; ʻoku ne lea ʻaki ʻae kākā: ʻoku ne lea fakafiemālie ʻi hono ngutu ki hono kaungāʻapi, ka ko hono loto ʻoku toka malumu ki ai.”
9Não deveria eu puni-los por essas coisas?”, diz o SENHOR. “Não deveria a minha alma se vingar de uma nação como esta?
9Pea ʻoku pehē ʻe Sihova, “ʻIkai te u tautea koeʻuhi ko e ngaahi meʻa ni? Pea ʻikai ʻe totongi ʻe hoku laumālie ki he puleʻanga pehē?
10Chorarei e lamentarei pelos montes, e prantearei pelas pastagens do deserto, porque estão queimadas, de modo que ninguém passa por elas; Não se pode ouvir o som dos rebanhos. Tanto as aves do céu quanto os animais fugiram. Eles se foram.
10Te u tangi mo tangilāulau koeʻuhi ko e ngaahi moʻunga, pea te u tangi koeʻuhi ko e ngaahi nofoʻanga ʻi he toafa, he kuo nau vela ʻo ʻosi, ko ia ʻoku ʻikai ʻalu atu ai ha taha; pea ʻoku ʻikai fanongo ʻi ai ki he leʻo ʻoe fanga manu; kuo puna ʻo mole mei ai ʻae manu ʻoe ʻatā mo e manu ʻoe fonua; kuo nau ʻalu.
11“Farei de Jerusalém um amontoado de ruínas, uma habitação de chacais. Farei das cidades de Judá uma desolação, sem habitantes.”
11“Pea te u ngaohi ʻa Selūsalema, Ko e tuʻunga ʻotoʻota, pea ko e ʻana ʻoe fanga talākoni; pea te u fakalala ʻae ngaahi kolo ʻo Siuta, ke taʻehakakai ʻi ai.”
12Quem é sábio o suficiente para entender isso? Quem é aquele a quem a boca do SENHOR falou, para que possa declará-lo? Por que a terra pereceu e se queimou como um deserto, de modo que ninguém passa por ela?
12Ko hai ha tangata poto, te ne ʻilo eni? Pea ko hai ia kuo folofola ki ai ʻae folofola ʻa Sihova, ke ne fakahā pe ko e hā hono ʻuhinga ʻoe ʻauha ʻae fonua, pea ʻoku vela ʻo ʻosi ia ʻo hangē ko e toafa, ko ia ʻoku ʻikai ʻalu atu ai ha taha?”
13O SENHOR diz: “Porque eles abandonaram a minha lei, que coloquei diante deles, e não obedeceram à minha voz, nem andaram nos meus caminhos,
13Pea ʻoku pehē ʻe Sihova, “Koeʻuhi kuo nau liʻaki ʻeku fono ʻaia naʻaku tuku ʻi honau ʻao, pea ʻoku ʻikai te nau talangofua ki hoku leʻo, pe ʻeveʻeva ai;
14mas andaram segundo a teimosia do seu próprio coração e atrás dos baalins, como os seus pais lhes ensinaram.”
14Ka kuo nau muimui ki he mahalo ʻa honau loto, pea ʻia Peali, ʻaia naʻe ako ʻe heʻenau ngaahi tamai kiate kinautolu.”
15Portanto, assim diz o SENHOR dos Exércitos, o Deus de Israel: “Eis que alimentarei este povo com absinto e lhes darei água envenenada para beber.
15Ko ia ʻoku pehē ʻe Sihova ʻoe ngaahi kautau, ko e ʻOtua ʻo ʻIsileli: “Vakai, Te u fafanga ʻaki ʻae kakai ni ʻae meʻa kona, pea te u foaki kiate kinautolu ʻae huhuʻa kona ʻoe ʻahu ke nau inu.
16Eu também os espalharei entre as nações, que nem eles nem os seus pais conheceram. Enviarei a espada atrás deles, até que eu os tenha consumido.”
16Pea te u fakamovetevete ʻakinautolu ʻi he kakai hiteni, ʻaia naʻe ʻikai te nau ʻilo ki ai pe ko ʻenau ngaahi tamai: pea te u fekau ʻae heletā ke muimui ʻiate kinautolu kaeʻoua ke u fakaʻosi ʻakinautolu.”
17Assim diz o SENHOR dos Exércitos: “Considerem, e chamem as carpideiras, para que venham. Mandem chamar as mulheres mais habilidosas, para que venham.
17¶ ʻOku pehē ʻe Sihova ʻoe ngaahi kautau, “Mou fakakaukau, pea ui ki he kau fefine tangi ke nau haʻu, pea mo e kau fefine poto ke nau omi:
18Que elas se apressem e levantem um lamento por nós, para que os nossos olhos derramem lágrimas e as nossas pálpebras jorrem águas.
