Psalms 142
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1I cried unto the LORD with my voice; with my voice unto the LORD did I make my supplication.
1Гласом својим ка Господу вичем, гласом својим Господу се молим.
2I poured out my complaint before him; I shewed before him my trouble.
2Изливам пред Њим мољење своје, тугу своју пред Њим казујем,
3When my spirit was overwhelmed within me, then thou knewest my path. In the way wherein I walked have they privily laid a snare for me.
3Кад изнемогне у мени дух мој. Ти знаш стазу моју. На путу, којим ходим, сакрише ми замку.
4I looked on my right hand, and beheld, but there was no man that would know me: refuge failed me; no man cared for my soul.
4Погледам надесно, и видим да ме нико не зна; нестаде ми уточишта, нико не мари за душу моју.
5I cried unto thee, O LORD : I said, Thou art my refuge and my portion in the land of the living.
5Вичем к Теби, Господе; велим: Ти си уточиште моје, део мој на земљи живих.
6Attend unto my cry; for I am brought very low: deliver me from my persecutors; for they are stronger than I.
6Чуј тужњаву моју; јер се мучим веома. Избави ме од оних који ме гоне, јер су јачи од мене.
7Bring my soul out of prison, that I may praise thy name: the righteous shall compass me about; for thou shalt deal bountifully with me.
7Изведи из тамнице душу моју, да славим име Твоје. Око мене ће се скупити праведници, кад ми учиниш добро.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.