Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)
1Os filhos de Israel que habitavam na Judeia souberam de tudo o que Holofernes, comandante-chefe de Nabucodonosor, rei dos assírios, havia feito às nações e de como havia saqueado todos os seus templos e os destruído completamente.
1Καὶ ἤκουσαν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ οἱ κατοικοῦντες ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ πάντα ὅσα ἐποίησεν Ὀλοφέρνης τοῖς ἔθνεσιν, ὁ ἀρχιστράτηγος Ναβουχοδονόσορ βασιλέως Ἀσσυρίων, καὶ ὃν τρόπον ἐσκύλευσε πάντα τὰ ἱερὰ αὐτῶν, καὶ ἔδωκεν αὐτὰ εἰς ἀφανισμὸν,
2Ficaram extremamente amedrontados com a aproximação dele e preocupados com Jerusalém e com o templo do Senhor, seu Deus,
2καὶ ἐφοβήθησαν σφόδρα σφόδρα ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ, καὶ περὶ Ἱερουσαλὴμ καὶ τοῦ ναοῦ Κυρίου Θεοῦ αὐτῶν ἐταράχθησαν·
3pois tinham acabado de voltar do cativeiro, e todo o povo da Judeia havia se reunido recentemente. Os utensílios, o altar e o templo haviam sido novamente consagrados depois de terem sido profanados.
3ὅτι προσφάτως ἦσαν ἀναβεβηκότες ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας, καὶ νεωστὶ πᾶς ὁ λαὸς συνελέλεκτο τῆς Ἰουδαίας, καὶ τὰ σκεύη, καὶ τὸ θυσιαστήριον, καὶ ὁ οἶκος, ἐκ τῆς βεβηλώσεως ἡγιασμένα ἦν,
4Enviaram mensageiros a toda a região de Samaria, a Cona, Bete-Horom, Belmaim, Jericó, Coba, Esora e ao vale de Salém.
4καὶ ἀπέστειλαν εἰς πᾶν ὅριον Σαμαρείας, καὶ Κωνὰς, καὶ Βαιθωρὼν, καὶ Βελμὲν, καὶ Ἱεριχὼ, καὶ εἰς Χωβὰ, καὶ Αἰσωρὰ, καὶ τὸν αὐλῶνα Σαλὴμ,
5Ocuparam previamente todos os cumes das montanhas altas, fortificaram as aldeias que havia nelas e armazenaram provisões para a guerra, pois os campos haviam acabado de ser colhidos.
5καὶ προκατελάβοντο πάσας τὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων τῶν ὑψηλῶν, καὶ ἐτειχίσαντο τὰς ἐν αὐτοῖς κώμας, καὶ παρέθεντο εἰς ἐπισιτισμον εἰς παρασκευὴν πολέμου, ὅτι προσφάτως ἦν τὰ πεδία αὐτῶν τεθερισμένα.
6Joaquim, o sumo sacerdote que naqueles dias estava em Jerusalém, escreveu aos habitantes de Betúlia e Betomestaim, que fica diante de Esdrelom, em direção à planície próxima de Dotaim,
6Καὶ ἔγραψεν Ἰωακὶμ ὁ ἱερεὺς ὁ μέγας, ὃς ἦν ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἐν Ἱερουσαλὴμ, τοῖς κατοικοῦσι Βετυλούα, καὶ Βετομεσθαὶμ, ἥ ἐστιν ἀπέναντι Ἐσδρηλὼν, κατὰ πρόσωπον τοῦ πεδίου τοῦ πλησίον Δωθαῒμ,
7ordenando-lhes que ocupassem as passagens de acesso à região montanhosa, pois por elas se entrava na Judeia. Era fácil impedir que o inimigo avançasse, porque a passagem era estreita, com espaço para no máximo dois homens.
7λέγων, διακατασχεῖν τὰς ἀναβάσεις τῆς ὀρεινῆς, ὅτι διʼ αὐτῶν ἦν ἡ εἴσοδος εἰς τὴν Ἰουδαίαν· καὶ ἦν εὐχερῶς διακωλύσαι αὐτοὺς προσβαίνοντας, στενῆς τῆς προσβάσεως οὔσης, ἐπʼ ἄνδρας τοὺς πάντας δύο.
8Os filhos de Israel fizeram conforme Joaquim, o sumo sacerdote, lhes havia ordenado, e também conforme determinara o conselho de anciãos de todo o povo de Israel reunido em Jerusalém.
8Καὶ ἐποίησαν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ καθὰ συνέταξεν αὐτοῖς Ἰωακὶμ ὁ ἱερεὺς ὁ μέγας, καὶ ἡ γερουσία παντὸς δήμου Ἰσραὴλ, οἳ ἐκάθηντο ἐν Ἱερουσαλήμ.
