Jeremias 51
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1O SENHOR diz: “Eis que levantarei contra a Babilônia, e contra os que habitam em Lebe-Camai, um vento destruidor.
1Аша ворбеште Домнул: „Ятэ, ридик ымпотрива Бабилонулуй ши ымпотрива локуиторилор Халдеей ун вынт нимичитор.
2Enviarei à Babilônia estrangeiros, que a joeirarão. Eles esvaziarão a sua terra; pois no dia da angústia estarão contra ela por todos os lados.
2Тримит ымпотрива Бабилонулуй ниште вынтурэторь каре-л вор вынтура ши-й вор голи цара. Вор вени дин тоате пэрциле асупра луй ын зиуа ненорочирий.
3Contra aquele que entesa o arco, que o arqueiro entese o seu arco, e também contra aquele que se levanta em sua armadura. Não poupem os seus jovens! Destruam totalmente todo o seu exército!
3Сэ се ынтиндэ аркул ымпотрива челуй че ышь ынтинде аркул, ымпотрива челуй че се мындреште ын платоша луй! Ну круцаць пе тинерий луй! Нимичиць ку десэвыршире тоатэ оштиря луй!
4Eles cairão mortos na terra dos caldeus, e traspassados nas suas ruas.
4Сэ кадэ учишь ын цара халдеенилор, стрэпуншь де ловитурь пе улицеле Бабилонулуй!
5Pois Israel não foi abandonado, nem Judá, pelo seu Deus, pelo SENHOR dos Exércitos; embora a terra deles esteja cheia de culpa contra o Santo de Israel.
5Кэч Исраелул ши Иуда ну сунт пэрэсиць де Думнезеул лор, де Домнул оштирилор, ши цара халдеенилор есте плинэ де нелеӂюирь ымпотрива Сфынтулуй луй Исраел.”
6“Fujam do meio da Babilônia! Cada um salve a sua própria vida! Não sejam destruídos na iniquidade dela, pois é o tempo da vingança do SENHOR. Ele lhe dará a sua retribuição.
6Фуӂиць дин Бабилон ши фиекаре сэ-шь скапе вяца, ка ну кумва сэ периць ын пеиря луй! Кэч ачаста есте о време де рэзбунаре пентру Домнул! Ел ый ва рэсплэти дупэ фаптеле луй.
7A Babilônia tem sido um cálice de ouro na mão do SENHOR, que embriagou toda a terra. As nações beberam do seu vinho; por isso as nações enlouqueceram.
7Бабилонул ера ын мына Домнулуй ун потир де аур, каре ымбэта тот пэмынтул; нямуриле ау бэут дин винул луй, де ачея ау фост нямуриле ка ынтр-о небуние.
8A Babilônia caiu de repente e foi destruída! Lamentem por ela! Peguem bálsamo para a sua dor. Talvez ela possa ser curada.
8Деодатэ каде Бабилонул ши есте здробит! Вэитаци-л, адучець ляк алинэтор пентру рана луй; поате кэ се ва виндека! –
9“Nós teríamos curado a Babilônia, mas ela não está curada. Abandonem-na, e vamos cada um para o seu próprio país; pois o seu julgamento chega até o céu, e se eleva até as nuvens.
9Ам воит сэ виндекэм Бабилонул, дар ну с-а виндекат! Пэрэсици-л ши хайдем фиекаре ын цара ноастрэ, кэч педяпса луй а ажунс пынэ ла черурь ши се ыналцэ пынэ ла норь. –
10‘O SENHOR trouxe à luz a nossa justiça. Venham, e declaremos em Sião a obra do SENHOR, nosso Deus.’
10Домнул скоате ла луминэ дрептатя причиний ноастре: вениць сэ историсим ын Сион лукраря Домнулуй Думнезеулуй ностру.
11“Afiem as flechas! Segurem firmemente os escudos! O SENHOR despertou o espírito dos reis dos medos, porque o seu propósito é contra a Babilônia, para destruí-la; pois é a vingança do SENHOR, a vingança do seu templo.
