Geremia 10
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1CASA d'Israele, ascoltate la parola che il Signore vi ha pronunziata.
1Аскултаць Кувынтул пе каре ви-л ворбеште Домнул, каса луй Исраел!
2Così ha detto il Signore: Non imparate a seguitare i costumi delle genti, e non abbiate paura de' segni del cielo, perchè le genti ne hanno paura.
2Аша ворбеште Домнул: „Ну вэ луаць дупэ фелул де вецуире ал нямурилор ши ну вэ темець де семнеле черулуй, пентру кэ нямуриле се тем де еле.
3Perciocchè gli statuti de' popoli son vanità; conciossiachè si tagli un albero del bosco, per farne un lavoro di mani d'artefice con l'ascia.
3Кэч обичеюриле попоарелор сунт дешарте. Тае ун лемн дин пэдуре; мына мештерулуй ыл лукрязэ ку секуря;
4Quello si adorna con oro, e con argento; e si fa star saldo con chiodi, e con martelli, acciocchè non sia mosso.
4ыл ымподобеште ку арӂинт ши аур, ши ей ыл цинтуеск ку куе ши чокане, ка сэ ну се клатине.
5Son tratti diritti, a guisa di palma, e non parlano; convien portarli attorno, perchè non possono camminare; non temiate di loro; perciocchè non possono far danno alcuno, ed altresì in lor potere non è di fare alcun bene.
5Думнезеий ачештя сунт ка о спериетоаре де пэсэрь ынтр-ун огор де кастравець ши ну ворбеск; сунт душь де алций, пентру кэ ну пот сэ мяргэ. Ну вэ темець де ей, кэч ну пот сэ факэ ничун рэу ши ну сунт ын старе сэ факэ ничун бине.”
6Non vi è niuno pari a te, o Signore; tu sei grande, ed il tuo Nome è grande in forza.
6Ничунул ну есте ка Тине, Доамне! Маре ешть Ту ши маре есте Нумеле Тэу прин путеря Та.
7Chi non ti' temerebbe, o Re delle genti? conciossiachè questa ti si convenga; perciocchè, fra tutti i savi delle genti, e in tutti i regni loro, non vi è alcun pari a te.
7Чине сэ ну се тямэ де Тине, Ымпэрате ал нямурилор? Цие Ци се кувине тяма, кэч ынтре тоць ынцелепций нямурилор ши ын тоате ымпэрэцииле лор, ничунул ну есте ка Тине.
8E tutti insieme sono insensati, e pazzi; il legno è un ammaestramento di vanità.
8Тоць, лаолалтэ, сунт прошть ши фэрэ минте, штиинца идолилор ну есте декыт дешертэчуне, е лемн!
9L'argento, che si distende col martello, è addotto di Tarsis, e l'oro di Ufaz; sono opera di fabbro, e lavorio di mani di orafo; il lor vestimento è giacinto e porpora; essi tutti sono lavoro d' uomini industriosi.
9Ей адук дин Тарсис фоице де арӂинт ши аур дин Уфаз; мештерул ши мына арӂинтарулуй ле пун ын лукру; хайнеле ачестор думнезей сунт де материй вопсите ын албастру ши ын пурпурэ, тоате сунт лукрате де мештерь искусиць.
10Ma il Signore è il vero Dio, egli è l'Iddio vivente, e il Re eterno; la terra trema per la sua ira, e le genti non possono sostenere il suo cruccio.
10Дар Домнул есте Думнезеу ку адевэрат, есте ун Думнезеу виу ши ун Ымпэрат вешник. Пэмынтул тремурэ де мыния Луй ши нямуриле ну пот сэ суфере урӂия луй.
11Così direte loro: Gl'Iddii, che non hanno fatto il cielo, e la terra, periscano d'in su la terra, e di sotto al cielo.
11Аша сэ ле ворбиць: „Думнезеий каре н-ау фэкут нич черуриле, нич пэмынтул вор пери де пе пэмынт ши де суб черурь.”
12Colui, che ha fatta la terra con la sua potenza, che ha stabilito il mondo con la sua sapienza, ed ha distesi i cieli col suo intendimento;
12Дар Ел а фэкут пэмынтул прин путеря Луй, а ынтемеят лумя прин ынцелепчуня Луй, а ынтинс черуриле прин причеперя Луй.
13tosto ch'egli dà fuori la sua voce, vi è un romor d'acque nel cielo; egli fa salir vapori dalle estremità della terra, e fa i lampi per la pioggia, e trae il vento fuor de' suoi tesori.
