Jeremias 49
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1A respeito dos filhos de Amom. Assim diz o SENHOR: “Israel não tem filhos? Não tem herdeiro? Por que, então, Milcom tomou posse de Gade, e seu povo habita nas cidades dela?
1ʻOku pehē mai ʻe Sihova ki he kau ʻAmoni; “ʻIkai ʻoku maʻu ʻe ʻIsileli ʻae ngaahi foha? ʻIkai ʻoku ai hono hoko? Ko e hā ʻoku maʻu ʻe honau tuʻi ʻa Kata, pea nofo ʻa hono kakai ʻi hono ngaahi kolo?
2Portanto, eis que vêm dias”, diz o SENHOR, “em que farei soar o alarme de guerra contra Rabá dos filhos de Amom. Ela se tornará um monte de ruínas, e suas aldeias serão queimadas pelo fogo. Então Israel tomará posse daqueles que tomaram posse dele”, diz o SENHOR.
2Ko ia, vakai,” ʻoku pehē ʻe Sihova, “ʻOku hoko mai ʻae ngaahi ʻaho, ʻaia te u fakatupu ai ʻae ongoongo tau ʻi Lapa, ʻi he kau ʻAmoni; pea ʻe hoko ia ko e tuʻunga meʻa liʻaki, pea ʻe fakaʻauha ʻaki ʻae afi ʻa hono ngaahi ʻofefine: pea ʻe toki maʻu ʻe ʻIsileli ʻae nofoʻanga ʻonautolu naʻa nau maʻu hono nofoʻanga,” ʻoku pehē ʻe Sihova.
3“Lamente, Hesbom, porque Ai foi destruída! Gritem, filhas de Rabá! Vistam-se de pano de saco. Lamentem e corram de um lado para o outro entre as cercas, pois Milcom irá para o cativeiro, juntamente com seus sacerdotes e seus príncipes.
3“ʻE Hesiponi, ke ke tangi mamahi, he kuo maumauʻi ʻa ʻAi: pea tangi ʻakimoutolu ko e ngaahi ʻofefine ʻo Lapa, mou ʻai ʻae tauangaʻa; pea tangilāulau, pea femaleleaki ki he ngaahi ʻā; koeʻuhi ʻe ʻave fakapōpula ʻa honau tuʻi, mo ʻene kau taulaʻeiki pea mo hono houʻeiki fakataha.
4Por que você se gloria nos vales, em seu vale fértil, ó filha rebelde? Você confiava em seus tesouros, dizendo: ‘Quem virá contra mim?’
4Ko e hā ʻoku ke polepole ai ʻi he ngaahi teleʻa, ko ho ngaahi teleʻa mahu, ʻE ʻofefine fakaholomui? ʻAia naʻe falala ki heʻene ngaahi koloa, ʻo pehē, ‘Ko hai te ne haʻu kiate au?’
5Eis que farei vir terror sobre você”, diz o Senhor, o DEUS dos Exércitos, “terror vindo de todos os lados. Todos vocês serão expulsos, cada um para uma direção, e não haverá quem reúna os fugitivos.
5“Vakai,” ʻoku pehē ʻe Sihova ko e ʻOtua ʻoe ngaahi kautau, “Te u ʻomi ʻae ilifia kiate koe, meiate kinautolu kotoa pē ʻoku takatakai koe; pea ʻe kapusi atu ʻakimoutolu ʻae tangata taki taha; pea ʻe ʻikai toe ʻomi ʻe ha taha ʻaia kuo hola.
6“Mas depois restaurarei a sorte dos filhos de Amom”, diz o SENHOR.
6Pea hili ia te u toe ʻomi ʻae fakapōpula ʻoe kakai ʻAmoni, ʻoku pehē ʻe Sihova.”
7A respeito de Edom, assim diz o SENHOR dos Exércitos: “Já não há sabedoria em Temã? O conselho desapareceu entre os prudentes? A sabedoria deles se perdeu?
