Jeremias 51
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1O SENHOR diz: “Eis que levantarei contra a Babilônia, e contra os que habitam em Lebe-Camai, um vento destruidor.
1ʻOku pehē ʻe Sihova; “Vakai, te u fakatupu ha matangi fakaʻauha ki Papilone, pea mo kinautolu ʻoku nofo ʻi ai, ʻakinautolu ʻoku angatuʻu kiate au;
2Enviarei à Babilônia estrangeiros, que a joeirarão. Eles esvaziarão a sua terra; pois no dia da angústia estarão contra ela por todos os lados.
2Pea te u fekau ki Papilone ʻae kau tangata vahevahe kafukafu, pea te nau aloalo ia, pea te nau fakamaha hono fonua: he te nau nofo takatakai ʻiate ia ʻi he ʻaho ʻoe mamahi.
3Contra aquele que entesa o arco, que o arqueiro entese o seu arco, e também contra aquele que se levanta em sua armadura. Não poupem os seus jovens! Destruam totalmente todo o seu exército!
3Pea ʻe teke ʻae kaufana ʻae tangata fakakaufana ki he tangata fakakaufana, pea kiate ia ʻoku hiki hake ia ʻi hono kofu tau: pea ʻoua naʻa mamae ki hono kau talavou; fakaʻauha ʻaupito ʻa ʻene kautau kotoa pē.
4Eles cairão mortos na terra dos caldeus, e traspassados nas suas ruas.
4ʻE tō pehē ʻae teʻia ʻi he fonua ʻo Kalitia, pea mo kinautolu kuo hokaʻi ke ʻasi ʻi he ngaahi hala.
5Pois Israel não foi abandonado, nem Judá, pelo seu Deus, pelo SENHOR dos Exércitos; embora a terra deles esteja cheia de culpa contra o Santo de Israel.
5He naʻe ʻikai liʻaki ʻa ʻIsileli, pe ko Siuta ʻe hono ʻOtua, ko Sihova ʻoe ngaahi kautau; neongo hono pito honau fonua ʻi he angahala ki he tokotaha māʻoniʻoni ʻo ʻIsileli.
6“Fujam do meio da Babilônia! Cada um salve a sua própria vida! Não sejam destruídos na iniquidade dela, pois é o tempo da vingança do SENHOR. Ele lhe dará a sua retribuição.
6Mou hola mei loto Papilone, pea fakahaofi ʻe he tangata taki taha ʻa ʻene moʻui: ke ʻoua naʻa fakaʻauha ʻakimoutolu ʻi heʻene hia: he ko e kuonga eni ʻoe houhau ʻo Sihova: te ne ʻatu kiate ia ʻae totongi.
7A Babilônia tem sido um cálice de ouro na mão do SENHOR, que embriagou toda a terra. As nações beberam do seu vinho; por isso as nações enlouqueceram.
7Ko Papilone ko e ipu koula ʻi he nima ʻo Sihova, ʻaia naʻe fakakonā ʻa māmani kotoa pē: kuo inu ʻae ngaahi puleʻanga ki heʻene uaine; ko ia kuo faha ai ʻae ngaahi puleʻanga.
8A Babilônia caiu de repente e foi destruída! Lamentem por ela! Peguem bálsamo para a sua dor. Talvez ela possa ser curada.
8Kuo hinga pea ʻauha fakafokifā ʻa Papilone: mou tangi kalanga koeʻuhi ko ia; pea ʻange ʻae feau koeʻuhi ko ʻene mamahi, heiʻilo ʻe fakamoʻui ia.
9“Nós teríamos curado a Babilônia, mas ela não está curada. Abandonem-na, e vamos cada um para o seu próprio país; pois o seu julgamento chega até o céu, e se eleva até as nuvens.
9Naʻa mau fie fakamoʻui ʻa Papilone, ka ʻoku ʻikai te ne moʻui: liʻaki ia, pea ke tau taki taha ʻalu ki hono fonua: he kuo aʻu ʻa hono tautea ki he langi, pea kuo hiki hake ia ki he ngaahi ʻao.
10‘O SENHOR trouxe à luz a nossa justiça. Venham, e declaremos em Sião a obra do SENHOR, nosso Deus.’
