สุภาษิต 24
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1อย่าอิจฉาคนชั่ว และอย่าอยากอยู่ร่วมกับพวกเขา
1אַל־תְּ֭קַנֵּא בְּאַנְשֵׁ֣י רָעָ֑ה וְאַל־תִּ֝תְאָ֗יו לִהְי֥וֹת אִתָּֽם׃
2เพราะใจพวกเขาวางแผนความรุนแรง ปากพูดแต่เรื่องชั่วร้าย
2כִּי־שֹׁ֭ד יֶהְגֶּ֣ה לִבָּ֑ם וְ֝עָמָ֗ל שִׂפְתֵיהֶ֥ם תְּדַבֵּֽרְנָה׃
3บ้านสร้างขึ้นด้วยปัญญา และตั้งมั่นด้วยความเข้าใจ
3בְּ֭חָכְמָה יִבָּ֣נֶה בָּ֑יִת וּ֝בִתְבוּנָ֗ה יִתְכּוֹנָֽן׃
4ด้วยความรู้ ห้องต่างๆ จึงเต็มไปด้วย ทรัพย์ล้ำค่าหายากและงดงามทุกชนิด
4וּ֭בְדַעַת חֲדָרִ֣ים יִמָּלְא֑וּ כָּל־ה֖וֹן יָקָ֣ר וְנָעִֽים׃
5คนมีปัญญาย่อมเข้มแข็ง คนมีความรู้ยิ่งมีกำลังมากขึ้น
5גֶּֽבֶר־חָכָ֥ם בַּע֑וֹז וְאִֽישׁ־דַּ֝֗עַת מְאַמֶּץ־כֹּֽחַ׃
6เพราะจะทำสงครามต้องอาศัยคำชี้แนะที่รอบคอบ ชัยชนะอยู่ที่มีที่ปรึกษาหลายคน
6כִּ֣י בְ֭תַחְבֻּלוֹת תַּעֲשֶׂה־לְּךָ֣ מִלְחָמָ֑ה וּ֝תְשׁוּעָ֗ה בְּרֹ֣ב יוֹעֵֽץ׃
7ปัญญาสูงเกินเอื้อมสำหรับคนโง่ ที่ประตูเมืองเขาจึงไม่เปิดปาก
7רָאמ֣וֹת לֶֽאֱוִ֣יל חָכְמ֑וֹת בַּ֝שַּׁ֗עַר לֹ֣א יִפְתַּח־פִּֽיהוּ׃
8คนที่วางแผนทำชั่ว จะได้ชื่อว่าเป็นคนเจ้าอุบาย
8מְחַשֵּׁ֥ב לְהָרֵ֑עַ ל֝֗וֹ בַּֽעַל־מְזִמּ֥וֹת יִקְרָֽאוּ׃
9การคิดแผนโง่เขลาเป็นบาป ผู้คนรังเกียจคนชอบเยาะเย้ย
9זִמַּ֣ת אִוֶּ֣לֶת חַטָּ֑את וְתוֹעֲבַ֖ת לְאָדָ֣ם לֵֽץ׃
10ถ้าลูกท้อถอยในยามทุกข์ยาก กำลังของลูกก็น้อยนัก
10הִ֭תְרַפִּיתָ בְּי֥וֹם צָרָ֗ה צַ֣ר כֹּחֶֽכָה׃
11ช่วยคนที่กำลังถูกพาไปตาย ฉุดรั้งคนที่เดินโซเซไปสู่การสังหารไว้
11הַ֭צֵּל לְקֻחִ֣ים לַמָּ֑וֶת וּמָטִ֥ים לַ֝הֶ֗רֶג אִם־תַּחְשֽׂוֹךְ׃
12ถ้าลูกพูดว่า “เราไม่รู้เรื่องนี้” พระองค์ผู้ชั่งน้ำหนักจิตใจจะไม่พิจารณาเรื่องนี้หรือ พระองค์ผู้คุ้มครองชีวิตลูกจะไม่รู้หรือ พระองค์จะไม่ตอบแทนแต่ละคนตามการกระทำหรือ