7¶ Ko e meʻa ʻoku kau ki ʻItomi: ʻoku pehē ʻe Sihova ʻoe ngaahi kautau; “ʻIkai ʻoku kei toe ʻae poto ʻi Timani? Kuo ʻosi ʻae fakakaukau ʻi he kau fakapotopoto? Kuo mole ʻenau poto?
8Fujam! Voltem para trás! Refugiem-se nas profundezas, habitantes de Dedã, pois trarei sobre Esaú sua calamidade quando eu o castigar.
8Mou hola, ʻo foki mai, ʻalu ki lalo pea nofo, ʻae kakai ʻo Titani; koeʻuhi te u ʻomi kiate ia ʻae tuʻutāmaki ʻo ʻIsoa, ko e ʻaho te u ʻaʻahi ai kiate ia.
9Se colhedores de uvas viessem até você, não deixariam algumas uvas para a respiga? Se ladrões viessem de noite, não roubariam apenas até terem o suficiente?
9Kapau ʻe haʻu kiate koe ʻae kau tānaki kālepi, ʻe ʻikai te nau fakatoe ha kālepi? Kapau ko e kau kaihaʻa ʻi he poʻuli, te nau kaihaʻa ʻo fakatatau mo ʻenau manako.
10Mas eu despojei Esaú. Descobri seus esconderijos, e ele não poderá se esconder. Sua descendência foi destruída, juntamente com seus irmãos e seus vizinhos; ele já não existe.
10Ka kuo u fakatelefuaʻi ʻa ʻIsoa, kuo u fakaʻilo hono ngaahi toitoiʻanga, pea ʻe ʻikai te ne faʻa fai ke fakafufū ia: kuo maumauʻi hono hoko, pea mo hono kāinga, pea mo hono kaungāʻapi, pea ʻoku ʻikai ia.
11Deixe seus órfãos. Eu os manterei vivos. Que suas viúvas confiem em mim.”
11Tuku hoʻo fānau tamai mate, te u fakamoʻui ʻakinautolu, pea tuku ke falala kiate au ho kau fefine kuo mate honau husepāniti.
12Pois assim diz o SENHOR: “Eis que aqueles que não estavam destinados a beber do cálice certamente beberão. E você ficaria totalmente impune? Não ficará impune; certamente beberá.
12He ʻoku pehē ʻe Sihova; Vakai, ko kinautolu naʻe totonu ke ʻoua naʻa nau inu; kuo nau inu moʻoni ki he ipu; pea te ke hao ʻaupito koe ʻi he tautea? ʻE ʻikai te ke hao, ka ko e moʻoni te ke inu ki ai.
13Pois jurei por mim mesmo”, diz o SENHOR, “que Bozra se tornará objeto de espanto, vergonha, desolação e maldição. Todas as suas cidades ficarão para sempre em ruínas.”
13He ʻoku pehē ʻe Sihova, kuo u fuakava ʻiate au, ke fakahoko ʻa Posila ko e meʻa fakaofo, mo e ongokovi, mo e liʻaki, pea mo e malaʻia; pea ʻe lala maʻuaipē hono ngaahi kolo.”
14Ouvi uma notícia da parte do SENHOR, e um mensageiro foi enviado entre as nações, dizendo: “Reúnam-se! Venham contra ela! Levantem-se para a batalha!”
14Kuo u fanongo ki he ongoongo meia Sihova, kuo fekau ʻae kau talafekau ki he ngaahi puleʻanga, ʻo pehē, “Mou fakataha ʻakimoutolu, pea haʻu kiate ia, pea mou tuʻu hake ki he tau.
15“Pois eis que fiz de você uma nação pequena entre as nações, desprezada entre os homens.
15Vakai, he te u ngaohi koe ke siʻi ʻi he ngaahi puleʻanga; pea ko e fehiʻanekina ʻi he kakai.
16O terror que você inspira, o orgulho de seu coração enganou você, você que habita nas fendas da rocha, que ocupa as alturas das colinas. Ainda que faça seu ninho tão alto quanto o da águia, de lá eu o derrubarei”, diz o SENHOR.
