Jeremias 10
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Ouçam a palavra que o SENHOR fala a vocês, casa de Israel!
1Аскултаць Кувынтул пе каре ви-л ворбеште Домнул, каса луй Исраел!
2O SENHOR diz, “Não aprendam o caminho das nações, e não se assustem com os sinais do céu; pois as nações se assustam com eles.
2Аша ворбеште Домнул: „Ну вэ луаць дупэ фелул де вецуире ал нямурилор ши ну вэ темець де семнеле черулуй, пентру кэ нямуриле се тем де еле.
3Pois os costumes dos povos são vaidade; pois cortam uma árvore da floresta, obra das mãos do artífice com o machado.
3Кэч обичеюриле попоарелор сунт дешарте. Тае ун лемн дин пэдуре; мына мештерулуй ыл лукрязэ ку секуря;
4Eles a enfeitam com prata e com ouro. Eles a fixam com pregos e com martelos, para que não se mova.
4ыл ымподобеште ку арӂинт ши аур, ши ей ыл цинтуеск ку куе ши чокане, ка сэ ну се клатине.
5Eles são como uma palmeira, de obra torneada, e não falam. Precisam ser carregados, porque não podem andar. Não tenham medo deles; pois não podem fazer o mal, nem tampouco há neles o poder de fazer o bem.”
5Думнезеий ачештя сунт ка о спериетоаре де пэсэрь ынтр-ун огор де кастравець ши ну ворбеск; сунт душь де алций, пентру кэ ну пот сэ мяргэ. Ну вэ темець де ей, кэч ну пот сэ факэ ничун рэу ши ну сунт ын старе сэ факэ ничун бине.”
6Não há ninguém como tu, ó SENHOR. Tu és grande, e o teu nome é grande em poder.
6Ничунул ну есте ка Тине, Доамне! Маре ешть Ту ши маре есте Нумеле Тэу прин путеря Та.
7Quem não te temeria, ó Rei das nações? Pois isso te pertence. Porque entre todos os sábios das nações, e em todos os seus reinos, não há ninguém como tu.
7Чине сэ ну се тямэ де Тине, Ымпэрате ал нямурилор? Цие Ци се кувине тяма, кэч ынтре тоць ынцелепций нямурилор ши ын тоате ымпэрэцииле лор, ничунул ну есте ка Тине.
8Mas eles são todos estúpidos e tolos, instruídos por ídolos! É apenas madeira.
8Тоць, лаолалтэ, сунт прошть ши фэрэ минте, штиинца идолилор ну есте декыт дешертэчуне, е лемн!
9Há prata batida em placas, que é trazida de Társis, e ouro de Ufaz, obra do artífice e das mãos do ourives. Suas roupas são de azul e púrpura. Todos eles são obra de homens habilidosos.
9Ей адук дин Тарсис фоице де арӂинт ши аур дин Уфаз; мештерул ши мына арӂинтарулуй ле пун ын лукру; хайнеле ачестор думнезей сунт де материй вопсите ын албастру ши ын пурпурэ, тоате сунт лукрате де мештерь искусиць.
10Mas o SENHOR é o Deus verdadeiro. Ele é o Deus vivo, e um Rei eterno. Diante da sua ira, a terra treme. As nações não podem suportar a sua indignação.
10Дар Домнул есте Думнезеу ку адевэрат, есте ун Думнезеу виу ши ун Ымпэрат вешник. Пэмынтул тремурэ де мыния Луй ши нямуриле ну пот сэ суфере урӂия луй.
11“Vocês dirão isto a eles: ‘Os deuses que não fizeram os céus e a terra perecerão da terra, e de debaixo dos céus.’”
11Аша сэ ле ворбиць: „Думнезеий каре н-ау фэкут нич черуриле, нич пэмынтул вор пери де пе пэмынт ши де суб черурь.”
12Deus fez a terra pelo seu poder. Ele estabeleceu o mundo por sua sabedoria, e pelo seu entendimento estendeu os céus.
12Дар Ел а фэкут пэмынтул прин путеря Луй, а ынтемеят лумя прин ынцелепчуня Луй, а ынтинс черуриле прин причеперя Луй.
13Quando ele faz soar a sua voz, as águas nos céus rugem, e ele faz os vapores subirem dos confins da terra. Ele faz os relâmpagos para a chuva, e tira o vento dos seus tesouros.