10Kuo fakahā ʻe Sihova ʻetau angatonu: ‘Haʻu ke tau fakahā ʻi Saione ʻae ngāue ʻa Sihova ko hotau ʻOtua.’
11“Afiem as flechas! Segurem firmemente os escudos! O SENHOR despertou o espírito dos reis dos medos, porque o seu propósito é contra a Babilônia, para destruí-la; pois é a vingança do SENHOR, a vingança do seu templo.
11Fakangingila ʻae ngaahi ngahau, pea tānaki ʻae ngaahi fakaū: kuo ueʻi ʻe Sihova ʻae laumālie ʻoe ngaahi tuʻi ʻo Mitia: he kuo ne tokanga ki Papilone ke fakaʻauha ia; koeʻuhi ko e houhau ia ʻo Sihova, ko e totongi koeʻuhi ko hono fale tapu.
12Levantem um estandarte contra as muralhas da Babilônia! Reforcem a guarda! Coloquem as sentinelas, e preparem as emboscadas; pois o SENHOR tanto planejou quanto fez aquilo que falou a respeito dos habitantes da Babilônia.
12“Fokotuʻu ʻae fuka ki he ngaahi ʻā ʻo Papilone, fokotuʻu ʻae kau leʻo mālohi, fakanofo ʻae kau tangata leʻo, teuteu ʻae ngaahi malumu:” he kuo tokanga ʻa Sihova pea kuo fai ʻaia naʻa ne folofolaʻaki ki he kakai ʻo Papilone.
13Você que habita sobre muitas águas, rica em tesouros, o seu fim chegou, a medida da sua cobiça.
13ʻA koe ʻoku ke nofo ʻi he ngaahi vai lahi, pea mohu koloaʻia, kuo hokosia ho ngataʻanga, pea mo e fuofua ʻo hoʻo manumanu.
14O SENHOR dos Exércitos jurou por si mesmo, dizendo: ‘Certamente eu a encherei de homens, como de gafanhotos, e eles levantarão um grito de guerra contra você.’
14Kuo fuakava ʻa Sihova ʻoe ngaahi kautau ʻiate ia pe, ʻo pehē, ‘Ko e moʻoni te u fakapito ʻaki koe ʻae kau tangata, ʻo hangē ko e fanga ʻunufe; pea te nau fai ʻae kalanga kiate koe.’
15“Ele fez a terra pelo seu poder. Ele estabeleceu o mundo pela sua sabedoria. Pelo seu entendimento ele estendeu os céus.
15“Kuo ne ngaohi ʻae kelekele ʻaki hono mālohi, pea kuo ne fokotuʻumaʻu ʻa māmani ʻi heʻene poto, pea kuo ne folahi atu ʻae ngaahi langi ʻi heʻene ʻiloʻilo.
16Quando ele faz soar a sua voz, há um estrondo de águas nos céus, e ele faz os vapores subirem dos confins da terra. Ele faz os relâmpagos para a chuva, e tira o vento dos seus tesouros.
16ʻOka hiki hake ʻe ia hono leʻo ʻoku ai ʻae vai lahi ʻi he langi; pea ʻoku ne pule ke ʻalu hake ʻae ngaahi kakapu mei he ngaahi ngataʻanga ʻo māmani: ʻoku ne ngaohi ʻae ʻuhila mo e ʻuha, pea ʻomi ʻae matangi mei hono ngaahi feleoko.
17“Todo homem se tornou estúpido e sem conhecimento. Todo ourives é envergonhado pela sua imagem, pois as suas imagens de fundição são falsidade, e não há fôlego nelas.
17ʻOku vale ʻae tangata taki taha ʻi heʻene ʻilo; ʻoku mā ʻae tufunga taki taha ʻi heʻene meʻa fakatātā kuo tā: he ko e fakatātā kuo haka ko e loi ia, pea ʻoku ʻikai ha mānava ʻiate kinautolu.
18Elas são vaidade, uma obra de engano. No tempo do seu castigo, elas perecerão.
18Ko e vaʻinga ʻakinautolu, ko e ngāue ʻae kau hē: ʻe ʻauha ʻakinautolu ʻi he ʻaho ʻo honau ʻaʻahi.
19A porção de Jacó não é como estas, pois ele formou todas as coisas, incluindo a tribo da sua herança. O SENHOR dos Exércitos é o seu nome.