12כִּֽי־תֹאמַ֗ר הֵן֮ לֹא־יָדַ֪עְנ֫וּ זֶ֥ה הֲֽלֹא־תֹ֘כֵ֤ן לִבּ֨וֹת׀ הֽוּא־יָבִ֗ין וְנֹצֵ֣ר נַ֭פְשְׁךָ ה֣וּא יֵדָ֑ע וְהֵשִׁ֖יב לְאָדָ֣ם כְּפָעֳלֽוֹ׃
13ลูกเอ๋ย กินน้ำผึ้งเถอะ เพราะมันดี น้ำผึ้งจากรวงหวานลิ้น
13אֱכָל־בְּנִ֣י דְבַ֣שׁ כִּי־ט֑וֹב וְנֹ֥פֶת מָ֝ת֗וֹק עַל־חִכֶּֽךָ׃
14จงรู้ว่าปัญญาก็หวานชื่นต่อชีวิตลูกเช่นกัน ถ้าลูกพบปัญญา ย่อมมีรางวัล และความหวังของลูกจะไม่ดับสูญ
14כֵּ֤ן׀ דְּעֶ֥ה חָכְמָ֗ה לְנַ֫פְשֶׁ֥ךָ אִם־מָ֭צָאתָ וְיֵ֣שׁ אַחֲרִ֑ית וְ֝תִקְוָתְךָ֗ לֹ֣א תִכָּרֵֽת׃ פ
15คนชั่วเอ๋ย อย่าซุ่มดักใกล้บ้านคนชอบธรรม อย่าทำลายที่พักของเขา
15אַל־תֶּאֱרֹ֣ב רָ֭שָׁע לִנְוֵ֣ה צַדִּ֑יק אַֽל־תְּשַׁדֵּ֥ד רִבְצוֹ׃
16เพราะคนชอบธรรมล้มเจ็ดครั้งก็ยังลุกขึ้นได้ แต่คนชั่วถูกภัยพิบัติโค่นลง
16כִּ֤י שֶׁ֨בַע׀ יִפּ֣וֹל צַדִּ֣יק וָקָ֑ם וּ֝רְשָׁעִ֗ים יִכָּשְׁל֥וּ בְרָעָֽה׃
17อย่าดีใจเมื่อศัตรูล้ม อย่าให้ใจยินดีเมื่อเขาถูกโค่น
17בִּנְפֹ֣ל אֽ֭וֹיִבְךָ אַל־תִּשְׂמָ֑ח וּ֝בִכָּשְׁל֗וֹ אַל־יָגֵ֥ל לִבֶּֽךָ׃
18เกรงว่าพระยาห์เวห์จะเห็นแล้วไม่พอใจ และพระองค์จะหันความกริ้วไปจากเขา
18פֶּן־יִרְאֶ֣ה יְ֭הוָה וְרַ֣ע בְּעֵינָ֑יו וְהֵשִׁ֖יב מֵעָלָ֣יו אַפּֽוֹ׃
19อย่ากลัดกลุ้มเพราะคนทำชั่ว และอย่าอิจฉาคนชั่ว
19אַל־תִּתְחַ֥ר בַּמְּרֵעִ֑ים אַל־תְּ֝קַנֵּ֗א בָּרְשָׁעִֽים׃
20เพราะคนชั่วจะไม่มีรางวัล ตะเกียงของคนชั่วจะดับลง
20כִּ֤י׀ לֹֽא־תִהְיֶ֣ה אַחֲרִ֣ית לָרָ֑ע נֵ֖ר רְשָׁעִ֣ים יִדְעָֽךְ׃
21ลูกเอ๋ย จงยำเกรงพระยาห์เวห์และกษัตริย์ อย่าคบคนกบฏ
21יְרָֽא־אֶת־יְהוָ֣ה בְּנִ֣י וָמֶ֑לֶךְ עִם־שׁ֝וֹנִ֗ים אַל־תִּתְעָרָֽב׃
22เพราะภัยพิบัติของพวกเขาจะเกิดขึ้นฉับพลัน ใครจะรู้ว่าความพินาศจากทั้งสองจะเป็นอย่างไร
22כִּֽי־פִ֭תְאֹם יָק֣וּם אֵידָ֑ם וּפִ֥יד שְׁ֝נֵיהֶ֗ם מִ֣י יוֹדֵֽעַ׃ ס
23ต่อไปนี้ก็เป็นคำกล่าวของคนมีปัญญา: การลำเอียงในการตัดสินไม่ใช่เรื่องดี
23גַּם־אֵ֥לֶּה לַֽחֲכָמִ֑ים הַֽכֵּר־פָּנִ֖ים בְּמִשְׁפָּ֣ט בַּל־טֽוֹב׃
