สุภาษิต
Chapter 6
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

สุภาษิต 6

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1ลูก​เอ๋ย ถ้า​ลูก​ค้ำ​ประกัน​ให้​เพื่อนบ้าน ถ้า​จับ​มือ​ให้​คำ​มั่น​ค้ำ​ประกัน​คน​นอก
1בְּ֭נִי אִם־עָרַ֣בְתָּ לְרֵעֶ֑ךָ תָּקַ֖עְתָּ לַזָּ֣ר כַּפֶּֽיךָ׃
2ถ้อยคำ​จาก​ปาก​ทำให้​ลูก​ติด​กับ คำ​พูด​ของ​ตนเอง​กลาย​เป็น​บ่วง​รัดตัว
2נוֹקַ֥שְׁתָּ בְאִמְרֵי־פִ֑יךָ נִ֝לְכַּ֗דְתָּ בְּאִמְרֵי־פִֽיךָ׃
3ลูก​เอ๋ย ตอน​นี้​จง​ทำ​อย่าง​นี้​เพื่อ​ให้​ตัวเอง​พ้น เมื่อ​ลูก​ตก​อยู่​ใน​มือ​เพื่อนบ้าน​แล้ว ไป​เถอะ ถ่อม​ตัว​ลง และ​อ้อนวอน​เพื่อนบ้าน​ให้​ยอม​ปล่อย​ลูก
3עֲשֵׂ֨ה זֹ֥את אֵפ֪וֹא׀ בְּנִ֡י וְֽהִנָּצֵ֗ל כִּ֘י בָ֤אתָ בְכַף־רֵעֶ֑ךָ לֵ֥ךְ הִ֝תְרַפֵּ֗ס וּרְהַ֥ב רֵעֶֽיךָ׃
4อย่า​ปล่อย​ให้​ตา​หลับ อย่า​ให้​เปลือก​ตา​ปิด​ลง
4אַל־תִּתֵּ֣ן שֵׁנָ֣ה לְעֵינֶ֑יךָ וּ֝תְנוּמָ֗ה לְעַפְעַפֶּֽיךָ׃
5หนี​ให้​พ้น​เหมือน​ละมั่ง​หนี​จาก​มือ​นายพราน เหมือน​นก​หนี​จาก​บ่วง​ของ​คน​ดัก​นก
5הִ֭נָּצֵל כִּצְבִ֣י מִיָּ֑ד וּ֝כְצִפּ֗וֹר מִיַּ֥ד יָקֽוּשׁ׃ פ
6เจ้า​คน​เกียจคร้าน ไป​ดู​มด​เสีย พิจารณา​ทาง​ของ​มัน​แล้ว​เรียนรู้​ให้​ฉลาด
6לֵֽךְ־אֶל־נְמָלָ֥ה עָצֵ֑ל רְאֵ֖ה דְרָכֶ֣יהָ וַחֲכָֽם׃
7มัน​ไม่​มี​หัวหน้า ไม่​มี​ผู้คุม ไม่​มี​ผู้ปกครอง
7אֲשֶׁ֖ר אֵֽין־לָ֥הּ קָצִ֗ין שֹׁטֵ֥ר וּמֹשֵֽׁל׃
8แต่​เตรียม​อาหาร​ไว้​ใน​ฤดู​ร้อน และ​รวบรวม​เสบียง​ใน​ฤดู​เก็บเกี่ยว
8תָּכִ֣ין בַּקַּ֣יִץ לַחְמָ֑הּ אָגְרָ֥ה בַ֝קָּצִ֗יר מַאֲכָלָֽהּ׃
9เจ้า​คน​เกียจคร้าน จะ​นอน​ไป​ถึง​เมื่อไร เมื่อไร​จะ​ลุก​จาก​หลับ
9עַד־מָתַ֖י עָצֵ֥ל׀ תִּשְׁכָּ֑ב מָ֝תַ֗י תָּק֥וּם מִשְּׁנָתֶֽךָ׃
10หลับ​อีก​นิด งีบ​อีก​หน่อย กอด​อก​พัก​อีก​สัก​ครู่—
10מְעַ֣ט שֵׁ֭נוֹת מְעַ֣ט תְּנוּמ֑וֹת מְעַ֓ט׀ חִבֻּ֖ק יָדַ֣יִם לִשְׁכָּֽב׃
11แล้ว​ความ​ยากจน​จะ​มา​เหมือน​โจร ความ​ขัด​สน​จะ​จู่​โจม​เหมือน​คน​ถือ​อาวุธ
11וּבָֽא־כִמְהַלֵּ֥ךְ רֵאשֶׁ֑ךָ וּ֝מַחְסֹֽרְךָ֗ כְּאִ֣ישׁ מָגֵֽן׃ פ
12คน​ไร้​ค่า คน​ชั่วช้า ปาก​พูด​แต่​คำ​บิดเบือน