18Pea ke nau fakatoʻotoʻo, mo tangi koeʻuhi ko kitautolu, koeʻuhi ke tafe ʻae loʻimata ʻi hotau mata, pea ha ʻae vai ʻi hotau laumata.
19Pois uma voz de lamento é ouvida de Sião: 'Como estamos arruinados! Estamos grandemente envergonhados, porque abandonamos a terra, porque derrubaram as nossas habitações.'”
19He ʻoku ongo mai mei Saione ʻae leʻo ʻoe tangi, ʻo pehē, ‘Kuo vetea ʻakitautolu, kuo tau puputuʻu lahi, koeʻuhi kuo tau tukuange ʻae fonua, pea kuo kapusi ʻakitautolu ʻi hotau ʻapi.’”
20Contudo, ouçam a palavra do SENHOR, ó mulheres. Que os seus ouvidos recebam a palavra da sua boca. Ensinem o lamento às suas filhas. E cada uma ensine à sua vizinha uma lamentação.
20Ka neongo ia, ke mou fanongo, ʻakimoutolu ʻae kau fefine ki he folofola ʻa Sihova, pea ongoʻi ʻe homou telinga ʻae folofola ʻa hono fofonga, pea ako ʻae tangi ki hoʻomou fānau fefine, pea ako ke taki taha tangi ʻa hono kaungāʻapi.
21Pois a morte subiu pelas nossas janelas. Ela entrou nos nossos palácios, para exterminar as crianças de fora, e os jovens das praças.
21He kuo hake ʻae mate ki he ngaahi kātupa; pea kuo hū ia ki he ngaahi fale fakaʻeiʻeiki, ke tutuʻu ʻae fānau mei tuʻa, pea mo e kau talavou ʻi he ngaahi hala.”
22Diga: “Assim diz o SENHOR: “'Os cadáveres dos homens cairão como esterco no campo aberto, e como um punhado deixado para trás pelo ceifeiro. Ninguém os recolherá.'”
22ʻOku pehē ʻe Sihova, “Ke ke lea,” ʻo pehē, “Naʻa mo e ngaahi ʻangaʻanga ʻoe kau tangata ʻe tō ia ki he ʻataʻatā ʻoe ngoue, ʻo hangē ko ha kinohaʻa, pea tatau mo e falukunga ʻoku toe, ʻoka hili ʻae ututaʻu, koeʻuhi ʻe ʻikai tānaki ʻakinautolu ʻe ha taha.”
23Assim diz o SENHOR: “Não se glorie o sábio na sua sabedoria. Não se glorie o forte na sua força. Não se glorie o rico nas suas riquezas.
23¶ ʻOku pehē ʻe Sihova, “ʻOua naʻa polepole ʻae tangata poto ʻi heʻene poto, pe ko e tangata mālohi ʻi heʻene mālohi, pea ʻoua naʻa polepole ʻae tangata maʻu meʻa ʻi heʻene koloa.
24Mas aquele que se gloriar, glorie-se nisto: que tem entendimento e me conhece, que eu sou o SENHOR, que exerço bondade, justiça e retidão na terra, pois destas coisas eu me agrado”, diz o SENHOR.
24Ka ko ia ʻoku polepole ke polepole ʻi he meʻa ni, koeʻuhi ʻoku ne poto mo ʻiloʻi au, Ko au ko Sihova ʻoku ou faʻa manavaʻofa, mo fakamaau, mo angatonu ʻi māmani:” he ʻoku pehē ʻe Sihova, “ʻOku ou fiefia ʻi he ngaahi meʻa ni.”
25“Eis que vêm dias”, diz o SENHOR, “em que punirei todos os que são circuncidados apenas na carne:
25¶ ʻOku pehē ʻe Sihova, “Vakai, ʻoku haʻu ʻae ngaahi ʻaho te u tautea ai ʻae kamu fakataha mo e taʻekamu;
26o Egito, Judá, Edom, os filhos de Amom, Moabe, e todos os que cortam os cantos do cabelo, que habitam no deserto; pois todas as nações são incircuncisas, e toda a casa de Israel é incircuncisa de coração.”
26Ko ʻIsipite, mo Siuta, mo ʻItomi, pea mo e fānau ʻa ʻAmoni, mo Moape, mo kinautolu ʻoku ʻi he ngaahi potu mamaʻo, mo kinautolu ʻoku nofo ʻi he toafa: he ʻoku taʻekamu ʻae ngaahi kakai ni kotoa pē, pea ʻoku taʻekamu ʻae loto ʻo ʻIsileli kotoa pē.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.