Jeremias
Chapter 20
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Tongan Bible, Revi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Ora, Pasur, filho do sacerdote Imer, que era o oficial chefe na casa do SENHOR, ouviu Jeremias profetizando estas coisas.
1Pea kuo fanongo ʻa Pasuli ko e foha ʻo Imeli ko e taulaʻeiki, ʻaia foki ko e fungani pule ʻi he fale ʻo Sihova, naʻe kikite ʻa Selemaia ki he ngaahi meʻa ni.
2Então Pasur espancou o profeta Jeremias e o colocou no tronco que estava na porta superior de Benjamim, a qual ficava na casa do SENHOR.
2Naʻe toki taaʻi ʻe Pasuli ʻa Selemaia ko e palōfita, pea tuku ia ki he fale fakapōpula ʻaia naʻe ʻi he matapā māʻolunga ʻo Penisimani, ʻaia ʻoku ofi ki he fale ʻo Sihova.
3No dia seguinte, Pasur soltou Jeremias do tronco. Então Jeremias lhe disse: “O SENHOR não chamou o seu nome de Pasur, mas de Magor-Missabibe.
3Pea naʻe hoko ʻo pehē ʻi he ʻaho naʻa na feholoi, naʻe ʻomi ʻe Pasuli ʻa Selemaia mei he fale fakapōpula. Pea naʻe toki pehē ʻe Selemaia kiate ia, “ʻOku ʻikai ui ʻe Sihova ho hingoa ko Pasuli ka ‘ko Mekoa-Misapipi.’
4Pois assim diz o SENHOR: ‘Eis que farei de você um terror para si mesmo e para todos os seus amigos. Eles cairão pela espada de seus inimigos, e os seus olhos verão isso. Entregarei todo o Judá nas mãos do rei da Babilônia, e ele os levará cativos para a Babilônia, e os matará à espada.
4He ʻoku pehē ʻe Sihova, ‘Vakai, te u ngaohi koe ko e meʻa ilifia kiate koe, pea mo ho kāinga kotoa pē: pea te nau tō ʻi he heletā ʻo honau ngaahi fili, pea ʻe mamata ki ai ho mata: pea te u tukuange ʻa Siuta kotoa pē ki he nima ʻoe tuʻi ʻo Papilone, pea te ne ʻave fakapōpula ʻakinautolu ki Papilone, pea ʻe tāmateʻi ʻakinautolu ʻaki ʻae heletā.
5Além disso, entregarei todas as riquezas desta cidade, e todos os seus ganhos, e todas as suas coisas preciosas; sim, entregarei todos os tesouros dos reis de Judá nas mãos de seus inimigos. Eles os saquearão, os tomarão e os levarão para a Babilônia.
5Pea te u tukuange ʻae mālohi kotoa pē ʻoe kolo ni, pea mo ʻenau ngāue kotoa pē, mo ʻenau ngaahi meʻa maʻungataʻa kotoa pē, pea mo e ngaahi koloa kotoa pē ʻae ngaahi tuʻi ʻo Siuta te u tukuange ki he nima ʻo honau ngaahi fili, ʻaia ʻe maumauʻi ʻakinautolu, pea ʻe toʻo ʻakinautolu mo ʻave ʻakinautolu ki Papilone.
6Você, Pasur, e todos os que habitam em sua casa irão para o cativeiro. Você irá para a Babilônia, e lá morrerá, e lá será sepultado, você e todos os seus amigos, aos quais você profetizou falsamente.’”
6Pea ko koe Pasuli, pea mo kinautolu kotoa pē ʻoku nofo ʻi ho fale ʻe ʻave fakapōpula: pea te ke aʻu ki Papilone, pea te ke mate ai, pea tanu ai, ko koe, mo ho ngaahi kāinga, ʻakinautolu kuo ke kikite loi ki ai.’”
7SENHOR, tu me persuadiste, e eu fui persuadido. Tu és mais forte do que eu, e prevaleceste. Tornei-me motivo de riso o dia todo. Todos zombam de mim.
7¶ ʻE Sihova, kuo ke akonakiʻi au, pea kuo u tui ki hoʻo akonaki: ʻoku ke mālohi ʻiate au, pea kuo ke lavaʻi: Ko e manukiʻanga au ʻi he ʻaho kotoa pē, pea ʻoku nau manuki kotoa pē kiate au.
8Pois sempre que falo, eu clamo; eu grito: “Violência e destruição!” porque a palavra do SENHOR se tornou para mim uma afronta, e motivo de zombaria, o dia todo.
8‌ʻO kau ka lea, kuo u kalanga, kuo u kalanga, “Ko e fakamālohi mo e maumauʻi;” koeʻuhi kuo ngaohi ʻae folofola ʻa Sihova ko e meʻa ongoongo kovi kiate au, pea ko e manukiʻanga, ʻi he ʻaho kotoa pē.
