Judite 12
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Holofernes ordenou que Judite fosse levada ao lugar onde estavam seus utensílios de prata e mandou seus servos prepararem para ela algumas de suas próprias iguarias e lhe servirem de seu vinho.
1Daarop liet hij haar in het vertrek brengen, waar zijn schatten lagen, en gaf hij opdracht, dat zij daar haar verblijf zou hebben. Maar toen hij gelastte, dat men haar van zijn eigen gerechten moest voorzetten,
2Judite, porém, disse: “Não posso comer dessas coisas, para que isso não se torne motivo de tropeço para mim. Eu me alimentarei do que trouxe comigo.”
2gaf Judit ten antwoord: De spijzen, die gij me wilt laten voorzetten, zal ik nu niet kunnen gebruiken; want dan zou ik me schuldig maken aan een overtreding; ik zal dus eten van wat ik zelf heb meegebracht.
3Holofernes lhe perguntou: “Mas, se acabar o que você trouxe, de onde conseguiremos alimento semelhante para lhe dar? Não há ninguém do seu povo entre nós.”
3Holoférnes zeide tot haar: Maar wat zullen wij dan voor u kunnen doen, wanneer de voorraad op is, die ge zelf hebt meegebracht?
4Judite lhe respondeu: “Tão certo como vive a sua alma, meu senhor, sua serva não consumirá tudo o que trouxe antes que o Senhor realize por minha mão aquilo que determinou.”
4Judit antwoordde: Mijn heer, zo waar gij leeft; uw dienares zal dit alles nog niet hebben verbruikt, eer God door mijn hand mijn plannen ten uitvoer heeft gebracht. Nu leidden zijn dienaren haar in de tent, die hij had aangewezen.
5Então os servos de Holofernes a levaram para a tenda. Ela dormiu até a meia-noite e se levantou perto da vigília da manhã.
5En toen zij daar binnenging, vroeg zij verlof, om 's nachts en voor zonsopgang naar buiten te gaan, om te bidden en den Heer aan te roepen.
6Mandou dizer a Holofernes: “Que meu senhor ordene agora que permitam à sua serva sair para orar.”
6En hij beval zijn lijfwacht, haar drie dagen lang vrij in- en uit te laten gaan, om haar God te aanbidden.
7Holofernes ordenou aos guardas que não a impedissem. Ela permaneceu no acampamento durante três dias e, todas as noites, saía para o vale de Betúlia e se lavava na fonte de água do acampamento.
7Zo ging zij 's nachts naar het dal van Betoel, waar zij zich waste aan de waterbron.
8Depois de sair da água, suplicava ao Senhor, Deus de Israel, que dirigisse seu caminho para a vitória dos filhos de seu povo.
8En terwijl ze dan weer naar boven ging, bad zij den Heer, Israëls God, dat Hij haar in staat zou stellen, haar volk te bevrijden.
9Então voltava purificada e permanecia na tenda até comer sua refeição ao entardecer.
9Dan ging zij rein haar tent weer binnen, bleef daar tot de avond, en nuttigde daar haar spijzen.
10No quarto dia, Holofernes ofereceu um banquete somente para seus próprios servos e não convidou nenhum dos oficiais.
10Maar de vierde dag gaf Holoférnes een maaltijd aan zijn dienaars. En hij beval Vágao, zijn kamerdienaar: Ga naar de hebreeuwse vrouw en tracht haar er toe te bewegen, dat zij er vrijwillig in toestemt, bij mij te wonen;
11Ele disse a Bagoas, o eunuco encarregado de tudo o que possuía: “Vá e convença essa mulher hebreia que está sob seus cuidados a vir até nós para comer e beber conosco.
11want de Assyriërs vinden het een schande en een belediging voor een man, wanneer een vrouw er in slaagt, hem ongerept te verlaten.
12Seria uma vergonha deixarmos partir uma mulher como esta sem termos desfrutado de sua companhia. Se não a atrairmos para nós, ela zombará de nós.”
12Vágao ging dus naar Judit en zeide: Ik hoop, dat het schone meisje er niet tegen opziet, bij mijn heer te komen, om in zijn tegenwoordigheid geëerd te worden, en met hem vrolijk te eten en wijn te drinken.
13Bagoas saiu da presença de Holofernes, foi até Judite e lhe disse: “Que esta bela senhora não tenha medo de vir até meu senhor, ser honrada em sua presença, beber vinho e se alegrar conosco e ser tratada hoje como uma das filhas dos assírios que servem no palácio de Nabucodonosor.”
13Judit antwoordde: Hoe zou ik het durven wagen, mij tegen mijn heer te verzetten?
14Judite lhe respondeu: “Quem sou eu para contradizer meu senhor? Farei depressa tudo o que for agradável aos seus olhos, e isso será para mim motivo de alegria até o dia de minha morte.”
14Ik zal alles doen, wat hij goed en aangenaam vindt. Want wat hem aangenaam is, zal ook voor mij het beste wezen, zolang ik leef.
15Ela se levantou e se adornou com suas roupas e todos os seus enfeites de mulher. Sua serva foi adiante e estendeu no chão, junto a Holofernes, as peles que Bagoas havia dado a Judite para seu uso diário, para que ela se sentasse sobre elas para comer.
15Zij stond dus op, en deed haar mooiste kleren aan. Toen zij bij Holoférnes binnenkwam en voor hem stond,
16Judite entrou e se sentou. O coração de Holofernes ficou cativado por ela, sua paixão se acendeu, e ele desejou ardentemente sua companhia. Desde o dia em que a vira, procurava uma ocasião para seduzi-la.
16raakten zijn zinnen geheel verward; want hij begeerde haar met brandend verlangen.
17Holofernes lhe disse: “Beba agora e alegre-se conosco.”
17En Holoférnes zeide haar: Drink nu, lig aan en wees vrolijk; want ge hebt genade bij mij gevonden.
18Judite respondeu: “Beberei agora, meu senhor, porque hoje minha vida foi engrandecida mais do que em todos os dias desde que nasci.”
18Judit antwoordde: Ja heer, ik zal drinken; want nog nooit in mijn leven werd ik zó geëerd.
19Então pegou o alimento que sua serva havia preparado, comeu e bebeu diante dele.
19Maar zij nam wat haar dienstmaagd voor haar had klaar gezet, en at en dronk bij hem.
20Holofernes ficou muito satisfeito com ela e bebeu uma enorme quantidade de vinho, mais do que jamais havia bebido em um só dia desde que nasceu.
20Holoférnes was verrukt over haar, en dronk zoveel wijn, als hij heel zijn leven nog niet had gedronken.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.