בְּרֵאשִׁית 8
Modern Hebrew BibleTranslation
Modern Hebrew Bible
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1ויזכר אלהים את נח ואת כל החיה ואת כל הבהמה אשר אתו בתבה ויעבר אלהים רוח על הארץ וישכו המים׃
1А Бог се опомену Ноја и свих звери и све стоке што беху с њим у ковчегу; и посла Бог ветар на земљу да узбије воду.
2ויסכרו מעינת תהום וארבת השמים ויכלא הגשם מן השמים׃
2И затворише се извори бездану и уставе небеске, и дажд с неба престаде.
3וישבו המים מעל הארץ הלוך ושוב ויחסרו המים מקצה חמשים ומאת יום׃
3И стаде вода опадати на земљи, и једнако опадаше после сто педесет дана;
4ותנח התבה בחדש השביעי בשבעה עשר יום לחדש על הרי אררט׃
4те се устави ковчег седмог месеца дана седамнаестог на планини Арарату.
5והמים היו הלוך וחסור עד החדש העשירי בעשירי באחד לחדש נראו ראשי ההרים׃
5И вода опадаше све већма до десетог месеца; и првог дана десетог месеца показаше се врхови од брда.
6ויהי מקץ ארבעים יום ויפתח נח את חלון התבה אשר עשה׃
6А после четрдесет дана отвори Ноје прозор на ковчегу, који беше начинио;
7וישלח את הערב ויצא יצוא ושוב עד יבשת המים מעל הארץ׃
7и испусти гаврана, који једнако одлеташе и долеташе докле не пресахну вода на земљи.
8וישלח את היונה מאתו לראות הקלו המים מעל פני האדמה׃
8Па пусти и голубицу да би видео је ли опала вода са земље.
9ולא מצאה היונה מנוח לכף רגלה ותשב אליו אל התבה כי מים על פני כל הארץ וישלח ידו ויקחה ויבא אתה אליו אל התבה׃
9А голубица не нашавши где би стала ногом својом врати се к њему у ковчег, јер још беше вода по свој земљи; и Ноје пруживши руку ухвати је и узе к себи у ковчег.
10ויחל עוד שבעת ימים אחרים ויסף שלח את היונה מן התבה׃
10И почека још седам дана, по опет испусти голубицу из ковчега.
11ותבא אליו היונה לעת ערב והנה עלה זית טרף בפיה וידע נח כי קלו המים מעל הארץ׃
11И пред вече врати се к њему голубица, и гле, у кљуну јој лист маслинов, који беше откинула; тако позна Ноје да је опала вода са земље.
12וייחל עוד שבעת ימים אחרים וישלח את היונה ולא יספה שוב אליו עוד׃
12Али почека још седам дана, па опет испусти голубицу, а она му се више не врати.
13ויהי באחת ושש מאות שנה בראשון באחד לחדש חרבו המים מעל הארץ ויסר נח את מכסה התבה וירא והנה חרבו פני האדמה׃
13Шест стотина прве године века Нојевог први дан првог месеца усахну вода на земљи; и Ноје откри кров на ковчегу, и угледа земљу суву.
14ובחדש השני בשבעה ועשרים יום לחדש יבשה הארץ׃
14А другог месеца двадесет седмог дана беше сва земља сува.
15וידבר אלהים אל נח לאמר׃
15Тада рече Бог Ноју говорећи:
16צא מן התבה אתה ואשתך ובניך ונשי בניך אתך׃
16Изађи из ковчега ти и жена твоја и синови твоји и жене синова твојих с тобом;
17כל החיה אשר אתך מכל בשר בעוף ובבהמה ובכל הרמש הרמש על הארץ הוצא אתך ושרצו בארץ ופרו ורבו על הארץ׃
17све звери што су са тобом од сваког тела, птице и стоку и шта год гамиже по земљи, изведи са собом, нека се разиђу по земљи, и нека се плоде и множе на земљи.
18ויצא נח ובניו ואשתו ונשי בניו אתו׃
18И изиђе Ноје и синови његови и жена његова и жене синова његових с њим.
19כל החיה כל הרמש וכל העוף כל רומש על הארץ למשפחתיהם יצאו מן התבה׃
19Све звери, све ситне животиње, све птице и све што се миче по земљи по својим врстама изиђоше из ковчега.
20ויבן נח מזבח ליהוה ויקח מכל הבהמה הטהורה ומכל העוף הטהר ויעל עלת במזבח׃
20И начини Ноје жртвеник Господу, и узе од сваке чисте стоке и од свих птица чистих, и принесе на жртвенику жртве паљенице.
21וירח יהוה את ריח הניחח ויאמר יהוה אל לבו לא אסף לקלל עוד את האדמה בעבור האדם כי יצר לב האדם רע מנעריו ולא אסף עוד להכות את כל חי כאשר עשיתי׃
21И Господ омириса мирис угодни, и рече у срцу свом: Нећу више клети земље с људи, што је мисао срца човечијег зла од малена; нити ћу више убијати све што живи, као што учиних.
22עד כל ימי הארץ זרע וקציר וקר וחם וקיץ וחרף ויום ולילה לא ישבתו׃
22Од сада докле буде земље, неће нестајати сетве ни жетве, студени ни врућине, лета ни зиме, дана ни ноћи.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.