Jeremias 46
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1A palavra do SENHOR que veio ao profeta Jeremias a respeito das nações.
1Ko e folofola ʻa Sihova ʻaia naʻe hoko kia Selemaia ko e palōfita ki he kakai Senitaile.
2Acerca do Egito: a respeito do exército do faraó Neco, rei do Egito, que estava junto ao rio Eufrates, em Carquemis, o qual Nabucodonosor, rei da Babilônia, derrotou no quarto ano de Jeoaquim, filho de Josias, rei de Judá.
2Ki ʻIsipite, pea ki he tau ʻa Felo Niko ko e tuʻi ʻo ʻIsipite, ʻaia naʻe ʻi he vaitafe ko ʻIufaletesi ʻi Kakemisi, ʻaia naʻe taaʻi ʻe Nepukanesa ko e tuʻi ʻo Papilone ʻi hono fā ʻoe taʻu ʻo Sihoiakimi ko e foha ʻo Siosaia ko e tuʻi ʻo Siuta.
3“Preparem o broquel e o escudo, e avancem para a batalha!
3“Mou fekau ke ʻai ʻae fakaū mo e pā, pea fakaofiofi mai ki he tau.
4Atrelem os cavalos e montem, cavaleiros, e tomem posição com os seus capacetes. Pulam as lanças, vistam as couraças.
4ʻAi ʻae nāunau ki he fanga hoosi, pea mou fakaheka ʻae kau heka hoosi, pea tuʻu mai mo homou tatā tau; fakangingila ʻae ngaahi tao, ʻai ʻae ngaahi kofutau.
5Por que vejo isso? Eles estão apavorados e recuam. Seus guerreiros estão derrotados, fogem apressadamente, e não olham para trás. Há terror por todos os lados”, diz o SENHOR.
5Ko e hā kuo u mamata ai kiate kinautolu, kuo nau manavahē, pea fakaholomui? Kuo tā hifo honau kau mālohi, kuo nau hola vave, pea ʻikai sio ki mui: he naʻe tuʻu takatakai ʻae manavahē,” ʻoku pehē ʻe Sihova.
6“Que o ágil não fuja, nem o guerreiro escape. No norte, junto ao rio Eufrates, eles tropeçaram e caíram.
6“ʻOua naʻa tuku ke puna atu ʻae veʻe vave, pe hao ʻae tangata mālohi; te nau tūkia, pea tō ki he potu tokelau, ki he veʻe vai ʻo ʻIufaletesi.
7“Quem é este que sobe como o Nilo, como rios cujas águas se agitam?
7Ko hai eni ʻoku ʻalu hake ʻo hangē ko e vai lahi, ʻoku ngaue hono ngaahi vai, ʻo hangē ko e vaitafe?
8O Egito sobe como o Nilo, como rios cujas águas se agitam. Ele diz: 'Eu subirei. Cobrirei a terra. Destruirei cidades e os seus habitantes.'
8ʻOku tuʻu hake ʻa ʻIsipite ʻo hangē ko e vai lahi, pea ʻoku ngaue hono ngaahi vai ʻo hangē ko e vaitafe; pea ʻoku ne pehē, ‘Te u ʻalu hake, pea te u ʻufiʻufi ʻae fonua; pea te u fakaʻauha ʻae kolo mo hono kakai.’
9Avancem, cavalos! Corram furiosamente, carruagens! Saiam, os guerreiros: Cuxe e Pute, que empunham o escudo; e os lídios, que empunham e entesam o arco.
9Mou ʻunuʻunu mai ʻae fanga hoosi; pea fakamataliliʻi ʻae ngaahi saliote; pea tuku ke ʻalu atu ʻae kau tangata mālohi ʻi he tau; ko e kau ʻItiopea mo e kau Lipea, ko kinautolu ʻoku puke ʻae fakaū; pea mo e kau Litia, ʻoku toʻo ʻo teke ʻae kaufana.
10Pois aquele dia é do Senhor, o DEUS dos Exércitos, um dia de vingança, para que ele se vingue dos seus adversários. A espada devorará e se fartará, e beberá do sangue deles até se saciar; pois o Senhor, o DEUS dos Exércitos, tem um sacrifício na terra do norte, junto ao rio Eufrates.
10He ko e ʻaho eni ʻoe ʻEiki ko Sihova ʻoe ngaahi kautau, ko e ʻaho ʻoe houhau koeʻuhi ke ne tautea ʻe ia ki hono ngaahi fili: pea ʻe fakaʻauha ʻe he heletā, pea ʻe mākona ia, pea fakakona ʻaki ia honau toto: he ʻoku maʻu ʻe he ʻEiki ko Sihova ʻoe ngaahi kautau ʻae feilaulau ʻi he potu tokelau ʻi he vaitafe ko ʻIufaletesi.
