Jeremias 20
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Ora, Pasur, filho do sacerdote Imer, que era o oficial chefe na casa do SENHOR, ouviu Jeremias profetizando estas coisas.
1Jeremiah kah a tonghma ol te BOEIPA im kah rhaengsang hlangtawt khosoih Immer capa Pashur loh a yaak.
2Então Pasur espancou o profeta Jeremias e o colocou no tronco que estava na porta superior de Benjamim, a qual ficava na casa do SENHOR.
2Pashur loh Tonghma Jeremiah te a taam tih BOEIPA im sang kah Benjamin vongka ah hloong a khoh thil.
3No dia seguinte, Pasur soltou Jeremias do tronco. Então Jeremias lhe disse: “O SENHOR não chamou o seu nome de Pasur, mas de Magor-Missabibe.
3A vuen a pha vaengah Pashur loh Jeremiah te hloong lamloh a hlah. Amah te Jeremiah loh, “BOEIPA loh nang ming he Pashur lam voel pawt tih Missabib lamkah Magor lat han sui coeng,” a ti nah.
4Pois assim diz o SENHOR: ‘Eis que farei de você um terror para si mesmo e para todos os seus amigos. Eles cairão pela espada de seus inimigos, e os seus olhos verão isso. Entregarei todo o Judá nas mãos do rei da Babilônia, e ele os levará cativos para a Babilônia, e os matará à espada.
4Te dongah BOEIPA loh he ni a thui. Kai loh nang he namah ham neh na lungnah boeih ham khaw rhihnah la kang khueh he. A thunkha rhoek kah cunghang neh na mik loh a hmuh nawn ah cungku uh ni. Judah pum he Babylon manghai kut ah ka tloeng vetih amih te Babylon la a poelyoe ni. Te vaengah amih te cunghang neh a ngawn ni.
5Além disso, entregarei todas as riquezas desta cidade, e todos os seus ganhos, e todas as suas coisas preciosas; sim, entregarei todos os tesouros dos reis de Judá nas mãos de seus inimigos. Eles os saquearão, os tomarão e os levarão para a Babilônia.
5He khopuei kah a khohrhang boeih neh a thaphu boeih, anih umponah boeih khaw ka paek pah ni. Judah manghai kah thakvoh boeih te a thunkha kut ah ka paek pah vetih a poelyoe pah ni. Amamih te a tuuk uh vetih Babylon la a khuen uh ni.
6Você, Pasur, e todos os que habitam em sua casa irão para o cativeiro. Você irá para a Babilônia, e lá morrerá, e lá será sepultado, você e todos os seus amigos, aos quais você profetizou falsamente.’”
6Pashur namah neh na imkhui kah khosa boeih te tamna la na cet ni. Babylon na pha vaengah pahoi na duek vetih namah te pahoi n'up ni. Amih na lungnah boeih taengah na tonghma te khaw a hong ni.
7SENHOR, tu me persuadiste, e eu fui persuadido. Tu és mais forte do que eu, e prevaleceste. Tornei-me motivo de riso o dia todo. Todos zombam de mim.
7BOEIPA aw, kai nan laem vanbangla n'laem coeng. Kai lakah na tanglue tih nan na coeng. Hnin takuem nueihbu la ka om tih a cungkuem dongah kai he n'tamdaeng coeng.
8Pois sempre que falo, eu clamo; eu grito: “Violência e destruição!” porque a palavra do SENHOR se tornou para mim uma afronta, e motivo de zombaria, o dia todo.
8Ka thui vawptawp van bangla kuthlahnah te ka doek tih rhoelrhanah khaw ka khue. Te dongah BOEIPA ol he kai taengah khohnin yungah kokhahnah ham neh soehsalnah ham ha thoeng.
9Se eu disser que não farei menção dele, nem falarei mais em seu nome, então há em meu coração como que um fogo ardente encerrado em meus ossos. Estou cansado de contê-lo. Eu não consigo.
9Amah poek boel saeh lamtah a ming neh koep ka thui boel eh ka ti. Tedae ka lungbuei ah hmai aka tak bangla om tih Ka rhuh khuiah khaw a cueh. Te dongah coeng voel pawt tih cangbam ham ka ngak coeng.
10Pois tenho ouvido a difamação de muitos: “Terror por todos os lados! Denunciem, e nós o denunciaremos!” dizem todos os meus amigos íntimos, aqueles que aguardam a minha queda. “Talvez ele seja persuadido, e nós prevaleceremos contra ele, e nos vingaremos dele.”
10theetnah khaw muep ka yaak tih kaepkvai ah rhihnah la puen uh. Ka ngaimongnah hlanghing boeih khaw a taengah puen uh sih ka cungdonah aka dawn rhoek loh n'laem khaming. Te daengah ni amah te n'na uh vetih mamih kah tawnlohnah khaw anih soah n'khueh eh.
11Mas o SENHOR está comigo como um guerreiro poderoso e temível. Portanto, meus perseguidores tropeçarão, e não prevalecerão. Eles ficarão totalmente frustrados porque não agiram com sabedoria, com uma desonra eterna que nunca será esquecida.
11Tedae BOEIPA tah kai taengah hlanghaeng hlangrhalh la om coeng. Te dongah kai aka hloem rhoek te paloe uh vetih coeng uh mahpawh. A cangbam uh pawt dongah khak yak uh ni. Kumhal ah a mingthae te hnilh mahpawh.
12Mas, ó SENHOR dos Exércitos, que provas o justo, que vês o coração e a mente, permite-me ver a tua vingança sobre eles, pois a ti revelei a minha causa.
12Aka dueng te aka loepdak tih kuel neh lungbuei aka hmu caempuei BOEIPA aw ka tuituknah he nang taengah kam phoe coeng dongah amih sokah na tawnlohnah te ka hmuh bitni.
13Cantem ao SENHOR! Louvem ao SENHOR, pois ele livrou a alma do necessitado das mãos dos malfeitores.
13BOEIPA te hlai uh. Khodaeng kah hinglu he thaehuet kut lamloh a huul coeng dongah BOEIPA te thangthen uh.
14Maldito seja o dia em que nasci. Não seja abençoado o dia em que minha mãe me deu à luz.
14Te khohnin ah ka om te thae a phoei coeng. A nu loh kai n'cun khohnin te yoethen om boel saeh.
15Maldito seja o homem que trouxe a notícia a meu pai, dizendo: “Nasceu-lhe um menino”, deixando-o muito alegre.
15A pa taengah a phong vaengah, “Camoe tongpa nang ham a sak te a kohoe hoe saeh,” aka ti hlang te khaw thaephoei thil.
16Que esse homem seja como as cidades que o SENHOR destruiu, e não se arrependeu. Que ele ouça um clamor pela manhã, e gritos de alarme ao meio-dia,
16Tekah hlang te BOEIPA loh a palet khopuei bangla om saeh lamtah kohlawt boel saeh, mincang ah a pang neh khothun tue ah a tamlung khaw ya saeh.
17porque ele não me matou desde o ventre. Assim minha mãe teria sido o meu túmulo, e o seu ventre estaria sempre grávido.
17Bung khuiah kai n'duek sak pawh. Te dongah a nu he kai taengah ka phuel la poeh tih a bung te kumhal duela vawn.
18Por que saí do ventre para ver trabalho e tristeza, para que os meus dias sejam consumidos na vergonha?
18thakthaenah neh kothaenah hmuh ham he balae tih bung khui lamloh ka thoeng? Te dongah ka khohnin he yahpohnah nen nim a thok ve.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.