Jeremias 5
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1“Corram de um lado para outro pelas ruas de Jerusalém, olhem agora, e informem-se; busquem em suas praças, para ver se conseguem encontrar um homem, se há alguém que pratique a justiça, que busque a verdade; então eu a perdoarei.
1Кутреераць улицеле Иерусалимулуй, уйтаци-вэ, ынтребаць ши кэутаць ын пеце, дакэ се гэсеште ун ом, дакэ есте вреунул каре сэ ынфэптуяскэ че есте дрепт, каре сэ се цинэ де адевэр, ши вой ерта Иерусалимул.
2Embora digam: ‘Tão certo como vive o SENHOR’, certamente juram falso.”
2Кяр кынд зик: ‘Виу есте Домнул!’ ей журэ стрымб.”
3Ó SENHOR, os teus olhos não atentam para a verdade? Tu os feriste, mas eles não sentiram dor. Tu os consumiste, mas eles se recusaram a aceitar a correção. Fizeram os seus rostos mais duros do que a rocha. Recusaram-se a voltar.
3Доамне, ну вэд окий Тэй адевэрул? Ту-й ловешть, ши ей ну симт нимик; ый нимичешть, ши ну вор сэ я ынвэцэтурэ; яу о ынфэцишаре май таре декыт стынка, ну вор сэ се ынтоаркэ ла Тине.
4Então eu disse: “Certamente estes são pobres. São insensatos; pois não conhecem o caminho do SENHOR, nem a lei do seu Deus.
4Еу зичям: „Нумай чей мичь сунт аша; ей лукрязэ фэрэ минте, пентру кэ ну куноск каля Домнулуй, Леӂя Думнезеулуй лор!
5Irei aos grandes homens e falarei com eles, pois eles conhecem o caminho do SENHOR, e a lei do seu Deus.” Mas estes, de comum acordo, quebraram o jugo e romperam as ataduras.
5Мэ вой дуче деч ла чей марь ши ле вой ворби, кэч ей куноск каля Домнулуй, Леӂя Думнезеулуй лор!” Дар тоць ау сфэрымат жугул ши ау рупт легэтуриле.
6Portanto, um leão da floresta os matará. Um lobo ao anoitecer os destruirá. Um leopardo vigiará contra as suas cidades. Todo aquele que sair de lá será despedaçado, porque as suas transgressões são muitas e as suas apostasias se multiplicaram.
6Де ачея ый омоарэ леул дин пэдуре ши-й нимичеште лупул дин пустиу. Стэ ла пындэ пардосул ынаинтя четэцилор лор; тоць чей че вор еши дин еле вор фи сфышияць, кэч фэрэделеӂиле лор сунт мулте, абатериле лор с-ау ынмулцит!
7“Como posso perdoar você? Seus filhos me abandonaram, e juraram por aqueles que não são deuses. Quando eu os fartei, eles cometeram adultério, e se reuniram em bandos nas casas das prostitutas.
7„Кум сэ те ерт?”, зиче Домнул. „Копиий тэй М-ау пэрэсит ши журэ пе думнезей каре н-ау фиинцэ. Ши, дупэ че ле-ам примит журэминтеле, се дедау ла прякурвие ши аляргэ ку грэмада ын каса курвей!
8Eram como cavalos bem alimentados e soltos. Cada um rinchava para a mulher do seu próximo.
8Ка ниште кай бине хрэниць, каре аляргэ ынкоаче ши ынколо, фиекаре некязэ дупэ неваста апроапелуй сэу.
9Não deveria eu puni-los por estas coisas?” diz o SENHOR. “Não deveria a minha alma se vingar de uma nação como esta?
9Сэ ну педепсеск Еу ачесте лукрурь”, зиче Домнул, „сэ ну Мэ рэзбун Еу пе ун асеменя попор?
10“Subam em seus muros, e destruam, mas não deem um fim total. Arranquem os seus ramos, pois eles não são do SENHOR.
