Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1No dia seguinte, Holofernes ordenou a todo o seu exército e a todos os povos que tinham vindo como aliados que deslocassem o acampamento em direção a Betúlia, ocupassem as passagens da região montanhosa e fizessem guerra contra os filhos de Israel.
1De volgende dag liet Holoférnes zijn troepen tegen Betoel oprukken.
2Naquele dia, todos os seus homens de guerra se puseram em marcha. O exército tinha cento e setenta mil soldados de infantaria e doze mil cavaleiros, além da bagagem e dos homens que iam a pé com eles — uma multidão imensa.
2Het waren honderd twintigduizend man voetvolk en twee en twintigduizend ruiters, behalve de hulptroepen van alle jongemannen, die hij in de provincies en de steden had gevangen genomen en meegevoerd.
3Acamparam no vale perto de Betúlia, junto à fonte. Estenderam-se em largura desde Dotaim até Belmaim e, em comprimento, de Betúlia até Ciamom, que fica perto de Esdrelom.
3Allen maakten zich tegelijkertijd op voor de strijd tegen de Israëlieten. Langs de berghelling trokken zij naar de top, die Dotan beheerst, en verspreidden zich van het punt, dat Belmáin heet, tot Chelmon tegenover Esdrelon.
4Quando os filhos de Israel viram aquela multidão, ficaram aterrorizados, e cada um disse ao seu próximo: “Agora esses homens vão devorar toda a face da terra. Nem as montanhas altas, nem os vales, nem as colinas poderão suportar o peso deles.”
4Toen nu de Israëlieten hun grote overmacht zagen, wierpen zij zich op de grond, strooiden as op hun hoofd en smeekten gezamenlijk, dat de God van Israël Zich over zijn volk zou ontfermen.
5Cada homem pegou suas armas de guerra. Acenderam fogueiras sobre as torres e permaneceram de vigia durante toda aquela noite.
5Daarna namen zij hun wapens op, bezetten de punten, waar zich een smal bergpad bevond, en bleven daar dag en nacht op wacht.
6No segundo dia, Holofernes fez toda a sua cavalaria avançar diante dos filhos de Israel que estavam em Betúlia.
6Nu ontdekte Holoférnes, die intussen de omgeving in ogenschouw nam, aan de zuidzijde buiten de stad een bron, waarop hun waterleiding aansloot, en liet de watertoevoer afsnijden.
7Examinou os caminhos de acesso à cidade, procurou as fontes de água, tomou posse delas e colocou guarnições de soldados para vigiá-las. Depois voltou para junto de seu povo.
7Daar er echter niet ver buiten de muren nog andere bronnen waren, waaruit men de Joden heimelijk water zag putten, niet zozeer om te drinken dan wel om zich te verfrissen,
8Então todos os chefes dos filhos de Esaú, todos os líderes do povo de Moabe e os comandantes do litoral vieram a Holofernes e disseram:
8gingen de Ammonieten en Moabieten naar Holoférnes en zeiden: De Israëlieten vertrouwen niet op hun lansen en pijlen, maar op de bergen, die hen beschermen, en op de steil aflopende heuvels, die hen beschutten.
9“Que nosso senhor ouça uma palavra, para que seu exército não sofra perdas.
9Wilt gij hen dus zonder slag of stoot in uw macht krijgen, dan moet gij de bronnen laten bewaken en hen verhinderen, water te putten. Zo kunt ge hen zonder wapengeweld om het leven brengen, of zullen zij van uitputting hun stad overgeven, die volgens hen onneembaar is, omdat zij in de bergen ligt.
10Este povo dos filhos de Israel não confia em suas lanças, mas na altura das montanhas onde habita, pois não é fácil subir até o topo de suas montanhas.
10Holoférnes en zijn lijfwacht vonden dit een uitstekend voorstel; hij gaf dus bevel, bij elke bron een wachtpost te plaatsen van honderd man.
11Portanto, meu senhor, não lute contra eles como se luta numa batalha campal, e nem sequer um homem de seu povo morrerá.
11Toen deze bewaking twintig dagen geduurd had, was de watervoorraad in de putten van alle inwoners van Betoel opgeraakt, en was er in de stad geen voldoende drinkwater meer, zelfs niet voor één enkele dag, ook als men het volk slechts een geringe hoeveelheid water zou geven.
12Permaneça em seu acampamento e mantenha em segurança todos os homens de seu exército. Que seus servos tomem posse da fonte de água que brota ao pé da montanha,
12Daarom gingen alle mannen en vrouwen, de jongemannen en de kinderen naar Oezzija, en riepen allen tezamen:
13pois todos os habitantes de Betúlia tiram água dali. Então a sede os matará, e eles entregarão a cidade. Nós e nosso povo subiremos aos cumes das montanhas próximas e acamparemos ali, vigiando para que ninguém saia da cidade.
13God moge oordelen tussen u en ons; want gij hebt ons in het ongeluk gestort. Omdat ge geen vrede hebt willen sluiten met de Assyriërs, heeft God ons aan hen verkocht.
14Eles serão consumidos pela fome, juntamente com suas mulheres e seus filhos. Antes que a espada os alcance, cairão nas próprias ruas onde moram.