13Ла тунетул Луй, урлэ апеле ын черурь; Ел ридикэ норий де ла марӂиниле пэмынтулуй, дэ наштере фулӂерелор ши плоий ши скоате вынтул дин кэмэриле Луй.
14Ogni uomo è insensato per scienza; ogni orafo è renduto infame per le sculture; perciocchè le sue statue di getto sono una falsità, e non vi è alcuno spirito in loro.
14Атунч се аратэ омул кыт есте де прост ку штиинца луй ши орьче арӂинтар рэмыне де рушине ку кипул луй чоплит, кэч идолий луй ну сунт декыт минчунэ ши ну есте ничо суфларе ын ей;
15Sono vanità, lavoro d'inganni; periranno nel tempo della lor visitazione.
15сунт ун лукру де нимик, о лукраре ыншелэтоаре, ши вор пери кынд ва вени педяпса.
16Colui che è la parte di Giacobbe non è come queste cose; perciocchè egli è il Formator d'ogni cosa, ed Israele è la tribù della sua eredità; Il suo Nome è: Il Signor degli eserciti.
16Дар Чел че есте партя луй Иаков ну есте ка ей, кэч Ел а ынтокмит тотул, ши Исраел есте семинция моштенирий Луй – Домнул оштирилор есте Нумеле Луй.
17O ABITATRICE della fortezza, raccogli la tua mercatanzia, per portarla fuor del paese.
17Я дин царэ легэтура ку че есте ал тэу, ту, каре ешть ын стрымтораре!
18Perciocchè, così ha detto il Signore: Ecco, questa volta gitterò via, come con una frombola, gli abitanti del paese, e li metterò in distretta, acciocchè trovino ciò che han meritato.
18Кэч аша ворбеште Домнул: „Ятэ, де дата ачаста вой арунка департе пе локуиторий цэрий. Ый вой стрынӂе де апроапе, ка сэ симтэ.”
19Ahi lasso me! dirà il paese , per cagione del mio fiaccamento! la mia piaga è dolorosa; e pure io avea detto: Questa è una doglia, che ben potrò sofferire.
19„Вай де мине! Сунт здробитэ! Мэ доаре рана! Дар еу зик: ‘О ненорочире а дат песте мине ши о вой суфери!’
20Le mie tende son guaste, e tutte le mie corde son rotte; i miei figliuoli sono usciti fuor di me, e non sono più ; non vi è più alcuno che tenda il mio padiglione, nè che rizzi i miei teli.
20Кортул ымь есте дэрымат, тоате фунииле ымь сунт рупте, фиий мей м-ау пэрэсит, ну май сунт; н-ам пе нимень каре сэ-мь ынтиндэ кортул дин ноу сау сэ-мь ридиче пынзеле!”
21Perciocchè i pastori son divenuti insensati, e non hanno ricercato il Signore; perciò non son prosperati, e tutte le lor mandre sono state dissipate.
21Пэсторий с-ау простит, н-ау кэутат пе Домнул; пентру ачея н-ау пропэшит ши ли се рисипеск тоате турмеле.
22Ecco, una voce di grido viene, con gran commovimento, dal paese di Settentrione, per ridurre le città di Giuda in desolazione, in ricetti di sciacalli.
22Ятэ, се ауде ун вует! О маре зарвэ вине де ла мязэноапте сэ префакэ четэциле луй Иуда ынтр-ун пустиу, ынтр-о визуинэ де шакаль.
23O Signore, io conosco che la via dell'uomo non è in suo potere; e che non è in poter dell'uomo che cammina di addirizzare i suoi passi.
23Штиу, Доамне, кэ соарта омулуй ну есте ын путеря луй; нич ну стэ ын путеря омулуй кынд умблэ сэ-шь ындрепте паший спре цинтэ.
24O Signore, castigami, ma pur moderatamente; non nell'ira tua, che talora tu non mi faccia venir meno.
24Педепсеште-мэ, Доамне, дар ку мэсурэ, ши ну ын мыния Та, ка сэ ну мэ нимичешть!
25Spandi la tua ira sopra le genti che non ti conoscono, e sopra le nazioni che non invocano il tuo Nome; perciocchè han divorato Giacobbe; anzi l'han divorato, e consumato, ed hanno desolata la sua stanza.
25Варсэ-Ць урӂия песте нямуриле каре ну Те куноск ши песте попоареле каре ну кямэ Нумеле Тэу! Кэч мэнынкэ пе Иаков, ыл ынгит, ыл топеск ши-й пустиеск локуинца.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.