Judite 12
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)
1Holofernes ordenou que Judite fosse levada ao lugar onde estavam seus utensílios de prata e mandou seus servos prepararem para ela algumas de suas próprias iguarias e lhe servirem de seu vinho.
1Καὶ ἐκέλευσεν εἰσαγαγεῖν αὐτὴν οὗ ἐτίθετο τὰ ἀργυρώματα, καὶ αὐτοῦ συνέταξε καταστρῶσαι αὐτῇ ἀπὸ τῶν ὀψοποιημάτων αὐτοῦ, καὶ τοῦ οἴνου αὐτοῦ πίνειν.
2Judite, porém, disse: “Não posso comer dessas coisas, para que isso não se torne motivo de tropeço para mim. Eu me alimentarei do que trouxe comigo.”
2Καὶ εἶπεν Ἰουδὶθ, οὐ φάγομαι ἐξ αὐτῶν, ἵνα μὴ γένηται σκάνδαλον, ἀλλʼ ἐκ τῶν ἠκολουθηκότων μοι χορηγηθήσεται.
3Holofernes lhe perguntou: “Mas, se acabar o que você trouxe, de onde conseguiremos alimento semelhante para lhe dar? Não há ninguém do seu povo entre nós.”
3Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὴν Ὀλοφέρνης, ἐὰν δὲ ἐκλίπῃ τὰ ὄντα μετὰ σοῦ, πόθεν ἐξοίσομέν σοι δοῦναι ὅμοια αὐτοῖς; οὐ γάρ ἐστι μεθʼ ἡμῶν ἐκ τοῦ ἔθνους σου.
4Judite lhe respondeu: “Tão certo como vive a sua alma, meu senhor, sua serva não consumirá tudo o que trouxe antes que o Senhor realize por minha mão aquilo que determinou.”
4Καὶ εἶπεν Ἰουδὶθ πρὸς αὐτὸν, ζῇ ἡ ψυχη σου, κύριέ μου, ὅτι οὐ δαπανήσι ἡ δούλη σου τὰ ὄντα μετʼ ἐμοῦ, ἕως ἂν ποιήσῃ Κὺριος ἐν χειρί μου ἃ ἐβουλεύσατο.
5Então os servos de Holofernes a levaram para a tenda. Ela dormiu até a meia-noite e se levantou perto da vigília da manhã.
5Καὶ ἠγάγοσαν αὐτὴν οἱ θεράποντες Ὀλοφέρνου εἰς τὴν σκηνὴν, καὶ ὕπνωσε μέχρι μεσούσης τῆς νυκτός· καὶ ἀνέστη πρὸς τὴν ἑωθινὴν φυλακὴν,
6Mandou dizer a Holofernes: “Que meu senhor ordene agora que permitam à sua serva sair para orar.”
6καὶ ἀπέστειλε πρὸς Ὀλοφέρνην, λέγουσα, ἐπιταξάτω δὴ ὁ κύριός μου, ἐᾶσαι τὴν δούλην σου ἐπὶ προσευχὴν ἐξελθεῖν.
7Holofernes ordenou aos guardas que não a impedissem. Ela permaneceu no acampamento durante três dias e, todas as noites, saía para o vale de Betúlia e se lavava na fonte de água do acampamento.
7Καὶ προσέταξεν Ὀλοφέρνης τοῖς σωματοφύλαξι μὴ διακωλύειν αὐτήν· καὶ παρέμεινεν ἐν τῇ παρεμβολῇ ἡμέρας τρεῖς, καὶ ἐξεπορεύετο κατὰ νύκτα εἰς τὴν φάραγγα Βετυλούα, καὶ ἐβαπτίζετο ἐν τῇ παρεμβολῇ ἐπὶ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος.
8Depois de sair da água, suplicava ao Senhor, Deus de Israel, que dirigisse seu caminho para a vitória dos filhos de seu povo.
8Καὶ ὡς ἀνέβη, ἐδέετο τοῦ Κυρίου Θεοῦ Ἰσραὴλ κατευθύναι τὴν ὁδὸν αὐτῆς εἰς ἀνάστεμα τῶν υἱῶν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.
9Então voltava purificada e permanecia na tenda até comer sua refeição ao entardecer.
9Καὶ εἰσπορευομένη καθαρὰ παρέμενε τῇ σκηνῇ, μέχρις οὗ προσηνέγκατο τὴν τροφὴν αὐτῆς πρὸς ἑσπέραν.
10No quarto dia, Holofernes ofereceu um banquete somente para seus próprios servos e não convidou nenhum dos oficiais.
10Καὶ ἐγένετο ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τετάρτῃ, ἐποίησεν Ὀλοφέρνης πότον τοῖς δούλοις αὐτοῦ μόνοις, καὶ οὐκ ἐκάλεσεν εἰς τὴν χρῆσιν οὐδένα τῶν πρὸς ταῖς χρείαις.
11Ele disse a Bagoas, o eunuco encarregado de tudo o que possuía: “Vá e convença essa mulher hebreia que está sob seus cuidados a vir até nós para comer e beber conosco.
11Καὶ εἶπε Βαγώᾳ τῷ εὐνούχῳ, ὃς ἦν ἀφεστηκὼς ἐπὶ πάντων τῶν αὐτοῦ, πεῖσον δὴ πορευθεὶς τὴν γυναῖκα τὴν Ἑβραίαν ἥ ἐστι παρὰ σοὶ, τοῦ ἐλθεῖν πρὸς ἡμᾶς, καὶ φαγεῖν καὶ πιεῖν μεθʼ ἡμῶν.
