Jeremias 36
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1No quarto ano de Jeoaquim, filho de Josias, rei de Judá, esta palavra veio a Jeremias da parte do SENHOR, dizendo:
1Pea naʻe hoko ʻo pehē ʻi hono fā ʻoe taʻu ʻo Sihoiakimi ko e foha ʻo Siosaia ko e tuʻi ʻo Siuta, naʻe hoko ʻae folofola ni kia Selemaia meia Sihova, ʻo pehē,
2“Pegue o rolo de um livro e escreva nele todas as palavras que eu lhe falei contra Israel, contra Judá e contra todas as nações, desde o dia em que falei a você, desde os dias de Josias até o dia de hoje.
2“Toʻo kiate koe ʻae tohi tākai, pea tohi ai ʻae ngaahi lea kotoa pē kuo u lea ʻaki kiate koe ki ʻIsileli, mo Siuta, mo e kakai kotoa pē, talu mei he ʻaho naʻaku fua lea ai kiate koe, ʻo fai mei he ngaahi ʻaho ʻo Siosaia, ʻio, ʻo aʻu ki he ʻaho ni.
3Pode ser que a casa de Judá ouça todo o mal que eu pretendo fazer a eles, para que cada um se converta do seu mau caminho; para que eu possa perdoar a sua iniquidade e o seu pecado.”
3Pea ʻe fanongo nai ʻe he fale ʻo Siuta ʻae kovi kotoa pē ʻaia ʻoku ou tokanga ke fai kiate kinautolu; koeʻuhi ke nau tafoki ʻae tangata taki taha mei hono hala kovi; koeʻuhi ke u fakamolemole ai ʻenau hia, pea mo ʻenau angahala.”
4Então Jeremias chamou Baruque, filho de Nerias; e Baruque escreveu da boca de Jeremias todas as palavras do SENHOR, que ele lhe havia falado, no rolo de um livro.
4Pea naʻe toki ui ʻe Selemaia kia Paluki ko e foha ʻo Nelia: pea tohi ʻe Paluki mei he ngutu ʻo Selemaia ʻi he tohi tākai ʻae ngaahi folofola kotoa pē ʻa Sihova, ʻaia naʻa ne folofolaʻaki kiate ia.
5Jeremias ordenou a Baruque, dizendo: “Estou impedido. Não posso entrar na casa do SENHOR.
5Pea naʻe fekau ʻe Selemaia, kia Paluki, ʻo pehē, “ʻOku ou nofo pōpula au, ʻoku ʻikai te u faʻa ʻalu ki he fale ʻo Sihova:
6Portanto, vá você, e leia do rolo que você escreveu da minha boca, as palavras do SENHOR, aos ouvidos do povo na casa do SENHOR no dia de jejum. Você também as lerá aos ouvidos de todo o Judá que vem das suas cidades.
6Ko ia ke ke ʻalu koe, pea lau ʻi he tohi, ʻaia kuo ke tohi mei hoku ngutu, ʻae ngaahi folofola ʻa Sihova ke fanongo ʻae kakai ʻi he fale ʻo Sihova ʻi he ʻaho ʻaukai: pea ke ke lau foki ia ki Siuta kotoa pē, ʻakinautolu kuo haʻu mei honau ngaahi kolo.
7Pode ser que eles apresentem a sua súplica diante do SENHOR, e que cada um se converta do seu mau caminho; pois o SENHOR pronunciou grande ira e furor contra este povo.”
7Heiʻilo pe te nau fai ʻenau lotu ʻi he ʻao ʻo Sihova, pea taki taha tafoki mei hono hala kovi: he ʻoku lahi ʻae houhau mo e tuputāmaki kuo fakahā ʻe Sihova ki he kakai ni.”
8Baruque, filho de Nerias, fez de acordo com tudo o que o profeta Jeremias lhe ordenou, lendo no livro as palavras do SENHOR na casa do SENHOR.
8Pea naʻe fai ʻe Paluki ko e foha ʻo Nelia ʻo hangē ko e meʻa kotoa pē naʻe fekau ʻe Selemaia ko e palōfita kiate ia, ʻo ne lau ʻi he tohi ʻae ngaahi folofola ʻa Sihova ʻi he fale ʻo Sihova.
9Ora, no quinto ano de Jeoaquim, filho de Josias, rei de Judá, no nono mês, todo o povo em Jerusalém e todo o povo que veio das cidades de Judá para Jerusalém, proclamaram um jejum diante do SENHOR.
