Jeremias 20
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Ora, Pasur, filho do sacerdote Imer, que era o oficial chefe na casa do SENHOR, ouviu Jeremias profetizando estas coisas.
1Пашхур, фиул луй Имер, преот ши привегетор де кэпетение ын Каса Домнулуй, а аузит пе Иеремия пророчинд ачесте лукрурь.
2Então Pasur espancou o profeta Jeremias e o colocou no tronco que estava na porta superior de Benjamim, a qual ficava na casa do SENHOR.
2Ши Пашхур а ловит пе пророкул Иеремия ши л-а арункат ын темница ку бутучь, каре ера ла поарта де сус а луй Бениамин, ын Каса Домнулуй.
3No dia seguinte, Pasur soltou Jeremias do tronco. Então Jeremias lhe disse: “O SENHOR não chamou o seu nome de Pasur, mas de Magor-Missabibe.
3Дар а доуа зи, Пашхур а скос пе Иеремия дин темницэ. Ши Иеремия й-а зис: „Домнул ну те май нумеште Пашхур, чи Магор-Мисабиб.
4Pois assim diz o SENHOR: ‘Eis que farei de você um terror para si mesmo e para todos os seus amigos. Eles cairão pela espada de seus inimigos, e os seus olhos verão isso. Entregarei todo o Judá nas mãos do rei da Babilônia, e ele os levará cativos para a Babilônia, e os matará à espada.
4Кэч аша ворбеште Домнул: ‘Ятэ, те вой фаче де гроазэ, пе тине ши пе тоць приетений тэй; ей вор кэдя учишь де сабия врэжмашилор лор, ши окий тэй вор ведя лукрул ачеста. Вой да, де асеменя, пе тот Иуда ын мыниле ымпэратулуй Бабилонулуй, каре-й ва дуче робь ла Бабилон ши-й ва учиде ку сабия.
5Além disso, entregarei todas as riquezas desta cidade, e todos os seus ganhos, e todas as suas coisas preciosas; sim, entregarei todos os tesouros dos reis de Judá nas mãos de seus inimigos. Eles os saquearão, os tomarão e os levarão para a Babilônia.
5Тоате богэцииле четэций ачестея, тот родул мунчий ей, тот че аре еа май скумп ши тоате вистиерииле ымпэрацилор луй Иуда ле вой да ын мыниле врэжмашилор лор; ачештя ле вор жефуи, ле вор луа ши ле вор дуче ла Бабилон.
6Você, Pasur, e todos os que habitam em sua casa irão para o cativeiro. Você irá para a Babilônia, e lá morrerá, e lá será sepultado, você e todos os seus amigos, aos quais você profetizou falsamente.’”
6Кяр ши ту, Пашхур, ши тоць чей че локуеск ын каса та вець мерӂе ла Бабилон ын робие; аколо вей мури ши аколо вей фи ынгропат, ту ши тоць приетений тэй кэрора ле-ай пророчит минчунь.’”
7SENHOR, tu me persuadiste, e eu fui persuadido. Tu és mais forte do que eu, e prevaleceste. Tornei-me motivo de riso o dia todo. Todos zombam de mim.
7М-ай ындуплекат, Доамне, ши м-ам лэсат ындуплекат; ай фост май таре декыт мине ши м-ай бируит! Ын фиекаре зи сунт о причинэ де рыс, тоатэ лумя ышь бате жок де мине.
8Pois sempre que falo, eu clamo; eu grito: “Violência e destruição!” porque a palavra do SENHOR se tornou para mim uma afronta, e motivo de zombaria, o dia todo.
8Кэч орь де кыте орь ворбеск, требуе сэ стриг: „Силничие ши апэсаре!” Аша ынкыт Кувынтул Домнулуй ымь адуче нумай окарэ ши батжокурэ тоатэ зиуа.
9Se eu disser que não farei menção dele, nem falarei mais em seu nome, então há em meu coração como que um fogo ardente encerrado em meus ossos. Estou cansado de contê-lo. Eu não consigo.