14Dit is ook de reden, waarom ons niemand te hulp komt, en dat wij voor hun ogen van dorst en volkomen uitputting bezwijken.
15Assim você lhes retribuirá com mal, porque se rebelaram e não vieram ao seu encontro em paz.”
15Roep nu alle burgers bijeen, om ons allen vrijwillig aan de soldaten van Holofèrnes over te geven.
16As palavras deles agradaram a Holofernes e a todos os seus servos, e ele ordenou que fizessem conforme haviam falado.
16Want het is beter voor ons, met behoud van ons leven, God in gevangenschap te dienen, dan te sterven en door de hele wereld bespot te worden, als wij onze vrouwen en kinderen voor onze ogen zien sterven.
17O exército dos filhos de Amom avançou, e com eles cinco mil dos filhos de Assur. Acamparam no vale e tomaram posse das águas e das fontes dos filhos de Israel.
17Wij bezweren u heden bij hemel en aarde en bij den God onzer vaderen, die ons straft volgens onze zonden: Geef de stad nu over aan het leger van Holoférnes, en laat het zwaard spoedig een einde aan ons maken; want anders wordt het maar nodeloos uitgesteld, terwijl wij versmachten van dorst.
18Os filhos de Esaú subiram com os filhos de Amom e acamparam na região montanhosa perto de Dotaim. Enviaram alguns de seus homens para o sul e para o leste, perto de Ecrebel, que fica próxima de Cusi, junto ao ribeiro Mocmur. O restante do exército dos assírios acampou na planície e cobriu toda a face da terra. Suas tendas e bagagens ocupavam a região em grande número, pois eram uma multidão imensa.
18Hierop begonnen alle aanwezigen luid te jammeren en te wenen, en urenlang riepen zij eenparig tot den Heer en zeiden:
19Os filhos de Israel clamaram ao Senhor, seu Deus, pois desfaleciam de ânimo: todos os seus inimigos os haviam cercado, e não havia como escapar do meio deles.
19Ook wij hebben gezondigd, evenals onze vaderen; wij hebben verkeerd gedaan en zonden bedreven.
20Todo o exército de Assur permaneceu ao redor deles — a infantaria, os carros e a cavalaria — durante trinta e quatro dias. Todos os recipientes de água dos habitantes de Betúlia ficaram vazios.
20Ontferm U over ons in uw barmhartigheid, of straf onze misdaden met uw eigen gesels, maar lever ons, die U belijden, niet over aan een volk, dat U niet kent.
21As cisternas se esgotaram, e eles não tinham água suficiente nem sequer para beber à vontade durante um único dia, pois a água era distribuída em quantidade medida.
21Duld niet, dat men onder de heidenen zegt: “Waar is hun God?”
22As crianças ficaram sem forças. As mulheres e os jovens desmaiavam de sede e caíam nas ruas da cidade e nas passagens dos portões. Já não lhes restava força alguma.
22En toen zij, vermoeid van dit roepen en afgemat van het schreien, zwegen,
23Todo o povo — jovens, mulheres e crianças — reuniu-se contra Ozias e contra os governantes da cidade. Clamaram em alta voz e disseram diante de todos os anciãos:
23stond Oezzi-ja op, en sprak met tranen in de ogen: Broeders, houdt moed; laat ons nog vijf dagen wachten op Gods barmhartigheid.
24“Que Deus julgue entre vocês e nós, pois vocês nos fizeram grande mal ao não procurarem a paz com os filhos de Assur.
24Misschien zal Hij een einde maken aan zijn verbolgenheid, en zijn Naam verheerlijken.
25Agora não temos quem nos ajude. Deus nos vendeu às mãos deles para que caiamos diante deles, consumidos pela sede e por grande destruição.
25Maar als er na verloop van vijf dagen geen hulp is gekomen, zullen wij doen, wat gij zegt.
26Portanto, chamem-nos agora e entreguem toda a cidade como presa ao povo de Holofernes e a todo o seu exército.
no verse 26 in this text
27É melhor sermos capturados por eles. Seremos servos, mas permaneceremos vivos; e não veremos diante de nossos olhos a morte de nossos bebês nem nossas mulheres e nossos filhos desfalecendo até morrer.
no verse 27 in this text
28Tomamos o céu, a terra, nosso Deus e o Senhor de nossos pais por testemunhas contra vocês, pois ele nos castiga segundo nossos pecados e os pecados de nossos pais. Façam hoje o que dissemos!”
no verse 28 in this text
29Então toda a assembleia chorou em uníssono e clamou em alta voz ao Senhor Deus.
no verse 29 in this text
30Ozias lhes disse: “Irmãos, tenham coragem! Suportemos ainda cinco dias. Durante esse tempo, o Senhor, nosso Deus, voltará sua misericórdia para nós, pois não nos abandonará completamente.
no verse 30 in this text
31Mas, se esses dias passarem e nenhum socorro vier, farei conforme vocês disseram.”
no verse 31 in this text
32Então dispersou o povo, cada um para seu posto. Eles foram para as muralhas e torres da cidade, e ele mandou as mulheres e as crianças de volta para suas casas. A cidade estava profundamente abatida.
no verse 32 in this text

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.