13Ла тунетул Луй, урлэ апеле ын черурь; Ел ридикэ норий де ла марӂиниле пэмынтулуй, дэ наштере фулӂерелор ши плоий ши скоате вынтул дин кэмэриле Луй.
14Todo homem se tornou estúpido e sem conhecimento. Todo ourives é envergonhado por sua imagem esculpida; pois a sua imagem de fundição é falsidade, e não há fôlego nelas.
14Атунч се аратэ омул кыт есте де прост ку штиинца луй ши орьче арӂинтар рэмыне де рушине ку кипул луй чоплит, кэч идолий луй ну сунт декыт минчунэ ши ну есте ничо суфларе ын ей;
15Elas são vaidade, uma obra de engano. No tempo da sua visitação, elas perecerão.
15сунт ун лукру де нимик, о лукраре ыншелэтоаре, ши вор пери кынд ва вени педяпса.
16A porção de Jacó não é como estas; pois ele é o Criador de todas as coisas; e Israel é a tribo da sua herança. O SENHOR dos Exércitos é o seu nome.
16Дар Чел че есте партя луй Иаков ну есте ка ей, кэч Ел а ынтокмит тотул, ши Исраел есте семинция моштенирий Луй – Домнул оштирилор есте Нумеле Луй.
17Recolha os seus bens da terra, você que vive sob cerco.
17Я дин царэ легэтура ку че есте ал тэу, ту, каре ешть ын стрымтораре!
18Pois o SENHOR diz, “Eis que desta vez lançarei fora, como com uma funda, os habitantes da terra, e os angustiarei, para que sintam isso.”
18Кэч аша ворбеште Домнул: „Ятэ, де дата ачаста вой арунка департе пе локуиторий цэрий. Ый вой стрынӂе де апроапе, ка сэ симтэ.”
19Ai de mim por causa da minha ferida! Minha chaga é grave; mas eu disse, “Verdadeiramente este é o meu sofrimento, e devo suportá-lo.”
19„Вай де мине! Сунт здробитэ! Мэ доаре рана! Дар еу зик: ‘О ненорочире а дат песте мине ши о вой суфери!’
20Minha tenda foi destruída, e todas as minhas cordas estão rompidas. Meus filhos se foram de mim, e já não existem. Não há mais ninguém para estender a minha tenda, nem para armar as minhas cortinas.
20Кортул ымь есте дэрымат, тоате фунииле ымь сунт рупте, фиий мей м-ау пэрэсит, ну май сунт; н-ам пе нимень каре сэ-мь ынтиндэ кортул дин ноу сау сэ-мь ридиче пынзеле!”
21Pois os pastores se tornaram estúpidos, e não buscaram ao SENHOR. Por isso não prosperaram, e todos os seus rebanhos se espalharam.
21Пэсторий с-ау простит, н-ау кэутат пе Домнул; пентру ачея н-ау пропэшит ши ли се рисипеск тоате турмеле.
22A voz de uma notícia, eis que chega, e um grande tumulto da terra do norte, para fazer das cidades de Judá uma desolação, uma morada de chacais.
22Ятэ, се ауде ун вует! О маре зарвэ вине де ла мязэноапте сэ префакэ четэциле луй Иуда ынтр-ун пустиу, ынтр-о визуинэ де шакаль.
23Ó SENHOR, eu sei que o caminho do homem não está em si mesmo. Não cabe ao homem que anda dirigir os seus passos.
23Штиу, Доамне, кэ соарта омулуй ну есте ын путеря луй; нич ну стэ ын путеря омулуй кынд умблэ сэ-шь ындрепте паший спре цинтэ.
24Corrige-me, SENHOR, mas com brandura; não na tua ira, para que não me reduzas a nada.
24Педепсеште-мэ, Доамне, дар ку мэсурэ, ши ну ын мыния Та, ка сэ ну мэ нимичешть!
25Derrama a tua ira sobre as nações que não te conhecem, e sobre as famílias que não invocam o teu nome; pois eles devoraram a Jacó. Sim, eles o devoraram, o consumiram, e assolaram a sua habitação.
25Варсэ-Ць урӂия песте нямуриле каре ну Те куноск ши песте попоареле каре ну кямэ Нумеле Тэу! Кэч мэнынкэ пе Иаков, ыл ынгит, ыл топеск ши-й пустиеск локуинца.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.