Jeremias 10
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Ouçam a palavra que o SENHOR fala a vocês, casa de Israel!
1ʻE fale ʻo ʻIsileli, mou fanongo ki he lea ʻoku folofolaʻaki ʻe Sihova kiate kimoutolu!
2O SENHOR diz, “Não aprendam o caminho das nações, e não se assustem com os sinais do céu; pois as nações se assustam com eles.
2ʻOku pehē ʻe Sihova, “ʻOua te mou ako ki he hala ʻoe hiteni, pea ʻoua te mou ilifia ki he ngaahi fakaʻilonga ʻi he langi, he ʻoku ilifia ki ai ʻae hiteni.
3Pois os costumes dos povos são vaidade; pois cortam uma árvore da floresta, obra das mãos do artífice com o machado.
3He ko e vaʻinga ʻae ngaahi tuʻutuʻuni ʻae kakai: he ʻoku tā ʻaki ha toki ʻe ha taha ʻae ʻakau ʻi he vao, ko e ngāue ʻae tufunga.
4Eles a enfeitam com prata e com ouro. Eles a fixam com pregos e com martelos, para que não se mova.
4ʻOku nau teuteu ia ʻaki ʻae siliva mo e koula; pea ʻoku nau fakamaʻu ia ʻaki ʻae ngaahi faʻo pea mo e ngaahi hamala, ke ʻoua naʻa ngaueue ia.
5Eles são como uma palmeira, de obra torneada, e não falam. Precisam ser carregados, porque não podem andar. Não tenham medo deles; pois não podem fazer o mal, nem tampouco há neles o poder de fazer o bem.”
5ʻOku nau tuʻu tonu ʻo hangē ko e ʻakau ko e ponga, ka ʻoku ʻikai lea: ʻoku fua ʻakinautolu, he ʻoku ʻikai te nau faʻa ʻeveʻeva. Pea ʻoua naʻa manavahē kiate kinautolu; he ʻoku ʻikai te nau faʻa fai ha kovi, pea ʻoku ʻikai ʻiate kinautolu ha fai lelei.”
6Não há ninguém como tu, ó SENHOR. Tu és grande, e o teu nome é grande em poder.
6He ʻoku ʻikai ha taha ʻoku hangē ko koe, ʻE Sihova; ʻoku ke lahi koe, pea ʻoku lahi ho huafa ʻi he māfimafi.
7Quem não te temeria, ó Rei das nações? Pois isso te pertence. Porque entre todos os sábios das nações, e em todos os seus reinos, não há ninguém como tu.
7Ko hai ʻe taʻemanavahē kiate koe, ʻA koe, ko e Tuʻi ʻoe ngaahi puleʻanga? He ʻoku ʻaʻau ia. He ʻoku ʻikai ha taha ʻoku tatau mo koe, ʻi he kau tangata poto kotoa pē ʻoe ngaahi kakai, pe ʻi honau ngaahi puleʻanga kotoa pē.
8Mas eles são todos estúpidos e tolos, instruídos por ídolos! É apenas madeira.
8Ka ʻoku nau anga fakamanu pea vale ʻaupito: ko e meʻa akonaki ki he vale ʻae tamapua.
9Há prata batida em placas, que é trazida de Társis, e ouro de Ufaz, obra do artífice e das mãos do ourives. Suas roupas são de azul e púrpura. Todos eles são obra de homens habilidosos.
9ʻOku ʻomi ʻae siliva lafalafa mei Tasisi, pea mo e koula mei ʻUfase, ko e ngāue ʻae tufunga, mo e nima ʻoe tangata ngaohi ukamea; ko honau kofu ʻoku ʻuliʻuli mo kulokula: ko e ngāue kotoa pē ʻae kau tangata poto.
10Mas o SENHOR é o Deus verdadeiro. Ele é o Deus vivo, e um Rei eterno. Diante da sua ira, a terra treme. As nações não podem suportar a sua indignação.
10Ka ko Sihova ko e ʻOtua moʻoni, ko e ʻOtua moʻui ia, pea ko e Tuʻi taʻengata: pea ʻe ngaueue ʻa māmani ʻi hono houhau, pea ʻe ʻikai faʻa kātaki ʻe he ngaahi puleʻanga ʻa ʻene tuputāmaki.
11“Vocês dirão isto a eles: ‘Os deuses que não fizeram os céus e a terra perecerão da terra, e de debaixo dos céus.’”
11“Pea te ke lea pehē kiate kinautolu, ‘Ko e ngaahi ʻotua naʻe ʻikai ngaohi ʻae ngaahi langi, mo māmani, ʻe fakaʻauha ʻakinautolu ʻi māmani, pea mei he lalo langi.’”
12Deus fez a terra pelo seu poder. Ele estabeleceu o mundo por sua sabedoria, e pelo seu entendimento estendeu os céus.
12Kuo ne ngaohi ʻae kelekele ʻaki hono mālohi, kuo ne fokotuʻumaʻu ʻa māmani ʻaki ʻene ʻilo, pea kuo ne folahi ʻae ngaahi langi ʻi heʻene poto.
13Quando ele faz soar a sua voz, as águas nos céus rugem, e ele faz os vapores subirem dos confins da terra. Ele faz os relâmpagos para a chuva, e tira o vento dos seus tesouros.