11Аскуциць сэӂециле, приндець скутуриле! Домнул а ацыцат духул ымпэрацилор Медией, пентру кэ вря сэ нимичяскэ Бабилонул, кэч ачаста есте рэзбунаря Домнулуй, рэзбунаря пентру Темплул Сэу.
12Levantem um estandarte contra as muralhas da Babilônia! Reforcem a guarda! Coloquem as sentinelas, e preparem as emboscadas; pois o SENHOR tanto planejou quanto fez aquilo que falou a respeito dos habitantes da Babilônia.
12Ынэлцаць ун стяг ымпотрива зидурилор Бабилонулуй! Ынтэрици-й стрэжиле, пунець карауле, ынтиндець курсе! Кэч Домнул а луат о хотэрыре ши адуче ла ындеплинире че а ростит ымпотрива локуиторилор Бабилонулуй.
13Você que habita sobre muitas águas, rica em tesouros, o seu fim chegou, a medida da sua cobiça.
13Цие, каре локуешть лынгэ апе марь ши каре ай вистиерий немэрӂините, ць-а венит сфыршитул, ши лэкомия та а ажунс ла капэт!
14O SENHOR dos Exércitos jurou por si mesmo, dizendo: ‘Certamente eu a encherei de homens, como de gafanhotos, e eles levantarão um grito de guerra contra você.’
14Домнул оштирилор а журат пе Сине Ынсушь: „Да, те вой умпле де оамень ка де ниште лэкусте ши вор скоате стригэте де рэзбой ымпотрива та.”
15“Ele fez a terra pelo seu poder. Ele estabeleceu o mundo pela sua sabedoria. Pelo seu entendimento ele estendeu os céus.
15Ел а фэкут пэмынтул ку путеря Луй, а ынтемеят лумя ку ынцелепчуня Луй, а ынтинс черуриле ку причеперя Луй.
16Quando ele faz soar a sua voz, há um estrondo de águas nos céus, e ele faz os vapores subirem dos confins da terra. Ele faz os relâmpagos para a chuva, e tira o vento dos seus tesouros.
16Де гласул Луй, урлэ апеле ын черурь; Ел ридикэ норий де ла марӂиниле пэмынтулуй, дэ наштере ла фулӂере ши плоае ши скоате вынтул дин кэмэриле луй.
17“Todo homem se tornou estúpido e sem conhecimento. Todo ourives é envergonhado pela sua imagem, pois as suas imagens de fundição são falsidade, e não há fôlego nelas.
17Атунч, орьче ом се веде кыт есте де прост ку штиинца луй, орьче арӂинтар рэмыне рушинат де кипуриле луй чоплите, кэч идолий луй ну сунт декыт минчунэ ши н-ау ничо суфларе ын ей!
18Elas são vaidade, uma obra de engano. No tempo do seu castigo, elas perecerão.
18Сунт о нимика тоатэ ши о лукраре де рыс: кынд ле вине педяпса, пер ку десэвыршире!
19A porção de Jacó não é como estas, pois ele formou todas as coisas, incluindo a tribo da sua herança. O SENHOR dos Exércitos é o seu nome.
19Дар Чел че есте партя луй Иаков ну есте ка ей, кэч Ел а ынтокмит тотул, ши Исраел есте семинция моштенирий Луй: Домнул оштирилор есте Нумеле Луй.
20“Você é o meu machado de batalha e armas de guerra. Com você eu despedaçarei as nações. Com você eu destruirei reinos.
20„Ту Мь-ай фост ун чокан ши о унялтэ де рэзбой. Ам здробит нямурь прин тине, ам нимичит ымпэрэций прин тине.
21Com você eu despedaçarei o cavalo e o seu cavaleiro.
21Прин тине ам сфэрымат пе кал ши пе кэлэрецул луй;
22Com você eu despedaçarei o carro e aquele que nele anda. Com você eu despedaçarei homem e mulher. Com você eu despedaçarei o velho e o jovem. Com você eu despedaçarei o rapaz e a virgem.
22прин тине ам сфэрымат карул ши пе чел че шедя ын ел. Прин тине ам сфэрымат пе бэрбат ши пе фемее; прин тине ам сфэрымат пе бэтрын ши пе копил; прин тине ам сфэрымат пе тынэр ши пе фатэ.
