Judite 4
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Os filhos de Israel que habitavam na Judeia souberam de tudo o que Holofernes, comandante-chefe de Nabucodonosor, rei dos assírios, havia feito às nações e de como havia saqueado todos os seus templos e os destruído completamente.
1Toen de Israëlieten in het land Juda dit hoorden, begonnen zij zeer bevreesd voor hem te worden;
2Ficaram extremamente amedrontados com a aproximação dele e preocupados com Jerusalém e com o templo do Senhor, seu Deus,
2een ontzettende angst sloeg hun om het hart, daar zij bang waren, dat hij met Jerusalem en de tempel van den Heer hetzelfde zou doen als met de andere steden en haar tempels.
3pois tinham acabado de voltar do cativeiro, e todo o povo da Judeia havia se reunido recentemente. Os utensílios, o altar e o templo haviam sido novamente consagrados depois de terem sido profanados.
3Daarom zonden zij een oproep naar het gehele gebied van Samaria tot aan Jericho toe, om de bergtoppen te bezetten,
4Enviaram mensageiros a toda a região de Samaria, a Cona, Bete-Horom, Belmaim, Jericó, Coba, Esora e ao vale de Salém.
4hun dorpen te versterken en proviand in te slaan met het oog op de oorlog.
5Ocuparam previamente todos os cumes das montanhas altas, fortificaram as aldeias que havia nelas e armazenaram provisões para a guerra, pois os campos haviam acabado de ser colhidos.
5Ook zond de priester Eljakim een schrijven aan alle bewoners van Betoel, dat tegenover Esdrelon ligt, nog vóór de vlakte en dicht bij Dotan, en gelastte aan allen, bij wie de doortocht zou kunnen plaats hebben,
6Joaquim, o sumo sacerdote que naqueles dias estava em Jerusalém, escreveu aos habitantes de Betúlia e Betomestaim, que fica diante de Esdrelom, em direção à planície próxima de Dotaim,
6dat zij de bergpassen moesten bezetten, waarlangs men Jerusalem kon bereiken, en dat zij overal wachtposten moesten uitzetten, waar zich mogelijkerwijze een smalle kloof tussen de bergen bevond.
7ordenando-lhes que ocupassem as passagens de acesso à região montanhosa, pois por elas se entrava na Judeia. Era fácil impedir que o inimigo avançasse, porque a passagem era estreita, com espaço para no máximo dois homens.
7En de kinderen van Israël deden, wat de priester Eljakim hun had opgedragen.
8Os filhos de Israel fizeram conforme Joaquim, o sumo sacerdote, lhes havia ordenado, e também conforme determinara o conselho de anciãos de todo o povo de Israel reunido em Jerusalém.
8Nu riep heel het volk met grote aandrang tot den den Heer en vrouwen vernederden zich in vasten en gebeden;
9Todo homem de Israel clamou a Deus com grande fervor, e todos se humilharam profundamente.
9de priesters deden het boetekleed aan, kinderen wierpen zich neer voor de tempel, en men bedekte het altaar des Heren met een boetekleed.
10Eles, suas mulheres, seus filhos, seus animais, todos os estrangeiros residentes, trabalhadores contratados e servos comprados com dinheiro vestiram pano de saco.
10Eenparig smeekten zij den Heer, den God van Israël, dat Hij zou verhinderen, dat hun kinderen werden geroofd, hun vrouwen buit gemaakt, hun steden verwoest, dat hun heiligdom zou worden onteerd en zij zelf tot spot zouden worden voor de heidenen.
11Todos os homens e mulheres de Israel, inclusive as crianças e os habitantes de Jerusalém, prostraram-se diante do templo, lançaram cinzas sobre a cabeça e estenderam seus panos de saco diante do Senhor. Também cobriram o altar com pano de saco.
11Daarop trok Eljakim, de hogepriester van den Heer, geheel Israël rond en sprak hun toe:
12Clamaram ao Deus de Israel com grande fervor e em uníssono, pedindo que ele não entregasse seus filhos como presa, suas mulheres ao saque, as cidades de sua herança à destruição, nem o santuário à profanação e à vergonha, para alegria das nações.
12Weet wel, dat de Heer uw gebeden zal verhoren, als gij maar blijft volharden in vasten en gebeden voor den Heer.
13O Senhor ouviu sua voz e atentou para sua aflição. O povo continuou jejuando muitos dias em toda a Judeia e em Jerusalém diante do santuário do Senhor Todo-Poderoso.
13Denkt aan Moses, den dienaar des Heren. Hij versloeg Amalek, dat op zijn macht en sterkte, zijn leger, schilden, wagens en ruiters vertrouwde, niet omdat Moses streed met het zwaard, maar omdat hij vrome gebeden stortte.
14Joaquim, o sumo sacerdote, todos os sacerdotes que permaneciam diante do Senhor e os que serviam ao Senhor vestiram pano de saco e ofereceram o holocausto contínuo, os votos e as ofertas voluntárias do povo.
14Zo zal het ook nu met alle vijanden van Israël gaan, als gij volhardt, zoals gij zijt begonnen.
15Tinham cinzas sobre seus turbantes e clamavam ao Senhor com todas as suas forças, para que olhasse com bondade para toda a casa de Israel.
15Door deze woorden aangespoord, bleven zij in hun gebed tot God voor het aanschijn des Heren volharden,
no verse 16 in this text
16zó zelfs, dat zij, die den Heer brandoffers moesten opdragen, dit deden met een boetekleed aan en met as op hun hoofd.
no verse 17 in this text
17En met heel hun hart smeekten zij God, dat Hij zijn volk Israël zou bijstaan. Achior raadt Holofernes de oorlog met de Joden af.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.