19ʻOku ʻikai tatau mo kinautolu ʻae ʻinasi ʻo Sēkope; he ʻoku muʻa ia ʻi he ngaahi meʻa kotoa pē: pea ko e tokotoko ʻo hono tofiʻa ʻa ʻIsileli: ko Sihova ʻoe ngaahi kautau hono huafa.
20“Você é o meu machado de batalha e armas de guerra. Com você eu despedaçarei as nações. Com você eu destruirei reinos.
20“Ko koe ko hoku toki ke tau ʻaki mo ʻeku mahafutau: he te u laiki ʻaki koe ke momo ʻae ngaahi fonua, pea te u fakaʻauha ʻaki ko e ngaahi puleʻanga;
21Com você eu despedaçarei o cavalo e o seu cavaleiro.
21Pea te u laiki ʻaki koe ʻae hoosi mo e tangata ʻoku heka ai; pea teu laiki ʻaki koe ʻae saliote mo e tangata ʻoku heka ai;
22Com você eu despedaçarei o carro e aquele que nele anda. Com você eu despedaçarei homem e mulher. Com você eu despedaçarei o velho e o jovem. Com você eu despedaçarei o rapaz e a virgem.
22Pea te u laiki ʻaki koe foki ʻae tangata mo e fefine; pea te u laiki ʻaki koe ʻaia ʻoku motuʻa mo e tamasiʻi; pea te u laiki ʻaki koe ʻae talavou pea mo e taʻahine.
23Com você eu despedaçarei o pastor e o seu rebanho. Com você eu despedaçarei o lavrador e a sua junta de bois. Com você eu despedaçarei governadores e magistrados.
23Pea te u laiki ʻaki koe ʻae tauhi mo ʻene fanga sipi; pea te u laiki ʻaki koe ʻae tangata ngoue mo ʻene fanga manu; pea te u laiki ʻaki koe ʻae houʻeiki mo e kau pule.
24“Eu retribuirei à Babilônia e a todos os habitantes da Caldeia todo o mal que fizeram em Sião diante dos olhos de vocês”, diz o SENHOR.
24“Pea te u totongi ki Papilone pea mo e kakai kotoa pē ʻo Kalitia ʻae kovi kotoa pē kuo nau fai ki Saione ʻi homou ʻao,” ʻoku pehē ʻe Sihova.
25“Eis que sou contra você, ó monte destruidor”, diz o SENHOR, “que destrói toda a terra. Estenderei a minha mão sobre você, rolarei você das rochas, e farei de você um monte queimado.
25“ʻE moʻunga faʻa fakaʻauha, vakai, ʻoku ou tuʻu kiate koe,” ʻoku pehē ʻe Sihova, “a koe ʻoku fakaʻauha ʻa māmani kotoa pē: pea te u mafao atu hoku nima kiate koe, pea fakateka koe ki lalo mei he ngaahi makatuʻu, pea te u ngaohi koe ko e moʻunga vela.
26Não tirarão de você pedra angular, nem pedra para alicerces; mas você ficará desolada para sempre”, diz o SENHOR.
26Pea ʻe ʻikai te nau toʻo meiate koe ʻae maka ke tuliki ʻaki, pe ha maka ke tuʻunga ʻaki; ka te ke lala pe ʻo taʻengata,” ʻoku pehē ʻe Sihova.
27“Levantem um estandarte na terra! Toquem a trombeta entre as nações! Preparem as nações contra ela! Convoquem contra ela os reinos de Ararate, Mini e Asquenaz! Nomeiem um comandante contra ela! Façam subir os cavalos como um enxame de gafanhotos!
27“Mou fokotuʻu ʻae fuka ʻi he fonua, ifi ʻae meʻalea ʻi he ngaahi puleʻanga, teuteu ʻae kakai ke tauʻi ia, ui ke fakataha kiate ia ʻae ngaahi puleʻanga ko ʻAlalate, mo Minai, mo ʻAsikenasi; fakanofo kiate ia ʻae pule; fekau ke haʻu kiate ia ʻae fanga hoosi ʻo hangē ko e fanga ʻunufe felefele.
28Preparem contra ela as nações, os reis dos medos, os seus governadores, e todos os seus magistrados, e toda a terra do seu domínio!