11Suba a Gileade e traga bálsamo, ó virgem, filha do Egito. Em vão você multiplica remédios; não há cura para você.
11ʻE taʻahine ko e ʻofefine ʻo ʻIsipite, ʻalu hake ki Kiliati ʻo toʻo mai ʻae lolo faitoʻo: ʻe taʻeʻaonga ʻae ngaahi faitoʻo lahi kiate koe; koeʻuhi ʻe ʻikai te ke moʻui.
12As nações ouviram da sua vergonha, e a terra está cheia do seu clamor; pois o guerreiro tropeçou contra o guerreiro, e ambos caíram juntos.”
12Kuo fanongo ʻae ngaahi puleʻanga ki hoʻo mā, pea kuo pito ʻae fonua ʻi he tangi: he kuo fepaki ʻae tangata mālohi mo e tangata mālohi, pea kuo na hinga fakatouʻosi.”
13A palavra que o SENHOR falou ao profeta Jeremias, sobre como Nabucodonosor, rei da Babilônia, viria e atacaria a terra do Egito:
13¶ Ko e lea naʻe folofola ʻaki ʻe Sihova kia Selemaia ko e palōfita, ki he haʻu ʻa Nepukanesa ko e tuʻi ʻo Papilone ke taaʻi ʻae fonua ko ʻIsipite.
14“Anunciem no Egito, proclamem em Migdol, e proclamem em Mênfis e em Tafnes; digam: 'Tomem posição e preparem-se, pois a espada já devorou ao seu redor.'
14“Mou fakahā ʻi ʻIsipite, pea fakaʻilo ʻi Mikitoli, pea fakahā ʻi Nofe mo Tapanesi: mou pehē, ‘Tuʻumaʻu, pea ke teuteu; koeʻuhi ʻe fakaʻauha takatakai ʻiate koe ʻe he heletā.’
15Por que os seus valentes foram varridos? Eles não resistiram, porque o SENHOR os derrubou.
15Ko e hā kuo tafe atu ai ʻa hoʻo kau mālohi? Naʻe ʻikai te nau tuʻu, koeʻuhi naʻe kapusi ʻakinautolu ʻe Sihova.
16Ele fez com que muitos tropeçassem. Sim, caíram uns sobre os outros. Eles disseram: 'Levantem-se! Voltemos para o nosso próprio povo, e para a terra do nosso nascimento, fugindo da espada opressora.'
16Kuo ne fakahingaki ʻae tokolahi, ʻio, kuo nau fetaʻotaʻomi: ko ia naʻa nau fepehēʻaki, ‘Tuʻu pea ke tau toe ʻalu ki hotau kakai, pea ki he fonua naʻe fāʻeleʻi ai ʻakitautolu koeʻuhi ko e heletā ʻae mālohi.’
17Ali eles clamaram: 'O faraó, rei do Egito, é apenas um barulho; ele deixou passar o tempo determinado.'
17Naʻa nau tangi ʻi ai, ‘Ko e longoaʻa pe ʻa Felo ko e tuʻi ʻo ʻIsipite; kuo ʻosi ʻae kuonga naʻe tuʻutuʻuni.’
18“Tão certo como eu vivo”, diz o Rei, cujo nome é o SENHOR dos Exércitos, “certamente como o Tabor entre os montes, e como o Carmelo junto ao mar, assim ele virá.
18ʻOku pehē ʻe he tuʻi, “ʻAia ko hono huafa ko Sihova ʻoe ngaahi kautau, hangē ʻoku ou moʻui, ko e moʻoni ʻe hangē ko Tepoa ʻi he ngaahi moʻunga, pea hangē ko Kameli ʻi heʻene ofi ki tahi, ʻe pehē ʻene haʻu.
19Você, filha que habita no Egito, prepare a sua bagagem para ir para o cativeiro; pois Mênfis se tornará uma desolação, e será incendiada, ficando sem habitantes.
19ʻE ʻofefine ʻoku nofo ʻi ʻIsipite, teuteu koe ke ke ʻalu ki he fakapōpula: koeʻuhi ʻe fakalala ʻa Nofe, pea ʻe fakaʻauha ke ʻosi hano kakai.
20“O Egito é uma novilha muito bela; mas a destruição vinda do norte chegou. Sim, ela chegou.
20“ʻOku tatau ʻa ʻIsipite mo e pulu fefine siʻi ʻoku fakaʻofoʻofa ʻaupito, ka ʻoku haʻu ʻae fakaʻauha; ʻoku haʻu ia mei he tokelau.