9Pea naʻe hoko ʻo pehē ʻi hono nima taʻu ʻo Sihoiakimi ko e foha ʻo Siosaia ko e tuʻi ʻo Siuta, pea ʻi hono hiva māhina naʻa nau fanongonongo ʻae ʻaukai ʻi he ʻao ʻo Sihova ki he kakai kotoa pē ʻi Selūsalema, pea mo e kakai kotoa pē naʻe haʻu mei he ngaahi kolo ʻo Siuta ki Selūsalema.
10Então Baruque leu as palavras de Jeremias do livro na casa do SENHOR, na sala de Gemarias, filho de Safã, o escriba, no pátio superior, à entrada da porta nova da casa do SENHOR, aos ouvidos de todo o povo.
10Pea naʻe toki lau ʻe Paluki ʻi he tohi ʻae ngaahi lea ʻa Selemaia ʻi he fale ʻo Sihova, ʻi he potu fale ʻo Kemalia ko e foha ʻo Safani ko e tangata tohi, ʻi he potu lahi, ʻi he hūʻanga ʻoe matapā foʻou ʻoe fale ʻo Sihova, pea naʻe fanongo ʻae kakai kotoa pē.
11Quando Micaías, filho de Gemarias, filho de Safã, ouviu do livro todas as palavras do SENHOR,
11¶ Pea ʻi he fanongo ʻa Mikaia ko e foha ʻo Kemalia, ko e foha ʻo Safani, ki he ngaahi folofola kotoa pē ʻa Sihova mei he tohi,
12ele desceu à casa do rei, à sala do escriba; e eis que todos os príncipes estavam sentados ali: Elisama, o escriba, Delaías, filho de Semaías, Elnatã, filho de Acbor, Gemarias, filho de Safã, Zedequias, filho de Hananias, e todos os príncipes.
12Naʻe toki ʻalu hifo ia ki he fale ʻoe tuʻi, ki he potu fale ʻoe kau tangata tohi: pea vakai, ko e houʻeiki kotoa pē naʻe nofo ai, ko ʻIlisama ko e tangata tohi, mo Telaia, ko e foha ʻo Simaia, pea mo Elinatani ko e foha ʻo ʻAkipoa, mo Kemalia ko e foha ʻo Safani, mo Setikia ko e foha ʻo Hanania, pea mo e houʻeiki kotoa pē.
13Então Micaías lhes declarou todas as palavras que tinha ouvido, quando Baruque leu o livro aos ouvidos do povo.
13Pea naʻe fakahā kiate kinautolu ʻe Mikaia ʻae ngaahi lea naʻa ne fanongo ki ai, ʻi he lau ʻe Paluki mei he tohi ʻi he telinga ʻoe kakai.
14Portanto, todos os príncipes enviaram Jeudi, filho de Netanias, filho de Selemias, filho de Cusi, a Baruque, dizendo: “Pegue em sua mão o rolo no qual você leu aos ouvidos do povo, e venha.” Assim Baruque, filho de Nerias, pegou o rolo em sua mão e foi até eles.
14Ko ia naʻe fekau ʻe he houʻeiki kotoa pē ʻa Sehuti, ko e foha ʻo Netania, ko e foha ʻo Selemaia, ko e foha ʻo Kusi, kia Paluki, ʻo pehē, “Toʻo ʻi ho nima ʻae tohi tākai ʻaia naʻa ke lau ʻi he telinga ʻoe kakai, pea ke ʻalu ange.” Pea naʻe toʻo ʻe Paluki ko e foha ʻo Nelia ʻae tohi tākai ʻi hono nima, pea haʻu kiate kinautolu.
15Eles lhe disseram: “Sente-se agora, e leia-o aos nossos ouvidos.” Então Baruque o leu aos ouvidos deles.
15Pea naʻa nau pehē kiate ia, “Nofo ki lalo, pea lau ia ʻi homau telinga.” Pea naʻe lau ia ʻe Paluki ka nau fanongo.
16Ora, quando ouviram todas as palavras, viraram-se com medo uns para os outros, e disseram a Baruque: “Certamente contaremos ao rei todas estas palavras.”
16Pea naʻe hoko ʻo pehē, ʻi heʻenau fanongo ki he ngaahi lea kotoa pē, naʻa nau fesiofaki ʻi he ilifia, pea nau pehē kia Paluki, “Ko e moʻoni te mau fakahā ki he tuʻi ʻae ngaahi lea ni kotoa pē.”