12Seria uma vergonha deixarmos partir uma mulher como esta sem termos desfrutado de sua companhia. Se não a atrairmos para nós, ela zombará de nós.”
12Ἰδοὺ γὰρ αἰσχρὸν τῷ προσώπῳ ἡμῶν, εἰ γυναῖκα τοιαύτην παρήσομεν οὐχ ὁμιλήσαντες αὐτῇ, ὅτι ἐὰν ταύτην μὴ ἐπισπασώμεθα, καταγελάσεται ἡμῶν.
13Bagoas saiu da presença de Holofernes, foi até Judite e lhe disse: “Que esta bela senhora não tenha medo de vir até meu senhor, ser honrada em sua presença, beber vinho e se alegrar conosco e ser tratada hoje como uma das filhas dos assírios que servem no palácio de Nabucodonosor.”
13Καὶ ἐξῆλθε Βαγώας ἀπὸ προσώπου Ὀλοφέρνου, καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτὴν, καὶ εἶπε, μὴ ὀκνησάτω δὴ ἡ παιδίσκη ἡ καλὴ αὕτη ἐλθοῦσα πρὸς τὸν κύριόν μου, δοξασθῆναι κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ, καὶ πίεσαι μεθʼ ἡμῶν εἰς εὐφροσύνην οἶνον, καὶ γενηθῆναι ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ὡς θυγάτηρ μία τῶν υἱῶν Ἀσσοὺρ, αἳ παρεστήκασιν ἐν οἴκῳ Ναβουχοδονόσορ.
14Judite lhe respondeu: “Quem sou eu para contradizer meu senhor? Farei depressa tudo o que for agradável aos seus olhos, e isso será para mim motivo de alegria até o dia de minha morte.”
14Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Ἰουδίθ, καὶ τίς εἰμι ἐγὼ ἀντεροῦσα τῷ κυρίῳ μου; ὅτι πᾶν ὃ ἔσται ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ ἀρεστὸν, σπεύσασα ποιήσω, καὶ ἔσται τοῦτο ἀγαλλίαμα ἕως ἡμέρας θανάτου μου.
15Ela se levantou e se adornou com suas roupas e todos os seus enfeites de mulher. Sua serva foi adiante e estendeu no chão, junto a Holofernes, as peles que Bagoas havia dado a Judite para seu uso diário, para que ela se sentasse sobre elas para comer.
15Καὶ διαναστᾶσα ἐκοσμήθη τῷ ἱματισμῷ καὶ παντὶ τῷ κόσμῳ τῷ γυναικείῳ· καὶ προσῆλθεν ἡ δούλη αὐτῆς, καὶ ἔστρωσεν αὐτῇ κατέναντι Ὀλοφέρνου χαμαὶ τὰ κώδια, ἃ ἔλαβε παρὰ Βαγώου εἰς τὴν καθημερινὴν δίαιταν αὐτῆς, εἰς τὸ ἐσθίειν κατακλινομένην ἐπʼ αὐτῶν.
16Judite entrou e se sentou. O coração de Holofernes ficou cativado por ela, sua paixão se acendeu, e ele desejou ardentemente sua companhia. Desde o dia em que a vira, procurava uma ocasião para seduzi-la.
16Καὶ εἰσελθοῦσα ἀνέπεσεν Ἰουδίθ, καὶ ἐξέστη ἡ καρδία Ὀλοφέρνου ἐπʼ αὐτὴν, καὶ ἐσαλεύθη ἡ ψυχὴ αὐτοῦ· καὶ ἦν κατεπίθυμος σφόδρα τοῦ συγγενέσθαι μετʼ αὐτῆς· καὶ ἐτήρει καιρὸν τοῦ ἀπατῆσαι αὐτὴν, ἀφʼ ἧς ἡμέρας εἶδεν αὐτήν.
17Holofernes lhe disse: “Beba agora e alegre-se conosco.”
17Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὴν Ὀλοφέρνης, πίε δὴ, καὶ γενήθητι μεθʼ ἡμῶν εἰς εὐφροσύνην.
18Judite respondeu: “Beberei agora, meu senhor, porque hoje minha vida foi engrandecida mais do que em todos os dias desde que nasci.”
18Καὶ εἶπεν Ἰουδὶθ, πίομαι δὴ, κύριε, ὅτι ἐμεγαλύνθη τὸ ζῇν μου ἐν ἐμοὶ σήμερον παρὰ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς γενέσεώς μου.
19Então pegou o alimento que sua serva havia preparado, comeu e bebeu diante dele.
19Καὶ λαβοῦσα ἔφαγε καὶ ἔπιε κατέναντι αὐτοῦ ἃ ἡτοίμασεν ἡ δούλη αὐτῆς.
20Holofernes ficou muito satisfeito com ela e bebeu uma enorme quantidade de vinho, mais do que jamais havia bebido em um só dia desde que nasceu.
20Καὶ ηὐφράνθη Ὀλοφέρνης ἀπʼ αὐτῆς, καὶ ἔπιεν οἶνον πολὺν σφόδρα ὅσον οὐκ ἔπιε πώποτε ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ ἀφʼ οὗ ἐγεννήθη.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.