28Teuteu kiate ia ʻae ngaahi puleʻanga, mo e ngaahi tuʻi ʻo Mitia, mo hono ngaahi ʻeikitau, mo hono kau pule kotoa pē, pea mo e fonua kotoa pē ʻo honau puleʻanga.
29A terra treme e está em dor; pois os propósitos do SENHOR contra a Babilônia estão de pé, para fazer da terra da Babilônia uma desolação, sem habitantes.
29Pea ʻe tetetete ʻae fonua pea mamahi ia: koeʻuhi ʻe fakahoko ki Papilone ʻae tuʻutuʻuni kotoa pē ʻa Sihova, ke ngaohi ʻae fonua ko Papilone ke lala taʻehanokakai.
30Os valentes da Babilônia pararam de lutar, eles permanecem em suas fortalezas. A força deles falhou. Eles se tornaram como mulheres. As suas habitações foram incendiadas. As suas trancas foram quebradas.
30ʻOku ʻikai tau ʻae kau tangata mālohi ʻo Papilone, kuo nau nofo ʻi honau ngaahi potu mālohi: kuo mole ʻenau mālohi; kuo nau liliu ʻo hangē ko e kau fefine: kuo tutu honau ngaahi nofoʻanga; kuo fesiʻi honau ngaahi fakamaʻu.
31Um corredor correrá ao encontro de outro, e um mensageiro ao encontro de outro, para anunciar ao rei da Babilônia que a sua cidade foi tomada por todos os lados.
31E lele ʻae tangata talafekau ʻe taha, pea ʻe fakafetaulaki ʻae tangata ongoongo mo e tangata ongoongo, ke tala ki he tuʻi ʻo Papilone, kuo lavaʻi ʻene kolo mei hono ngataʻanga,
32Assim as passagens foram tomadas. Eles queimaram os juncos com fogo. Os homens de guerra estão apavorados.”
32Pea kuo tāpuni ʻae ngaahi hala, pea kuo tutu ʻae kaho ʻaki ʻae afi, pea kuo ilifia ʻae kau tangata tau.
33Pois assim diz o SENHOR dos Exércitos, o Deus de Israel: “A filha da Babilônia é como uma eira no tempo em que é pisada. Ainda um pouco, e o tempo da colheita chegará para ela.”
33He ʻoku pehē ʻe Sihova ʻoe ngaahi kautau, ko e ʻOtua ʻo ʻIsileli; “ʻOku tatau ʻae taʻahine ʻo Papilone mo e hahaʻanga; kuo hokosi ʻae ʻaho ke haha ia: ʻe toetoe siʻi pea ʻe hoko kiate ia hono ututaʻu.
34“Nabucodonosor, o rei da Babilônia, me devorou. Ele me esmagou. Ele fez de mim um vaso vazio. Ele me engoliu como um monstro. Ele encheu a sua boca com as minhas iguarias. Ele me expulsou.
34“Kuo kai ʻo ʻosi au, pea kuo fakaʻauha au ʻe Nepukanesa ko e tuʻi ʻo Papilone, kuo ne ngaohi au ko e ipu maha, kuo ne folo ʻo ʻosi au ʻo hangē ko e talākoni, kuo ne fakapito hono kete ʻaki ʻeku ngaahi meʻa lelei, kuo ne lī au kituʻa.
35Que a violência feita a mim e à minha carne caia sobre a Babilônia!” dirá a habitante de Sião; e, “Que o meu sangue caia sobre os habitantes da Caldeia!” dirá Jerusalém.
35ʻE pehē ʻe he kakai ʻo Saione, “ʻE hoko ki Papilone, ʻae fakamālohi kuo fai kiate au mo hoku kakano:” pea ʻe pehē ʻe Selūsalema, “Ke ʻi he kakai ʻo Kalitia ʻa hoku toto.”
36Portanto, assim diz o SENHOR: “Eis que defenderei a sua causa, e me vingarei por você. Secarei o seu mar, e farei secar a sua fonte.
36Ko ia ʻoku pehē ʻe Sihova, Vakai, te u langomakiʻi koe, pea te u tautea koeʻuhi ko koe; pea te u fakatafe ke maha hono tahi, pea te u fakamaha hono ngaahi matavai.