17Eles perguntaram a Baruque, dizendo: “Diga-nos agora, como você escreveu todas estas palavras da boca dele?”
17Pea naʻa nau fehuʻi kia Paluki, ʻo pehē, “Fakahā mai eni, naʻa ke tohi fēfē ʻae ngaahi lea ni kotoa pē mei hono ngutu?”
18Então Baruque lhes respondeu: “Ele me ditou todas estas palavras com a sua boca, e eu as escrevi com tinta no livro.”
18Pea pehēange ʻe Paluki kiate kinautolu, “Naʻa ne lea ʻaki mei hono ngutu ʻae ngaahi lea ni kotoa pē kiate au, pea u tohi ʻaki ia ʻae vaitohi ʻi he tohi.”
19Então os príncipes disseram a Baruque: “Vá se esconder, você e Jeremias. Não deixem que ninguém saiba onde vocês estão.”
19Pea naʻe pehē ʻe he houʻeiki kia Paluki, “ʻAlu, ʻo fufū koe, ʻa koe mo Selemaia; pea ʻoua naʻa ʻilo ʻe ha tangata pe ʻoku mo ʻi fē.”
20Eles entraram até o rei no pátio, mas haviam guardado o rolo na sala de Elisama, o escriba. Então eles contaram todas as palavras aos ouvidos do rei.
20¶ Pea naʻa nau ʻalu ki he tuʻi ki he fale fakaʻeiʻeiki, ka nau tuku ʻae tohi tākai ʻi he potu ʻi ʻolunga ʻo ʻIlisama ko e tangata tohi, pea naʻe fakahā ʻae ngaahi lea kotoa pē ʻi he telinga ʻoe tuʻi.
21Assim o rei enviou Jeudi para buscar o rolo, e ele o tirou da sala de Elisama, o escriba. Jeudi o leu aos ouvidos do rei, e aos ouvidos de todos os príncipes que estavam ao lado do rei.
21Pea naʻe fekau ʻe he tuʻi kia Sehuti ke ʻomi ʻae tohi tākai: pea ne ʻomi ia mei he potu fale ʻo ʻIlisama ko e tangata tohi. Pea lau ia ʻe Sehuti ʻi he telinga ʻoe tuʻi, pea ʻi he telinga ʻoe houʻeiki kotoa pē naʻe tutuʻu fakataha mo e tuʻi.
22Ora, o rei estava sentado na casa de inverno no nono mês, e havia um fogo queimando no braseiro diante dele.
22Pea naʻe ʻafio ʻae tuʻi ʻi he fale mumū ʻi hono hiva ʻoe māhina: pea naʻe ʻi hono ʻao ʻae afi kakaha ʻi he matanavu.
23Quando Jeudi havia lido três ou quatro colunas, o rei o cortou com o canivete, e o lançou no fogo que estava no braseiro, até que todo o rolo foi consumido no fogo que estava no braseiro.
23Pea naʻe hoko ʻo pehē, hili hono lau ʻe Sehuti ʻae vahe ʻe tolu pe fā, naʻa ne hifi ʻaki ia ʻae hele, pea laku ia ki he afi naʻe ʻi he matanavu, pea fakaʻauha ʻae tohi tākai kotoa pē ʻi he afi naʻe ʻi he matanavu.
24O rei e os seus servos que ouviram todas estas palavras não tiveram medo, e não rasgaram as suas vestes.
24Ka naʻe ʻikai te nau manavahē, pe mahaehae honau kofu, ʻae tuʻi, pe ko ʻene kau tamaioʻeiki naʻe fanongo ki he ngaahi lea ni kotoa pē.
25Além disso, Elnatã, Delaías e Gemarias haviam intercedido junto ao rei para que ele não queimasse o rolo; mas ele não lhes deu ouvidos.
25Ka naʻe kole ʻa Elinatani mo Telaia mo Kemalia ki he tuʻi ke ʻoua naʻa tutu ʻae tohi tākai: ka naʻe ʻikai te ne fie fanongo kiate kinautolu.
26O rei ordenou a Jerameel, filho do rei, e a Seraías, filho de Azriel, e a Selemias, filho de Abdeel, que prendessem Baruque, o escriba, e Jeremias, o profeta; mas o SENHOR os escondeu.