12אָדָ֣ם בְּ֭לִיַּעַל אִ֣ישׁ אָ֑וֶן ה֝וֹלֵ֗ךְ עִקְּשׁ֥וּת פֶּֽה׃
13ขยิบ​ตา ขยับ​เท้า​ส่ง​สัญญาณ และ​ชี้​บอกใบ้​ด้วย​นิ้ว
13קֹרֵ֣ץ בְּ֭עֵינָיו מֹלֵ֣ל בְּרַגְלָ֑יו מֹ֝רֶ֗ה בְּאֶצְבְּעֹתָֽיו׃
14ใจ​เขา​คด คิด​ร้าย​อยู่​ตลอด และ​คอย​หว่าน​ความ​แตกแยก
14תַּֽהְפֻּכ֨וֹת׀ בְּלִבּ֗וֹ חֹרֵ֣שׁ רָ֣ע בְּכָל־עֵ֑ת מִדְיָנִ֥ים יְשַׁלֵּֽחַ׃
15ดังนั้น​ภัย​พิบัติ​จะ​มา​เยือน​เขา​ฉับ​พลัน เขา​จะ​พัง​พินาศ​ใน​พริบตา ไม่​มี​ทาง​แก้
15עַל־כֵּ֗ן פִּ֭תְאֹם יָב֣וֹא אֵיד֑וֹ פֶּ֥תַע יִ֝שָּׁבֵ֗ר וְאֵ֣ין מַרְפֵּֽא׃ פ
16มี​หก​สิ่ง​ที่​พระ​ยาห์เวห์​ทรง​เกลียด เจ็ด​สิ่ง​ที่​พระองค์​ทรง​รังเกียจ
16שֶׁשׁ־הֵ֭נָּה שָׂנֵ֣א יְהוָ֑ה וְ֝שֶׁ֗בַע תּוֹעֲבַ֥ת נַפְשֽׁוֹ׃
17ดวงตา​หยิ่ง​ยโส ลิ้น​โกหก มือ​ที่​หลั่ง​เลือด​ผู้​บริสุทธิ์
17עֵינַ֣יִם רָ֭מוֹת לְשׁ֣וֹן שָׁ֑קֶר וְ֝יָדַ֗יִם שֹׁפְכ֥וֹת דָּם־נָקִֽי׃
18ใจ​ที่​คิด​แผน​ชั่ว เท้า​ที่​รีบ​วิ่ง​ไป​ทำ​ชั่ว
18לֵ֗ב חֹ֭רֵשׁ מַחְשְׁב֣וֹת אָ֑וֶן רַגְלַ֥יִם מְ֝מַהֲר֗וֹת לָר֥וּץ לָֽרָעָה׃
19พยาน​เท็จ​ที่​พ่น​คำ​โกหก และ​คน​ที่​หว่าน​ความ​แตกแยก​ระหว่าง​พี่น้อง
19יָפִ֣יחַ כְּ֭זָבִים עֵ֣ד שָׁ֑קֶר וּמְשַׁלֵּ֥חַ מְ֝דָנִ֗ים בֵּ֣ין אַחִֽים׃ פ
20ลูก​เอ๋ย รักษา​คำ​บัญชา​ของ​พ่อ อย่า​ทิ้ง​คำ​สอน​ของ​แม่
20נְצֹ֣ר בְּ֭נִי מִצְוַ֣ת אָבִ֑יךָ וְאַל־תִּ֝טֹּ֗שׁ תּוֹרַ֥ת אִמֶּֽךָ׃
21ผูก​สิ่ง​เหล่า​นี้​ไว้​ใน​ใจ​เสมอ คล้อง​ไว้​รอบ​คอ
21קָשְׁרֵ֣ם עַל־לִבְּךָ֣ תָמִ֑יד עָ֝נְדֵ֗ם עַל־גַּרְגְּרֹתֶֽךָ׃
22เมื่อ​เดิน คำ​สอน​นั้น​จะ​นำทาง เมื่อ​นอน จะ​คอย​คุ้มครอง เมื่อ​ตื่น จะ​พูด​กับ​ลูก
22בְּהִתְהַלֶּכְךָ֨׀ תַּנְחֶ֬ה אֹתָ֗ךְ בְּֽ֭שָׁכְבְּךָ תִּשְׁמֹ֣ר עָלֶ֑יךָ וַ֝הֲקִיצ֗וֹתָ הִ֣יא תְשִׂיחֶֽךָ׃
23คำ​บัญชา​เป็น​ตะเกียง คำ​สอน​เป็น​แสง​สว่าง คำ​ตักเตือน​เพื่อ​อบรม​คือ​ทาง​สู่​ชีวิต
23כִּ֤י נֵ֣ר מִ֭צְוָה וְת֣וֹרָה א֑וֹר וְדֶ֥רֶךְ חַ֝יִּ֗ים תּוֹכְח֥וֹת מוּסָֽר׃
24เพื่อ​ปกป้อง​ลูก​จาก​หญิง​ชั่ว จาก​คำ​หวาน​ของ​หญิง​ที่​นอกใจ​สามี
24לִ֭שְׁמָרְךָ מֵאֵ֣שֶׁת רָ֑ע מֵֽ֝חֶלְקַ֗ת לָשׁ֥וֹן נָכְרִיָּֽה׃