16Kuo kākaaʻi koe ʻe hoʻo mālohi, mo e fielahi ʻo ho loto, ʻa koe ʻoku ke nofo ʻi he ngaahi ʻanaʻi maka, pea maʻu ʻae māʻolunga ʻoe moʻunga: kapau te ke ngaohi ho pununga ke māʻolunga ʻo hangē ko e ʻikale, te u fakahifo koe mei ai,” ʻoku pehē ʻe Sihova.
17“Edom se tornará objeto de espanto. Todo aquele que passar por ela ficará horrorizado e assobiará diante de todas as suas calamidades.
17Pea ʻe hoko ʻa ʻItomi ko e meʻa liʻaki: pea ʻe fakatumutumu ʻae tangata taki taha ʻoku fononga ofi ki ai! Pea ʻe fakaʻiseʻisa koeʻuhi ko hono ngaahi tautea kotoa pē.
18Como aconteceu na destruição de Sodoma, Gomorra e das cidades vizinhas”, diz o SENHOR, “ninguém habitará ali, nenhum ser humano viverá nela.
18ʻOku pehē ʻe Sihova, “Hangē ko e fakaʻauha ʻo Sotoma mo Komola, mo e ngaahi kolo ofi ki ai, ʻe ʻikai nofo ai ha tangata, pea ʻe ʻikai ʻāunofo ki ai ʻae foha ʻoe tangata.
19Eis que ele subirá como um leão das matas do Jordão contra a habitação fortificada; pois de repente farei seus habitantes fugir dali. E aquele que eu escolher, eu colocarei sobre ela. Pois quem é semelhante a mim? Quem me intimará a comparecer? Que pastor poderá me enfrentar?
19“Vakai, te ne ʻalu hake ʻo hangē ko e laione mei he fonu mahakehake ʻo Soatani ki he nofoʻanga ʻoe mālohi: ko e moʻoni te u pule kiate ia ke ne lele vave mei ai: pea ko hai ʻae tangata kuo fili ke u tuʻutuʻuni ke pule ia? He ko hai ʻoku tatau mo au? Pe ko hai te ne akonakiʻi au? Pe ko hai ʻae tauhi ko ia te ne faʻa tuʻu ʻi hoku ʻao?
20Portanto, ouçam o plano que o SENHOR traçou contra Edom, e os propósitos que formou contra os habitantes de Temã: certamente eles serão arrastados, até os menores do rebanho. Por causa deles, sua morada ficará desolada.
20Ko ia fanongo ki he fakakaukau ʻa Sihova ʻaia kuo ne folofola ki ʻItomi; pea mo ʻene tuʻutuʻuni kuo ne tuʻutuʻuni ki he kakai ʻo Timani: ko e moʻoni ʻe taki kituʻa ʻakinautolu ʻe he tokosiʻi pe: ko e moʻoni te ne ngaohi honau nofoʻanga ko e meʻa fakaofo ʻiate kinautolu.
21A terra treme com o estrondo de sua queda; há um grito cujo som se ouve no mar Vermelho.
21ʻOku ngalulu ʻae kelekele ʻi he longoaʻa ʻo ʻenau tō, naʻe ongo atu ʻae longoaʻa ʻo ia ʻi he tangi ʻi he Tahi Kulokula.
22Eis que ele sobe e voa como a águia e estende suas asas contra Bozra. Naquele dia, o coração dos valentes de Edom será como o coração de uma mulher em dores de parto.
22Vakai, te ne ʻalu hake pea puna ʻo hangē ko e ʻikale, pea mafola hono kapakau ki Posila: pea ʻi he ʻaho ko ia ʻe hoko ʻae loto ʻoe tangata mālohi ʻo ʻItomi ʻo hangē ko e loto ʻoe fefine ʻi heʻene langā.”
23A respeito de Damasco: “Hamate e Arpade estão envergonhadas, pois ouviram más notícias. Desfaleceram de medo. Há angústia junto ao mar, e ele não se aquieta.