26Ka naʻe fekau ʻe he tuʻi kia Silamili ko e foha ʻo Hameleki, pea mo Selaia ko e foha ʻo ʻAsilieli, pea mo Selemaia ko e foha ʻo ʻApitili, ke puke ʻa Paluki ko e tangata tohi mo Selemaia ko e palōfita: ka naʻe fufū ʻakinaua ʻe Sihova.
27Então a palavra do SENHOR veio a Jeremias, depois que o rei havia queimado o rolo e as palavras que Baruque escreveu da boca de Jeremias, dizendo:
27¶ Pea naʻe toki hoko ʻae folofola ʻa Sihova kia Selemaia, hili hono tutu ʻae tohi tākai ʻe he tuʻi, pea mo e ngaahi lea ʻaia naʻe tohi ʻe Paluki mei he ngutu ʻo Selemaia ʻo pehē;
28“Pegue novamente outro rolo, e escreva nele todas as palavras anteriores que estavam no primeiro rolo, o qual Jeoaquim, rei de Judá, queimou.
28“Ke ke toe toʻo ʻae tohi tākai ʻe taha, pea tohi ki ai ʻae ngaahi lea kotoa pē, ʻaia naʻe tuʻu ʻi he ʻuluaki tohi tākai, ʻaia naʻe tutu ʻe Sihoiakimi ko e tuʻi ʻo Siuta.
29A respeito de Jeoaquim, rei de Judá, você dirá: ‘Assim diz o SENHOR: “Você queimou este rolo, dizendo: ‘Por que você escreveu nele, dizendo: “O rei da Babilônia certamente virá e destruirá esta terra, e fará cessar dela homens e animais”?’”
29Pea te ke lea ʻo pehē kia Sihoiakimi ko e tuʻi ʻo Siuta, ‘ʻOku pehē ʻe Sihova; “Naʻa ke tutu ʻae tohi tākai ni, ʻo pehē, “Ko e hā naʻa ke tohi ai? ʻo pehē, ‘Ko e moʻoni ʻe haʻu ʻae tuʻi ʻo Papilone ʻo fakaʻauha ʻae fonua ni pea fakatangaʻi ʻae tangata pea mo e manu?’””
30Portanto, assim diz o SENHOR a respeito de Jeoaquim, rei de Judá: “Ele não terá ninguém para se assentar no trono de Davi. O seu cadáver será lançado fora, ao calor de dia e à geada de noite.
30Ko ia ʻoku pehē ʻe Sihova kia Sihoiakimi ko e tuʻi ʻo Siuta; “ʻE ʻikai te ne maʻu ha taha ke nofo ʻi he nofoʻanga fakaʻeiʻeiki ʻo Tevita: pea ʻe lī atu hono ʻangaʻanga ki he pupuha ʻi he ʻaho, pea ki he momoko ʻi he pō.
31Eu punirei a ele, a sua descendência e aos seus servos pela sua iniquidade. Trarei sobre eles, sobre os habitantes de Jerusalém e sobre os homens de Judá, todo o mal que pronunciei contra eles, mas eles não deram ouvidos.”’”
31Pea te u tautea ia mo hono hako mo ʻene kau tamaioʻeiki koeʻuhi ko ʻenau angahala; pea te u ʻomi kiate kinautolu, pea mo e kakai ʻo Selūsalema, pea mo e kau tangata ʻo Siuta, ʻae kovi kotoa pē ʻaia kuo u fakahā kiate kinautolu: ka naʻe ʻikai te nau fanongo.”
32Então Jeremias pegou outro rolo, e o deu a Baruque, o escriba, filho de Nerias, que escreveu nele, da boca de Jeremias, todas as palavras do livro que Jeoaquim, rei de Judá, havia queimado no fogo; e muitas palavras semelhantes lhes foram acrescentadas.
32¶ Pea naʻe toki toʻo ʻe Selemaia ʻae tohi tākai ʻe taha, pea foaki ia kia Paluki ko e tangata tohi, ko e foha ʻo Nelia; ʻaia naʻe tohi mei he ngutu ʻo Selemaia, ʻae ngaahi lea kotoa pē ʻoe tohi ʻaia naʻe tutu ʻi he afi ʻe Sihoiakimi ko e tuʻi ʻo Siuta: pea naʻe fakalahi ʻaki ʻae ngaahi lea pehē kiate kinautolu.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.