21Até os seus mercenários no meio dela são como bezerros de estábulo, pois eles também recuaram. Fugiram todos juntos. Eles não resistiram, pois o dia da sua calamidade veio sobre eles, o tempo da sua visitação.
21Pea ʻoku tatau mo e fanga pulu kuo fangapesi ʻa hono kau tangata totongi; pea kuo nau foki ki mui, pea kuo nau hola fakataha: naʻe ʻikai te nau tuʻu mai, koeʻuhi naʻe hoko mai ʻae ʻaho ʻo hoʻonau tuʻutāmaki, pea mo e ʻaho ʻo ʻenau tautea.
22O seu som será como o da serpente, pois eles marcharão com um exército, e virão contra ela com machados, como lenhadores.
22ʻE ongo hono leʻo ʻo hangē ko e ʻalu ʻae ngata; he te nau ʻalu atu kiate ia mo e kau tau, te nau haʻu kiate ia, mo e ngaahi toki, ʻo hangē ko e kau tā ʻakau.
23Eles derrubarão a sua floresta”, diz o SENHOR, “embora não possa ser esquadrinhada; porque eles são mais numerosos que os gafanhotos, e são inumeráveis.
23ʻOku pehē ʻe Sihova, “Te nau tuʻusi hifo hono ngaahi vao ʻakau, neongo ʻoku ʻikai faʻa kumi ki ai; koeʻuhi ʻoku nau tokolahi ʻi he fanga heʻe, pea taʻefaʻalaua.
24A filha do Egito será envergonhada; ela será entregue nas mãos do povo do norte.”
24ʻE fakamaaʻi ʻae taʻahine ʻIsipite; ʻe tukuange ia ki he nima ʻoe kakai mei he tokelau.”
25O SENHOR dos Exércitos, o Deus de Israel, diz: “Eis que eu castigarei Amom de Nô, e o faraó, e o Egito, com os seus deuses e os seus reis, sim, o faraó e aqueles que nele confiam.
25ʻOku pehē ʻe Sihova ʻoe ngaahi kautau, ko e ʻOtua ʻo ʻIsileli; “Vakai, te u tautea ʻae kakai tokolahi ʻo No, mo Felo, mo ʻIsipite, mo honau ngaahi ʻotua, pea mo honau ngaahi tuʻi; ʻio, ʻa Felo mo kinautolu ʻoku falala kiate ia:
26Eu os entregarei nas mãos daqueles que buscam tirar-lhes a vida, nas mãos de Nabucodonosor, rei da Babilônia, e nas mãos dos seus servos. Depois disso, o Egito será habitado, como nos dias antigos”, diz o SENHOR.
26Pea te u tukuange ʻakinautolu ki he nima ʻokinautolu ʻoku kumi ki heʻenau moʻui, pea ki he nima ʻo Nepukanesa ko e tuʻi ʻo Papilone, mo e nima ʻo ʻene kau tamaioʻeiki: pea ʻoku pehē ʻe Sihova, Hili ia ʻe toki fakakakai ia, ʻo hangē ko e ngaahi ʻaho ʻi muʻa.
27“Mas não tenha medo, Jacó, meu servo. Não se apavore, ó Israel; pois, eis que eu salvarei você de longe, e a sua descendência da terra do seu cativeiro. Jacó retornará, e ficará tranquilo e em paz. Ninguém o fará ter medo.
27“Kaeʻoua naʻa ke manavahē, ʻE Sēkope ko ʻeku tamaioʻeiki, pea ʻoua naʻa ke puputuʻu, ʻE ʻIsileli, “He vakai, te u fakamoʻui koe mei he mamaʻo, pea mo ho hako mei he fonua ʻoku nau pōpula ki ai; pea ʻe liliu mai ʻa Sēkope, pea te ne mālōlō, mo fiemālie, pea ʻe ʻikai fakamanavahēʻi ia ʻe ha tokotaha.”
28Não tenha medo, ó Jacó, meu servo”, diz o SENHOR, “pois eu estou com você; pois darei fim a todas as nações para onde o dispersei, mas não darei fim a você. Eu o corrigirei com justa medida, e de forma alguma o deixarei impune.”
28ʻOku pehē ʻe Sihova, “ʻOua naʻa ke manavahē, ʻE Sēkope ko ʻeku tamaioʻeiki: he ʻoku ou ʻiate koe; he te u fakaʻosi ʻae ngaahi puleʻanga ʻaia kuo u kapusi koe ki ai: ka ʻe ʻikai te u fakangatangata koe, ka te u tautea siʻi koe, pea ʻe ʻikai te u fakaʻauha ʻaupito koe.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.