23¶ Ko e meʻa ʻoku kau ki Tamasikusi. “Kuo puputuʻu ʻa Hamati pea mo ʻAapati: he kuo nau fanongo ki he ngaahi ongoongo kovi: ʻoku vaivai honau loto; kuo fakavai ʻakinautolu ʻi he mamahi ke hangē ko e tahi, ʻaia ʻoku ʻikai ʻaupito malaʻia.
24Damasco perdeu as forças, voltou-se para fugir, e o tremor se apoderou dela. Angústia e dores a dominaram, como as de uma mulher em trabalho de parto.
24Kuo vaivai ʻa Tamasikusi, kuo tafoki mai ia ke hola, pea kuo moʻua ia ʻi he manavahē: pea kuo maʻu ia ʻe he feinga mo e mamahi, ʻo hangē ko e fefine ʻoku langā.
25Como foi abandonada a cidade tão elogiada, a cidade da minha alegria!
25Ko e hā naʻe ʻikai tuku ai ʻae kolo ongoongolelei, ko e kolo naʻaku fiefia ai?
26Por isso seus jovens cairão em suas ruas, e todos os seus guerreiros serão reduzidos ao silêncio naquele dia”, diz o SENHOR dos Exércitos.
26Ko ia ʻe tō hono kau talavou ʻi hono ngaahi hala, pea ʻe tuʻusi ʻae kau tangata tau kotoa pē ʻi he ʻaho ko ia,” ʻoku pehē ʻe Sihova ʻoe ngaahi kautau.
27“Acenderei fogo na muralha de Damasco, e ele devorará os palácios de Ben-Hadade.”
27“Pea te u tutu ʻae afi ʻi he ʻā ʻo Tamasikusi, pea ʻe ʻauha ai ʻae ngaahi fale fakaʻeiʻeiki ʻo Penihatati.”
28A respeito de Quedar e dos reinos de Hazor, que Nabucodonosor, rei da Babilônia, atacou. Assim diz o SENHOR: “Levantem-se e subam contra Quedar! Destruam os filhos do oriente!
28Ko e meʻa ʻoku kau ki Keta, mo e ngaahi puleʻanga ʻo Hasoa, ʻaia ʻe teʻia ʻe Nepukanesa ko e tuʻi ʻo Papilone, ʻoku pehē ʻe Sihova; “Mou tuʻu, ʻo ʻalu hake ki Keta, pea maumauʻi ʻae kau tangata mei hahake.
29Tomarão suas tendas e seus rebanhos. Levarão as cortinas de suas tendas, todos os seus utensílios e seus camelos; e gritarão para eles: ‘Terror por todos os lados!’
29Te nau ʻave honau ngaahi fale fehikitaki pea mo ʻenau fanga manu: pea te nau ʻave maʻanautolu ʻae ngaahi puipui, mo ʻenau ngaahi ipu kotoa pē, pea mo ʻenau fanga kāmeli; pea te nau tangi kiate kinautolu ʻo pehē, ʻoku ʻi he potu kotoa pē ʻae manavahē.
30Fujam! Fujam para bem longe! Refugiem-se nas profundezas, habitantes de Hazor”, diz o SENHOR, “pois Nabucodonosor, rei da Babilônia, planejou contra vocês e traçou um plano contra vocês.
30“ʻAe kakai ʻo Hasoa, ʻOku pehē ʻe Sihova, “Mou hola ʻo ʻalu mamaʻo, pea nofo māʻulalo; koeʻuhi ko Nepukanesa ko e tuʻi ʻo Papilone, kuo ne fakakaukau ha meʻa kiate kimoutolu, pea tuʻutuʻuni ha meʻa ke fai kiate kimoutolu.
31Levantem-se! Subam contra uma nação que vive tranquila, que habita despreocupada”, diz o SENHOR, “uma nação que não tem portões nem trancas e vive isolada.
31ʻOku pehē mai ʻe Sihova, ‘Mou tuʻu, pea ʻalu hake ki he kakai ʻoku fakafiemālie, ʻaia ʻoku nofo fakafiemālie, pea ʻoku ʻikai ha ngaahi matapā pe ha ngaahi fakamaʻu, ʻoku nofo taha pe ʻakinautolu.