37A Babilônia se tornará em montões de ruínas, uma habitação para chacais, um espanto, e um assobio, sem habitantes.
37Pea ʻe hoko ʻa Papilone ko e potu tokatāmaki, ko e nofoʻanga ʻoe fanga talākoni, ko e meʻa fakaofo, ko e meʻa fakaʻiseʻisa, pea ʻe ʻikai ʻi ai ha kakai.
38Eles rugirão juntos como leões jovens. Eles rosnarão como filhotes de leão.
38Pea te nau ngungulu fakataha ʻo hangē ko e fanga talākoni; pea te nau ueʻi ʻakinautolu, ʻo hangē ko e fanga ʻuhikiʻi laione.
39Quando estiverem inflamados, prepararei o seu banquete, e os embriagarei, para que se alegrem, e durmam um sono perpétuo, e não acordem”, diz o SENHOR.
39Pea ʻi heʻenau holi ʻe teuteu ʻeau ʻenau ngaahi kātoanga, pea te u fakakonaʻi ʻakinautolu, koeʻuhi ke nau nekeneka, pea mohe ʻi he mohe taʻengata, pea ʻoua naʻa toe ʻā,” ʻoku pehē ʻe Sihova.
40“Eu os farei descer como cordeiros para o matadouro, como carneiros com bodes.
40Pea te u ʻomi ʻakinautolu ʻo hangē ko e fanga lami ki he tāmateʻi, ʻo hangē ko e fanga sipitangata fakataha mo e fanga kosi.
41“Como Sesaque foi tomada! Como o louvor de toda a terra foi capturado! Como a Babilônia se tornou uma desolação entre as nações!
41“Hono ʻikai lavaʻi ʻa Sisake! Pea kuo fēfē ʻae lapasi ʻo ia naʻe ongoongo ʻi māmani kotoa pē! Kuo hoko fēfē ʻa Papilone ko e fakatumutumuanga ʻi he ngaahi puleʻanga!
42O mar subiu sobre a Babilônia. Ela está coberta com a multidão das suas ondas.
42Kuo hake ʻae tahi ki Papilone: kuo ʻufiʻufi ia ʻaki hono ngaahi peau lahi.
43As suas cidades se tornaram uma desolação, uma terra seca, e um deserto, uma terra em que nenhum homem habita. Nenhum filho do homem passa por ela.
43Kuo hoko hono ngaahi kolo ko e potu lala, ko e fonua mōmoa, pea ko e toafa, ko e fonua ʻoku ʻikai nofo ai ha tangata, pea ʻoku ʻikai ʻalu ai ʻae foha ʻoe tangata.
44Executarei juízo sobre Bel na Babilônia, e tirarei da sua boca aquilo que ele engoliu. As nações não afluirão mais a ele. Sim, a muralha da Babilônia cairá.
44Pea te u tautea ʻa Peli ʻi Papilone, pea te u ʻomi mei hono ngutu ʻaia kuo ne folo hifo: pea ʻe ʻikai toe fakataha kiate ia ʻae ngaahi puleʻanga: ʻio, ʻe hinga ʻae ʻā ʻo Papilone.
45“Meu povo, saiam do meio dela, e cada um de vocês salve a si mesmo da ira ardente do SENHOR.
45ʻE hoku kakai, mou ʻalu atu mei he lotolotonga ʻo ia, pea taki taha fakamoʻui ʻa hono laumālie mei he houhau kakaha ʻo Sihova.
46Não deixem o seu coração desmaiar. Não temam pelas notícias que se ouvirão na terra. Pois as notícias virão em um ano, e depois disso, em outro ano, virão notícias, e violência na terra, governante contra governante.
46Pea telia naʻa vaivai homou loto, pea mou manavahē koeʻuhi ko e ongoongo ʻaia ʻe ongoʻi ʻi he fonua; koeʻuhi ʻe hoko mai ʻae ongoongo ʻi he taʻu ʻe taha, pea hili ia ʻe toe hoko mo e ongoongo ʻi he taʻu ʻe taha, mo e fakamālohi ʻi he fonua, ko e pule ki he pule.
47Portanto, eis que vêm os dias em que executarei juízo sobre as imagens esculpidas da Babilônia; e toda a sua terra será envergonhada. Todos os seus mortos cairão no meio dela.