9Дакэ зик: „Ну вой май помени де Ел ши ну вой май ворби ын Нумеле Луй”, ятэ кэ ын инима мя есте ка ун фок мистуитор, ынкис ын оаселе меле. Каут сэ-л опреск, дар ну пот.
10Pois tenho ouvido a difamação de muitos: “Terror por todos os lados! Denunciem, e nós o denunciaremos!” dizem todos os meus amigos íntimos, aqueles que aguardam a minha queda. “Talvez ele seja persuadido, e nós prevaleceremos contra ele, e nos vingaremos dele.”
10Кэч ауд ворбеле реле але мултора, спайма каре домнеште ымпрежур. „Ынвинуици-л”, стригэ ей. „Хайдем сэ-л ынвинуим!” Тоць чей че трэяу ын паче ку мине пындеск сэ вадэ дакэ мэ клатин ши зик: „Поате кэ се ва лэса принс, вом пуне мына пе ел ши не вом рэзбуна пе ел!”
11Mas o SENHOR está comigo como um guerreiro poderoso e temível. Portanto, meus perseguidores tropeçarão, e não prevalecerão. Eles ficarão totalmente frustrados porque não agiram com sabedoria, com uma desonra eterna que nunca será esquecida.
11Дар Домнул есте ку мине ка ун витяз путерник, де ачея пригониторий мей се вор потикни ши ну вор бируи. Се вор умпле де рушине кэ н-ау лукрат ку кибзуинцэ; де о вешникэ рушине, каре ну се ва уйта!
12Mas, ó SENHOR dos Exércitos, que provas o justo, que vês o coração e a mente, permite-me ver a tua vingança sobre eles, pois a ti revelei a minha causa.
12Ши акум, Доамне, Думнезеул оштирилор, каре ынчерчь пе чел неприхэнит, каре пэтрунзь рэрункий ши инимиле, фэ-мэ сэ вэд рэзбунаря Та ымпотрива лор! Кэч Цие ымь ынкрединцез причина.
13Cantem ao SENHOR! Louvem ao SENHOR, pois ele livrou a alma do necessitado das mãos dos malfeitores.
13Кынтаць Домнулуй, лэудаць пе Домнул! Кэч Ел избэвеште суфлетул челуй ненорочит дин мына челор рэй.
14Maldito seja o dia em que nasci. Não seja abençoado o dia em que minha mãe me deu à luz.
14Блестематэ сэ фие зиуа кынд м-ам нэскут! Зиуа ын каре м-а нэскут мама сэ ну фие бинекувынтатэ!
15Maldito seja o homem que trouxe a notícia a meu pai, dizendo: “Nasceu-lhe um menino”, deixando-o muito alegre.
15Блестемат сэ фие омул каре а адус вестя ачаста татэлуй меу: „Ци с-а нэскут ун копил де парте бэрбэтяскэ”, ши л-а умплут де букурие ку еа!
16Que esse homem seja como as cidades que o SENHOR destruiu, e não se arrependeu. Que ele ouça um clamor pela manhã, e gritos de alarme ao meio-dia,
16Омул ачела сэ ажунгэ прекум четэциле пе каре ле-а нимичит Домнул фэрэ милэ! Сэ аудэ ӂемете диминяца ши стригэте де рэзбой ла амязэ!
17porque ele não me matou desde o ventre. Assim minha mãe teria sido o meu túmulo, e o seu ventre estaria sempre grávido.
17Де че н-ам фост оморыт ын пынтечеле мамей, ка сэ-мь фи фост еа мормынтул меу! Де че н-а рэмас еа вешник ынсэрчинатэ ку мине?
18Por que saí do ventre para ver trabalho e tristeza, para que os meus dias sejam consumidos na vergonha?
18Пентру че ам ешит дин пынтечеле мамей ка сэ вэд нумай суферинцэ ши дурере ши сэ-мь испрэвеск зилеле ын рушине?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.