23Com você eu despedaçarei o pastor e o seu rebanho. Com você eu despedaçarei o lavrador e a sua junta de bois. Com você eu despedaçarei governadores e magistrados.
23Прин тине ам сфэрымат пе пэстор ши турма луй; прин тине ам сфэрымат пе плугар ши боий луй; прин тине ам сфэрымат пе кырмуиторь ши пе кэпетенииле луй.
24“Eu retribuirei à Babilônia e a todos os habitantes da Caldeia todo o mal que fizeram em Sião diante dos olhos de vocês”, diz o SENHOR.
24Дар акум, вой рэсплэти Бабилонулуй ши тутурор локуиторилор Халдеей тот рэул пе каре л-ау фэкут Сионулуй суб окий воштри”, зиче Домнул.
25“Eis que sou contra você, ó monte destruidor”, diz o SENHOR, “que destrói toda a terra. Estenderei a minha mão sobre você, rolarei você das rochas, e farei de você um monte queimado.
25„Ятэ, ам неказ пе тине, мунте нимичитор”, зиче Домнул, „пе тине, каре нимичяй тот пэмынтул! Ымь вой ынтинде мына песте тине, те вой прэвэли де ла ынэлцимя стынчилор ши те вой префаче ынтр-ун мунте апринс.
26Não tirarão de você pedra angular, nem pedra para alicerces; mas você ficará desolada para sempre”, diz o SENHOR.
26Ну се вор май скоате дин тине нич петре дин капул унгюлуй клэдирий, нич петре пентру темелий, кэч вей фи о дэрымэтурэ вешникэ”, зиче Домнул…
27“Levantem um estandarte na terra! Toquem a trombeta entre as nações! Preparem as nações contra ela! Convoquem contra ela os reinos de Ararate, Mini e Asquenaz! Nomeiem um comandante contra ela! Façam subir os cavalos como um enxame de gafanhotos!
27Ынэлцаць ун стяг пе пэмынт! Сунаць дин трымбицэ принтре нямурь! Прегэтиць нямуриле ымпотрива луй, кемаць ымпотрива луй ымпэрэцииле Араратулуй, Миниулуй ши Ашкеназулуй! Пунець кэпетений де оасте ымпотрива луй! Фачець сэ ынаинтезе каий ка ниште лэкусте збырлите!
28Preparem contra ela as nações, os reis dos medos, os seus governadores, e todos os seus magistrados, e toda a terra do seu domínio!
28Прегэтиць ымпотрива луй пе нямурь, пе ымпэраций Медией, пе кырмуиторий луй ши пе тоате кэпетенииле луй ши тоатэ цара де суб стэпыниря лор!
29A terra treme e está em dor; pois os propósitos do SENHOR contra a Babilônia estão de pé, para fazer da terra da Babilônia uma desolação, sem habitantes.
29Се клатинэ пэмынтул, се кутремурэ, кэч планул Домнулуй ымпотрива Бабилонулуй се ымплинеште ши Ел ва фаче дин цара Бабилонулуй ун пустиу нелокуит.
30Os valentes da Babilônia pararam de lutar, eles permanecem em suas fortalezas. A força deles falhou. Eles se tornaram como mulheres. As suas habitações foram incendiadas. As suas trancas foram quebradas.
30Витежий Бабилонулуй ну май луптэ, чи стау ын четэцуй; путеря ле есте слеитэ ши ау ажунс ка ниште фемей. Врэжмаший пун фок локуинцелор лор ши ле сфэрымэ зэвоареле!
31Um corredor correrá ao encontro de outro, e um mensageiro ao encontro de outro, para anunciar ao rei da Babilônia que a sua cidade foi tomada por todos os lados.
31Се ынтылнеск алергэторий, се ынкручишязэ солий ка сэ вестяскэ ымпэратулуй Бабилонулуй кэ четатя луй есте луатэ дин тоате пэрциле,
32Assim as passagens foram tomadas. Eles queimaram os juncos com fogo. Os homens de guerra estão apavorados.”
32кэ трекэториле сунт луате, бэлциле ку трестие сунт ускате де фок ши оамений де рэзбой, ынгрозиць.