24ผู้ที่ตัดสินว่าคนชั่วเป็นฝ่ายถูก ประชาชนจะสาปแช่งเขา และชาติต่างๆ จะรังเกียจเขา—
24אֹ֤מֵ֨ר׀ לְרָשָׁע֮ צַדִּ֪יק אָ֥תָּה יִקְּבֻ֥הוּ עַמִּ֑ים יִזְעָמ֥וּהוּ לְאֻמִּֽים׃
25แต่ผู้ที่เอาผิดคนทำผิดจะอยู่ดี พรอันอุดมจะมาถึงพวกเขา
25וְלַמּוֹכִיחִ֥ים יִנְעָ֑ם וַֽ֝עֲלֵיהֶ֗ם תָּב֥וֹא בִרְכַּת־טֽוֹב׃
26คำตอบที่ซื่อตรง เหมือนจูบที่ริมฝีปาก
26שְׂפָתַ֥יִם יִשָּׁ֑ק מֵ֝שִׁ֗יב דְּבָרִ֥ים נְכֹחִֽים׃
27เตรียมงานนอกบ้านให้พร้อม จัดไร่นาให้เรียบร้อย แล้วค่อยสร้างบ้าน
27הָ֘כֵ֤ן בַּח֨וּץ׀ מְלַאכְתֶּ֗ךָ וְעַתְּדָ֣הּ בַּשָּׂדֶ֣ה לָ֑ךְ אַ֝חַ֗ר וּבָנִ֥יתָ בֵיתֶֽךָ׃ פ
28อย่าเป็นพยานกล่าวหาเพื่อนบ้านโดยไม่มีเหตุ และอย่าใช้คำพูดหลอกลวง
28אַל־תְּהִ֣י עֵד־חִנָּ֣ם בְּרֵעֶ֑ךָ וַ֝הֲפִתִּ֗יתָ בִּשְׂפָתֶֽיךָ׃
29อย่าพูดว่า “เขาทำกับฉันอย่างไร ฉันจะทำกับเขาอย่างนั้น ฉันจะเอาคืนตามที่เขาทำ”
29אַל־תֹּאמַ֗ר כַּאֲשֶׁ֣ר עָֽשָׂה־לִ֭י כֵּ֤ן אֶֽעֱשֶׂה־לּ֑וֹ אָשִׁ֖יב לָאִ֣ישׁ כְּפָעֳלֽוֹ׃
30ฉันเดินผ่านไร่ของคนเกียจคร้าน ผ่านสวนองุ่นของคนไร้สามัญสำนึก
30עַל־שְׂדֵ֣ה אִישׁ־עָצֵ֣ל עָבַ֑רְתִּי וְעַל־כֶּ֝֗רֶם אָדָ֥ם חֲסַר־לֵֽב׃
31ดูสิ หนามขึ้นรกไปหมด พื้นดินเต็มไปด้วยต้นตำแย กำแพงหินก็พังลง
31וְהִנֵּ֨ה עָ֘לָ֤ה כֻלּ֨וֹ׀ קִמְּשֹׂנִ֗ים כָּסּ֣וּ פָנָ֣יו חֲרֻלִּ֑ים וְגֶ֖דֶר אֲבָנָ֣יו נֶהֱרָֽסָה׃
32ฉันมองเห็นแล้วคิดให้ดี สิ่งที่เห็นสอนใจฉันว่า:
32וָֽאֶחֱזֶ֣ה אָ֭נֹכִֽי אָשִׁ֣ית לִבִּ֑י רָ֝אִ֗יתִי לָקַ֥חְתִּי מוּסָֽר׃
33หลับอีกนิด งีบอีกหน่อย กอดอกพักอีกสักครู่—
33מְעַ֣ט שֵׁ֭נוֹת מְעַ֣ט תְּנוּמ֑וֹת מְעַ֓ט׀ חִבֻּ֖ק יָדַ֣יִם לִשְׁכָּֽב׃
34แล้วความยากจนจะมาเหมือนโจร ความขัดสนจะจู่โจมเหมือนคนถืออาวุธ
34וּבָֽא־מִתְהַלֵּ֥ךְ רֵישֶׁ֑ךָ וּ֝מַחְסֹרֶ֗יךָ כְּאִ֣ישׁ מָגֵֽן׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.