9Se eu disser que não farei menção dele, nem falarei mais em seu nome, então há em meu coração como que um fogo ardente encerrado em meus ossos. Estou cansado de contê-lo. Eu não consigo.
9Pea naʻaku pehē, “ʻE ʻikai te u toe lea kiate ia, pea ʻe ʻikai te u toe lea ʻi hono huafa.” Ka naʻe tatau ʻene folofola ʻi hoku loto mo e afi vela kuo ʻufia ʻi hoku ngaahi hui, pea naʻaku fiu ʻi he taʻofi, pea naʻe ʻikai teu faʻa fakalongo pe.
10Pois tenho ouvido a difamação de muitos: “Terror por todos os lados! Denunciem, e nós o denunciaremos!” dizem todos os meus amigos íntimos, aqueles que aguardam a minha queda. “Talvez ele seja persuadido, e nós prevaleceremos contra ele, e nos vingaremos dele.”
10¶ He kuo u fanongo ki he lea launoa pe ʻoe tokolahi, ke ke fakahā ʻae fakailifia ʻi he potu kotoa pē, pea te mau fakahā ia: naʻe ʻamanaki ʻa hoku kāinga tokolahi ki heʻeku hinga, pea naʻe pehē, “Heiʻilo ʻe tauheleʻi nai ia, pea te tau mālohi kiate ia, pea te tau tautea kiate ia.”
11Mas o SENHOR está comigo como um guerreiro poderoso e temível. Portanto, meus perseguidores tropeçarão, e não prevalecerão. Eles ficarão totalmente frustrados porque não agiram com sabedoria, com uma desonra eterna que nunca será esquecida.
11Ka ʻoku ʻiate au ʻa Sihova, ʻo hangē ko e tokotaha mālohi fakamanavahē: ko ia ʻe tūkia ʻa hoku kau fakatanga, pea ʻe ʻikai te nau mālohi: te nau mā lahi; koeʻuhi ʻe ʻikai te nau monūʻia: ʻe ʻikai fakangaloʻi ʻenau mā ʻo taʻengata.
12Mas, ó SENHOR dos Exércitos, que provas o justo, que vês o coração e a mente, permite-me ver a tua vingança sobre eles, pois a ti revelei a minha causa.
12‌ʻE Sihova ʻoe ngaahi kautau, ʻa koe, ʻoku ke ʻahiʻahi ʻae angatonu, pea ʻiloʻi ʻae ngaahi mahalo pea mo e loto, tuku ke u mamata ki ho houhau kiate kinautolu: he kuo u fakahā ʻeku meʻa kiate koe.
13Cantem ao SENHOR! Louvem ao SENHOR, pois ele livrou a alma do necessitado das mãos dos malfeitores.
13Mou hiva kia Sihova, mou fakamālō kia Sihova: he kuo ne fakahaofi ʻae laumālie ʻoe masiva mei he nima ʻoe kau fai kovi.
14Maldito seja o dia em que nasci. Não seja abençoado o dia em que minha mãe me deu à luz.
14¶ Ke malaʻia ʻae ʻaho naʻaku fāʻeleʻi ai: pea ʻoua naʻa monūʻia ʻae ʻaho naʻe fāʻeleʻi ai au ʻe heʻeku faʻē.
15Maldito seja o homem que trouxe a notícia a meu pai, dizendo: “Nasceu-lhe um menino”, deixando-o muito alegre.
15Ke malaʻia ʻae tangata naʻe fakahā au ki heʻeku tamai, ʻo pehē, “Kuo fāʻeleʻi kiate koe ʻae tamasiʻi tangata, ke fakafiefiaʻi ia.”
16Que esse homem seja como as cidades que o SENHOR destruiu, e não se arrependeu. Que ele ouça um clamor pela manhã, e gritos de alarme ao meio-dia,
16Ke tatau ʻae tangata ko ia mo e ngaahi kolo ʻaia naʻe fakaʻauha ʻe Sihova, pea naʻe ʻikai fakatomala: ke fanongo ia ki he kaila ʻi he pongipongi, pea mo e kalanga ʻi he hoʻatā;
17porque ele não me matou desde o ventre. Assim minha mãe teria sido o meu túmulo, e o seu ventre estaria sempre grávido.
17Koeʻuhi naʻe ʻikai te ne tāmateʻi au ʻi he manāva; pea u faʻitoka ʻaki ʻeku faʻē, pea u nofomaʻu ʻi hono manāva.
18Por que saí do ventre para ver trabalho e tristeza, para que os meus dias sejam consumidos na vergonha?
18Ko e hā naʻaku haʻu ai mei he manāva ke ʻilo ʻae ongosia mo e mamahi, pea ke fakaʻosi hoku ngaahi ʻaho ʻi he mā?

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.