33Pois assim diz o SENHOR dos Exércitos, o Deus de Israel: “A filha da Babilônia é como uma eira no tempo em que é pisada. Ainda um pouco, e o tempo da colheita chegará para ela.”
33Кэч аша ворбеште Домнул оштирилор, Думнезеул луй Исраел: „Фийка Бабилонулуй есте ка о арие пе время кынд есте кэлкатэ ку пичоареле: ынкэ о клипэ, ши ва вени пентру еа время сечеришулуй.”
34“Nabucodonosor, o rei da Babilônia, me devorou. Ele me esmagou. Ele fez de mim um vaso vazio. Ele me engoliu como um monstro. Ele encheu a sua boca com as minhas iguarias. Ele me expulsou.
34„Небукаднецар, ымпэратул Бабилонулуй, м-а мынкат, м-а нимичит; м-а фэкут ка ун вас гол; м-а ынгицит ка ун балаур, шь-а умплут пынтечеле ку че авям май скумп ши м-а изгонит.
35Que a violência feita a mim e à minha carne caia sobre a Babilônia!” dirá a habitante de Sião; e, “Que o meu sangue caia sobre os habitantes da Caldeia!” dirá Jerusalém.
35Силничия фэкутэ фацэ де мине ши фацэ де карня мя сфышиятэ сэ се ынтоаркэ асупра Бабилонулуй”, зиче локуитоаря Сионулуй. „Сынӂеле меу сэ кадэ асупра локуиторилор Халдеей”, зиче Иерусалимул.
36Portanto, assim diz o SENHOR: “Eis que defenderei a sua causa, e me vingarei por você. Secarei o seu mar, e farei secar a sua fonte.
36Де ачея, аша ворбеште Домнул: „Ятэ, ыць вой апэра причина ши те вой рэзбуна! Вой сека маря Бабилонулуй ши-й вой уска изворул.
37A Babilônia se tornará em montões de ruínas, uma habitação para chacais, um espanto, e um assobio, sem habitantes.
37Бабилонул ва ажунӂе ун морман де дэрымэтурь, о визуинэ де шакаль, ун пустиу ши о батжокурэ ши ну ва май авя локуиторь.
38Eles rugirão juntos como leões jovens. Eles rosnarão como filhotes de leão.
38Вор рэкни ымпреунэ ка ниште лей, вор ципа ка ниште пуй де лей.
39Quando estiverem inflamados, prepararei o seu banquete, e os embriagarei, para que se alegrem, e durmam um sono perpétuo, e não acordem”, diz o SENHOR.
39Кынд вор фи ынкэлзиць де вин, ле вой да сэ бя ши-й вой ымбэта, ка сэ се веселяскэ ши апой сэ адоармэ сомнул чел де вечь, ка сэ ну се май скоале”, зиче Домнул.
40“Eu os farei descer como cordeiros para o matadouro, como carneiros com bodes.
40„Ый вой коборы ка пе ниште мей ла тэере, ка пе ниште бербечь ши ниште цапь.
41“Como Sesaque foi tomada! Como o louvor de toda a terra foi capturado! Como a Babilônia se tornou uma desolação entre as nações!
41Кум с-а луат Шешакул! Кум а фост кучерит ачела а кэруй славэ умпля тот пэмынтул! Кум а фост нимичит Бабилонул дин мижлокул нямурилор!
42O mar subiu sobre a Babilônia. Ela está coberta com a multidão das suas ondas.
42Маря с-а ынэлцат песте Бабилон; Бабилонул а фост акоперит де мулцимя валурилор сале.
43As suas cidades se tornaram uma desolação, uma terra seca, e um deserto, uma terra em que nenhum homem habita. Nenhum filho do homem passa por ela.
43Четэциле луй ау ажунс ун пустиу; ун пэмынт фэрэ апэ ши пустиу, о царэ унде нимень ну локуеште ши пе унде ничун ом ну трече.
44Executarei juízo sobre Bel na Babilônia, e tirarei da sua boca aquilo que ele engoliu. As nações não afluirão mais a ele. Sim, a muralha da Babilônia cairá.