25อย่า​ปล่อยใจ​หลงใหล​ความ​งาม​ของ​นาง อย่า​ให้​นาง​ใช้​สายตา​ล่อลวง​ลูก
25אַל־תַּחְמֹ֣ד יָ֭פְיָהּ בִּלְבָבֶ֑ךָ וְאַל־תִּ֝קָּֽחֲךָ֗ בְּעַפְעַפֶּֽיהָ׃
26หญิง​โสเภณี​ทำให้​ลูก​หมด​ตัว​จน​เหลือ​เพียง​ขนม​ปัง​ชิ้น​เดียว ส่วน​หญิง​เล่นชู้​ตาม​ล่า​เอา​ชีวิต​อัน​ล้ำ​ค่า
26כִּ֤י בְעַד־אִשָּׁ֥ה זוֹנָ֗ה עַֽד־כִּכַּ֫ר לָ֥חֶם וְאֵ֥שֶׁת אִ֑ישׁ נֶ֖פֶשׁ יְקָרָ֣ה תָצֽוּד׃ פ
27ใคร​จะ​กอบ​ไฟ​ไว้​บน​ตัก แล้ว​เสื้อ​ผ้า​ไม่​ไหม้
27הֲיַחְתֶּ֤ה אִ֓ישׁ אֵ֬שׁ בְּחֵיק֑וֹ וּ֝בְגָדָ֗יו לֹ֣א תִשָּׂרַֽפְנָה׃
28ใคร​จะ​เดิน​บน​ถ่าน​ร้อน แล้ว​ฝ่า​เท้า​ไม่​พอง
28אִם־יְהַלֵּ֣ךְ אִ֭ישׁ עַל־הַגֶּחָלִ֑ים וְ֝רַגְלָ֗יו לֹ֣א תִכָּוֶֽינָה׃
29คน​ที่​ไป​หลับ​นอน​กับ​ภรรยา​ของ​เพื่อนบ้าน​ก็​เช่น​กัน ใคร​แตะ​ต้อง​นาง​จะ​หนี​โทษ​ไม่​พ้น
29כֵּ֗ן הַ֭בָּא אֶל־אֵ֣שֶׁת רֵעֵ֑הוּ לֹ֥א יִ֝נָּקֶ֗ה כָּֽל־הַנֹּגֵ֥עַ בָּֽהּ׃
30ใครๆ ก็​ไม่​ดูหมิ่น​ขโมย ถ้า​เขา​ขโมย​เพื่อ​ประทัง​ความ​หิว
30לֹא־יָב֣וּזוּ לַ֭גַּנָּב כִּ֣י יִגְנ֑וֹב לְמַלֵּ֥א נַ֝פְשׁ֗וֹ כִּ֣י יִרְעָֽב׃
31แต่​ถ้า​ถูก​จับ​ได้ เขา​ต้อง​ชดใช้​เจ็ด​เท่า ต่อ​ให้​ต้อง​ยก​ทรัพย์​ทั้ง​บ้าน​ก็​ต้อง​ให้
31וְ֭נִמְצָא יְשַׁלֵּ֣ם שִׁבְעָתָ֑יִם אֶת־כָּל־ה֖וֹן בֵּית֣וֹ יִתֵּֽן׃
32ชาย​ที่​ไป​หลับ​นอน​กับ​หญิง​ที่​มี​สามี​แล้ว​ไร้​ความ​เข้าใจ คน​ที่​ทำ​เช่น​นั้น​ทำลาย​ชีวิต​ตนเอง
32נֹאֵ֣ף אִשָּׁ֣ה חֲסַר־לֵ֑ב מַֽשְׁחִ֥ית נַ֝פְשׁ֗וֹ ה֣וּא יַעֲשֶֽׂנָּה׃
33เขา​จะ​ได้​ทั้ง​บาดแผล​และ​ความ​อัปยศ ความ​อับอาย​จะ​ไม่​มี​วัน​ลบเลือน
33נֶֽגַע־וְקָל֥וֹן יִמְצָ֑א וְ֝חֶרְפָּת֗וֹ לֹ֣א תִמָּחֶֽה׃
34ความ​หึง​หวง​ทำให้​สามี​เดือดดาล ใน​วัน​แก้​แค้น​เขา​จะ​ไม่​ปรานี
34כִּֽי־קִנְאָ֥ה חֲמַת־גָּ֑בֶר וְלֹֽא־יַ֝חְמ֗וֹל בְּי֣וֹם נָקָֽם׃
35เขา​จะ​ไม่​ยอมรับ​ค่า​ชดใช้​ใดๆ ต่อ​ให้​ให้​ของ​กำนัล​มาก​เพียง​ใด เขา​ก็​ไม่​ยอม
35לֹא־יִ֭שָּׂא פְּנֵ֣י כָל־כֹּ֑פֶר וְלֹֽא־יֹ֝אבֶ֗ה כִּ֣י תַרְבֶּה־שֹֽׁחַד׃ פ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.