10Суици-вэ пе зидуриле ей ши дэрымаць, дар ну нимичиць де тот! Луаци-й бутучий ачештя, кэч ну сунт ай Домнулуй!
11Pois a casa de Israel e a casa de Judá agiram com grande traição contra mim,” diz o SENHOR.
11Кэч каса луй Исраел ши каса луй Иуда Мь-ау фост некрединчоасе”, зиче Домнул.
12Eles negaram o SENHOR, e disseram: “Não é ele. O mal não virá sobre nós. Não veremos espada nem fome.
12Ей тэгэдуеск пе Домнул ши зик: „Ну есте Ел! Ши ну ва вени ненорочиря песте ной; ну вом ведя нич сабия, нич фоаметя.
13Os profetas se tornarão vento, e a palavra não está neles. Assim seja feito a eles.”
13Пророчий сунт вынт, ши ну Думнезеу ворбеште ын ей. Аша сэ ли се факэ ши лор!”
14Portanto, assim diz o SENHOR, o Deus dos Exércitos: “Porque vocês falam esta palavra, eis que farei com que as minhas palavras na sua boca sejam fogo, e este povo seja lenha, e o fogo os devorará.
14Де ачея, аша ворбеште Домнул Думнезеул оштирилор: „Пентру кэ аць зис лукрул ачеста, ятэ, Кувынтул Меу ыл фак фок ын гура та ши попорул ачеста, лемне, ка сэ-й ардэ фокул ачеста.
15Eis que trarei sobre vocês uma nação de longe, ó casa de Israel,” diz o SENHOR. “É uma nação poderosa. É uma nação antiga, uma nação cuja língua vocês não conhecem e não entendem o que eles dizem.
15Ятэ, адук де департе ун ням ымпотрива воастрэ, касэ а луй Исраел”, зиче Домнул, „ун ням таре, ун ням стрэвекь, ун ням а кэруй лимбэ н-о куношть ши але кэруй ворбе ну ле причепь.
16A sua aljava é um sepulcro aberto. Todos eles são homens valentes.
16Толба луй ку сэӂець есте ка ун мормынт дескис; тоць сунт ниште витежь.
17Eles devorarão a sua colheita e o seu pão, que os seus filhos e as suas filhas deveriam comer. Eles devorarão os seus rebanhos e o seu gado. Eles devorarão as suas videiras e as suas figueiras. Eles derrubarão à espada as suas cidades fortificadas nas quais vocês confiam.
17Ел ыць ва мынка сечеришул ши пыня, ыць ва мынка фиий ши фийчеле, ыць ва мынка оиле ши боий, ыць ва мынка вия ши смокинул ши ыць ва трече прин сабие четэциле ынтэрите, ын каре те ынкрезь.
18“Mas mesmo naqueles dias,” diz o SENHOR, “eu não darei um fim total a vocês.
18Дар, ши ын зилеле ачеля”, зиче Домнул, „ну вэ вой нимичи де тот.
19Acontecerá que, quando vocês disserem: ‘Por que o SENHOR nosso Deus nos fez todas estas coisas?’ Então você lhes dirá: ‘Assim como vocês me abandonaram e serviram a deuses estrangeiros na sua terra, assim vocês servirão a estrangeiros em uma terra que não é de vocês.’
19Дакэ вець ынтреба атунч: ‘Пентру че не-а фэкут тоате ачестя Домнул Думнезеул ностру?’, аша ле вей рэспунде: ‘Дупэ кум вой М-аць пэрэсит ши аць служит унор думнезей стрэинь ын цара воастрэ, тот аша акум вець служи унор стрэинь ынтр-о царэ каре ну есте а воастрэ!’