44Вой педепси пе Бел ын Бабилон, ый вой смулӂе дин гурэ че а ынгицит, ши нямуриле ну се вор май ынгрэмэди ын ел: кяр ши зидул Бабилонулуй ва кэдя!
45“Meu povo, saiam do meio dela, e cada um de vocês salve a si mesmo da ira ardente do SENHOR.
45Ешиць дин мижлокул луй, попорул Меу, ши фиекаре сэ-шь скапе вяца, скэпынд де мыния апринсэ а Домнулуй!
46Não deixem o seu coração desmaiar. Não temam pelas notícias que se ouvirão na terra. Pois as notícias virão em um ano, e depois disso, em outro ano, virão notícias, e violência na terra, governante contra governante.
46Сэ ну ви се тулбуре инима ши ну вэ ынспэймынтаць де звонуриле каре се рэспындеск ын царэ, кэч анул ачеста ва вени ун звон, яр анул урмэтор, ун алт звон; ын царэ ва домни силничия ши ун стэпынитор се ва ридика ымпотрива алтуй стэпынитор.
47Portanto, eis que vêm os dias em que executarei juízo sobre as imagens esculpidas da Babilônia; e toda a sua terra será envergonhada. Todos os seus mortos cairão no meio dela.
47Де ачея, ятэ, вин зиле кынд вой педепси идолий Бабилонулуй. Атунч тоатэ цара луй ва фи акоперитэ де рушине ши тоць морций луй вор кэдя ын мижлокул луй.
48Então os céus e a terra, e tudo o que neles há, cantarão de alegria sobre a Babilônia; pois os destruidores virão a ela do norte”, diz o SENHOR.
48Черуриле ши пэмынтул, ку тот че купринд еле, вор стрига де букурие асупра Бабилонулуй, кэч пустииторий се вор арунка де ла мязэноапте асупра луй”, зиче Домнул.
49“Assim como a Babilônia fez cair os mortos de Israel, assim também os mortos de toda a terra cairão na Babilônia.
49Кяр ши Бабилонул ва кэдя, о, морць ай луй Исраел, кум а фэкут ши ел сэ кадэ морций дин тоатэ цара.
50Vocês que escaparam da espada, vão! Não fiquem parados! Lembrem-se do SENHOR de longe, e que Jerusalém venha à mente de vocês.”
50Чей каре аць скэпат де сабие, плекаць, ну зэбовиць! Чей дин пэмынтул депэртат, гындици-вэ ла Домнул, ши Иерусалимул сэ фие ын инимиле воастре!
51“Estamos envergonhados porque ouvimos insultos. A confusão cobriu os nossos rostos, pois estrangeiros entraram nos santuários da casa do SENHOR.”
51Не рушинам кынд аузям окара; не аскундям фецеле де рушине кынд ау венит ниште стрэинь ын Сфынтул Локаш ал Касей Домнулуй.
52“Portanto, eis que vêm os dias”, diz o SENHOR, “em que executarei juízo sobre as suas imagens esculpidas; e por toda a sua terra os feridos gemerão.
52„Де ачея, ятэ, вин зиле”, зиче Домнул, „кынд ый вой педепси идолий, ши ын тоатэ цара луй вор ӂеме рэниций.
53Ainda que a Babilônia subisse até o céu, e ainda que ela fortificasse a altura da sua força, ainda assim destruidores viriam a ela da minha parte”, diz o SENHOR.
53Кяр дакэ Бабилонул с-ар ынэлца пынэ ла черурь, кяр дакэ ар фаче ку непутинцэ де ажунс четэцуиле луй челе ыналте, тот вой тримите пе пустииторь ымпотрива луй”, зиче Домнул…
54“O som de um clamor vem da Babilônia, e de grande destruição da terra dos caldeus!
54Рэсунэ стригэте дин Бабилон ши ун маре прэпэд ын цара халдеенилор.
55Pois o SENHOR devasta a Babilônia, e destrói do meio dela a grande voz! As suas ondas rugem como muitas águas. O estrondo da sua voz ressoa.