9Todo homem de Israel clamou a Deus com grande fervor, e todos se humilharam profundamente.
9Καὶ ἀνεβόησαν πᾶς ἀνὴρ Ἰσραὴλ πρὸς τὸν Θεὸν ἐν ἐκτενίᾳ μεγάλῃ, καὶ ἐταπεινοῦσαν τὰς ψυχὰς αὐτῶν ἐν ἐκτενίᾳ μεγάλῃ,
10Eles, suas mulheres, seus filhos, seus animais, todos os estrangeiros residentes, trabalhadores contratados e servos comprados com dinheiro vestiram pano de saco.
10αὐτοὶ καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν, καὶ τὰ νήπια αὐτῶν, καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν· καὶ πᾶς πάροικος ἢ μισθωτὸς, καὶ ἀργυρώνητος αὐτῶν, ἐπέθεντο σάκκους ἐπὶ τὰς ὀσφύας αὐτῶν.
11Todos os homens e mulheres de Israel, inclusive as crianças e os habitantes de Jerusalém, prostraram-se diante do templo, lançaram cinzas sobre a cabeça e estenderam seus panos de saco diante do Senhor. Também cobriram o altar com pano de saco.
11Καὶ πᾶς ἀνὴρ Ἰσραὴλ καὶ γυνὴ, τὰ παιδία, καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐν Ἱερουσαλὴμ ἔπεσον κατὰ πρόσωπον τοῦ ναοῦ, καὶ ἐσποδώσαντο τὰς κεφαλὰς αὐτῶν, καὶ ἐξέτειναν τοὺς σάκκους αὐτῶν κατὰ πρόσωπον Κυρίου· καὶ τὸ θυσιαστήριον σάκκῳ περιέβαλον,
12Clamaram ao Deus de Israel com grande fervor e em uníssono, pedindo que ele não entregasse seus filhos como presa, suas mulheres ao saque, as cidades de sua herança à destruição, nem o santuário à profanação e à vergonha, para alegria das nações.
12καὶ ἐβόησαν πρὸς τὸν Θεὸν Ἰσραὴλ ὁμοθυμαδὸν ἐκτενῶς, τοῦ μὴ δοῦναι εἰς διαρπαγὴν τὰ νήπια αὐτῶν, καὶ τὰς γυναῖκας εἰς προνομὴν, καὶ τὰς πόλεις τῆς κληρονομίας αὐτῶν εἰς ἀφανισμὸν, καὶ τὰ ἅγια εἰς βεβήλωσιν καὶ ὀνειδισμὸν, ἐπίχαρμα τοῖς ἔθνεσι.
13O Senhor ouviu sua voz e atentou para sua aflição. O povo continuou jejuando muitos dias em toda a Judeia e em Jerusalém diante do santuário do Senhor Todo-Poderoso.
13Καὶ εἰσήκουσε Κύριος τῆς φωνῆς αὐτῶν, καὶ εἰσεῖδε τὴν θλίψιν αὐτῶν· καὶ ἦν ὁ λαὸς νηστεύων ἡμέρας πλείους ἐν πάσῃ τῇ Ἰουδαίᾳ καὶ Ἱερουσαλὴμ, κατὰ πρόσωπον τῶν ἁγίων Κυρίου παντοκράτορος.
14Joaquim, o sumo sacerdote, todos os sacerdotes que permaneciam diante do Senhor e os que serviam ao Senhor vestiram pano de saco e ofereceram o holocausto contínuo, os votos e as ofertas voluntárias do povo.
14Καὶ Ἰωακὶμ ὁ ἱερεὺς ὁ μέγας, καὶ πάντες οἱ παρεστηκότες ἐνώπιον Κυρίου, ἱερεῖς καὶ οἱ λειτουργοῦντες Κυρίῳ, σάκκους περιεζωσμένοι τὰς ὀσφύας αὐτῶν, προσέφερον τὴν ὁλοκαύτωσιν τοῦ ἐνδελεχισμοῦ, καὶ τὰς εὐχὰς, καὶ τὰ ἑκουσία δόματα τοῦ λαοῦ,
15Tinham cinzas sobre seus turbantes e clamavam ao Senhor com todas as suas forças, para que olhasse com bondade para toda a casa de Israel.
15καὶ ἦν σποδὸς ἐπὶ τὰς κιδάρεις αὐτῶν, καὶ ἐβόων πρὸς Κύριον ἐκ πάσης δυνάμεως εἰς ἀγαθὸν ἐπισκέψασθαι πάντα οἶκον Ἰσραήλ.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.