エレミヤ 20
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Translation
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1祭司イメルの子パシュフルは、主の家の監督官であったが、エレミヤがこれらのことを預言するのを聞いた。
1Jeremiah kah a tonghma ol te BOEIPA im kah rhaengsang hlangtawt khosoih Immer capa Pashur loh a yaak.
2そこでパシュフルは預言者エレミヤを打ち、主の家にある上のベニヤミンの門の足かせにかけた。
2Pashur loh Tonghma Jeremiah te a taam tih BOEIPA im sang kah Benjamin vongka ah hloong a khoh thil.
3翌日、パシュフルはエレミヤを足かせから解放した。するとエレミヤは彼に言った。「主はあなたの名をパシュフルではなく、マゴル・ミサビブ とされた。
3A vuen a pha vaengah Pashur loh Jeremiah te hloong lamloh a hlah. Amah te Jeremiah loh, “BOEIPA loh nang ming he Pashur lam voel pawt tih Missabib lamkah Magor lat han sui coeng,” a ti nah.
4主はこう言われる。『見よ、わたしはあなたを、あなた自身にも、すべての友にも恐怖をもたらす者とする。彼らは敵の剣によって倒れ、あなたは自分の目でそれを見る。わたしはユダ全体をバビロンの王の手に渡す。彼は彼らを捕らえてバビロンへ連れて行き、剣で殺す。
4Te dongah BOEIPA loh he ni a thui. Kai loh nang he namah ham neh na lungnah boeih ham khaw rhihnah la kang khueh he. A thunkha rhoek kah cunghang neh na mik loh a hmuh nawn ah cungku uh ni. Judah pum he Babylon manghai kut ah ka tloeng vetih amih te Babylon la a poelyoe ni. Te vaengah amih te cunghang neh a ngawn ni.
5また、わたしはこの町のすべての富、すべての収益、すべての貴重なもの、ユダの王たちのすべての宝を敵の手に渡す。彼らはそれらを略奪し、奪い取り、バビロンへ運ぶ。
5He khopuei kah a khohrhang boeih neh a thaphu boeih, anih umponah boeih khaw ka paek pah ni. Judah manghai kah thakvoh boeih te a thunkha kut ah ka paek pah vetih a poelyoe pah ni. Amamih te a tuuk uh vetih Babylon la a khuen uh ni.
6パシュフルよ、あなたも、あなたの家に住む者も皆、捕囚となる。あなたはバビロンへ行き、そこで死に、そこで葬られる。あなたも、あなたが偽りを預言したすべての友も同様である。』」
6Pashur namah neh na imkhui kah khosa boeih te tamna la na cet ni. Babylon na pha vaengah pahoi na duek vetih namah te pahoi n'up ni. Amih na lungnah boeih taengah na tonghma te khaw a hong ni.
7主よ、あなたは私を説き伏せ、 私は説き伏せられた。 あなたは私よりも強く、 私に勝たれた。 私は一日中、笑いものとなり、 皆が私をあざける。
7BOEIPA aw, kai nan laem vanbangla n'laem coeng. Kai lakah na tanglue tih nan na coeng. Hnin takuem nueihbu la ka om tih a cungkuem dongah kai he n'tamdaeng coeng.
8私が語るたびに声を上げ、 「暴虐だ、破壊だ」と叫ぶ。 主の言葉が、一日中、 私へのそしりとあざけりとなったからだ。
8Ka thui vawptawp van bangla kuthlahnah te ka doek tih rhoelrhanah khaw ka khue. Te dongah BOEIPA ol he kai taengah khohnin yungah kokhahnah ham neh soehsalnah ham ha thoeng.
9私が「主のことを口にせず、 もうその名によって語らない」と言うと、 主の言葉は私の心の中で、 骨の内に閉じ込められた燃える火のようになる。 私は抑えていることに疲れ、 もう耐えられない。
9Amah poek boel saeh lamtah a ming neh koep ka thui boel eh ka ti. Tedae ka lungbuei ah hmai aka tak bangla om tih Ka rhuh khuiah khaw a cueh. Te dongah coeng voel pawt tih cangbam ham ka ngak coeng.
10私は多くの人の中傷を聞いた。 「周囲に恐怖がある。 告発せよ。私たちも彼を告発しよう」と。 私の親しい友さえ皆、 私が倒れるのを待ち構える。 「もしかすると、彼は説き伏せられるかもしれない。 そうすれば、私たちは彼に勝ち、 復讐できる」と言っている。
10theetnah khaw muep ka yaak tih kaepkvai ah rhihnah la puen uh. Ka ngaimongnah hlanghing boeih khaw a taengah puen uh sih ka cungdonah aka dawn rhoek loh n'laem khaming. Te daengah ni amah te n'na uh vetih mamih kah tawnlohnah khaw anih soah n'khueh eh.
11しかし、主は恐るべき勇士のように 私とともにおられる。 それゆえ、私を迫害する者たちはつまずき、 勝つことができない。 彼らは成功せず、ひどく恥じ、 決して忘れられない永遠の辱めを受ける。
11Tedae BOEIPA tah kai taengah hlanghaeng hlangrhalh la om coeng. Te dongah kai aka hloem rhoek te paloe uh vetih coeng uh mahpawh. A cangbam uh pawt dongah khak yak uh ni. Kumhal ah a mingthae te hnilh mahpawh.
12正しい者を試し、 心と思いを見られる万軍の主よ、 あなたが彼らに報復されるのを、 私に見させてください。 私の訴えを あなたに委ねたのだから。
12Aka dueng te aka loepdak tih kuel neh lungbuei aka hmu caempuei BOEIPA aw ka tuituknah he nang taengah kam phoe coeng dongah amih sokah na tawnlohnah te ka hmuh bitni.
13主に歌え。 主を賛美せよ。 主は貧しい者の命を、 悪を行う者たちの手から救い出されたからだ。
13BOEIPA te hlai uh. Khodaeng kah hinglu he thaehuet kut lamloh a huul coeng dongah BOEIPA te thangthen uh.
14私が生まれた日は呪われよ。 母が私を産んだ日は、幸いであるとされるな。
14Te khohnin ah ka om te thae a phoei coeng. A nu loh kai n'cun khohnin te yoethen om boel saeh.
15「あなたに男の子が生まれた」と父に知らせ、 彼を大いに喜ばせた者は呪われよ。
15A pa taengah a phong vaengah, “Camoe tongpa nang ham a sak te a kohoe hoe saeh,” aka ti hlang te khaw thaephoei thil.
16その者は、主が滅ぼし、思い直されなかった 町々のようになれ。 朝には叫び声を、 真昼にはときの声を聞け。
16Tekah hlang te BOEIPA loh a palet khopuei bangla om saeh lamtah kohlawt boel saeh, mincang ah a pang neh khothun tue ah a tamlung khaw ya saeh.
17彼が私を胎内で殺さなかったためだ。 そうすれば、母は私の墓となり、 母の胎は、いつまでも私を宿したままであったのに。
17Bung khuiah kai n'duek sak pawh. Te dongah a nu he kai taengah ka phuel la poeh tih a bung te kumhal duela vawn.
18なぜ、私は胎内から出て来て、 労苦と悲しみを見、 恥のうちに日々を終えなければならないのか。
18thakthaenah neh kothaenah hmuh ham he balae tih bung khui lamloh ka thoeng? Te dongah ka khohnin he yahpohnah nen nim a thok ve.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.