32Seus camelos serão despojo, e a multidão de seus rebanhos será saque. Espalharei aos quatro ventos os que cortam as pontas da barba; farei a calamidade vir sobre eles de todos os lados”, diz o SENHOR.
32Pea ʻe vetea ʻa ʻenau fanga kāmeli, pea ʻave mo ʻenau fanga manu lahi: pea te u fakamovetevete ʻakinautolu ki he ngaahi potu kotoa pē, ko kinautolu ʻoku ʻi he ngaahi muileleu mamaʻo; pea te u ʻomi ʻenau mamahi mei he ngaahi potu kotoa pē, ʻoku pehē ʻe Sihova.
33Hazor se tornará morada de chacais, uma desolação para sempre. Ninguém habitará ali, nenhum ser humano viverá nela.”
33Pea ʻe hoko ʻa Hasoa ko e nofoʻanga ʻoe fanga talākoni, pea mo e potu liʻaki ʻo taʻengata: ʻe ʻikai nofomaʻu ʻi ai ha tangata, pea ʻe ʻikai nofo ai ha foha ʻoe tangata.”
34Esta é a palavra do SENHOR que veio ao profeta Jeremias a respeito de Elão, no início do reinado de Zedequias, rei de Judá:
34¶ Ko e folofola ʻa Sihova naʻe hoko kia Selemaia ko e palōfita ki ʻIlami ʻi he kamataʻanga ʻoe pule ʻa Setikia ko e tuʻi ʻo Siuta, ʻo pehē,
35“Assim diz o SENHOR dos Exércitos: ‘Eis que quebrarei o arco de Elão, a principal fonte de sua força.
35“ʻOku pehē ʻe Sihova ʻoe ngaahi kautau, ‘Vakai, te u fesiʻi ʻae kaufana ʻo ʻIlami, ko honau mālohiʻanga.
36Trarei sobre Elão os quatro ventos dos quatro cantos do céu e os espalharei em todas essas direções. Não haverá nação aonde não cheguem os exilados de Elão.
36Pea te u ʻomi ki ʻIlami ʻae matangi ʻe fā, mei he ngataʻanga ʻe fā ʻoe langi, pea ʻe fakamovetevete ʻakinautolu ʻi he feituʻu matangi ko ia kotoa pē; pea ʻoku ʻikai ha kakai, ʻe taʻehoko ki ai ʻae kau liʻekina ʻo ʻIlami.
37Farei Elão tremer diante de seus inimigos e diante dos que procuram matá-los. Trarei sobre eles a calamidade, o furor da minha ira’, diz o SENHOR; ‘enviarei a espada atrás deles até consumi-los.
37Pea te u fakailifiaʻi ʻa ʻIlami ʻi he ʻao ʻo hono ngaahi fili, pea ʻi he ʻao ʻonautolu ʻoku kumi ki heʻenau moʻui: pea te u ʻomi kiate kinautolu ʻae kovi, ʻio, ko e kakaha ʻo ʻeku tuputāmaki,’ ʻoku pehē ʻe Sihova; ‘pea te u ʻomi kiate kinautolu ʻae heletā, kaeʻoua ke u fakaʻauha ʻaupito ʻakinautolu:
38Estabelecerei meu trono em Elão e eliminarei dali o rei e os príncipes’, diz o SENHOR.
38Pea te u fokotuʻu hoku nofoʻanga fakaʻeiʻeiki ʻi ʻIlami, pea fakaʻauha mei ai ʻae tuʻi pea mo e houʻeiki,’ ʻoku pehē ʻe Sihova.
39‘Mas acontecerá nos últimos dias que restaurarei a sorte de Elão’, diz o SENHOR.”
39‘Ka ʻe hoko ʻi he ngaahi ʻaho fakamui, ʻa ʻeku toe ʻomi ʻae fakapōpula ʻo ʻIlami,’ ʻoku pehē ʻe Sihova.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.