47Ko ia, vakai, ʻoku haʻu ʻae ngaahi ʻaho, te u tautea ai ʻae ngaahi tamapua ʻo Papilone: pea ʻe maveuveu hono fonua kotoa pē, pea ʻe tō ʻi he lotolotonga ʻo ia ʻa hono kakai mate kotoa pē.
48Então os céus e a terra, e tudo o que neles há, cantarão de alegria sobre a Babilônia; pois os destruidores virão a ela do norte”, diz o SENHOR.
48Pea ʻe toki hiva ki Papilone ʻae ngaahi langi pea mo māmani, pea mo e meʻa kotoa pē ʻi ai: ʻe haʻu kiate ia ʻae kau maumau mei he tokelau,” ʻoku pehē ʻe Sihova.
49“Assim como a Babilônia fez cair os mortos de Israel, assim também os mortos de toda a terra cairão na Babilônia.
49Hangē kuo tō ʻae mate ʻo ʻIsileli ʻi Papilone ʻe tō pehē ʻi Papilone ʻae tāmateʻi kotoa pē ʻo māmani.
50Vocês que escaparam da espada, vão! Não fiquem parados! Lembrem-se do SENHOR de longe, e que Jerusalém venha à mente de vocês.”
50ʻAlu ʻakimoutolu kuo hao ʻi he heletā, pea ʻoua naʻa veʻetōʻohi: fakamanatu kia Sihova mei he mamaʻo, pea manatu ʻi homou loto ki Selūsalema.”
51“Estamos envergonhados porque ouvimos insultos. A confusão cobriu os nossos rostos, pois estrangeiros entraram nos santuários da casa do SENHOR.”
51“Kuo mau puputuʻu, koeʻuhi kuo mau fanongo ki he ongoongo kovi: kuo ʻufiʻufi homau mata ʻaki ʻae mā: koeʻuhi kuo hū mai ʻae kau muli ki he ngaahi potu tapu ʻoe fale ʻo Sihova.”
52“Portanto, eis que vêm os dias”, diz o SENHOR, “em que executarei juízo sobre as suas imagens esculpidas; e por toda a sua terra os feridos gemerão.
52Ko ia, ʻoku pehē ʻe Sihova, “Vakai, ʻoku hoko ʻae ngaahi ʻaho, ʻa ia te u tautea ai hono ngaahi tamapua kuo tongi, pea ʻe toʻetoʻe ʻae lavea ʻi hono fonua kotoa pē.
53Ainda que a Babilônia subisse até o céu, e ainda que ela fortificasse a altura da sua força, ainda assim destruidores viriam a ela da minha parte”, diz o SENHOR.
53Kapau ʻe kaka hake ʻa Papilone ki he ngaahi langi, pea kapau te ne ngaohi hono ngaahi potu mālohi ki ʻolunga,” ka ʻoku pehē ʻe Sihova, “ʻE ʻalu atu meiate au kiate ia ʻae kau maumauʻi.
54“O som de um clamor vem da Babilônia, e de grande destruição da terra dos caldeus!
54ʻOku ongo mai ʻae longoaʻa ʻoe tangi mei Papilone, pea mo e fakaʻauha lahi mei he fonua ʻoe kau Kalitia:
55Pois o SENHOR devasta a Babilônia, e destrói do meio dela a grande voz! As suas ondas rugem como muitas águas. O estrondo da sua voz ressoa.
55Koeʻuhi kuo maumauʻi ʻe Sihova ʻa Papilone, pea fakaʻauha ʻae longoaʻa lahi ʻiate ia; ʻoku ʻuʻulu hono ngaahi peau ʻo hangē ko e ngaahi vai lahi, ko e longoaʻa ʻo honau leʻo ʻoku ongo:
56Pois o destruidor veio sobre ela, sobre a Babilônia. Os seus valentes foram capturados. Os seus arcos foram despedaçados, pois o SENHOR é um Deus de retribuição. Ele certamente retribuirá.
56Koeʻuhi kuo hoko ʻae maumau kiate ia, ʻio, ki Papilone, pea kuo lavaʻi ʻa hono kau tangata mālohi, kuo fesiʻi ʻenau kaufana kotoa pē: he ko Sihova ko e ʻOtua faʻa totongi, pea ko e moʻoni te ne totongi.