55Кэч Домнул пустиеште Бабилонул ши фаче сэ-й ынчетезе зарва чя маре. Валуриле пустииторилор урлэ ка ниште апе марь, ал кэрор вует тулбурат се ауде.
56Pois o destruidor veio sobre ela, sobre a Babilônia. Os seus valentes foram capturados. Os seus arcos foram despedaçados, pois o SENHOR é um Deus de retribuição. Ele certamente retribuirá.
56Да, пустииторул се арункэ асупра луй, асупра Бабилонулуй; витежий Бабилонулуй сунт приншь ши ли се сфэрымэ аркуриле. Кэч Домнул есте ун Думнезеу каре рэсплэтеште! Ел ва да негрешит фиекэруя плата кувенитэ луй!
57Eu embriagarei os seus príncipes, os seus sábios, os seus governadores, os seus magistrados, e os seus valentes. Eles dormirão um sono perpétuo, e não acordarão”, diz o Rei, cujo nome é o SENHOR dos Exércitos.
57„Ши ануме, вой ымбэта пе воевозий ши ынцелепций луй, пе кырмуиторий, пе кэпетенииле ши витежий луй; вор адорми сомнул чел де вечь ши ну се вор май трези”, зиче Ымпэратул, ал кэруй Нуме есте Домнул оштирилор.
58O SENHOR dos Exércitos diz: “As largas muralhas da Babilônia serão totalmente derrubadas. As suas altas portas serão queimadas com fogo. Os povos trabalharão em vão, e as nações para o fogo; e eles se cansarão.”
58Аша ворбеште Домнул оштирилор: „Зидуриле челе ларӂь але Бабилонулуй вор фи сурпате ши порциле луй челе ыналте вор фи арсе ку фок. Астфел, попоареле мунческ деӂяба ши нямуриле се трудеск пентру фок!”
59A palavra que o profeta Jeremias ordenou a Seraías, filho de Nerias, filho de Maaseias, quando ele foi com Zedequias, rei de Judá, à Babilônia, no quarto ano do seu reinado. Ora, Seraías era o chefe do acampamento.
59Ятэ порунка датэ де пророкул Иеремия луй Серая, фиул луй Нерия, фиул луй Махсея, кынд с-а дус ла Бабилон ку Зедекия, ымпэратул луй Иуда, ын ал патруля ан ал домнией луй Зедекия. Серая ера чел май маре кэмэраш.
60Jeremias escreveu em um livro todo o mal que deveria vir sobre a Babilônia, a saber, todas estas palavras que estão escritas a respeito da Babilônia.
60Иеремия а скрис ынтр-о карте тоате ненорочириле каре авяу сэ винэ асупра Бабилонулуй, тоате кувинтеле ачестя скрисе асупра Бабилонулуй.
61Jeremias disse a Seraías: “Quando você chegar à Babilônia, certifique-se de ler todas estas palavras,
61Иеремия а зис луй Серая: „Кынд вей ажунӂе ла Бабилон, везь сэ читешть тоате кувинтеле ачестя
62e diga: ‘Ó SENHOR, tu falaste a respeito deste lugar, para destruí-lo, de modo que ninguém habite nele, nem homem nem animal, mas que fique desolado para sempre.’
62ши сэ зичь: ‘Доамне, Ту ай спус кэ локул ачеста аре сэ фие нимичит ши кэ н-аре сэ май фие локуит нич де оамень, нич де добитоаче, чи аре сэ ажунгэ ун пустиу пентру тотдяуна.’
63E acontecerá que, quando você terminar de ler este livro, amarrará uma pedra a ele, e o lançará no meio do Eufrates.
63Ши кынд вей испрэви читиря кэрций ачестея, сэ леӂь де еа о пятрэ ши с-о арунчь ын Еуфрат
64Então você dirá: ‘Assim a Babilônia afundará, e não se levantará mais, por causa do mal que trarei sobre ela; e eles se cansarão.’” Até aqui as palavras de Jeremias.
64ши сэ зичь: ‘Аша ва фи ынекат Бабилонул ши ну се ва май ридика дин ненорочириле пе каре ле вой адуче асупра луй; вор кэдя слеиць де путерь!’” Пынэ аич сунт кувинтеле луй Иеремия.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.