13ʻOku folofola ia ʻaki hono leʻo, ʻoku lahi ʻae ngaahi vai ʻi he langi, pea ʻoku ne fakatupu hake ʻae ngaahi ʻao mei he ngaahi ngataʻanga ʻo māmani; ʻoku ne fakatupu ʻae ngaahi ʻuhila mo e ʻuha, pea ne ʻomi ʻae matangi mei hono ngaahi tukuʻanga koloa.
14Todo homem se tornou estúpido e sem conhecimento. Todo ourives é envergonhado por sua imagem esculpida; pois a sua imagem de fundição é falsidade, e não há fôlego nelas.
14ʻOku vale ʻi he ʻilo ʻae tangata kotoa pē: ʻoku puputuʻu ʻae tufunga kotoa pē ʻi he tamapua kuo tā: he ko e loi ʻene tamapua, pea ʻoku ʻikai ha mānava ʻi ai.
15Elas são vaidade, uma obra de engano. No tempo da sua visitação, elas perecerão.
15Ko e vaʻinga ʻakinautolu, ko e ngāue ʻae vale: pea ʻe ʻauha ʻakinautolu ʻi he ʻaho ʻe tautea ai ʻakinautolu.
16A porção de Jacó não é como estas; pois ele é o Criador de todas as coisas; e Israel é a tribo da sua herança. O SENHOR dos Exércitos é o seu nome.
16ʻOku ʻikai tatau mo kinautolu ʻae ʻinasi ʻo Sēkope: he ko e tupuʻanga ia ʻoe ngaahi meʻa kotoa pē; pea ko e fuofua ʻo hono tofiʻa ko ʻIsileli: Ko hono huafa ko Sihova.
17Recolha os seus bens da terra, você que vive sob cerco.
17ʻA koe ko e nofo kolo, ke ke tānaki ho ngaʻotoʻota ʻo ke hola ʻi he fonua.
18Pois o SENHOR diz, “Eis que desta vez lançarei fora, como com uma funda, os habitantes da terra, e os angustiarei, para que sintam isso.”
18He ʻoku pehē mai ʻa Sihova, “Vakai, te u lī ʻae kakai ni ʻi he fonua, ʻo hangē ko e maka tā, pea te u fakamamahiʻi ʻakinautolu, koeʻuhi ke nau ongoʻi ia.”
19Ai de mim por causa da minha ferida! Minha chaga é grave; mas eu disse, “Verdadeiramente este é o meu sofrimento, e devo suportá-lo.”
19Kuo u malaʻia ʻi hoku lavea! ʻOku lahi hoku kafu: ka naʻaku pehē, “Ko e mamahi moʻoni eni, ka te u kātaki pe ia.”
20Minha tenda foi destruída, e todas as minhas cordas estão rompidas. Meus filhos se foram de mim, e já não existem. Não há mais ninguém para estender a minha tenda, nem para armar as minhas cortinas.
20Kuo hae hoku fale fehikitaki, pea kuo motuhi ʻeku maea kotoa pē: kuo ʻalu ʻiate au ʻeku fānau, pea kuo ʻikai ʻakinautolu: ʻoku ʻikai toe ha niʻihi ke toe folahi ʻa hoku fale fehikitaki, pea ke tautau hoku puipui.
21Pois os pastores se tornaram estúpidos, e não buscaram ao SENHOR. Por isso não prosperaram, e todos os seus rebanhos se espalharam.
21He kuo liliu ʻo anga fakakakano ʻae kau tauhi, pea ʻoku ʻikai te nau kumi kia Sihova: ko ia ʻe ʻikai te nau monūʻia, pea ʻe fakamovetevete honau kakai.
22A voz de uma notícia, eis que chega, e um grande tumulto da terra do norte, para fazer das cidades de Judá uma desolação, uma morada de chacais.
22Vakai, ʻoku ongo mai ʻae ongoongo ʻoe longoaʻa, pea mo e maveuveu lahi mei he fonua tokelau, ke fakalala ʻae ngaahi kolo ʻo Siuta, pea ke ngaohi ia ko e ʻana ʻoe fanga talākoni.”
23Ó SENHOR, eu sei que o caminho do homem não está em si mesmo. Não cabe ao homem que anda dirigir os seus passos.
23ʻE Sihova, ʻoku ou ʻilo ʻoku ʻikai ʻi he tangata pe hono hala: ʻoku ʻikai ʻi he tangata ʻoku ʻeveʻeva ke fakahinohino hono ʻaluʻanga.
24Corrige-me, SENHOR, mas com brandura; não na tua ira, para que não me reduzas a nada.
24ʻE Sihova, ke ke taaʻi au, pea ke fai ʻi he ʻofa; ʻoua naʻa ʻi ho houhau, telia naʻa ke fakaʻauha au.
25Derrama a tua ira sobre as nações que não te conhecem, e sobre as famílias que não invocam o teu nome; pois eles devoraram a Jacó. Sim, eles o devoraram, o consumiram, e assolaram a sua habitação.
25Lilingi ho houhau ki he hiteni ʻaia ʻoku ʻikai te nau ʻilo koe, pea ki he ngaahi kaunga fale ʻoku ʻikai ui ki ho huafa: he kuo nau kai ʻo ʻosi ʻa Sēkope, pea kuo folo hifo ia, pea kuo nau fakaʻauha ia, pea fakalala hono nofoʻanga.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.