20“Anunciem isto na casa de Jacó, e publiquem em Judá, dizendo:
20Спунець лукрул ачеста касей луй Иаков, вестици-л ын Иуда ши зичець:
21‘Ouçam agora isto, povo insensato e sem entendimento, que tem olhos, e não vê, que tem ouvidos, e não ouve:
21‘Аскултаць лукрул ачеста, попор фэрэ минте ши фэрэ инимэ, каре аре окь, ши ну веде, урекь, ши н-ауде!
22Vocês não me temem?’ diz o SENHOR; ‘Não tremerão diante da minha presença, eu que coloquei a areia como limite do mar por um decreto perpétuo, para que não o possa ultrapassar? Embora as suas ondas se agitem, não podem prevalecer. Embora rujam, ainda assim não podem ultrapassá-lo.’
22Ну воиць сэ вэ темець де Мине’, зиче Домнул, ‘ну воиць сэ тремураць ынаинтя Мя? Еу ам пус мэрий ка хотар нисипул, хотар вешник, пе каре ну требуе сэ-л трякэ. Ши кяр дакэ валуриле ей се ынфурие, тотушь сунт непутинчоасе; урлэ, дар ну-л трек.
23“Mas este povo tem um coração obstinado e rebelde. Eles se rebelaram e foram embora.
23Попорул ачеста ынсэ аре о инимэ дырзэ ши рэзврэтитэ; се рэскоалэ ши плякэ
24Eles não dizem em seu coração: ‘Temamos agora ao SENHOR nosso Deus, que dá a chuva, tanto a temporã quanto a serôdia, a seu tempo, que nos preserva as semanas determinadas da colheita.’
24ши ну зик ын инима лор: «Сэ не темем де Домнул Думнезеул ностру, каре дэ плоае ла време, плоае тимпурие ши тырзие, ши не пэстрязэ сэптэмыниле хотэрыте пентру сечериш.»
25“As iniquidades de vocês desviaram estas coisas, e os seus pecados afastaram de vocês o bem.
25Дин причина нелеӂюирилор воастре н-ау лок ачесте орындуирь, пэкателе воастре вэ липсеск де ачесте бунэтэць.
26Pois homens ímpios são encontrados entre o meu povo. Eles vigiam, como caçadores de pássaros à espreita. Eles armam armadilhas. Eles capturam homens.
26Кэч ын попорул Меу сунт оамень рэй; ей пындеск ка пэсэрарул каре ынтинде лацурь, ынтинд курсе ши принд оамень.
27Como uma gaiola está cheia de pássaros, assim as casas deles estão cheias de engano. Por isso eles se tornaram grandes, e enriqueceram.
27Кум се умпле о коливие де пэсэрь, аша се умплу каселе лор прин виклешуг; аша ажунг ей путерничь ши богаць.
28Eles engordaram. Eles brilham; sim, eles se excedem em atos de maldade. Eles não defendem a causa, a causa do órfão, para que possam prosperar; e não defendem os direitos dos necessitados.
28Се ынграшэ, луческ де грэсиме; ынтрек орьче мэсурэ ын рэу, ну апэрэ причина, причина орфанулуй, ка сэ ле мяргэ бине, ну фак дрептате челор липсиць.
29“Não deveria eu punir por estas coisas?” diz o SENHOR. “Não deveria a minha alma se vingar de uma nação como esta?
29Сэ ну педепсеск Еу ачесте лукрурь’, зиче Домнул, ‘сэ ну-Мь рэзбун Еу пе ун асеменя попор?’
30“Uma coisa espantosa e horrível aconteceu na terra.
30Грозаве лукрурь, урычоасе лукрурь се фак ын царэ.
31Os profetas profetizam falsamente, e os sacerdotes governam por sua própria autoridade; e o meu povo ama que seja assim. O que vocês farão no fim disso?
31Пророчий пророческ неадевэрурь, преоций стэпынеск ку ажуторул лор, ши попорулуй Меу ый плак ачесте лукрурь. Дар че вець фаче ла урмэ?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.