57Eu embriagarei os seus príncipes, os seus sábios, os seus governadores, os seus magistrados, e os seus valentes. Eles dormirão um sono perpétuo, e não acordarão”, diz o Rei, cujo nome é o SENHOR dos Exércitos.
57Pea te u fakakonaʻi hono houʻeiki, pea mo hono kau tangata poto, mo hono ngaahi ʻeiki, mo hono kau pule, pea mo hono kau tangata mālohi: pea te nau mohe ʻi he mohe taʻengata, pea ʻe ʻikai toe ʻā, ʻoku pehē ʻe he tuʻi, ʻaia ko hono huafa ko Sihova ʻoe ngaahi kautau.
58O SENHOR dos Exércitos diz: “As largas muralhas da Babilônia serão totalmente derrubadas. As suas altas portas serão queimadas com fogo. Os povos trabalharão em vão, e as nações para o fogo; e eles se cansarão.”
58ʻOku pehē ʻe Sihova ʻoe ngaahi kautau; “ʻE maumau ʻaupito ʻae ngaahi ʻā laulahi ʻo Papilone, pea ʻe tutu ʻaki ʻae afi hono ngaahi matapā māʻolunga; pea ʻe ngāue taʻeʻaonga ʻae kakai, pea ʻe feinga ʻae ngaahi puleʻanga koeʻuhi ko e afi.”
59A palavra que o profeta Jeremias ordenou a Seraías, filho de Nerias, filho de Maaseias, quando ele foi com Zedequias, rei de Judá, à Babilônia, no quarto ano do seu reinado. Ora, Seraías era o chefe do acampamento.
59¶ Ko e lea naʻe lea ʻaki ʻe Selemaia, ko e palōfita kia Selaia ko e foha ʻo Nelia, ko e foha ʻo Māseia, ʻi heʻene ʻalu meia Setikia ko e tuʻi ʻo Siuta ki Papilone ʻi hono fā ʻoe taʻu ʻo ʻene pule. Pea ko e Selaia ni ko e ʻeiki angamalū ia.
60Jeremias escreveu em um livro todo o mal que deveria vir sobre a Babilônia, a saber, todas estas palavras que estão escritas a respeito da Babilônia.
60Pea naʻe tohi ʻi he tohi ʻe Selemaia ʻae kovi kotoa pē ʻe hoko ki Papilone, ʻio, ʻae lea ni kotoa pē kuo tohi ki Papilone.
61Jeremias disse a Seraías: “Quando você chegar à Babilônia, certifique-se de ler todas estas palavras,
61Pea pehē ʻe Selemaia kia Selaia, “ʻOka ke ka hoko ki Papilone, te ke mamata, pea lau ʻae ngaahi lea ni kotoa pē;
62e diga: ‘Ó SENHOR, tu falaste a respeito deste lugar, para destruí-lo, de modo que ninguém habite nele, nem homem nem animal, mas que fique desolado para sempre.’
62Pea te ke toki lea ʻo pehē, ‘ʻE Sihova, kuo ke folofola ki he potu ni, ke tuʻusi ia, koeʻuhi ke ʻoua naʻa nofo ai ha tokotaha, ha tangata pe ha manu, ka ʻe lala ia ʻo taʻengata.’
63E acontecerá que, quando você terminar de ler este livro, amarrará uma pedra a ele, e o lançará no meio do Eufrates.
63Pea ʻe hoko ia ʻo pehē, ʻoka ʻosi hoʻo lau ʻae tohi ni, ke ke noʻotaki ki ai ʻae maka, pea lī ia ki loto ʻIufaletesi.
64Então você dirá: ‘Assim a Babilônia afundará, e não se levantará mais, por causa do mal que trarei sobre ela; e eles se cansarão.’” Até aqui as palavras de Jeremias.
64Pea ke ke lea ʻo pehē, ‘ʻE ngalo pehē hifo ʻa Papilone, pea ʻe ʻikai toetuʻu ia mei he kovi ʻaia te u fakahoko ki ai: pea te nau fiu ai.’” Ko hono ngata ia ʻoe ngaahi lea ʻa Selemaia.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.